Το «Νόμπελ» και η… Ειρήνη! - Φαιακία

Το «Νόμπελ» και η… Ειρήνη!

Ετσι επι­γρά­φε­ται το άρθρο του φίλ­τα­του Νίκου Μητσιά­λη, που ανα­σκο­κεί σκω­πτι­κά την ιστο­ρία του βρα­βεί­ου, ειδι­κά εκεί­νου για τους ειρη­νο­ποιούς… Παραθέτουμε

Το «Νόμπελ» και η… Ειρή­νη!                      
Με αφορ­μή τη βρά­βευ­ση του Μπομπ Ντί­λαν με το Νόμπελ της λογο­τε­χνί­ας είναι ευκαι­ρία να δού­με πόσο «μυρί­ζουν» τα Νόμπελ και ειδι­κά αυτά της Ειρή­νης. Το Νόμπελ Ειρή­νης απο­νέ­με­ται σε ετή­σια βάση στο Όσλο, πρω­τεύ­ου­σα της Νορ­βη­γί­ας, και συγκε­κρι­μέ­να στο δημαρ­χείο της πόλης. Η απο­νο­μή του γίνε­ται στις 10 Δεκεμ­βρί­ου, επέ­τειο του θανά­του του Άλφρεντ Νόμπελ πατέ­ρα της νιτρο­γλυ­κε­ρί­νης, παρου­σία του βασι­λιά της χώρας. Ο βρα­βευ­μέ­νος παρα­λαμ­βά­νει ένα ανα­μνη­στι­κό δίπλω­μα, ένα μετάλ­λιο και ένα απο­δει­κτι­κό για την είσπρα­ξη του χρη­μα­τι­κού επά­θλου. Η τελε­τή βρά­βευ­σης ακο­λου­θεί­ται την επό­με­νη μέρα από μία συναυ­λία για την ειρή­νη και μετα­δί­δε­ται σε περισ­σό­τε­ρες από 150 χώρες παγκο­σμί­ως, απο­τε­λώ­ντας πόλο έλξης δια­σή­μων προ­σω­πι­κο­τή­των από τον χώρο της μουσικής!
Μετά από αυτά αξί­ζει να μάθου­με λοι­πόν σε ποιους…ειρηνοποιούς δόθη­κε αυτό το περι­βό­η­το βρα­βείο και μάλι­στα μετά μου­σι­κής! Και αρχί­ζου­με από το 1953 με τον αμε­ρι­κα­νό George C. Marshall. Ήταν αυτός που «χρω­μά­τι­σε» το μετα­πο­λε­μι­κό τοπίο στις κατε­στραμ­μέ­νες ευρω­παϊ­κές χώρες με το περι­βό­η­το σχέ­διο «Μάρ­σαλ». Μοι­ρά­ζο­ντας το γνω­στό γάλα σκό­νης, και τα κον­σερ­βο­κού­τια με τα κρε­α­τι­κά για την πλέ­μπα που πεί­να­γε. Παράλ­λη­λα με τα κιβώ­τια της φτώ­χιας κατέ­φθα­σαν στη χώρα μας και δολά­ρια των ΗΠΑ που «θέρ­μα­ναν» σημα­ντι­κή μερί­δα εθνι­κο­φρό­νων και συνερ­γα­τών των κατα­κτη­τών που απο­τέ­λε­σαν την μετα­πο­λε­μι­κή και μέχρι σήμε­ρα κυρί­αρ­χη τάξη! Ήταν το γνω­στό “Σχέ­διο Μάσα” για την απο­τρο­πή της εξά­πλω­σης της ασθέ­νειας του Κομ­μου­νι­σμού. Ο George C. Marshall χρη­μά­τι­σε γραμ­μα­τέ­ας αμύ­νης (επί­θε­σης) στον Πόλε­μο της Κορέ­ας, μια θέση που δεί­χνει την αντι­κει­με­νι­κό­τη­τα των κρι­τη­ρί­ων απο­νο­μής του Νόμπελ ειρήνης…
Το 1973 το Νόμπελ απο­νέ­με­ται στον ειρη­νο­ποιό του…Βιετνάμ Henry Kissinger . Είναι από το 1969 μέχρι και 1977 ενορ­χη­στρω­τής της αμε­ρι­κα­νι­κής εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής. Προ­ε­δρι­κός σύμ­βου­λος Εθνι­κής Ασφα­λεί­ας των ΗΠΑ από το 1969 ως το 1977. Κατά­κα­ψε με βόμ­βες Ναπάλμ χιλιά­δες Βιετ­να­μέ­ζους και δηλη­τη­ρί­α­σε με χημι­κά ανυ­πο­λό­γι­στα εκτά­ρια βιετ­να­μέ­ζι­κης γης, λίμνες, πηγές και υδρο­φό­ρους ορί­ζο­ντες. Ενώ ο έτε­ρος βρα­βευ­μέ­νος με το ίδιο Νόμπελ, βιετ­να­μέ­ζος Le Duc Thο αρνή­θη­κε αυτό το γελοίο θέα­τρο της βρά­βευ­σης. Ένο­χος ο Kissinger για το βομ­βαρ­δι­σμό της Καμπό­τζης (1969-1975), για τις αιμα­τη­ρές παρεμ­βά­σεις στα εσω­τε­ρι­κά άλλων χωρών και κατα­στο­λής λαϊ­κών κινη­μά­των (επι­χεί­ρη­ση “Κόν­δωρ”). Ανα­τρο­πή και δολο­φο­νία Αλιέ­ντε, δολο­φο­νη­μέ­νοι από χού­ντα Πινο­σέτ 3.564, φυλα­κι­σμέ­νοι 40.000! Ελλά­δα, Χού­ντα συνταγ­μα­ταρ­χών. Τουρ­κι­κή εισβο­λή στη Κύπρο! 
Ο Σιμόν Πέρες που πέθα­νε προ­χθές βρα­βεύ­ε­ται το 1994 μαζί με τους Αρα­φάτ και Ράμπιν… Η…ειρηνοποιός  δρά­ση του, εντο­πί­ζε­ται ιδιαί­τε­ρα στην αιμα­το­κυ­λι­σμέ­νη από θύμα­τα αμά­χων, Γάζα. Το βρα­βείο του δόθη­κε για τη συμ­βο­λή του στην αυτο­νο­μία της Παλαι­στί­νης, γράμ­μα νεκρό η αυτο­νο­μία των Παλαι­στι­νί­ων , όσο και τα καθη­με­ρι­νά πτώ­μα­τα των αμά­χων κατοί­κων της από τους Σιω­νι­στές δολο­φό­νους. Ο «ειρη­νο­ποιός» Πέρες ο οποί­ος λίγο πριν πεθά­νει παρα­δέ­χτη­κε πως «Ναι, βοή­θη­σα στην ανά­πτυ­ξη πυρη­νι­κών όπλων του Ισραήλ». 
Ελά­χι­στους μήνες αφό­του ανά­λα­βε το πόστο του Πλα­νη­τάρ­χη, ο Μπά­ρακ Ομπά­μα του δίνουν το βρα­βείο Νόμπελ για την παύ­ση πυρός των διά­σπαρ­των εις τον πλα­νή­τη Αμε­ρι­κα­νι­κών στρα­τευ­μά­των! Και για : «Τις εξαι­ρε­τι­κές του προ­σπά­θειες για ενδυ­νά­μω­ση της διε­θνούς διπλω­μα­τί­ας και συνερ­γα­σί­ας ανά­με­σα στους λαούς…» Και στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα εκεί όπου το συμ­φέ­ρον της Αμε­ρι­κής έκρι­νε ότι θα έπρε­πε απρο­κά­λυ­πτα να υπο­στη­ρι­χτεί με κάθε τρό­πο, έπρα­ξε ανεν­δοί­α­στα τα απα­ραί­τη­τα, μέχρι και τη γιγά­ντω­ση του ISIS στη Συρία ή την πλή­ρη υπο­στή­ρι­ξη των φασι­στών της Ουκρανίας… 
Το γελοίο του πράγ­μα­τος είναι ότι και η Ευρω­παϊ­κή Ένω­ση παίρ­νει Νόμπελ το 2012 για την «πάνω από 6 δεκα­ε­τί­ες συνει­σφο­ρά της στην πρό­ο­δο της ειρή­νης, της συνα­δέλ­φω­σης, της δημο­κρα­τί­ας και των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των στην Ευρώ­πη». Να προ­σθέ­σου­με εμείς ακό­μα : Και για τον επι­τυ­χή βομ­βαρ­δι­σμό της Γιου­γκο­σλα­βί­ας, την διά­λυ­ση της Λιβύ­ης για την κατα­λή­στευ­ση του μαύ­ρου χρυ­σού της. Για τη στή­ρι­ξη του φασι­στι­κού καθε­στώ­τος του Κιέ­βου. Χρη­μα­το­δό­τη­ση του ISIS από Ευρω­παϊ­κές κυβερ­νή­σεις και τις βρώ­μι­κες υπο­νο­μευ­τι­κές ανα­μί­ξεις σε χώρες Αφρι­κής και μέσης Ανατολής.
Υ.Γ: Αυτά τα Νόμπελ Ειρή­νης, βρω­μο­κο­πά­νε πτω­μα­ΐ­νη από τα εκα­τομ­μύ­ρια θύμα­τα των «ειρη­νο­ποιών» που βρα­βεύ­θη­καν… Στη μακρό­χρο­νη ιστο­ρία των βρα­βεί­ων Νόμπελ, βρέ­θη­καν δύο που απο­ποι­ή­θη­καν τη βρά­βευ­σή τους, ο γάλ­λος Ζαν-Πωλ-Σαρτρ και ο βιετ­να­μέ­ζος Le Duc Thο, ίσως τώρα και ο Μπομπ Ντί­λαν να είναι ο τρίτος… 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted