Ποιος-ποιoν;;; - Φαιακία

Ποιος-ποιoν;;;

Το κλασ­σι­κό δίπο­λο της ταξι­κής σύγκρου­σης φυγείν αδύ­να­τον… Συζη­τή­σι­μο το πότε και με ποιούς όρους… Ζήτη­μα, που εξε­τά­ζει το εκδο­τι­κό σημεί­ω­μα του “Δρό­μου της Αρι­στε­ράς“, που κυκλο­φό­ρη­σε το Σάβ­βα­το 25 Απρί­λη και ανα­δη­μο­σιεύ­ου­με στην ΦΑΙΑΚΙΑ…

«Κερδίζοντας» χρόνο και χάνοντας όχι μόνο χρήμα…

«Είμα­στε έτοι­μοι για συμ­βι­βα­σμούς», δήλω­σε χθες ο Γ. Βαρου­φά­κης. «Θα κάνουμε
συμ­βι­βα­σμούς, αλλά δεν θα συμ­βι­βα­στού­με», ήταν το νόη­μα μιας λίγο παλιότερης
δήλω­σης του υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών. Μοιά­ζει, με μια πρώ­τη ανά­γνω­ση, με σοφιστεία,
δεν είναι όμως ακρι­βώς έτσι.
Πράγ­μα­τι, μπο­ρεί κανείς να προ­χω­ρή­σει συνει­δη­τά σε ορι­σμέ­νους συμβιβασμούς
χωρίς να παρα­δο­θεί πολι­τι­κά, ή πιο απλά να που­λή­σει στον διά­βο­λο ορισμένα
εμπο­ρεύ­μα­τα αλλά όχι την ίδια την ψυχή του. Αυτό, όμως, έχει κάποιες
προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Αλλιώς, οι συνε­χείς υπο­χω­ρή­σεις οδη­γούν ανα­πό­φευ­κτα και στον
ορι­στι­κό συμβιβασμό.
Τι είναι, λοι­πόν, αυτό που σήμε­ρα συμ­βαί­νει; Γίνο­νται άρα­γε ορισμένες
τακτι­κές επι­λο­γές με το στοι­χείο του συμ­βι­βα­σμού ανα­πό­φευ­κτα παρόν, που όμως
υπη­ρε­τούν ή αφή­νουν περι­θώ­ρια στη μακρο­πρό­θε­σμη άσκη­ση μιας πιο συνολικής
πολιτικής;
«Εμείς κάνα­με ένα λάθος, όταν μπή­κε η υπο­γρα­φή στη συμ­φω­νία της 20ής
Φεβρουα­ρί­ου, ότι δεν σιγου­ρέ­ψα­με πως αυτή η συμ­φω­νία θα ήταν το σήμα προς την
ΕΚΤ για να αρχί­σει η αντί­στρο­φη μέτρη­ση για τη ρευ­στό­τη­τα», δήλω­σε ο αναπληρωτής
υπουρ­γός Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος, προ­σθέ­το­ντας ότι το κυβερ­νη­τι­κό επιτελείο
αρκέ­στη­κε στην προ­φο­ρι­κή δέσμευ­ση του Ντρά­γκι ότι μόλις υπο­γρα­φό­ταν η συμφωνία,
η ΕΚΤ θα προ­χω­ρού­σε στις ανα­γκαί­ες κινήσεις.
Σίγου­ρα πρό­κει­ται για ένα όχι μικρής σημα­σία λάθος. Για­τί η Συμ­φω­νία δέσμευσε
τη χώρα ότι θα τηρή­σει απα­ρέ­γκλι­τα όλες τις «υπο­χρε­ώ­σεις» της, προ­χω­ρώ­ντας σε
υπο­χω­ρή­σεις, χωρίς να έχει καν οποιο­δή­πο­τε χει­ρο­πια­στό αντάλ­λαγ­μα. Προξενεί
προ­βλη­μα­τι­σμό η εμπι­στο­σύ­νη που επι­δεί­χθη­κε στις δια­βε­βαιώ­σεις των «θεσμών».
Οφεί­λε­ται στη σχε­τι­κή απει­ρία των κυβερ­νη­τι­κών κλι­μα­κί­ων ή και σε μία λανθασμένη
εκτί­μη­ση για το ρόλο των «δανει­στών»;
Η κυβέρ­νη­ση, λοι­πόν, υπο­χω­ρεί κερ­δί­ζο­ντας χρό­νο για να επα­νέλ­θει εφαρμόζοντας
σε βάθος χρό­νου το πρό­γραμ­μά της; Κάτι τέτοιο δεν θα μπο­ρού­σε εύκο­λα να
υπο­στη­ρι­χθεί. Για­τί ο χρό­νος που «κερ­δί­ζε­ται» μετα­φρά­ζε­ται σε ολο­έ­να και πιο
δυσχε­ρή θέση της ελλη­νι­κής πλευ­ράς. Όχι μόνο από οικο­νο­μι­κή, αλλά και από
πολι­τι­κή άπο­ψη. Για­τί δεν κιν­δυ­νεύ­ουν με εξά­ντλη­ση μόνο τα ταμεια­κά αποθέματα,
αλλά σιγά-σιγά και αυτά της στή­ρι­ξης που απλό­χε­ρα της πρό­σφε­ρε ο ελληνικός
λαός.
Από την άλλη, η στά­ση των ηγε­μό­νων της Ευρώ­πης είναι αρκε­τά σαφής για να
παρερ­μη­νευ­τεί. Την Πέμ­πτη, και αφού η Μέρ­κελ είχε δηλώ­σει ότι η Γερ­μα­νία θα
κάνει τα πάντα για να μην «ξεμεί­νει από ρευ­στό» η Ελλά­δα, ο Β. Σόι­μπλε πρότεινε
στους δημο­σιο­γρά­φους να ξενα­γη­θούν στην «ωραία Ρίγα», αφού τίπο­τα άλλο
ενδια­φέ­ρον δεν επρό­κει­το να συμ­βεί στο Eurogroup που φιλο­ξε­νού­σε η πρωτεύουσα
της Λετονίας.
Αναμ­φί­βο­λα πρό­κει­ται για το παι­χνί­δι του «καλού και του κακού μπά­τσου», μόνο
που ακό­μα και ο «καλός» κάνει διαρ­κώς φανε­ρό το ρόλο του. «Η γερ­μα­νι­κή πλευρά
είναι έτοι­μη να παρά­σχει όλη τη στή­ρι­ξη που θα της ζητη­θεί. Αλλά σίγου­ρα πρέπει
να γίνουν μεταρ­ρυθ­μί­σεις», ήταν οι πιο «φρέ­σκιες» δηλώ­σεις της Μέρκελ.
Έστω και τώρα, το σχέ­διο στραγ­γα­λι­σμού που εφαρ­μό­ζουν οι δανει­στές θα πρέπει
να ερμη­νευ­τεί σωστά και να παρ­θούν τα απα­ραί­τη­τα μέτρα για μια άλλη πορεία.
Αλλιώς, η χώρα θα οδη­γη­θεί δεμέ­νη χει­ρο­πό­δα­ρα σε μια πολύ πιο επώ­δυ­νη συμφωνία
το καλο­καί­ρι, αλλά και στις όποιες πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις αυτή θα συνεπάγεται.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted