Αυτήν τη φορά δεν είμα­στε καθό­λου βέβαιοι ότι οι Ελλη­νο­κύ­πριοι θα έχουν το
πολι­τι­κό σθέ­νος να απορ­ρί­ψουν τη νέα εκδο­χή του υπό δια­μόρ­φω­ση σχε­δί­ου λύσης. Ο
Κύπριος πρό­ε­δρος Ν. Ανα­στα­σιά­δης ήταν και προ δεκα­ε­τί­ας ένθερ­μος, διαπρύσιος
υπο­στη­ρι­κτής του παλιού σχε­δί­ου Ανάν και προ­φα­νώς τώρα εκτι­μά πως ήρθε η ώρα να
πάρει την εκδί­κη­σή του από τους συμπα­τριώ­τες του που τον είχαν ταπει­νώ­σει σε
εξευ­τε­λι­στι­κό βαθ­μό με την ψήφο τους το 2004. Οπως και προ δεκα­ε­τί­ας, οι
Αμε­ρι­κα­νοί επέ­βα­λαν την έναρ­ξη των δια­κοι­νο­τι­κών συνομιλιών.

Ο αντι­πρό­ε­δρος των ΗΠΑ Τζο Μπάι­ντεν επι­κοι­νώ­νη­σε τηλε­φω­νι­κά με τον Ν.
Ανα­στα­σιά­δη, ο οποί­ος την περα­σμέ­νη εβδο­μά­δα ήρθε στην Αθή­να και φυσι­κά απέσπασε
την πρό­θυ­μη συναί­νε­ση του Αντώ­νη Σαμα­ρά και του Ευάγ­γε­λου Βενι­ζέ­λου να
προ­χω­ρή­σει στην υπο­γρα­φή του κοι­νού ανα­κοι­νω­θέ­ντος. Η τουρ­κο­κυ­πρια­κή πλευρά
συμ­φώ­νη­σε ύστε­ρα από συνά­ντη­ση στο Μόνα­χο των υπουρ­γών Εξω­τε­ρι­κών ΗΠΑ και
Τουρ­κί­ας Τζον Κέρι και Αχμέτ Ντα­βού­το­γλου, την οποία ακο­λού­θη­σε και τηλεφώνημα
του υφυ­πουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών των ΗΠΑ Γουί­λιαμ Μπερνς προς τον Ντερ­βίς Ερογλου.

Πέρα όμως από την αμε­ρι­κα­νι­κή επι­βο­λή της επα­νέ­ναρ­ξης των συνο­μι­λιών, πολλά
άλλα πράγ­μα­τα έχουν πλέ­ον αλλά­ξει επη­ρε­ά­ζο­ντας αρνη­τι­κά τον συσχε­τι­σμό δυνάμεων
για τους Ελλη­νο­κύ­πριους. Η Κύπρος δεν έχει πια κανέ­ναν σχε­δόν φίλο σε διεθνές
επί­πε­δο. Μετά την αρπα­γή των κατα­θέ­σε­ων άνω των 100.000 ευρώ από τον πρόεδρο
Ανα­στα­σιά­δη κατ’ απαί­τη­ση των Γερ­μα­νών, όσοι ξένοι είχαν λεφτά στις τρά­πε­ζες του
νησιού βλέ­πουν δικαιο­λο­γη­μέ­να την ελλη­νο­κυ­πρια­κή ηγε­σία ως «κλέ­φτες». Κανείς δεν
ενδια­φέ­ρε­ται να έχει σχέ­σεις με ένα κρά­τος καταρ­ρα­κω­μέ­νου διε­θνούς κύρους. Ούτε
καν οι Αρα­βες -πέρα από τις κλε­πτο­κρα­τι­κές ελίτ των χωρών της Ανατολικής
Ευρώ­πης- δεν θέλουν πια να έχουν οποια­δή­πο­τε σχέ­ση με τους Ελλη­νο­κύ­πριους, αφού
η Λευ­κω­σία έχει γίνει τυφλό όργα­νο του Ισραήλ.

Η Ελλά­δα, άλλο­τε στή­ριγ­μα και άλλο­τε όλε­θρος για την Κύπρο, βρίσκεται
οικο­νο­μι­κά εξα­θλιω­μέ­νη και πολι­τι­κά υπο­τε­λής στις δυνά­μεις που απερ­γά­ζο­νται την
κατα­στρο­φή της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τί­ας. Οσο για τον ελλη­νι­κό πλη­θυ­σμό που έχει
βυθι­στεί στα Τάρ­τα­ρα της οικο­νο­μι­κής κατα­βα­ρά­θρω­σης εξαι­τί­ας της ασκούμενης
μνη­μο­νια­κής πολι­τι­κής, δια­κα­τέ­χε­ται πλέ­ον από ένα πρω­το­φα­νούς έκτα­σης και
έντα­σης αίσθη­μα παντε­λούς αδια­φο­ρί­ας για την τύχη της Κύπρου – του­λά­χι­στον μέχρι
στιγ­μής. Εν ολί­γοις οι συν­θή­κες είναι ιδα­νι­κές για την Τουρ­κία προ­κει­μέ­νου να
επι­βά­λει όποια λύση επι­θυ­μεί στο Κυπρια­κό – και σίγου­ρα θα εκμε­ταλ­λευ­θεί την
ευκαι­ρία αυτή, όσο μικρή σημα­σία κι αν δίνει πλέ­ον στο ζήτη­μα αυτό, καθώς η
ηγε­σία της υπό τον Ερντο­γάν ασχο­λεί­ται πρω­τί­στως με πολύ σοβα­ρό­τε­ρα ζητή­μα­τα που
άπτο­νται του γεω­πο­λι­τι­κού ρόλου της Τουρ­κί­ας ως τοπι­κής υπερ­δύ­να­μης στον χώρο
της Μέσης Ανατολής.

Εντε­λώς μόνοι τους, χωρίς φίλους και συμ­μά­χους, θα δώσουν αυτήν τη φορά τη
μάχη οι Ελλη­νο­κύ­πριοι. Η πρό­βλε­ψη της διε­ξα­γω­γής δημο­ψη­φί­σμα­τος προ­κει­μέ­νου να
εγκρι­θεί ή όχι η όποια τελι­κή πρό­τα­ση επί­λυ­σης του Κυπρια­κού απο­φα­σι­στεί από τις
δύο πλευ­ρές καθι­στά όλους τους Ελλη­νο­κύ­πριους υπεύ­θυ­νους για τη μοί­ρα της χώρας
τους. Οταν επέ­λε­ξαν τον Νίκο Ανα­στα­σιά­δη ως πρό­ε­δρο της Κύπρου ήξε­ραν πολύ καλά
ότι πολύ σύντο­μα θα τους καλού­σε να απο­φα­σί­σουν αν απο­δέ­χο­νται ή όχι μια
επι­και­ρο­ποι­η­μέ­νη εκδο­χή του σχε­δί­ου Ανάν. Ο Ν. Ανα­στα­σιά­δης δεν είχε κρύ­ψει ποτέ
τις από­ψεις του. Οι Ελλη­νο­κύ­πριοι τον εξέ­λε­ξαν πανη­γυ­ρι­κά. Σύντο­μα, όπως όλα
δεί­χνουν, ο πλη­θυ­σμός του ελεύ­θε­ρου κομ­μα­τιού του νησιού θα κλη­θεί να
αντι­με­τω­πί­σει τις συνέ­πειες της επι­λο­γής του και στον τομέα της κατά­λυ­σης της
Κυπρια­κής Δημο­κρα­τί­ας και της αντι­κα­τά­στα­σης από άλλο κρά­τος, πολύ διαφορετικό.
Οι Κύπριοι, μόνοι τους, θα απο­φα­σί­σουν την τύχη τους.