Προσέγγιση επί της ουσίας… - Φαιακία

πολιτικά κείμενα

Προσέγγιση επί της ουσίας…

Παρασκευή 24 Ιουλίου 2015
Μίλτος Βασιλείου
Σ’ αυτές τις κρί­σι­μες μέρες και ώρες, το θυμι­κό ανα­κτά την κυριαρ­χία του σε βάρος του λόγου… Τα ομπρός… ενά­ντια… στην πρώ­τη γραμ­μή, οι …προ­δό­τες στιγ­μα­τί­ζο­νται και οι “καθα­ροί” ανα­λαμ­βά­νουν τον ….εξα­γνι­σμό μας…
Η ΦΑΙΑΚΙΑ απέ­φυ­γε, κατά το δυνα­τόν, την συμ­με­το­χή ή/και την πρω­το­βου­λία σε αυτό τον “χορό”, που μας ανα­κα­λεί με απέ­ρα­ντη θλί­ψη μνή­μες 50ετίας. Μνή­μες “εμφυ­λί­ων”, που οδή­γη­σαν την αρι­στε­ρά στο περι­θώ­ριο και τον τόπο στην ασφυ­κτι­κή αγκα­λιά του Πανελ­λη­νί­ου ΣΟΚ και άλλων ομοει­δούς ήθους και πρα­κτι­κής δυνάμεων…
Ο ψύχραι­μος τεκ­μη­ριω­μέ­νος λόγος, μπο­ρεί πράγ­μα­τι να συμ­βάλ­λει στην υπέρ­βα­ση της δικής μας κρί­σης, στον εμπλου­τι­σμό της πλη­ρο­φό­ρι­σης και στο κατα­στά­λαγ­μα της εμπει­ρί­ας… Κάτι τέτοιες στιγ­μές ισχύ­ει το ουδέν κακόν αμι­γές καλού…
Στα πλαί­σια αυτής της λογι­κής αντι­γρά­φου­με από την ISKRA το σημεί­ω­μα της Ελέ­νης Πορ­τά­λιου.
  

ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟ ΟΧΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ


1. Η συζή­τη­ση για το πώς προ­χω­ρά­με μετά από μια συντρι­πτι­κή ήττα/συνθηκολόγηση της κυβέρ­νη­σης με τους δανει­στές δεν μπο­ρεί να γίνει ουσια­στι­κή αν δεν θέσει στο επί­κε­ντρο του προ­βλη­μα­τι­σμού το πρό­σφα­το συντρι­πτι­κό ΟΧΙ της αντι­μνη­μο­νια­κής κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας. Οι λαϊ­κές τάξεις και τα τμή­μα­τα της μεσαί­ας τάξης που η κρί­ση πλήτ­τει βάναυ­σα, με κυρί­αρ­χη συμ­με­το­χή της νεο­λαί­ας, απο­τε­λούν μία de facto κοι­νω­νι­κή σύν­θε­ση, η οποία πρέ­πει να πρω­τα­γω­νι­στή­σει στις εξελίξεις. 
Δεν είναι ούτε η ΡΙΖΑ (Ριζο­σπα­στι­κή Αρι­στε­ρά), πολύ περισ­σό­τε­ρο ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποί­ος τελεί υπό το κρά­τος μιας ανυ­πέρ­βλη­της αντί­φα­σης, ούτε οι οργα­νώ­σεις της αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής αρι­στε­ράς οι οποί­ες υπο­στή­ρι­ζαν πάντα την έξο­δο από την Ευρω­ζώ­νη, ούτε καν η συνερ­γα­σία όλων αυτών, που θα εκπρο­σω­πή­σει το ΟΧΙ. Το ζητού­με­νο είναι να θέσου­με εαυ­τούς και αλλή­λους στην υπη­ρε­σία της συγκρό­τη­σης της μεγά­λης κοι­νω­νι­κής συμ­μα­χί­ας με στό­χο α. την απε­λευ­θέ­ρω­ση από το μνη­μό­νιο μέσω της εξό­δου από την Ευρω­ζώ­νη β. τη συμ­με­το­χή των λαϊ­κών τάξε­ων ως παρα­γω­γών του κοι­νω­νι­κού πλού­του στην παρα­γω­γι­κή και κοι­νω­νι­κή ανα­συ­γκρό­τη­ση της χώρας.
2. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αρι­στε­ρές θέσεις, αλλά μόνο στα χαρ­τιά. Θέσεις που καθη­σύ­χα­ζαν τους δια­φω­νού­ντες, θέσεις – υπο­σχέ­σεις στο λαό για να ψηφί­σει τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θέσεις ανέ­φι­κτο να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν. Για­τί η σύγκρου­ση με τη σκλη­ρά νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρη καπι­τα­λι­στι­κή και ιμπε­ρια­λι­στι­κή Ευρώ­πη δεν είναι ένας περί­πα­τος στους «θεσμούς» της Ευρω­παϊ­κής Ένω­σης και της Ευρω­ζώ­νης. Έθε­τα στα­θε­ρά και δημό­σια στον ΣΥΡΙΖΑ την ανά­γκη να ακο­λου­θή­σου­με έναν άλλο δρό­μο που θα επέ­τρε­πε να δώσου­με, αν όχι να κερ­δί­σου­με, τη σύγκρου­ση με τους δανει­στές. Αυτό ο δρό­μος προ­ϋ­πέ­θε­τε plan A και plan B όχι ως γενι­κή δια­κή­ρυ­ξη αλλά ως συλ­λο­γι­κό σχέ­διο του όλου ΣΥΡΙΖΑ και ως βάση συν­δια­μόρ­φω­σης με τις λαϊ­κές τάξεις, ώστε η μάχη να δοθεί με τη δική τους απο­δο­χή, τη δική τους εμπλο­κή, τη δική τους πρωτοβουλία.
3. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν δημο­κρα­τι­κό κόμ­μα. Υπήρ­χαν τάσεις με εσω­τε­ρι­κή λει­τουρ­γία και αδια­φα­νές κέντρο γύρω από τον πρό­ε­δρο και τις ομά­δες που συνέ­πλε­αν άκρι­τα, το οποίο δημιουρ­γού­σε διαρ­κώς τετε­λε­σμέ­να. Τα μέλη λει­τουρ­γού­σαν μέσω της δια­με­σο­λά­βη­σης ηγε­τι­κών στε­λε­χών τα οποία συχνά ανα­λάμ­βα­ναν την επί­λυ­ση των δια­φο­ρών και τους συμ­βι­βα­σμούς σε άτυ­πες συν­θέ­σεις. Αυτό δεν υπέ­σκα­πτε μόνο τη δημο­κρα­τι­κή και δημιουρ­γι­κή συμ­με­το­χή των μελών αλλά και την κοι­νω­νι­κή δρά­ση και το ουσια­στι­κό άνοιγ­μα στην κοι­νω­νία. Σύντρο­φοι και συντρό­φισ­σες που ξεπερ­νού­σαν τον εαυ­τό τους, από τη μία, αδρα­νή μέλη – ψηφο­φό­ροι, από την άλλη.
Τα παρα­πά­νω δεν σημαί­νουν ότι οι ευθύ­νες για τη σημε­ρι­νή κατά­στα­ση αφο­ρούν εξί­σου όλους/ες. Το κόμ­μα οδη­γή­θη­κε από το προ­ε­δρι­κό κέντρο στη συν­θη­κο­λό­γη­ση με τους δανει­στές, μέσα από την περι­θω­ριο­ποί­η­ση των δια­φω­νού­ντων – τάσε­ων και μελών – ως συντρό­φων δεύ­τε­ρης κατη­γο­ρί­ας. Σε κάθε περί­πτω­ση, αυτά τα κλει­στά εσω­τε­ρι­κά συστή­μα­τα δεν επέ­τρε­ψαν ποτέ να συζη­τη­θεί με ειλι­κρί­νεια το μέγε­θος του εγχει­ρή­μα­τος που είχα­με δια­κη­ρύ­ξει και να δοθεί η σύγκρου­ση με όλο το πολυ­πλη­θές, μάχι­μο ανθρώ­πι­νο δυνα­μι­κό εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ.
4. Στον ΣΥΡΙΖΑ υπήρ­χαν δια­δο­χι­κές εκτρο­πές από τη νομι­μό­τη­τα και τη δημο­κρα­τία : οι λίστες εκλο­γής των οργά­νων με κρι­τή­ριο τους συσχε­τι­σμούς – όχι με αμε­ρο­λη­ψία, η – και θεσμι­κή – παντο­δυ­να­μία του προέδρου/αρχηγού, η προ­σχη­μα­τι­κή δια­μόρ­φω­ση θέσε­ων, η απα­ξί­ω­ση της λει­τουρ­γί­ας των τμη­μά­των, η ανα­τρο­πή της από­φα­σης για την Τοπι­κή Αυτο­διοί­κη­ση που προ­έ­βλε­πε τη συμ­με­το­χή των (αυτο­διοι­κού­με­νων) τοπι­κών κοι­νω­νιών – παρα­γω­γών και κινη­μά­των, η διαρ­κής παρα­βί­α­ση του κατα­στα­τι­κού, η διαρ­κής διο­λί­σθη­ση στην έντα­ξη στο κόμ­μα και αργό­τε­ρα στο κυβερ­νη­τι­κό σύστη­μα, μέσα από πελα­τεια­κές σχέ­σεις, απο­λύ­τως αδια­φα­νώς και ανα­ξιο­κρα­τι­κά, ανθρώ­πων του παλαιού διε­φθαρ­μέ­νου καθε­στώ­τος, ενώ η κοι­νω­νία δια­θέ­τει σε κάθε περί­πτω­ση ένα τερά­στιο παρα­γω­γι­κό και ηθι­κό δυνα­μι­κό. Τέλος υπήρ­χαν τα κατά συν­θή­κην ψεύ­δη. Για παρά­δειγ­μα, ο πρό­ε­δρος δια­κή­ρυ­ξε λίγες μέρες πριν τις εκλο­γές την κατάρ­γη­ση του ΤΑΙΠΕΔ ενώ, λίγες μέρες μετά τη νέα δια­κυ­βέρ­νη­ση, επι­χει­ρή­θη­κε να υπα­χθούν σχε­δόν όλα τα περιου­σια­κά στοι­χεία του κρά­τους στο ΤΑΙΠΕΔ.
5. Θέλω να πω με αυτά που εξι­στο­ρώ ότι δεν μπο­ρεί να εγκλω­βι­στού­με σε μια δια­μά­χη εντός ΣΥΡΙΖΑ με τους όρους που γινό­ταν στο παρελ­θόν και έχουν χρε­ο­κο­πή­σει. Η συζή­τη­ση για το πώς φτά­σα­με ως εδώ και πως πρέ­πει ο καθέ­νας και η καθε­μία να πορευ­τεί στο μέλ­λον είναι μια ανα­γκαία δημο­κρα­τι­κή δια­δι­κα­σία. Αλλά αυτή δεν θα λύσει την αντί­φα­ση μετα­ξύ αντι­τι­θέ­με­νων στο μνη­μό­νιο και μνη­μο­νια­κής κυβέρ­νη­σης. Ίσως μας επι­τρέ­ψει να ξεδια­λύ­νου­με δυνα­τό­τη­τες και επι­θυ­μί­ες για το μέλλον.
6. Ο κόσμος του ΟΧΙ θα βρε­θεί απέ­να­ντι σε δύσκο­λα προ­βλή­μα­τα και διλήμ­μα­τα. Πρό­κει­ται για μια κοι­νω­νι­κή συμ­μα­χία στην οποία δεν έχουν όλοι ταυ­τό­ση­μες ανά­γκες και δεν θα υπο­στούν στον ίδιο βαθ­μό τις συνέ­πειες του τρί­του μνη­μο­νί­ου. Ξέρου­με ότι οι υλι­κές συν­θή­κες της ανθρώ­πι­νης ζωής απο­τε­λούν την αρχή δια­μόρ­φω­σης της συνεί­δη­σης και ταυ­τό­χρο­να ότι, σε στιγ­μές που οι άνθρω­ποι καλού­νται να πουν το μεγά­λο ΟΧΙ, πραγ­μα­το­ποιεί­ται μια υπέρ­βα­ση η οποία επι­βε­βαιώ­νει τη δυνα­τό­τη­τα να είμα­στε ελεύ­θε­ροι. Γι’ αυτό χρειά­ζε­ται να εκπο­νη­θεί συλ­λο­γι­κά με τα ήδη υπάρ­χο­ντα διά­σπαρ­τα στοι­χεία και μελέ­τες και να γίνει κοι­νό κτή­μα το σχέ­διο εξό­δου από την Ευρω­ζώ­νη ως σχέ­διο της μεγά­λης κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας αλλά και ως επι­λο­γή που απα­ντά στα μεί­ζο­να δια­κυ­βεύ­μα­τα της δημο­κρα­τί­ας, της εθνι­κής και λαϊ­κής κυριαρ­χί­ας, της ανθρώ­πι­νης αξιοπρέπειας.
7. Δεν γνω­ρί­ζω αν μπο­ρού­με να κερ­δί­σου­με τον χαμέ­νο χρό­νο, αν ο Σίσυ­φος αυτή τη φορά θα κου­βα­λή­σει τη λύτρω­ση χωρίς να πέσει. Ξέρω όμως ότι, σε αντί­θε­ση με αυτούς που απα­ρά­δε­κτα και ανι­στό­ρη­τα επι­κα­λού­νται τον Λένιν και τους μπολ­σε­βί­κους, το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, ακό­μα και τους Βιετ­κόνγκ, για να δώσουν ιστο­ρι­κές ανα­λο­γί­ες στη σημε­ρι­νή άτα­κτη υπο­χώ­ρη­ση και να εξο­μοιω­θούν με τους ήρω­ες της ιστο­ρί­ας μας, εμείς μπο­ρού­με να έχου­με ανα­φο­ρά σ’ ένα ιστο­ρι­κό παρά­δειγ­μα. Θέλω να πω για την επι­και­ρό­τη­τα της λαϊ­κής αντί­στα­σης, πρω­το­βου­λί­ας και αυτο­θυ­σί­ας που πυρο­δό­τη­σε η ίδρυ­ση του ΕΑΜ από το τότε σε κρί­ση ΚΚΕ και τις άλλες μικρές οργα­νώ­σεις. Η απε­λευ­θέ­ρω­ση από τα δεσμά των μνη­μο­νί­ων μπο­ρεί να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί μόνο ως έργο του μεγά­λου πολι­τι­κού και κοι­νω­νι­κού κινή­μα­τος του ΟΧΙ. Οι δυνά­μεις της αρι­στε­ράς που δεν συμ­φι­λιώ­νο­νται με τη νέα κατά­στα­ση πρέ­πει να έχουν αυτό ως πρώ­το στόχο.
*Η Ελέ­νη Πορ­τά­λιου είναι μέλος της Επι­τρο­πής Αγώ­να για το Μητρο­πο­λι­τι­κό Πάρ­κο Ελληνικού
Post Views: 2
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted