δημοψηφισμάτων…”
Στο δημοψήφισμα της περασμένης Πέμπτης στη Βρετανίαδεν νίκησε απλά το Brexit! Το κυρίαρχο αυτής της μάχης είναι ότι
στριμώχτηκε η παγκόσμια τρομοκρατία του πλούτου η οποία χρησιμοποίησε κάθε
δυνατό μέσο προκειμένου να ενεργοποιήσει τα φοβικά αντανακλαστικά του μέσου
κυρίως Βρετανού ψηφοφόρου στην περίπτωση που η χώρα του βρεθεί έξω από την ΕΕ.
Ακόμα και η δολοφονία της άτυχης βουλευτού του εργατικού κόμματος μπήκε στο
βρώμικο παιγνίδι, προκειμένου να
αφυπνίσει αδρανείς ή αμφιταλαντευόμενους οπαδούς του Εργατικού κόμματος. Ενός
κόμματος που ο ελάχιστος ηγέτης του, Κόρμπιν σύρθηκε κυριολεκτικά στην
εκστρατεία υπέρ του Bremain
εγκαταλείποντας την ιστορική ευκαιρία να αναδείξει την ουσιαστική αντίθεση
πλατειών Λαϊκών στρωμάτων στην εφαρμοζόμενη αντιλαϊκή πολιτική των
συντηρητικών. Αντίθεση όμως που εκφράστηκε από σημαντικότατο αριθμό ψηφοφόρων
του εργατικού κόμματος με το Brexit στη κάλπη!
σημαντικά γεγονότα που διαδραματίζονται στις χώρες της ΕΕ , εκτός άλλων
αποκαλύπτουν την αδυναμία αριστερών – κομμουνιστικών κομμάτων και ακροαριστερών
ομάδων – με ορισμένες εξαιρέσεις πάντα – να εμβαθύνουν στις εξελίξεις και να
επηρεάσουν στο μέτρο του εφικτού αυτές… Απεναντίας την αδυναμία τους την
μετατρέπουν σε αφοριστικό, καταγγελτικό λόγο, απαξιώνοντας αυτούς που γεμίζουν
στις “Ολονυχτίες” τις Παρισινές ή Ισπανικές πλατείες , ως ακτιβιστές άνευ
περιεχομένου και τους αντιτιθέμενους Βρετανούς στο κρεματόριο της ΕΕ, συλήβδην
ως ακροδεξιούς-ρατσιστές και ευρωσκεπτικιστές… Αποτέλεσμα να αφήνουν ανοιχτό
δρόμο στα φασιστικά τέρατα να εκφράσουν αυτοί ανενόχλητα τη Λαϊκή δυσαρέσκεια…
Αδυναμία τους ; Λάθος εκτίμηση συνέπεια απομόνωσης από τα τρέχοντα πολιτικά
γεγονότα; ή άκρατος παλαιοημερολογίτικος δογματισμός…
Dems, Πράσινοι, ο δήμαρχος του Λονδίνου, ο Independent, ο Guardian, ο Τζορτζ
Σόρος, οι G 7, το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα,
ο ΟΟΣΑ, οι Financial Times, οι Times, η Daily Mail, η Goldman Sachs, 12 ομάδες
της Premier League, η JP Morgan, η Εκκλησία της Αγγλίας, αμέτρητες εταιρείες
αυτοκινήτων, όλες οι χρηματιστηριακές υπηρεσίες, μεγάλες εταιρίες παραγωγής
ποικίλων προϊόντων, όλα ανεξαιρέτως τα γραφεία στοιχημάτων (?), σχεδόν όλοι οι
αξιόπιστοι συστημικοί οικονομολόγοι, ο Μπαράκ Ομπάμα, η Κομισιόν, η συντριπτική
πλειοψηφία των Άγγλων Ευρωβουλευτών, ακόμα και ο…Τζέιμς Μποντ.( SNP (Σκωτία),
Plaid Cymrou (Ουαλία), Σιν Φέιν (Β. Ιρλανδία). Με απλά λόγια όλο το βαρύ
«πυροβολικό» του καπιταλισμού ήταν σε θέση μάχης για τη νίκη του Remain. Στο Brexit αφέθηκαν
ανενόχλητοι δυστυχώς να πρωτοστατήσουν
Μπόρις Τζόνσον, Φάρατζ και Μάικλ Γκόβ, δευτέρας διαλογής βουλευτές των
Συντηρητικών και λίγοι βουλευτές από την Αριστερή Πτέρυγα των Εργατικών, οι
οποίοι και εξέφρασαν την βαθειά πολιτικοποιημένη άποψη ότι ψηφίζουν Brexit γιατί
μόνο διαιρεμένος ο καπιταλισμός πολεμιέται καλλίτερα! Υπό αυτές τις ειδικές
συνθήκες ψυχολογικής και οικονομικής
τρομοκρατίας, θα έπρεπε το Remain να έχει επικρατήσει πανηγυρικά ,
ωστόσο εκ του αποτελέσματος φάνηκε ότι τα χαμηλά και σημαντικός αριθμός μεσαίων
στρωμάτων οδηγήθηκαν στο Brexit εκφράζοντας με
αυτό τον τρόπο την αντίθεσή τους στην εφαρμοζόμενη πολιτική λιτότητας…
Βεβαίως οι αλεπούδες των Βρυξελλών παρά τα όσα
«παλικαρίσια» λένε ότι το έξω είναι έξω… Θα αφήσουν να παγώσει η νίκη του Brexit. Θα ακολουθήσουν διετείς
και πλέον διαπραγματεύσεις που θα αφορούν τις πολυδαίδαλες διαδικασίες εξόδου
για να ακολουθήσουν υπογραφές για ειδικές συνθήκες σύνδεσης. Όμως τα όσα θα
επινοήσουν για να απαλύνουν το σοκ του Brexit , δεν θα μπορούν να
απομακρύνουν την χιονοστιβάδα που πλάκωσε στην ΕΕ… Στην Ιταλία ο βελούδινος
Ρέντσι ο οποίος μαζί με τον Τσίπρα θέλουν να…ανακαινίσουν το “Άουσβιτς” της
γερμανικής ΕΕ , στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές, έχασε ακόμα ένα
εκατομμύριο ψηφοφόρους και η Ρώμη και το Τορίνο, μαζί με μια σειρά μικρότερους
δήμους πέρασαν στο κίνημα των Πέντε Αστέρων! Στην ίδια χώρα αναμένεται
δημοψήφισμα τον Οκτώβρη για συνταγματική μεταρρύθμιση και μια ήττα του Ρέντσι
ακολουθείται από εκλογές, με την ανάσα του Πέπε Γκρίλο να την νοιώθει ο Ρέντσι
καυτή…Τα αποτελέσματα των Ισπανικών εκλογών της χθεσινής Κυριακής προσθέτουν
ακόμα βαρύτερα σύννεφα στον Ευρωπαϊκό ορίζοντα. Την ίδια στιγμή η δημοτικότητα
του θλιβερού Ολάντ κατρακυλάει, ενώ αυτός ανήμπορος παίζει ρόλο υπάκουου
μπάτλερ, στο γερμανικό διευθυντήριο, ανοίγοντας δρόμο στη Μαρί Λεπέν και στο
φάντασμα του φασισμού. Την ίδια ώρα που σημαντικό μέρος της εργατικής τάξης και
της νεολαίας της Γαλλίας βρίσκεται στους δρόμους του αγώνα από τον μήνα Μάρτη,
ματώνοντας από τα σοσιαλιστικά κλομπ και τα αέρια πιπεριού του φίλου του Αλέξη
, Βαλς… Και ενώ σε λίγο τελειώνει το Γιούρο 16 της Γαλλίας , ξαφνικά αρχίζει να
αποκτάει φοβερό παγκόσμιο ενδιαφέρον το Γιούρο των Δημοψηφισμάτων, των κρατών
μελών της ΕΕ…