Τοπικά ρίχτερ, μεγάλες ρωγμές…

Την περα­σμέ­νη Κυρια­κή στη
χώρα της Κατα­λο­νί­ας έγι­ναν εκλο­γές για την ανά­δει­ξη τοπι­κής κυβέρ­νη­σης. Εκλογές
που από και­ρό είχαν πάρει μορ­φή δημο­ψη­φί­σμα­τος υπέρ της ανε­ξαρ­τη­σί­ας αυτού του συγκεκριμένου
γεω­γρα­φι­κού και πολι­τι­σμι­κού χώρου που βρί­σκε­ται  στην Βόρειο-Ανα­το­λι­κή Ισπα­νία, με έκταση
-περί­που 30-35.000 Km2- και 7.5 εκα­τομ­μύ­ρια κατοί­κους. Από αυτούς, το 70%
κατοι­κεί στην πρω­τεύ­ου­σα Βαρ­κε­λώ­νη. Η μητρο­πο­λι­τι­κή της περιο­χή έχει έναν πληθυσμό
της τάξης των 5 εκα­τομ­μυ­ρί­ων κατοί­κων, από τα οποία τα 4,5 εκα­τομ­μύ­ρια ζούνε
στους 36 δήμους της αστι­κής της περιο­χής, κάτι που την κάνει τη μεγαλύτερη
μητρό­πο­λη του ευρύ­τε­ρου μεσο­γεια­κού χώρου. Η χώρα είναι πλού­σια, κυρί­ως λόγω
ανε­πτυγ­μέ­νου του­ρι­σμού και των βιο­μη­χα­νι­κών συγκρο­τη­μά­των που έχουν την έδρα
τους εκεί. Το κατά κεφα­λή ΑΕΠ των Κατα­λα­νών είναι από τα υψη­λό­τε­ρα της
Ισπα­νί­ας. Χωρίς την Κατα­λο­νία, η Ισπα­νία θα χάσει το 16% του πλη­θυ­σμού της, το
25% των εξα­γω­γών της και το 19% του ΑΕΠ της. Η Κατα­λά­νι­κη σημαία – η Senyera –
που ο θρύ­λος λέει πως ο Φρά­γκος βασι­λιάς Κάρο­λος – ο φαλα­κρός – την χάραξε,
βου­τώ­ντας τα τέσ­σε­ρα δάκτυ­λα του χεριού στη πλη­γή του και με το αίμα σχημάτισε
τέσ­σε­ρις κόκ­κι­νες γραμ­μές πάνω στην επι­χρυ­σω­μέ­νη ασπί­δα του. Αυτή η σημαία με
τις τέσ­σε­ρις κόκ­κι­νες ρίγες κυμα­τί­ζει από το 897 μ.Χ, σήμα κατα­τε­θέν της
Κατα­λο­νί­ας και δεν είναι ένα ξαφ­νι­κό καπρί­τσιο η ανε­ξαρ­τη­σία της χώρας αυτής
αλλά στη­ρί­ζε­ται πάνω σε ιστο­ρι­κά θεμέ­λια. Σήμε­ρα η οικο­νο­μι­κή κρί­ση που από
2008 μαστί­ζει την Ιβη­ρι­κή, με τα μέτρα λιτό­τη­τας, την ανερ­γία, τους
πλει­στη­ρια­σμούς σπι­τιών… Μέτρα που επι­βά­λει η νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρη κυβέρ­νη­ση Ραχόι,
ξανα­φέρ­νουν στη μνή­μη την όχι και τόσο μακρι­νή επο­χή του Φράν­κο, με τις σκληρές
απα­γο­ρεύ­σεις ειδι­κά στη χώρα των Κατα­λα­νών. Απα­γό­ρευ­ση ακό­μα και στη χρησιμοποίηση
της γλώσ­σα τους, που μοιά­ζει περισ­σό­τε­ρο με τα Γαλ­λι­κά και τα Ιτα­λι­κά παρά με
τα Ισπα­νι­κά και που ήταν απα­γο­ρευ­μέ­νη σ’ ολό­κλη­ρη την επο­χή της μακρόχρονης
Φραν­κι­κής δικτα­το­ρί­ας. Η χώρα της Κατα­λο­νί­ας κατά τον Ισπα­νι­κό εμφύλιο
απο­τέ­λε­σε προ­πύρ­γιο των Δημο­κρα­τι­κών που και με την ηρω­ι­κή αντί­στα­ση των
αναρ­χι­κών συν­δι­κά­των CNT και FΑΙ, μέσα σε λίγες μέρες το φασι­στι­κό πραξικόπημα
στη Κατα­λο­νία κατε­στά­λη, εμπο­δί­ζο­ντας στον εχθρό να πέσει η Βαρ­κε­λώ­νη στα χέρια
του. Μέχρι και σήμε­ρα, η “CNT–FAI”, η Αναρ­χο­συν­δι­κα­λι­στι­κή Ομο­σπον­δία, έχει
σημα­ντι­κή δύνα­μη στην πόλη. Όλα αυτά τα στοι­χεία μένουν ζωντα­νά και ο Λαός
αψή­φη­σε στην πρά­ξη την εκστρα­τεία τρο­μο­κρά­τη­σης και
εκβια­σμών, στο όνο­μα του ευρώ και της ΕΕ, από τη δεξιά κυβέρ­νη­ση Ραχόι,
την Ευρω­παϊ­κή κεντρι­κή Τρά­πε­ζα του γνω­στού μας Ντρά­γκι,
τους μεγά­λους μονο­πω­λια­κούς ομί­λους, αλλά και τις ωμές παρεμ­βά­σεις Μέρ­κελ, Όλάντ και Ομπά­μα.
Εκβια­σμοί που ξεκί­νη­σαν αρκε­τά πριν την ημε­ρο­μη­νία των τοπι­κών εκλο­γών και που
γενι­κεύ­θη­καν με απει­λές για κλεί­σι­μο των τρα­πε­ζών, με δέσμευ­ση καταθέσεων,
ακό­μα και για εκδί­ω­ξη της θρυ­λι­κής ποδο­σφαι­ρι­κής ομά­δας «Barcelona» από το Ισπανικό
πρω­τά­θλη­μα! Παρ’ όλο αυτό τον πολύ­μορ­φο μηχα­νι­σμό εκβια­σμών και
κατα­τρο­μο­κρά­τη­σης οι εκλο­γές της Κυρια­κής 27 του Σεπτέμ­βρη, χωρίς να
ξεκα­θα­ρί­ζουν απο­λύ­τως το τοπίο, ανέ­δει­ξαν κυρί­αρ­χες στο τοπι­κό κοι­νο­βού­λιο με
από­λυ­τη πλειο­ψη­φία τις δυνά­μεις του ΝΑΙ για την ανε­ξαρ­τη­σία της Κατα­λο­νί­ας. Ένα
απο­τέ­λε­σμα που εκτός άλλων δημιουρ­γεί και πολύ σοβα­ρά προ­βλή­μα­τα στον δεξιό
Ραχόι που βλέ­πει εν όψει των γενι­κών Ισπα­νι­κών εκλο­γών του προ­σε­χούς Δεκέμβρη
το κόμ­μα του να αγκο­μα­χά επι­κίν­δυ­να, απο­τέ­λε­σμα των αντι­λαϊ­κών μέτρων τα οποία
πήρε σ’ όλο το διά­στη­μα της δια­κυ­βέρ­νη­σης του. Πει­θή­νιο όργα­νο και υπάκουος
εκτε­λε­στής των οδη­γιών του γερ­μα­νι­κού οικο­νο­μι­κού διευ­θυ­ντη­ρί­ου και του κονκλαβίου
των Βρυ­ξελ­λών. Προβλήματα
εθνι­κού χαρα­κτή­ρα με μακρά ιστο­ρι­κή δια­δρο­μή, όπως αυτό της ανε­ξαρ­τη­σί­ας της
Κατα­λο­νί­ας, τα φέρ­νουν τώρα πιο έντο­να στην επι­φά­νεια και οι πολι­τι­κές άγριας
λιτό­τη­τας μακράς διαρ­κεί­ας… Μέτρα ανθρω­πο­φά­γα που επι­βάλ­λουν οι «σοφοί» της ΕΕ
στα κρά­τη μέλη της, δημιουρ­γώ­ντας συνε­χώς τριγ­μούς και ρωγ­μές στο λεγό­με­νο κατ’
ευφη­μι­σμό ευρω­παϊ­κό οικο­δό­μη­μα. Ρωγ­μές που εκτός άλλων ξανά φέρ­νουν μνή­μες της
σύγ­χρο­νης ματω­μέ­νης ευρω­παϊ­κής ιστο­ρί­ας… Ας μην το ξεχνούν λοι­πόν αυτοί που
αφαι­ρούν καθη­με­ρι­νούς ζωτι­κούς «αριθ­μούς» μισθών, συντά­ξε­ων, επι­δο­μά­των, και
άλλων απο­λύ­τως απα­ραί­τη­των για την καθη­με­ρι­νή στοι­χειώ­δη ανθρώ­πι­νη επιβίωση.
Στραγ­γα­λι­σμός ανθρώ­πι­νων ανα­γκών εν ψυχρώ, προ­κει­μέ­νου να αυξά­νουν συνε­χώς τα
κέρ­δη τους! Με την ίδια ψυχρή «λογι­κή» παρα­ποί­η­σαν «αριθ­μούς» και στο λογισμικό
ρύπων της Volkswagen και όχι μόνο αυτής, με τον ίδιο πάντα στό­χο, το
Κέρδος…