Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΛΑΙΚΩΝ ΜΕΤΩΠΩΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ – ΝΑΖΙΣΜΟΥ - Φαιακία

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΛΑΙΚΩΝ ΜΕΤΩΠΩΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ – ΝΑΖΙΣΜΟΥ

Γρά­φει ο φίλος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νώντας Φαρ­μά­κης και προ­θύ­μως ανα­δη­μο­σιεύ­ου­με ένα σημεί­ω­μα, που βάζει ζητή­μα­τα για προβληματισμό…



Ο
ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΛΑΙΚΩΝ ΜΕΤΩΠΩΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ – ΝΑΖΙΣΜΟΥ
Η άνο­δος
του φασι­στι­κού – ναζι­στι­κού μορ­φώ­μα­τος στην Ελλά­δα, είναι φαι­νό­με­νο ερμηνευμένο
και διαρ­κώς ερμη­νευό­με­νο από πολι­τι­κούς ανα­λυ­τές, κοι­νω­νιο­λό­γους, ιστορικούς
κλπ. Η σημε­ρι­νή Ευρώ­πη στέ­κει δήθεν άφω­νη μπρο­στά στην επα­νεμ­φά­νι­ση ναζιστικών
κινη­μά­των και κατα­δι­κά­ζει του­λά­χι­στον με ανα­κοι­νώ­σεις των θεσμι­κών της οργάνων
το φασι­σμό – ναζισμό. 
Ας
κάνου­με μια μικρή ανα­δρο­μή στις προ­σπά­θειες ανα­χαί­τι­σης του φαι­νο­μέ­νου στην
Ευρώ­πη του μεσο­πο­λέ­μου με όποια προ­βλή­μα­τα παρου­σιά­ζουν αυτές οι μικρές
αναδρομές. 
Στις
30/01/1933 επι­κρα­τεί το εθνι­κο­σο­σια­λι­στι­κό καθε­στώς στη Γερ­μα­νία. Η ανυπαρξία
λαϊ­κού μετώ­που άφη­σε ανε­μπό­δι­στο τον Χίτλερ να κατα­λά­βει την εξουσία.
Σύγ­χρο­νοι
ανα­λυ­τές τονί­ζουν σαν πρω­τεύ­ων αίτιο της επι­κρά­τη­σης αυτής, την αντί­θε­ση του
εθνι­κο­σο­σια­λι­στι­κού κόμ­μα­τος( NSDAP)
στη συν­θή­κη των Βερ­σαλ­λιών . Στην εκτί­μη­ση όμως αυτή απο­σιω­πά­ται ή υποεκτιμάται
το γεγο­νός πως όλα τα γερ­μα­νι­κά κόμ­μα­τα μη εξαι­ρού­με­νου και του ΚΚΓ ήταν
ενά­ντια στην συν­θή­κη. Τίθε­νται λοι­πόν τα ερωτήματα: 
1.     
Αν η αντί­θε­ση στη συν­θή­κη των Βερ­σαλ­λιών δεν
απο­τέ­λε­σε την ποιο­τι­κή πολι­τι­κή δια­φο­ρά του NSDAP με τα άλλα κόμ­μα­τα, αρκού­σε σαν
εσω­τε­ρι­κός λόγος μόνο η δημα­γω­γία για την επι­κρά­τη­ση του ναζισμού; 
2.     
Ποιον ρόλο έπαι­ξε ο διε­θνής παρά­γο­ντας στην
ναζι­στι­κή επι­κρά­τη­ση; Οι πολι­τι­κές επι­λο­γές της Αγγλί­ας – Γαλ­λί­ας αλλά και των
ΕΠΑ ήταν απο­τρε­πτι­κές ή “αβα­ντα­δό­ρι­κες” στην επι­κρά­τη­ση και την καθιέ­ρω­ση του
ναζισμού; 
3.     
Η ύπαρ­ξη ή η ανυ­παρ­ξία λαϊ­κών αντιφασιστικών
μετώ­πων, καθό­ρι­σαν την εγκα­θί­δρυ­ση του ναζι­στι­κού μορ­φώ­μα­τος ως κυρίαρχη
γερ­μα­νι­κή ιδε­ο­λο­γία και με ποια χαρακτηριστικά;
Επί του
παρό­ντος ας μας απα­σχο­λή­σει το τελευ­ταίο ερώ­τη­μα, μιας και πολύ λόγος γίνεται
σήμε­ρα για την ανά­πτυ­ξη λαϊ­κών αντι­φα­σι­στι­κών μετώ­πων. Η ύπαρ­ξη τέτοιων μετώπων
είναι ανα­γκαία άλλα και ικα­νή συν­θή­κη ( εκτι­μώ) απο­τρο­πής της ανό­δου και της
ανο­χής φασι­στι­κών κινη­μά­των από την κοινωνία.
Ποια όμως
αντι­φα­σι­στι­κά λαϊ­κά μέτω­πα ανα­πτύ­χθη­καν στην προ­πο­λε­μι­κή Ευρώ­πη με αποκλειστικό
σκο­πό την απο­τρο­πή φασι­στι­κών φαι­νο­μέ­νων; Τι κατά­φε­ραν τα μέτω­πα όπου
δημιουρ­γή­θη­καν και τι δεν κατά­φε­ραν και γιατί;
ΤΟ
ΛΑΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ
Το λαϊ­κό
μέτω­πο στην Iσπα­νία
δημιουρ­γεί­ται από 5κόμματα. Το Σοσια­λι­στι­κό κόμ­μα ( PCOE)το κομ­μου­νι­στι­κό κόμ­μα (PCE), το εργα­τι­κό κόμμα
μαρ­ξι­στι­κής ενο­ποί­η­σης ( PORUM),την
δημο­κρα­τι­κή αρι­στε­ρά,(IR)
και τη δημο­κρα­τι­κή ένω­ση(UR).
Το σχή­μα υπο­στη­ρί­ζε­ται από το αυτο­νο­μι­στές και δεν το κατα­πο­λε­μούν ιδιαίτερα,
οι αναρ­χο­συν­δι­κα­λι­στι­κές ομο­σπον­δί­ες. Στις εκλο­γές του 1936 το μέτω­πο κερδίζει
με διά­φο­ρα 2,1 ποσο­στιαί­ων μονά­δων το δεξιό Εθνι­κό Μέτω­πο και σχη­μα­τί­ζει με
πρω­θυ­πουρ­γό τον Azana, αρι­στε­ρή
κυβέρ­νη­ση. Τα πρώ­τα μέτρα που πάρ­θη­καν ήταν όπως ανα­με­νό­ταν φιλο­λαϊ­κά μερικά
από αυτά είναι και τα παρα­κά­τω: 1
·        
Απε­λευ­θέ­ρω­ση πολι­τι­κών κρα­του­μέ­νων ( όχι όμως
και των 30.000 κρα­τού­με­νων από την εξέ­γερ­ση των Αστου­ριών αν και ήταν
προ­ε­κλο­γι­κή δέσμευση) 
·        
διοι­κη­τι­κή και πολι­τι­κή αυτο­νό­μη­ση της
Καταλονίας 
·        
άρση της νομι­μό­τη­τας για του Φαλαγγίτες 
·        
διο­ρι­σμός και απο­μά­κρυν­ση του Φράν­κο εκτός
Ισπανίας.
Η αστι­κή
τάξη της Ισπα­νί­ας απα­ντά στέλ­νο­ντας εκτός της χώρας το μεγα­λύ­τε­ρο κομ­μά­τι του
πλού­του, με απο­τέ­λε­σμα την αύξη­ση των τιμών των κατα­να­λω­τι­κών αγα­θών. Το
γεγο­νός προ­κα­λεί δυσα­ρέ­σκεια μετα­ξύ των λαϊ­κών στρω­μά­των που στή­ρι­ξαν το
μέτω­πο. Οι φαλαγ­γί­τες παράλ­λη­λα οργα­νώ­νο­νται χρη­μα­το­δο­τού­με­νοι από ευρωπαϊκά
κεφά­λαια ( ιδί­ως Βρε­τα­νι­κά). Το κομ­μου­νι­στι­κό κόμ­μα συμ­με­τέ­χει στη κυβέρ­νη­ση με
μικρο ποσο­στό και οι προ­τά­σεις του δεν γίνο­νται δεκτές. Έτσι αρκεί­ται στις
ανα­φο­ρές περί προ­ε­τοι­μα­σί­ας ανταρ­σί­ας από τους αντι­δρα­στι­κούς κύκλους. Ενώ η
φασι­στι­κή εξέ­γερ­ση οργα­νώ­νε­ται αδιά­κο­πα και φανε­ρά, οι κυβερ­νώ­ντες απαντούν
στην κομ­μου­νι­στι­κή πρό­τα­ση για λαϊ­κή άμυ­να με εντο­λές του τύπου “Όποιος δώσει
όπλα σε εργά­τες θα παρα­πεμ­φθεί σε στρα­το­δι­κείο”. Ακό­μα και την τελευ­ταία στιγμή
η πρό­τα­ση των κομ­μου­νι­στών για δημιουρ­γία τακτι­κού στρα­τού απορ­ρί­πτε­ται μετά
βδε­λυγ­μί­ας από τους αναρ­χι­κούς και τους σοσια­λι­στές ως αντε­πα­να­στα­τι­κή. Την
ίδια ώρα οι εκπρό­σω­ποι της Κομ­μου­νι­στι­κής Διε­θνούς (ΚΔ) έκα­ναν εκκλήσεις
ενό­τη­τας για την σωτη­ρία της Ισπα­νί­ας προς την σοσια­λι­στι­κή διεθνή,(ΣΔ) Όμως ο
πρό­ε­δρος της ΣΔ, Ντε Μπρού­κερ απα­ντού­σε πως δεν είχε την εξου­σία ανάληψης
πρω­το­βου­λιών. Τα γεγο­νό­τα που ακο­λου­θούν είναι γνω­στά. Ο ισπα­νι­κός εμφύλιος
ξεσπά, ξεση­κώ­νο­ντας ένα πρω­τό­γνω­ρο κύμα αλλη­λεγ­γύ­ης των λαών απέ­να­ντι στον
φασι­σμό. Χιλιά­δες εθε­λο­ντές από ολό­κλη­ρη την Ευρώ­πη τάχθη­καν στο πλευ­ρό του
Δημο­κρα­τι­κού στρα­τού γρά­φο­ντας τις λαμπρό­τε­ρες σελί­δες στην ιστο­ρία του
διε­θνι­σμού. Ήταν ένα κύμα όμως ανή­μπο­ρο να αντι­στα­θεί στο δώρο της Ιτα­λί­ας προς
τον Φράν­κο με την απο­στο­λή του εκστρα­τευ­τι­κού σώμα­τος 100.000 ανδρών, αλλά και
στην αερο­πο­ρι­κή κάλυ­ψη που πρό­σφε­ρε η Γερ­μα­νία στους ισπα­νούς φασί­στες, Η πτώση
της Μάλα­γας τον Φλε­βά­ρη του 1937, η πτώ­ση των Βάσκων τον Οκτώ­βρη του 1937 και
τελι­κά η πτώ­ση της Μαδρί­της σήμαι­ναν και την επι­κρά­τη­ση του Φράνκο. 
ΤΟ
ΛΑΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ
Η πορεία
της δια­κυ­βέρ­νη­σης του λαϊ­κού μετώ­που υπό την ηγε­σία του Λεόν Μπλουμ θέτει δυο
ουσια­στι­κά ερωτήματα;
Πόσο
απο­τε­λε­σμα­τι­κό εμπό­διο στά­θη­κε στην επι­κρά­τη­ση των φασι­στών στην Ισπα­νία και
πόσο προ­ε­τοί­μα­σε την Γαλ­λία για την ορα­τή γερ­μα­νι­κή εισβολή;
ο Λ.
Μπλουμ υπά­κου­σε επ’ ακρι­βώς στην εντο­λή του πρό­ε­δρου της Γαλ­λί­ας Αλμπέρ Λεμπρέν
για καμιά ανά­μει­ξη στο ισπα­νι­κό ζήτη­μα, όπως απο­δει­κνύ­ε­ται τόσο από τη στάση
της Γαλ­λί­ας στα γεγο­νό­τα των γαλ­λι­κών συνό­ρων (επει­σό­διο στο Ιρουν) όσο και από
την άρνη­ση συγκα­τά­θε­σης στο αίτη­μα των κομ­μου­νι­στών “ Όπλα και αερο­πλά­να για
την Ισπανία”. 
Αντι­θέ­τως
η Γαλ­λία παρα­δί­δει τον ισπα­νι­κό στό­λο (που είχε ήδη ελλι­με­νι­στεί για ασφάλεια
στα λιμά­νια της) στα χεριά του Φράν­κο αλλά και τον ισπα­νι­κό χρυ­σό ( ενέχυρο
στις γαλ­λι­κές τρά­πε­ζες από το δάνειο του1931).2
Ας δού­με
όμως πως αντι­με­τώ­πι­σε η Γαλ­λία την γερ­μα­νι­κή εισβο­λή. Η Γαλ­λία υπε­ρεί­χε της
Γερ­μα­νί­ας σε προ­ε­τοι­μα­σία, σε ποιό­τη­τα εξο­πλι­σμού και στον συσχε­τι­σμό δυνάμεων.
Παρ΄ όλα αυτά μια σύγκρου­ση 74 ημε­ρών, χωρίς την παρου­σία στα πεδία των μαχών
του μεγα­λυ­τέ­ρου όγκου του γαλ­λι­κού στρα­τού, χωρίς καμιά ουσια­στι­κή μάχη και με
μηδα­μι­νές απώ­λειες και στα δυο στρα­τεύ­μα­τα, η Γαλ­λία μοιά­ζει παρα­δο­μέ­νη στους
ναζι­στές παρά ηττη­μέ­νη.3
Η ιστο­ρία
των λαϊ­κών μετώ­πων όπου αυτά δημιουρ­γή­θη­καν με σκο­πό να στα­θούν εμπό­δια στην
φασι­στι­κή επέ­λα­ση, εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος δεν στά­θη­καν ικα­νά να επι­τε­λέ­σουν τον
στό­χο τους. Ο φασι­σμός – ναζι­σμός επι­κρά­τη­σε, ο Β! Πόλε­μος έγι­νε και βέβαια
τελεί­ω­σε με την αντι­φα­σι­στι­κή νίκη των λαών.
Σήμε­ρα
που βρι­σκό­μα­στε μπρο­στά στο φαι­νό­με­νο της όποιας προ­σπά­θειας ανάπτυξης
φασι­στι­κού – ναζι­στι­κού κινή­μα­τος τόσο στον μνη­μο­νειό­πλη­κτο Νότο, όσο και στον
εκτός κρί­σης Βορ­ρά, γίνε­ται πολύς λόγος για την ανά­πτυ­ξη λαϊ­κών μετώ­πων καθώς
και για το ποιες δυνά­μεις πρέ­πει να συμπε­ρι­λη­φθούν στα μέτω­πα αυτά. Οι
προ­βλη­μα­τι­σμοί που ανα­πτύσ­σο­νται θα πρέ­πει να συμπε­ρι­λά­βουν τα ιστορικά
δεδο­μέ­να. Ασφα­λώς η ιστο­ρία δεν επα­να­λαμ­βά­νε­ται. Αυτό δεν σημαί­νει όμως πως δεν
διδάσκει.
Ας
προ­σπα­θή­σου­με να ανοί­ξου­με έναν διά­λο­γο, να ερμη­νεύ­σου­με τα φαι­νό­με­να και να
δώσου­με προ­τά­σεις σε κάθε προ­σπά­θεια συγκρό­τη­σης λαϊ­κών μετώ­πων. Ανεξάρτητα
λοι­πόν από τις προ­θέ­σεις τα λαϊ­κά μέτω­πα ( όπως αυτά συγκρο­τή­θη­καν) για­τί δεν
έδω­σαν απο­τε­λε­σμα­τι­κό χτύ­πη­μα στην φασι­στι­κή προ­ο­πτι­κή; Συμ­με­τέ­χο­ντας σε μια
τέτοια προ­σπά­θεια πως απα­ντά­με στα παρα­κά­τω ερωτήματα;
1) Μήπως
τα λαϊ­κά μέτω­πα στη­ρί­χτη­καν από δυνά­μεις της αστι­κής τάξης και μήπως οι
δυνά­μεις αυτές έδρα­σαν με πεμ­πτο­φα­λαγ­γί­τι­κη λογική; 
2)Ήταν
δυνα­τόν να απoκλει­σθούν οι δυνά­μεις αυτές εκ των πρό­τε­ρων και αν ναι θα ταν
εφι­κτή η ανά­πτυ­ξη των μετώ­πων χωρίς την παρου­σία τους;
3)Θα
μπο­ρού­σε να προ­βλε­φθεί η στά­ση τους όταν η σύγκρου­ση έχα­νε τον θεωρητικό
χαρα­κτή­ρα της και έπαιρ­νε δια­στά­σεις πρα­κτι­κής εφαρμογής;
ΠΗΓΕΣ
1 Hugh Thomas. Ιστο­ρία του ισπανικού
εμφυ­λί­ου. Εκδό­σεις Τολί­δη Αθηνα
2 Imbraruri Nt. Ο μονα­δι­κός δρόμος.
Κρα­τι­κές εκδό­σεις πολι­τι­κής φιλο­λο­γί­ας. Μόσχα 1962. Από μετά­φρα­ση του Παπαρήγα
Α,
3.Δεύτερος
Παγκό­σμιος Πόλε­μος, Σκέ­ψεις για μερι­κές πλευ­ρές του. Παπα­ρή­γας Θανάσης,
Σύγ­χρο­νη Επο­χή 2005


Νωντας Φαρμακης

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted