Τι σου κάνει μια σφαλιάρα! - Φαιακία

Τι σου κάνει μια σφαλιάρα!

Αυτός είναι ο τίτλος χτε­σι­νού σημειώ­μα­τος του Θανά­ση Καρ­τε­ρού. Πολύ μας άρε­σε το πνεύ­μα του θεω­ρή­σα­με σκό­πι­μο να το ανα­πα­ρά­ξου­με… Οχι για­τί, όπως φαί­νε­ται συμ­φω­νεί με σχε­τι­κό γρά­ψι­μο της ΦΑΙΑΚΙΑΣ αλλά για­τί πιστεύ­ου­με ότι είναι χρη­σι­μό­τα­το να συνει­δη­το­ποι­ή­σου­με τι στή­σι­μο είχε γίνει τόσο και­ρό, όταν υπο­γρά­φο­νταν τα μνημόνια… 
Τελι­κώς δεν είναι τόσο γρα­νι­τέ­νιο το Μνη­μό­νιο όσο μας το παρου­σί­α­ζαν. Ούτε τόσο ανε­λα­στι­κό όσο μας είχαν πάρει τ’ αυτιά να λένε. Ούτε βεβαί­ως-βεβαί­ως και τόσο εθνι­κά απα­ραί­τη­το και ωφέ­λι­μο όπως το δια­φή­μι­ζαν -δυσφη­μώ­ντας τον εαυ­τό τους- οι αλλο­δα­ποί νονοί και οι εγχώ­ριοι προ­α­γω­γοί του.


Πόθεν το συμπέ­ρα­σμα, ότι το επί­μα­χο τεφτέ­ρι των δανει­στών, που γρά­φει τη μαύ­ρη μοί­ρα μας για εκα­τό χρό­νια, δεν είναι “τζά­νεμ” και Magna karta; Μα δεν χρειά­ζε­ται σοφία – άρκε­σε μια γερή σφα­λιά­ρα από τις ελλη­νι­κές κάλ­πες και μια απει­λη­τι­κή χει­ρο­νο­μία από τις γαλ­λι­κές για να πιά­σουν άλλο τρα­γού­δι οι μνη­μο­νιο­λά­τρες. Εγχώ­ριοι και ξένοι, παρακαλώ.
Ψέμα­τα; Ο «Έλλη­νες κου­ρά­γιο» Όλι Ρεν ανα­κά­λυ­ψε ξαφ­νι­κά -σύρι­ζα του ήρθε η επι­φοί­τη­ση- ότι χρεια­ζό­μα­στε και ανά­πτυ­ξη στην Ευρώ­πη. Πιο θαρ­ρα­λέ­ος ο Γιούν­κερ, έκα­νε ένα βήμα παρα­πέ­ρα λέγο­ντας ότι οι ελλη­νι­κές εκλο­γές έδει­ξαν ότι η Ευρώ­πη πρέ­πει να δώσει μια ελπί­δα στους Έλλη­νες! Σφι­χτή αλλά σαφής στα γαλ­λι­κά της και η Λαγκάρντ, εξο­μο­λο­γή­θη­κε ότι δεν πρέ­πει να χαθεί μια γενιά -Φίλη δια­βά­ζει;- και πρέ­πει να συν­δυα­στεί η εξυ­γί­αν­ση με την ανάπτυξη.
Και οι εγχώ­ριοι υμνω­δοί; Ο Βενι­ζέ­λος προ­σχώ­ρη­σε ασμέ­νως στην άπο­ψη ότι το Μνη­μό­νιο πρέ­πει και μπο­ρεί να τρο­πο­ποι­η­θεί – κι ας το έχει υπο­γρά­ψει μόλις προ­χτές. Κι ο Σαμα­ράς το συζη­τά­ει ότι πρέ­πει να υπάρ­ξει ανα­δια­πραγ­μά­τευ­ση – κι ας έβα­λε την τζί­φρα του κι αυτός για να σώσει το έθνος. Όλοι μαζί αγά­πη­σαν ξαφ­νι­κά τον εξτρε­μι­στή Τσί­πρα και εμφα­νί­ζο­νται σαν έτοι­μοι από και­ρό να δώσουν μια ευκαι­ρία στις «δυνά­μεις της ανευ­θυ­νό­τη­τας» – θυμά­στε τι έλε­γαν προχτές;
Θα πεις ότι ανά­με­σα στο προ­χτές και στο σήμε­ρα μεσο­λά­βη­σαν οι εκλο­γές. Σωστό. Ακό­μα πιο σωστό όμως απο­δει­κνύ­ε­ται αυτό που έχει μαλ­λιά­σει η γλώσ­σα των αρι­στε­ρών να λέει από την πρώ­τη μνη­μο­νια­κή μέρα: Δεν μπο­ρείς με οποιο­δή­πο­τε δίλημ­μα, οποια­δή­πο­τε τρο­μο­κρα­τία, οποια­δή­πο­τε απά­τη, να περά­σεις σε έναν λαό μια πολι­τι­κή που τον εξου­θε­νώ­νει. Θα το βρεις μπρο­στά σου.
Αν όμως μια γερή αντι­μνη­μο­νια­κή σφα­λιά­ρα κι ένα 17% στον ΣΥΡΙΖΑ έκα­νε τέτοιο θαύ­μα, είναι παρά­λο­γο να περι­μέ­νεις μια μεγά­λη ανα­τρο­πή αν στις επερ­χό­με­νες εκλο­γές το 17% μεγα­λώ­ω­ω­ω­ω­σει και τα όχι στην αρι­στε­ρή σύμπρα­ξη μικρύ­υ­υ­υ­υ­νουν; Καλά, καλά, δεν έχου­με κοι­νο­βου­λευ­τι­κές αυτα­πά­τες, όλα θα γίνουν με τη συν­δρο­μή του κινή­μα­τος, σύντροφοι…

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted