Την αλήθεια ρε!!! - Φαιακία

Την αλήθεια ρε!!!

👉Στην ΦΑΙΑΚΙΑ, από την αρχή της παν­δη­μί­ας προ­σπα­θού­σα­με να
τοπο­θε­τή­σου­με όσο γίνε­ται πιο κοντά στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα το “όρα­μα” των εμβολίων…
Την επο­χή δηλα­δή, που μας υπό­σχο­νταν από­λυ­τες ελευ­θε­ρί­ες μόλις η μαγι­κή ένεση
τρυ­πή­σει τον ώμο μας… 



Τότε, λοι­πόν, τονίζαμε:

-τα γεω­πο­λι­τι­κά παί­γνια, που θα επι­σκιά­σουν ή/και θα στρεβλώνουν
τα ανά πάσα στιγ­μή επι­στη­μο­νι­κά δεδομένα.

-Την ανά­γκη απο­μά­κρυν­σης από την δογ­μα­τι­κή προ­σέγ­γι­ση του
ζητή­μα­τος της αντι­με­τώ­πι­σης της παν­δη­μί­ας, που εξο­ρι­σμού συνι­στά στρέ­βλω­ση της επιστημονικής
αλή­θειας. Τέτοιες προ­σεγ­γί­σεις, που έμοια­ζαν άδο­λες και ειλι­κρι­νείς ουσιαστικά
φιλο­δο­ξού­σαν να περιο­ρί­σουν στο ελά­χι­στο το κόστος των κοι­νω­νι­κών μέτρων μεταξύ
των οποί­ων κυρί­αρ­χη θέση έπρε­πε να κατέ­χει η οργά­νω­ση εκτε­τα­μέ­νου, αποκεντρωμένου
συστή­μα­τος
testing.

Πιο συγκε­κρι­μέ­να: Τα εμβό­λια
συνι­στούν καθο­ρι­στι­κής σημα­σί­ας όπλο, που έχει ορί­σει (
μαζί με
αντι­βιο­τι­κά και διά­φο­ρους αντι­μι­τω­τι­κούς παρά­γο­ντες) μία νέα επο­χή στην υγειο­νο­λο­γι­κή κατά­στα­ση της ανθρω­πό­τη­τας με μία
εκπλη­κτι­κά θετι­κή επί­πτω­ση στην ποιό­τη­τα ζωής και στο προσ­δό­κι­μο επιβίωσης! 

Μπο­ρού­με, κυριο­λε­κτι­κά, να περι­γρά­φου­με την
ιστο­ρία της ανθρώ­πι­νης υγεί­ας σε προ εμβο­λί­ων και μετά τα εμβό­λια επο­χή

Αυτή η αδή­ρι­τη και αναμ­φι­σβή­τη­τη αλή­θεια, δοκι­μα­σμέ­νη και
επι­βε­βαιω­μέ­νη κατά τους δύο τελευ­ταί­ους αιώ­νες δεν μετα­τρέ­πει τους εμβολιασμούς
σε πανά­κεια. Ασφα­λώς είναι οι πρώ­της γραμ­μής και ισχύ­ος σύμ­μα­χοι μας αλλά δεν
δια­θέ­τουν από­λυ­τες, “θεϊ­κές” ιαμα­τι­κές ιδιό­τη­τες χωρίς αστο­χί­ες ή παρενέργειες…
Αυτή την αλή­θεια την γνω­ρί­ζου­με όλοι… Για­τί από την κού­νια μας έχου­με εμπει­ρία και
από αστο­χί­ες και από παρε­νέρ­γειες εμβο­λί­ων και φαρ­μά­κων… Κατά συνέ­πεια, η προσπάθεια
χει­ρα­γώ­γη­σης της κοι­νής γνώ­μης σαν να πρό­κει­ται για “μάζα”, “όχλο” ή “πόπο­λο”
το μόνο που θα πετύ­χει τελι­κά είναι η εγκα­θί­δρυ­ση της αμφι­βο­λί­ας, της
καχυ­πο­ψί­ας και τελι­κά της άρνησης… 

Το έχου­με βιώ­σει ήδη… Δεν ανα­φε­ρό­μα­στε, εδώ στην αθλιό­τα­τη επίδραση
των “ψεκα­σμέ­νων”. Οχι για­τί την υπο­τι­μά­με ή για­τί την αγνο­ού­με. Δυστυχώς,
πρέ­πει να απο­δε­χτού­με πως στην παρού­σα του­λά­χι­στον φάση της εξέ­λι­ξης στο
ανθρώ­πι­νο δείγ­μα θα υπάρ­χουν και …ψεκα­σμέ­νοι.

Καλό λοι­πόν θα είναι να μην βάζου­με βού­τυ­ρο στο ψωμί τους με
προ­φα­νέ­στα­τες ανα­κο­λου­θί­ες, αυτο­δια­ψευ­δό­με­να θέσφα­τα κ.λ.π.

Βέβαια δεν τρέ­φου­με αυτα­πά­τες, πως όλες οι “κωλο­τού­μπες”, που βιώσαμε
προ­έ­κυ­ψαν τυχαία ή κατά λάθος… Πρό­κει­ται για συνει­δη­τή φιλε­λεύ­θε­ρη επι­λο­γή της ελαχιστοποίησης
του κόστους κοι­νω­νι­κών δαπα­νών. Εχου­με γρά­ψει πολύ και πολ­λές φορές σχε­τι­κά με
αυτό… 

Δεν θα απο­φύ­γου­με, όμως να θυμίσουμε: 

-τις μάσκες που κάνουν κακό μέχρι να φτά­σουν (πανά­κρι­βες) στην
Ελλη­νι­κή αγο­ρά και να δια­πι­στώ­σου­με πως τότε κάνουν καλό… Μέχρι και η πανάρχαιη
γνώ­ση της προ­στα­σί­ας των αερο­φό­ρων οδών σαν βασι­κό μέτρο κατά της διαμόλυνσης
με ανα­πνευ­στι­κούς ιούς, αμφι­σβη­τή­θη­κε, για να κάνου­με το χατί­ρι της κυβερνητικής
εικόνας.

-τα παι­διά, που από ωρο­λο­για­κή βόμ­βα μετά­δο­σης μετα­τρά­πη­καν σε
ακίν­δυ­νους συγκά­τοι­κους όταν χρειά­στη­κε να ανοί­ξουν για δέκα μόνον μέρες τα
σχο­λεία, τον Ιού­νιο του 20, ώστε να εξο­φλη­θεί και η τελευ­ταία δόση των
διδά­κτρων των ιδιω­τι­κών εκπαιδευτηρίων… 

-την δια μαγεί­ας και εντός δεκαη­μέ­ρου κατάρ­γη­ση όλων των προστατευτικών
αμέ­σως μετά το πρώ­το κύμα μέτρων. Ο δρά­κος ιός μετα­τρά­πη­κε σε ελά­χι­στο χρό­νο σε …άκα­κο “νικη­μέ­νο” αρνά­κι, ώστε να πετύ­χου­με το μέγι­στο δυνα­τό οικο­νο­μι­κό απο­τέ­λε­σμα από την
του­ρι­στι­κή σαι­ζόν το καλο­καί­ρι του 20.

-την βαθιά περι­φρό­νη­ση ολί­γων -δυστυ­χώς- ειδι­κών που προειδοποιούσαν
για την βέβαιη κατ’ αυτούς απει­λή ενός δεύ­τε­ρου και βαρύ­τε­ρου κύματος… 

-την θριαμ­βο­λο­γία του εθνι­κού λοι­μω­ξιο­λό­γου, πλάι τον
πρω­θυ­πουρ­γό για τον αφα­νι­σμό της παν­δη­μί­ας στην Βόρεια Ελλά­δα, λίγες ώρες
ουσια­στι­κά πριν αρχί­σει ο ορυ­μα­γδός του δεύ­τε­ρου κύμα­τος στην Θεσ­σα­λο­νί­κη και την
Μακε­δο­νία γενι­κό­τε­ρα. Προ­κλη­τι­κή απο­κα­θή­λω­ση της αλα­ζο­νεί­ας της βεβαιότητας!

-την υπό­σχε­ση για …λυτρω­τι­κούς εμβο­λια­σμούς από την πρώτη
εβδο­μά­δα του Δεκεμ­βρί­ου του 2020, που θα προ­λά­βαι­ναν και το τρί­το κύμα… Επτά
μήνες μετά, εγκαι­νιά­ζο­νται εμβο­λια­στι­κά κέντρα ενώ τα ποσο­στά κάλυ­ψης του
πλη­θυ­σμού πόρ­ρω απέ­χουν από την εξα­σφά­λι­ση του απαι­τού­με­νου ποσο­στού συλλογικής
ανο­σί­ας ώστε να επέλ­θει η εκφύ­λι­ση της παν­δη­μί­ας… Τώρα, μάλι­στα, πολύ
περισ­σό­τε­ρο από την αντί­στοι­χη περ­σι­νή περί­ο­δο, καταρ­γού­νται όλα τα λοι­πά μέσα
υγειο­νο­μι­κής προ­στα­σί­ας στο όνο­μα περι­φρού­ρη­σης της του­ρι­στι­κής σαι­ζόν!!! Σε βαθμό,
που προ­κά­λε­σε και την επί­πλη­ξη των εις την Εσπε­ρί­αν αφε­ντι­κών! Βέβαια τα
τελευ­ταία, περισ­σό­τε­ρο τσα­ντί­στη­καν για την χρή­ση Ρώσι­κων και Κινέζικων
εμβολίων…

-Την απαί­τη­ση συμ­με­το­χής στα εμβο­λια­στι­κά προ­γράμ­μα­τα, όταν για
το εμβό­λιο της
ASTRA ZENECA στην …”Ενω­μέ­νη Ευρώ­πη” εφαρμόζονται
καμία εικο­σα­ριά δια­φο­ρε­τι­κές κρα­τι­κές πολι­τι­κές τού­την την ώρα!!! Αν μάλι­στα ανακαλέσουμε
και τις μετα­βο­λές στην δια­δρο­μή του χρό­νου θα κου­ρα­στού­με να υπο­λο­γί­σου­με όλες τις
κατά και­ρούς εφαρ­μο­σθεί­σες εναλ­λα­κτι­κές. Η περί­πτω­ση απο­τε­λεί κραυγαλέο
παρά­δειγ­μα χον­δροει­δούς χει­ρι­σμού της κοι­νής γνώ­μης και τα κατα­στρο­φι­κά αποτελέσματα
αγκά­λια­σαν δυστυ­χώς, το σύνο­λο των εμβολιασμών…

-την συγ­χορ­δία πρω­ι­νά­δι­κων, μεση­με­ρι­νά­δι­κων και βρα­δι­νών των …δικών
μας κανα­λιών, που επι­διώ­κουν μέσα από την πιο χυδαία τρο­μο­λα­γνι­κή προβολή
ανε­πι­θύ­μη­των παρε­νερ­γειών, να ελέγ­χουν την κοι­νή γνώ­μη και να εξασφαλίζουν
υψη­λά νού­με­ρα τηλε­θέ­α­σης… Στο τέλος βέβαια, ως  υπέρ­τα­τοι Φαρι­σαί­οι υπο­κρι­τές …συνι­στούν στο
κοι­νό τους εμβολιασμούς… 

 Όλα αυτά ενι­σχύ­ουν την
προ­θυ­μία του κοι­νού για εμβο­λια­σμό ή εισά­γουν περισ­σό­τε­ρες επι­φυ­λά­ξεις και φοβίες;;;

Είναι πολ­λά αυτά που θυμό­μα­στε με οργή και πολ­λά αυτά που
θέλου­με να απο­φύ­γου­με… Ας έχου­με υπόψη:

-την σημα­ντι­κό­τα­τη εξέ­λι­ξη της τεχνο­λο­γί­ας παρα­γω­γής των εμβολίων.
ΟΛΑ τα εμβό­λια, (
mRNA και αδε­νοϊ­ών-φορέ­ων) ενσωματώνουν
τις πιο σύγ­χρο­νες πλευ­ρές της επι­στη­μο­νι­κής γνώ­σης, που στην πρά­ξη σημαίνει
εξαι­ρε­τι­κά υψη­λή, πρω­το­φα­νή απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα και εξαι­ρε­τι­κά μειωμένες
επι­πλο­κές. Φυσι­κά όχι ανύ­παρ­κτες… Αυτό είναι γνω­στό κοι­νό χαρα­κτη­ρι­στι­κό των
επι­τευγ­μά­των της ανθρώ­πι­νης επι­στή­μης… Μόνον, στον χώρο της μετα­φυ­σι­κής υπάρ­χουν απόλυτες,
θαυ­μα­τουρ­γι­κές δράσεις… 

-η επι­τά­χυν­ση των εμβο­λια­σμών δεν εξα­σφα­λί­ζει απλά τον περιορισμό
της πιθα­νό­τη­τα νόση­σης σε απί­στευ­τα μικρά ποσο­στά… Η μεί­ω­ση της κυκλο­φο­ρί­ας της
ιού μειώ­νει ταυ­τό­χρο­να και την πιθα­νό­τη­τα μεταλ­λά­ξε­ων που εξαρ­τά­ται από το
φορ­τίο ιού στην κοι­νό­τη­τα. Οσο λιγό­τε­ρος, ιός
κυκλο­φο­ρεί, τόσο λιγό­τε­ρες μεταλ­λά­ξεις θα επι­συμ­βούν και τόσο μικρό­τε­ρη η
πιθα­νό­τη­τα εμφά­νι­σης στε­λε­χών ανθε­κτι­κών στα κυκλο­φο­ρού­ντα εμβό­λια
.

Είχα­με υπο­στη­ρί­ξει και θα το επα­να­λά­βου­με χωρίς … υπερ­βο­λι­κή αισιοδοξία,
πως την ουσια­στι­κή, αλη­θι­νή, χωρίς εξω­ραϊ­σμούς ενη­μέ­ρω­ση του κοι­νού θα έπρεπε
να ανα­λά­βουν κοι­νω­νι­κοί φορείς και όχι δυνά­μεις κατα­στο­λής… Ο κόσμος έχει
ανά­γκη να ακού­σει μόνον την αλή­θεια και όχι τους χει­ρι­σμούς της… Δεν πείθεται
από τους αυτο­α­ναι­ρού­με­νους καρ­δι­νά­λιους της τηλε­ο­ψί­ας… Ο σεβα­σμός είναι
προ­ϋ­πό­θε­ση της φυσι­κής ενερ­γο­ποί­η­σης του κοι­νού… Στον μέγι­στο δυνα­τό βαθμό,
πάντα…

Την αλή­θεια ρε! όπως κραύ­γα­ζε με αγα­νά­κτη­ση ο ηθο­ποιός Νίκος Καλογερόπουλος
στον επί­λο­γο της ται­νί­ας του Θόδω­ρου Μαρα­γκού: μάθε παι­δί μου γράμ­μα­τα

Δύσκο­λα πράματα…

 

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted

Την αλήθεια ρε !!!

Με αυτό τον τίτλο έχου­με ξανα­γρά­ψει στην ΦΑΙΑΚΙΑ τονί­ζο­ντας, ότι η εναλ­λα­κτι­κή πολι­τι­κή δυνα­μι­κή του ΣΥΡΙΖΑ θα έπρε­πε -πρώ­τα από όλα και πάνω από όλα- να είναι το δια­φο­ρε­τι­κό εναλ­λα­κτι­κό πολι­τι­κό ήθος… Και αυτό, όχι θεω­ρη­τι­κά και αφη­ρη­μέ­να αλλά πολύ πρα­κτι­κά και συγκε­κρι­μέ­να σήμαι­νε και σημαί­νει: Ολη την αλή­θεια στον λαό !!! Η πιθα­νό­τη­τα ρήξης με τον παλιό και τις προ­σαρ­τή­σεις του εξαρ­τιέ­ται από την επι­θυ­μία σύγκρου­σης με τον Μαυ­ρο­για­λου­ρι­σμό ή -αντί­στρο­φα, με την διά­θε­ση συμ­βι­βα­σμού και υιο­θέ­τη­σής του, ειδι­κό­τε­ρα όταν δίχνει να …μας βολεύ­ει… Η μυω­πι­κής αιτιο­λο­γί­ας πολι­τι­κή αυτή ανε­πάρ­κεια δεί­χνει να βρί­σκε­ται στον αντί­πο­δα της συνέ­γερ­σης του λαού, της συμ­με­το­χής και της εγρή­γορ­σής του. Αλλιώς ο λαός οδη­γεί­ται με μαθη­μα­τι­κή βεβαιό­τη­τα, στο περι­θώ­ριο, στην απο­γο­ή­τευ­ση και τέλος στην ιδιώ­τευ­ση… Και ιδού, πριν αλέ­κτωρ φωνή­σαι τρις !!! 
Σε αυτό το πνεύ­μα είναι γραμ­μέ­νο και το άρθρο του Κώστα Βαξε­βά­νη, που ανα­πα­ρά­γου­με. Δεν υιο­θε­τού­με τα συμπε­ρά­σμα­τά του αλλά βρί­σκου­με ενδια­φέ­ρου­σα την δομι­κή κρι­τι­κή, που ασκεί…

Την αλήθεια και ας πονάει

Οι θεσμοί είναι τρόι­κα, το μνη­μό­νιο μνη­μό­νιο και η αγκι­νά­ρα αναμ­φί­βο­λα αγκι­νά­ρα. Δεν έχουν νόη­μα οι όροι, αλλά έχει η ουσία. Η κυβέρ­νη­ση ΣΥΡΙΖΑ, μερι­κές μέρες μετά από μια δύσκο­λη μάχη στο δημο­ψή­φι­σμα, που την έφε­ρε στο από­γειο ίσως της λαϊ­κής απο­δο­χής παρά τις δύσκο­λες συν­θή­κες, απο­δέ­χε­ται ένα πρό­γραμ­μα που έχει όλα τα στοι­χεία του μνη­μο­νί­ου. Οι συγκρί­σεις έχουν αρχί­σει για το αν ένα μνη­μό­νιο 8 δισ, είναι καλύ­τε­ρο ή χει­ρό­τε­ρο από ένα μνη­μό­νιο 15 δις και όλα μαζί χει­ρό­τε­ρα από τα μνη­μό­νια των αλή­στου μνήμης.

Ποιό είναι το νόη­μα, μετά από ένα τέτοιο δημο­ψή­φι­σμα, να προ­χω­ρά ο Τσί­πρας σε μια πρό­τα­ση συμ­φω­νί­ας με τους δανει­στές; (Εδώ πρέ­πει να σημειώ­σω τους φόβους μου για την πιθα­νό­τη­τα να μη δεχθούν ούτε αυτή την πρό­τα­ση οι δανει­στές).


Ας πάρου­με όμως τα πράγ­μα­τα από την αρχή και χωρίς συναι­σθη­μα­τι­σμούς. Η μάχη του δημο­ψη­φί­σμα­τος απέ­δει­ξε πως το δια­κύ­βευ­μα για τους δανει­στές δεν είναι καμιά συμ­φω­νία αλλά ο ίδιος ο Τσί­πρας. Θέλουν να απο­δυ­να­μώ­σουν τον Τσί­πρα, να τον ανα­τρέ­ψουν σε μια νέου τύπου επι­χεί­ρη­ση Αλιέ­ντε με τις τρά­πε­ζες στη θέση των τανκς και της αερο­πο­ρί­ας της Χιλής και να παρα­δειγ­μα­τί­σουν όποιον σκέ­πτε­ται να ακο­λου­θή­σει τον ίδιο δρό­μο. Είτε αυτός είναι στην Ισπα­νία, είτε στην Πορ­το­γα­λία είτε σε άλλη περιο­χή του ανή­συ­χου Νότου. Πέντε μέρες πριν το δημο­ψή­φι­σμα, οι δανει­στές έκλει­σαν τις τρά­πε­ζες οδη­γώ­ντας τα πράγ­μα­τα σε ανοι­χτό εκβια­σμό, ενώ οι ίδιοι οι ευρω­παϊ­κοί παρά­γο­ντες προ­χώ­ρη­σαν σε ανοι­χτές παρεμ­βά­σεις υπέρ της “κατάρ­γη­σης” του Τσίπρα.


Αν τελι­κώς τα πράγ­μα­τα οδη­γη­θούν σε μη συμ­φω­νία, τότε η Ελλά­δα πρέ­πει να επι­λέ­ξει ένα άλλο δρό­μο που δεν θα είναι ούτε εύκο­λος, ούτε σύντο­μος ακό­μη και αν είναι σωτή­ριος. Πόσοι θα συντα­χθούν σε αυτή την πορεία ακό­μη και από αυτούς που πήραν την από­φα­ση να εξου­σιο­δο­τή­σουν τον Τσί­πρα με το γνω­στό απο­τέ­λε­σμα του δημοψηφίσματος;

Αν επι­λε­γεί ο δρό­μος της συμ­φω­νί­ας, τότε αυτός ανα­γκα­στι­κά θα περά­σει από τη στε­νω­πό μιας Ευρώ­πης που οι δομές της είναι περισ­σό­τε­ρο συν­δε­δε­μέ­νες με τις τρά­πε­ζες παρά με τους θεσμούς. Περισ­σό­τε­ρο με τις ελίτ και τα λόμπι παρά με τη Δημοκρατία.


Η υλο­ποί­η­ση οποιου­δή­πο­τε προ­γράμ­μα­τος από τον Τσί­πρα δεν μπο­ρεί να συγκρί­νε­ται με τα μνη­μό­νια, όχι για­τί δεν είναι μνη­μό­νιο αλλά για­τί ο δια­χει­ρι­στής είναι δια­φο­ρε­τι­κός. Δηλα­δή πρό­θε­σή του δεν είναι η ικα­νο­ποί­η­ση των δανει­στών χωρίς όρους, αλλά η δημιουρ­γία των συσχε­τι­σμών εν και­ρώ , προ­κει­μέ­νου να αλλά­ξουν τα πράγ­μα­τα. Αυτό σίγου­ρα εμπε­ριέ­χει μια επι­κίν­δυ­νη ισορ­ρο­πία πάνω μια πραγ­μα­τι­κό­τη­τα πάνω στην οποία ο Τσί­πρας οφεί­λει να ισορ­ρο­πεί άλλο­τε ως μάγος των εσω­κομ­μα­τι­κών συσχε­τι­σμών και άλλο­τε ως ακρο­βά­της του ψευ­δο­ευ­ρω­παϊ­κού τοπί­ου χωρίς δίχτυ ασφαλείας.


Ο Αλέ­ξης Τσί­πρας έχει δύο επι­λο­γές. Ή να παραι­τη­θεί δηλώ­νο­ντας πως σε αυτή την Ευρώ­πη υπάρ­χει ένα αδιέ­ξο­δο που δομή­θη­κε χρό­νια και του οποί­ου δεν θέλει να είναι δομι­κό στοι­χείο ή να μην τους κάνει την χάρη να πέσει όπως πολύ θα ήθελαν.(σχ Ανέ­μου: κι όμως μπο­ρούν εύκο­λα να τον ρίξουν)


Αν το δια­κύ­βευ­μα λοι­πόν είναι πραγ­μα­τι­κά ο Τσί­πρας, τότε τα σχέ­δια ανα­τρέ­πο­νται ίσως, αν δεν τους το προ­σφέ­ρει. Σε μια τέτοια περί­πτω­ση πρέ­πει να είναι ξεκά­θα­ρος και ευθύς στον κόσμο που τον υπο­στή­ρι­ξε στο δημο­ψή­φι­σμα ανα­γνω­ρί­ζο­ντάς του τη στό­φα και τη συμπε­ρι­φο­ρά ενός άλλου ηγέ­τη. Πρέ­πει να μην κατα­να­λω­θεί σε υπο­κρι­τι­κούς ευρω­παϊ­σμούς και να ομο­λο­γή­σει και τους εκβια­σμούς αλλά και τη φύση του μορ­φώ­μα­τος που εμφα­νί­ζε­ται ως ευρω­παϊ­κό αξί­ω­μα. Δεν έχει νόη­μα να απο­λο­γεί­ται όπως οι προη­γού­με­νοι στην ανα­γκαιό­τη­τα του ευρώ ή την ευρω­ζώ­νη αλλά να εξη­γή­σει όλα τα δομι­κά λάθη που κρα­τά­νε την Ελλά­δα εγκλω­βι­σμέ­νη σε μια Ευρώ­πη δίχως μέλλον. 


Στη συνέ­χεια πρέ­πει να εγγυ­η­θεί στον κόσμο πως η ανα­γκαία επι­λο­γή όποιου προ­γράμ­μα­τος γίνε­ται προ­κει­μέ­νου να υπάρ­ξει στο εσω­τε­ρι­κό της χώρας η μεγά­λη ανα­τρο­πή. Πρέ­πει δηλα­δή να προ­σφέ­ρει ισχυ­ρά ανταλ­λάγ­μα­τα σε αυτούς που καλεί να προ­σφέ­ρουν για μια ακό­μη φορά. Αυτά τα κοι­νω­νι­κά ισο­δύ­να­μα πρέ­πει να είναι η πλή­ρης απο­κα­τά­στα­ση της χώρας. Για νασυναι­νέ­σουν οι πολί­τες σε σκλη­ρό πρό­γραμ­μα, πρέ­πει να εφαρ­μό­σει στο εσω­τε­ρι­κό της χώρας ένα πρό­γραμ­μα που απε­λευ­θε­ρώ­νει και απο­κα­θι­στά την κοι­νω­νία. Δηλα­δή πρέ­πει να ανα­μορ­φώ­σει τους νόμους της χώρας όχι με βάση τις αρι­στε­ρές προ­τι­μή­σεις και ευαι­σθη­σί­ες, αλλά με βάση την απαί­τη­ση να πλη­ρώ­σουν αυτοί που φταί­νε. Δέχο­μαι να πλη­ρώ­σω 100 ευρώ αν επι­τέ­λους πλη­ρώ­σουν όσοι δια­κι­νούν μαύ­ρο χρή­μα και χρή­μα χωρίς φορο­λό­γη­ση. Δέχο­μαι τη θυσία ενός χρό­νου αν με πεί­σει πως οικο­δο­μεί το μέλ­λον των παι­διών μου.


Αν εφαρ­μό­σει Δικαιο­σύ­νη, αν ανα­δη­μιουρ­γή­σει το κοι­νω­νι­κό κρά­τος, αν δεν δεί­ξει κανέ­να έλε­ος σε όσους κατά­κλε­ψαν τη χώρα. Όσους μήνες κυβερ­νά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμιά εξου­σία πάνω στο παλιό σύστη­μα. Οι τρά­πε­ζες συνε­χί­ζουν να αυθαι­ρε­τούν παρό­τι λει­τουρ­γούν με δημό­σιο χρή­μα, τα δικα­στή­ρια να βγά­ζουν άδι­κες απο­φά­σεις, οι μεγά­λοι να έχουν ασυ­λία και οι “παντός και­ρού” να κάνουν δημό­σιες σχέ­σεις με την κυβέρ­νη­ση όπως έκα­ναν με κάθε κυβέρ­νη­ση. Ακό­μη και τα λεφτά των ΔΕΚΟ μοι­ρά­ζο­νται με μορ­φή δια­φή­μι­σης στα συστη­μι­κά Μέσα Ενη­μέ­ρω­σης για να κατα­λή­ξουν ως όπλο ενά­ντια στην κυβέρ­νη­ση.


Αν ο Αλέ­ξης Τσί­πρας προ­σφέ­ρει στην κοι­νω­νία τη μορ­φή και το όρα­μα μιας άλλης Ελλά­δας, τότε αυτή η Ελλά­δα μπο­ρεί να κάνει μια θυσία για να κερ­δί­σει. Αν σε αυτή την Ελλά­δα απευ­θυν­θεί με ειλι­κρί­νεια τότε θα τον πιστώ­σει όχι με χρή­μα αλλά με υπο­μο­νή για να κατα­φέ­ρει όσα μπο­ρεί να καταφέρει.


Δεν χρειά­ζο­νται δικαιο­λο­γί­ες για την υπα­να­χώ­ρη­ση και την αλλα­γή στά­σης, παρά μόνο η αλή­θεια. Και η αλή­θεια είναι πως σε αυτή την Ευρώ­πη αν δεν επι­λε­γεί ο δρό­μος της ρήξης, τότε χρειά­ζε­ται χρό­νος για να αλλά­ξουν οι συσχε­τι­σμοί και να πάψει η Ελλά­δα να είναι μόνη. Η κυβέρ­νη­ση δεν μπο­ρεί να εφαρ­μό­σει κανέ­να πρό­γραμ­μα, αν αυτό δεν συνο­δευ­τεί με ένα δόγ­μα του σοκ απέ­να­ντι στους ολι­γάρ­χες, τους μιντιάρ­χες τη δια­φθο­ρά. Κανέ­νας δεν θα πιστώ­σει καμιά κυβέρ­νη­ση που θέλει απλώς να κερ­δί­σει χρό­νο για να συνε­χί­σει να κυβερ­νά. Ο Τσί­πρας δεν είναι ούτε Σαμα­ράς ούτε Βενι­ζέ­λος, το κατα­λα­βαί­νουν όλοι αυτό. Το κακό όμως είναι πως πρέ­πει να απο­δεί­ξει ότι είναι αυτός από τον οποίο περι­μέ­νουν όλοι να δώσει λύση. Ο Αλέ­ξης Τσί­πρας δεν πρέ­πει να παρα­δώ­σει την εξου­σία. Αλλά πρέ­πει να έχει κατα­λή­ξει τι ακρι­βώς θέλει να την κάνει

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted