Περί Συρίας - Φαιακία

Περί Συρίας

Γρά­φει ο Γιώρ­γος Καπό­που­λος και η ΦΑΙΑΚΙΑ ανα­πα­ρά­γει το εξαι­ρε­τι­κά πλη­ρο­φο­ρια­κό του σημείωμα.

Προς τουρκική εισβολή στη Συρία;

Η
κατά­στα­ση
στα πεδία των μαχών στη Συρία με επίκεντρο
το Χαλέ­πι είναι μια εικό­να διαρ­κούς προ­ώ­θη­σης των κυβερ­νη­τι­κών δυνά­με­ων και των
συμ­μά­χων τους, των Φρου­ρών της Επα­νά­στα­σης του Ιράν, της φιλοϊ­ρα­νι­κής Χεζμπολάχ
από τον Νότιο Λίβα­νο και της σιι­τι­κής πολι­το­φυ­λα­κής του Ιράκ που προ­ε­λαύ­νουν υπό
την κάλυ­ψη των βομ­βαρ­δι­σμών των ρωσι­κών αερο­σκα­φών. Την ίδια ώρα οι Κούρ­δοι της
βορειο­α­να­το­λι­κής Συρί­ας απω­θούν συνε­χώς τους τζι­χα­ντι­στές και τις παραφυάδες
τους προς δυσμάς.
Το
δίλημ­μα
είναι σαφές για την Τουρ­κία, τη Σαουδική
Αρα­βία και τους συμ­μά­χους τους στη Συρία: Αν δεν επι­στρέ­ψουν στη Γενεύη και
καθυ­στε­ρή­σει η κατά­παυ­ση του πυρός, η συντρι­πτι­κή ήττα τους θα έχει
ολο­κλη­ρω­θεί, ενώ αν εισβά­λουν τουρ­κι­κές δυνά­μεις και προ­ω­θη­θούν και
σαου­δα­ρα­βι­κές, δεν είναι σίγου­ρο ότι η κρί­ση θα παρα­μεί­νει ελεγ­χό­με­νη, κυρίως
για την Αγκυ­ρα, με ανοι­χτό το Κουρ­δι­κό εντός και εκτός συνό­ρων. Προ­χθές Πέμπτη,
την ώρα που Μόσχα και Αγκυ­ρα αντήλ­λασ­σαν κατη­γο­ρί­ες, υπήρ­ξε τηλεφωνική
επι­κοι­νω­νία Κέρι-Λαβρόφ που ορι­στι­κο­ποί­η­σε τη συνά­ντη­ση των δύο ανδρών στο
Μόνα­χο την επό­με­νη εβδομάδα.
Τι
περι­θώ­ριο
ελιγ­μών έχει η Τουρ­κία; Πιστεύ­ουν στην
Αγκυ­ρα ότι αν οδη­γη­θού­με σε σύγκρου­ση της Ρωσί­ας με χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ θα
δια­τα­ρα­χθεί η συνερ­γα­σία Λευ­κού Οίκου – Κρεμ­λί­νου στη Συρία με τη ρωσική
αερο­πο­ρία αλλά και το Ιράν και τους συμ­μά­χους του να δρουν προ­φα­νώς με την
έγκρι­ση των ΗΠΑ; Αν υπάρ­ξει εισβο­λή της Τουρ­κί­ας στη Συρία σε πολύ πιο δύσκολη
θέση από το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ θα βρε­θούν η ΕΕ και η Γερ­μα­νία. Οι
Ερντο­γάν-Ντα­βού­το­γλου έχουν περισ­σό­τε­ρη ανά­γκη την πολι­τι­κή στή­ρι­ξη των 28,
ακό­μη και από τα δύο δισ. ευρώ που θα αρχί­σουν να εκτα­μιεύ­ουν οι Βρυ­ξέλ­λες για
να στη­ρί­ξουν την Αγκυ­ρα στη δια­χεί­ρι­ση του Προσφυγικού.
Επι­πλέ­ον
ουδείς μπο­ρεί να απο­κλεί­σει να συν­δέ­σει ευθέ­ως η Αγκυ­ρα τον έλεγ­χο των
προ­σφυ­γι­κών ροών με τη δημιουρ­γία ζώνης ασφα­λεί­ας εντός της Συρί­ας υπό τουρκική
κατο­χή, όπου θα δημιουρ­γη­θούν στρα­τό­πε­δα περί­θαλ­ψης και κρά­τη­σης αλλά και
hotspots!

Μέχρι ποιο σημείο
θα στη­ρί­ξουν και θα καλύ­ψουν την Τουρ­κία Βρυξέλλες
και Βερο­λί­νο στη Συρία στο όνο­μα μιας υπο­θε­τι­κής απο­φα­σι­στι­κής συμ­βο­λής της Αγκυρας
στη μεί­ω­ση των προ­σφυ­γι­κών ροών; Το ερώ­τη­μα γίνε­ται ακό­μη πιο πιε­στι­κό για την
ευρω­παϊ­κή πλευ­ρά, καθώς η στή­ρι­ξη των Ερντο­γάν-Ντα­βού­το­γλου δεν θα δημιουργήσει
μόνον επι­πρό­σθε­τες προ­στρι­βές με τη Μόσχα, αλλά είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται
να ευχα­ρι­στή­σει την Ουάσιγκτον.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted

Περί Συρίας…

Το λάβα­με από τον φίλ­τα­το της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νίκο Μητσιά­λη, που το διά­βα­σε στο δια­δί­κτυο και σας το παρουσια΄ζουμε πρό­κε­ται για συνέ­ντευ­ξη στην Μαρία Καρ­χι­λά­κη, που όλοι γνω­ρί­ζου­με από την τόλ­μη της και τις ανε­πη­ρέ­α­στες αντα­πο­κρί­σεις της… Συνέ­ντευ­ξη για­τρού για τα Συριακά…

Το
ραντε­βού μέσω Skype με το Δημή­τρη
Μόγνιε
που ειδι­κεύ­ε­ται στην ιατρι­κή εν και­ρώ πολέ­μου ήταν για
μετά τις 7 το βρά­δυ. Τις ώρες, δηλα­δή, που κρα­τά­ει για κεί­νον. Εκτός απροόπτου,
βεβαί­ως. Διό­τι στη Συρία που χει­ρουρ­γεί κι εκπαι­δεύ­ει για­τρούς πάνω από ένα
χρό­νο τώρα, το απρό­ο­πτο είναι ο κανόνας.
Στην
περί­πτω­σή μας, ευτυ­χώς, ίσχυ­σε η εξαί­ρε­ση. Μικρο­προ­βλή­μα­τα ήχου και εικόνας
μόνο, που ελά­χι­στα επη­ρέ­α­σαν την επι­κοι­νω­νία μας. Έτσι, για 50 ολό­κλη­ρα λεπτά
είχα την ευκαι­ρία να μιλή­σω μ’ έναν παλιό, καλό φίλο από τους πολέ­μους, να
“δω” με τα μάτια του και ν’ ακού­σω τις πάντα εύστο­χες επισημάνσεις
του.
Υπάρ­χει
μεγά­λος πανι­κός αυτή την ώρα. Όλοι φοβού­νται το χτύ­πη­μα των Αμε­ρι­κα­νών. Λένε
πως θα γίνει κόλα­ση ολό­κλη­ρη η περιο­χή. Είναι κρί­σι­μο το επό­με­νο 48ωρο. Σήμερα
μοι­ρά­σα­με και μάσκες. Στον κόσμο, στους πολε­μι­στές, σε όλους. Εφο­διά­σα­με και το
πρό­χει­ρο νοσο­κο­μείο μας με Ατρο­πί­νη, Υδρο­κορ­τι­ζό­νη, Πρα­λι­δο­ξί­μη, αντίδοτα,
δηλα­δή, σε περί­πτω­ση που υπάρ­ξει μαζι­κό χτύ­πη­μα με χημι­κά. Από κάθε είδος
έχου­με 20.000 φια­λί­δια
.
Αυτή τη
στιγ­μή ο Δημή­τρης Μόγνιε βρί­σκε­ται στη νότια Συρία κοντά στα σύνο­ρα με την
Ιορ­δα­νία. Σ΄ένα μικρό χωριό της επαρ­χί­ας Ντε­ράα, πολύ κοντά στην πόλη Μπόσ­ρα αλ
Χαρίρ που ελέγ­χε­ται από τους αντάρ­τες. Ασκεί την ειδι­κό­τη­τά του, δηλαδή
χει­ρουρ­γι­κή πολέ­μου, σ’ ένα πρό­χει­ρο νοσο­κο­μείο εκστρα­τεί­ας μιας ευρωπαϊκής
ανθρω­πι­στι­κής οργά­νω­σης ενώ ταυ­το­χρό­νως εκπαι­δεύ­ει και συντο­νί­ζει την ομά­δα των
για­τρών και των νοσο­κό­μων που δου­λεύ­ουν μαζί του. Βλέ­πεις, οι καλοί για­τροί, οι για­τροί με ειδικότητα,
έχουν εδώ και και­ρό φύγει από τη Συρία. Αφε­νός διό­τι είχαν την οικονομική
ευχέ­ρεια να το κάνουν αφε­τέ­ρου διό­τι δεν πιστεύ­ουν σ’ αυτήν την επανάσταση.
Εξαρ­χής δεν την πίστε­ψαν. Εκεί­νοι που έμει­ναν πίσω είναι οι γενι­κοί για­τροί, οι
άπει­ροι και οι φοι­τη­τές. Το αντί­θε­το, δηλα­δή, απ’ ότι συνέ­βαι­νε στη Λιβύη.
Εκεί, οι καλοί για­τροί του εξω­τε­ρι­κού γύρι­ζαν μαζι­κά για να βοη­θή­σουν. Και
μάλι­στα δίχως αμοι­βή. Σκέ­ψου ότι εδώ οι άνθρω­ποι πεθαί­νουν άδι­κα από μια
αιμορ­ρα­γία για­τί δεν υπάρ­χουν γνώ­στες να τη στα­μα­τή­σουν. Στο νοσο­κο­μείο μας,
εκτός από εμέ­να, ειδι­κευ­μέ­νοι είναι άλλοι δύο. Κι αυτοί ξένοι. Ένας ισπανός
χει­ρούρ­γος, κι ένας ινδο­νή­σιος εντα­τι­κο­λό­γος. Οι υπό­λοι­ποι της ομά­δας είναι
σύροι. Δύο τελειό­φοι­τοι ιατρι­κής, δύο κτη­νί­α­τροι (!!) ένας φαρ­μα­κο­ποιός, ένας
οδο­ντί­α­τρος, ένας φοι­τη­τής οδο­ντια­τρι­κής και 20 τελεί­ως άσχε­τοι με την ιατρική
που τους έχου­με εκπαι­δεύ­σει για να παρέ­χουν επί τόπου πρώ­τες βοή­θειες.
Για μένα είναι προ­δο­σία η φυγή.
Είσαι για­τρός. Πρέ­πει να κάτσεις να βοη­θή­σεις
.

Η εκτί­μη­σή
του για το αμε­ρι­κα­νι­κό χτύ­πη­μα που έρχε­ται είναι πως μόνο βλαξ θα επι­χει­ρού­σε σοβαρή
εμπλο­κή τύπου Ιράκ στη Συρία. Μην ξεχνάς ότι εδώ στη μάχη είναι η Χεζ­μπο­λά. Και
Χεζ­μπο­λά σημαί­νει 100.000 πύραυ­λοι έτοι­μοι να φύγουν από το το νότιο Λίβανο
προς το Ισρα­ήλ. Και τότε το Ισρα­ήλ θα χτυ­πή­σει το Λίβα­νο. Και μετά θα γίνει το
σώσε
Και για το
σώσε που γίνε­ται περί­που τρία χρό­νια στη Συρία -τι λες;
Ο
πιο βρώ­μι­κος πόλε­μος που έχω ζήσει σ’ όλη μου τη ζωή είναι αυτός εδώ
. Αντάρ­τι­κες
συμ­μο­ρί­ες που δεν ακούν κανέ­ναν. Από 50 μέχρι 150 μέλη. Αυτοαποκαλούνται
κατί­μπα που σημαί­νει διμοι­ρία. Ανε­ξέ­λεγ­κτες. Σκο­τώ­νουν κι αλληλοσκοτώνονται,
συνή­θως για­τί δεν τα βρί­σκουν στη μοι­ρα­σιά της λεί­ας από τα σπί­τια που έχουν
κλέ­ψει. Πάρα πολ­λοί πρώ­ην κατά­δι­κοι. Αλ Κάι­ντα οι περισ­σό­τε­ροι. Η Νούσ­ρα, η
Ντα­ου­λάτ αλ Ισλάμ φι Μπι­λάντ αλ Σαμ και κάποιες ομά­δες του Ελεύ­θε­ρου Συριακού
Στρα­τού είναι αυτές που πρω­το­στα­τούν. Η Νούσ­ρα έχει ήδη επι­βάλ­λει ισλα­μι­κό νόμο
στις περιο­χές που ελέγ­χει και απα­γο­ρεύ­ει στις γυναί­κες να κυκλο­φο­ρούν χωρίς
μαντή­λα. Κυρί­ως στη Ράκα και το Χαλέ­πι.’
Επει­τα, είναι οι
βια­σμοί. Πολ­λοί βια­σμοί. Παι­διά, Γυναί­κες
. Στις αρχές του
χρό­νου εκπαί­δευα για­τρούς στη Ράκα. Βόρεια Συρία. Γνω­ρί­ζω έναν καταπληκτικό
άνθρω­πο που προ­σπα­θού­σε να φυγα­δεύ­σει τη γυναί­κα και τις τρεις του κόρες στην
Τουρ­κία. Κλαί­γο­ντας και ουρ­λιά­ζο­ντας μου περιέ­γρα­φε πώς δεν τα κατά­φε­ρε, διότι
ένας αντάρ­της σ’ ένα μπλό­κο απαι­τού­σε για να τους αφή­σει να προ­χω­ρή­σουν να
περά­σει μία ώρα με μία από τις μικρές. Άκου κι αυτή την ιστο­ρία. Μια κοπέ­λα μου
φέρ­νει την τραυ­μα­τι­σμέ­νη αδελ­φή της στο νοσο­κο­μείο. Και την επο­μέ­νη μπαίνει
κλαί­γο­ντας στο γρα­φείο και μου λέει ότι ένας αντάρ­της απέ­ξω την απει­λεί πως αν
δεν πάει μαζί του θα κάνει κακό και στην τραυ­μα­τία και σ’ όποιον πετύ­χει από
την οικο­γέ­νειά τους. Έχουν θησαυ­ρί­σει αντάρ­τες. Με βαλί­τσες περ­νά­νε τα δολάρια
στην Τουρ­κία για ν’ αγο­ρά­σουν τάχα μου πετρέ­λαιο και είδη πρώ­της ανά­γκης. Κάθε
καρυ­διάς καρύ­δι είναι εδώ. Ιορ­δα­νοί, Υεμε­νί­τες, Τσε­τσέ­νοι, Τυνή­σιοι, Λίβυοι.
Μόνο οι Λίβυοι είναι 7000. Μαχη­τές που είχα γνω­ρί­σει εκεί τους είδα κι εδώ.
Ντο­κτόρ Ντι­μί­τρις, ντο­κτόρ Ντι­μί­τρις – μου φώνα­ζε από μακριά ένας τις προάλλες.
Βρε
Ιμάντ εσύ είσαι;
Εγώ,
ντο­κτόρ. Τι κάνεις εδώ;
Τη
δου­λειά μου.
Κι εγώ
τη δικιά μου ντοκτόρ…
Ένας
άλλος, σύρος αυτός, μου έλε­γε -ήταν ωραία χώρα η Συρία. Την καταστρέψαμε. 
Και
για­τί πολε­μάς τότε;
Ε,
αφού παίρ­νω 1200 δολά­ρια το μήνα…
Και
δεν είναι μόνο τα 1200, δηλα­δή ο μισθός που τους κόβουν σαου­δά­ρα­βες και
κατα­ρια­νοί που δεν θέλουν τον ‘Ασαντ, είναι κι η λεία απ’ το πλιά­τσι­κο.
Υπάρ­χουν άνθρωποι
εδώ που παρα­κα­λά­νε να μην τελειώ­σει ο πόλε­μος
. Όχι ότι το
καθε­στώς είναι καλύ­τε­ρο… Γι αυτό σου λέω -ο πιο βρώ­μι­κος πόλε­μος που έχω
ζήσει μέχρι σήμερα.

Να φύγεις
πάντως δεν λες…
Όχι.
Δηλα­δή, ναι.

Πρέ­πει να φύγω
τώρα. Είμαι στο δεύ­τε­ρο υπό­γειο που έχω τον υπο­λο­γι­στή. Το νοσο­κο­μείο είναι από
πάνω. Πρέ­πει να γυρί­σω. Έχουν έρθει κάποιοι τραυ­μα­τί­ες. Ο συρια­κός στρα­τός έχει
ξεκι­νή­σει μεγά­λη επι­χεί­ρη­ση από το μεση­μέ­ρι. Συνέ­χεια έρχο­νται τραυ­μα­τί­ες. Με
φωνά­ζουν. Πάω πάνω να δω
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted