Πέρα από την φαιδρότητα και τον σουρεαλισμό… - Φαιακία

Πέρα από την φαιδρότητα και τον σουρεαλισμό…

Ολα τα συμ­βά­ντα στο Ζάπειο  αυτό το 2μερο των εορ­τών του Πανελ­λη­νί­ου ΣΟΚ δεν έχουν μόνον σου­ρε­α­λι­στι­κή διά­στα­ση… Σε ένα σκη­νι­κό πολι­τι­κής αγω­νί­ας του συστή­μα­τος για την δια­σφά­λι­ση των 180 ψηφα­λα­κί­ων και δι’ αυτών της συνέ­χι­σης της υλο­ποιού­με­νης πολι­τι­κής, πολ­λές κινή­σεις πάνω και κάτω από το τρα­πέ­ζι με έκδη­λο τα χαρα­κτη­ρι­στι­κά της φαι­δρό­τη­τας έχουν στό­χο… Την παγί­δευ­ση όλων των επιρ­ρε­πών -φορέ­ων, τάσε­ων, προ­σώ­πων- στο όνο­μα του υπέρ­τα­του σκοπού… 
Γι’ αυτό επι­λέ­ξα­με το ενδια­φέ­ρον σημεί­ω­μα του Ανδρέα Ζαφεί­ρη από την ISKRA και σας το παραθέτουμε… 

ΧΩΡΑΕΙ
Ο ΓΙΩΡΓΟΣ “ΓΕΡΑ, ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΔΕΞΙΑ” ΣΕ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ;
 

Τα πρό­σφα­τα γεγο­νό­τα στο Ζάπ­πειο
φαι­νο­με­νι­κά έχουν μια ισχυ­ρή συμ­βο­λι­κή διά­στα­ση και απει­κο­νί­ζουν σε
ελά­χι­στα καρέ όλο τον πλού­το του πολι­τι­κού πολι­τι­σμού που κλη­ρο­δό­τη­σε το
«
φαι­νό­με­νο ΠΑΣΟΚ». Το ερώ­τη­μα είναι όμως κατά πόσο η
σου­ρε­α­λι­στι­κή αυτή βρα­διά μπο­ρεί να έχει και πολιτικές
προ­ε­κτά­σεις, προ­ε­κτά­σεις με καθό­λου δευ­τε­ρεύ­ου­σα σημα­σία στις ραγδαί­ες πολιτικές
εξε­λί­ξεις της επό­με­νης περιόδου.
Δεν είναι μυστι­κό ότι το σύνο­λο του επί­ση­μου πολιτικού
κόσμου βρί­σκε­ται σε μια φάση ανα­δια­τά­ξε­ων και ανα­ζή­τη­σης νέων
ισορ­ρο­πιών. Η ανα­ζή­τη­ση του μαγι­κού αριθ­μού των 180 συν­δυά­ζε­ται
με ποι­κί­λα σενά­ρια για την επό­με­νη μέρα, παρα­σκή­νια και μεταγραφές.
Στο χώρο της
κεντρο­α­κρο­Δε­ξιάς οι εξε­λί­ξεις είναι πιο υπόγειες.Ο ρόλος και η
στά­ση του Καρα­μαν­λή (και του blog δυνά­με­ων που εκπρο­σω­πεί), η
ολο­έ­να και περισ­σό­τε­ρο τρο­φο­δο­τού­με­νη συζή­τη­ση για την «νέα ενό­τη­τα» της παρά­τα­ξης, η
δίκη της Χρυ­σής Αυγής κι οι εξε­λί­ξεις – domino που θα
δημιουρ­γή­σει εντός του «χώρου»(με όλα τα σενά­ρια να είναι ανοιχτά),ο αυξημένος
ρόλος που διεκ­δι­κεί το σώφρων, «μη ναζι­στι­κό» τμή­μα της
ακρο­δε­ξιάς
είναι παρά­γο­ντες που θα έχουν ειδι­κό βάρος στις εξελίξεις.
Και εδώ δε λεί­πουν βέβαια οι σου­ρε­α­λι­στι­κές στιγ­μές:  ο Χαϊ­κά­λης σε
κρί­σι­μο πολι­τι­κό
ρόλο  και η πρό­σφα­τη μεγα­λειώ­δης
κυβί­στη­ση
του άλλο­τε αρχιε­ρέα του αντι­μνη­μο­νια­κού αγώνα
Γ.Τράγκα, όσο και εάν θυμί­ζουν νού­με­ρο στο
Δελ­φι­νά­ριο
, δεί­χνουν την έντα­ση της κινητικότητας.


Κρί­σι­μο θα είναι το
 ταγκό στο Παρί­σι, όπου θα
φανεί πόσο πρό­θυ­μη θα είναι
η Ε.Ε. να αλεί­ψει με βού­τυ­ρο το ψωμί  της κυβέρνησης
Σαμα­ρά και άρα να της δώσει περι­θώ­ρια ελιγ­μών στο
εσωτερικό.
Ανά­λο­γες εξελίξεις
έχου­με και στο χώρο της κεντρο­α­ρι­στε­ράς. Η εξω­κοι­νο­βου­λευ­τι­κή κεντροαριστερά
(ΔΗΜΑΡ του 1%) σπα­ράσ­σε­ται, με 5 βου­λευ­τές να
απο­στα­σιο­ποιού­νται
από το μεγά­λο όνει­ρο  ενός αρι­στε­ρού-επι­τέ­λους- Προ­έ­δρου.
Ενώ το ΠΑΣΟΚ τελειώ­νει (καθό­λου τυχαία)σαν κακής ποιότητας
 video ται­νία του ΄80. Ο Ευάγ­γε­λος Βενι­ζέ­λος δεί­χνει ανοι­χτά τη
πρό­θε­σή του να υπο­γρά­ψει το τέλος του ΠΑΣΟΚ και να ιδρύ­σει τη
«Δημο­κρα­τι­κή Προ­ο­δευ­τι­κή Παρά­τα­ξη». Μια τέτοια εξέλιξη
αφή­νει απ έξω την οικο­γέ­νεια Παπαν­δρέ­ου. Ο ίδιος ο Γ. Παπαν­δρέ­ου, σε αυτή τη
φάση, θεω­ρεί­ται «καμέ­νο χαρ­τί» όμως ακό­μη και στη
κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ομά­δα υπάρ­χουν στε­λέ­χη που «φλερ­τά­ρουν» με μια αλλα­γή πορεί­ας.
Σε περί­πτω­ση που το μαγι­κό νού­με­ρο 180 «δεν κλει­δώ­σει» κανείς δε μπο­ρεί να
προ­βλέ­ψει τι εξε­λί­ξεις θα υπάρ­ξουν και μέσα στο ΠΑΣΟΚ.
Θα υπάρ­ξουν δυνάμεις
εντός της αρι­στε­ρά που θα θελή­σουν να ενδώ­σουν σε ένα τέτοιου είδους φλερτ, στο
όνο­μα μιας « κυβέρ­νη­ση σωτη­ρί­ας που  θα μπορούσε
ενδε­χο­μέ­νως να υπο­στη­ρι­χθεί και από ευρύ­τε­ρες δυνάμεις»;

Αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι τέτοιου είδους κινή­σεις, εάν επι­λε­γούν, δεν
θα έχουν μόνο
ηθι­κού τύπου ενστά­σεις (η αρι­στε­ρά του Σιλω­άμ) αλλά και
θα οδη­γή­σουν πιο κοντά στην
ακύ­ρω­ση του στόχου
(κυβέρ­νη­ση)
που υπο­τί­θε­ται ότι θα υπη­ρε­τούν, καθώς
θα απο­μα­κρύ­νουν από την
αρι­στε­ρά
όλες εκεί­νες τις
μάζες των ψηφο­φό­ρων, που πέρα από την εκλο­γι­κή τους κατα­γω­γή, την προ­σέγ­γι­σαν το
2012 ακρι­βώς σαν μια
ριζο­σπα­στι­κή πολιτική
δύνα­μη
, χωρίς βαθμό
σύν­δε­σης με το σάπιο
πολι­τι­κό κατε­στη­μέ­νο της
μετα­πο­λί­τευ­σης
;
Μηχα­νι­σμοί εξουσίας,
επι­χει­ρη­μα­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα, προ­σω­πι­κές στρα­τη­γι­κές, ιμπε­ρια­λι­στι­κά κέντρα και
παρά­κε­ντρα, μικρο­κομ­μα­τι­κοί σχε­δια­σμοί, επι­κοι­νω­νια­κά κέντρα… όλα μπλέκονται,
πότε γλυ­κά και πότε άγρια, με μονα­δι­κό στό­χο να συνε­χι­στεί με
κάθε κόστος η υπάρ­χου­σα πολι­τι­κή και να απο­φευ­χθεί «το
ατύ­χη­μα
». Το «ατύ­χη­μα» μιας αρι­στε­ρής κυβέρ­νη­σης με δεσμεύ­σεις πάνω σε
ένα πραγ­μα­τι­κά ριζο­σπα­στι­κό πρό­γραμ­μα. Ένα «ατύ­χη­μα» που πέρα από τις προθέσεις
ή τα όρια των υπο­κει­μέ­νων, των
συν­θη­κών  και της περιό­δου
, θα είναι μια θετι­κή στιγ­μή στην εξέ­λι­ξη της
ταξι­κής πάλης στη χώρα.
Βασι­κός όρος να
απο­φευ­χθεί το «ατύ­χη­μα» δεν είναι μόνο να λει­τουρ­γή­σει σωστά η απέναντι
ορχή­στρα. Αλλά και το λαϊ­κό κίνη­μα να βρί­σκε­ται σε ύφε­ση. Μια
ύφε­ση που πολ­λούς  εντός, εκτός και επί τα αυτά, σε όλο το φάσμα της
αρι­στε­ράς
, δεν φαί­νε­ται να ενο­χλεί ιδιαίτερα.
Είτε στη βάση μιας
κοντό­φθαλ­μης αντί­λη­ψης που θεω­ρεί ότι κάθε κινη­μα­τι­κή δρά­ση τη
«κεφα­λαιο­ποιεί» πολι­τι­κά ο ΣΥΡΙΖΑ (και άρα είναι μη επιθυμητή).
Είτε στη βάση ότι ένα ισχυ­ρό κίνη­μα, πλην συμ­βο­λι­κών ή «μικρής έκτασης»-π.χ.
τύπου καθα­ρί­στριες- κινή­σε­ων, θα δημιουρ­γού­σε «μεγά­λες
απαι­τή­σεις»,
που θα είναι δύσκο­λο να δικαιωθούν.
Η δημιουρ­γία
μετω­πι­κών συμπο­ρεύ­σε­ων, είτε σε επι­μέ­ρους ζητήματα
(π.χ. ΕΝΦΙΑ
), είτε σε κεντρι­κά πολι­τι­κά ζητή­μα­τα (π.χ.
αντι­ι­μπε­ρια­λι­στι­κό
, με αφορ­μή τις εξε­λί­ξεις στην Ουκρα­νία), τόσο
δυνά­με­ων της αρι­στε­ράς όσο και ευρύ­τε­ρα, σε επί­πε­δο κοινωνίας,
είναι ένα κρί­σι­μο στοί­χη­μα για την επό­με­νη περί­ο­δο. Ίσως και το πιο
κρίσιμο.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted