Ο Ακης ελπίζει… - Φαιακία

Ο Ακης ελπίζει…

…Εμείς ελπί­ζου­με πολύ λιγό­τε­ρο από τον κ. Ακη Παπα­δό­γιαν­νη, που με ανοι­κτή του επι­στο­λή προς την ηγε­σία του ΣΥΡΙΖΑ εκφρά­ζει τεκ­μη­ριω­μέ­νη την αντίρ­ρη­σή του στην δια­φη­μι­ζό­με­νη και μη επι­σή­μως γνω­στο­ποι­η­θεί­σα συνερ­γα­σία με την ΔΗΜΑΡ. 
Για την ακρί­βεια δεν ελπί­ζου­με (σχε­δόν;) καθό­λου, επει­δή έχου­με πει­στεί -παρά την πολύ καλή  μας αρχι­κή διά­θε­ση-, ότι ο συσχε­τι­σμός δυνά­με­ων μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέ­ον τέτοιος ώστε να δια­μορ­φώ­νει τέτοιες συνερ­γα­σί­ες… Ειρή­σθω εν παρό­δω, ότι η ΔΗΜΑΡ δεν είναι μία άδο­λη και άπει­ρη νεά­νις με άγνω­στες προ­θέ­σεις αλλά ένας σχη­μα­τι­σμός, που ακό­μη πριν από την ίδρυ­σή του και πολύ περισ­σό­τε­ρο μετά από αυτήν αγω­νί­ζε­ται με συνέ­πεια, συνει­δη­τό­τη­τα, εφευ­ρε­τι­κό­τη­τα μέσων και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα για να υλο­ποιεί­ται η μνη­μο­νια­κή πολι­τι­κή στον τόπο… Και αυτό μάλι­στα σαν κομ­μά­τι γενι­κό­τε­ρης στρο­φής ενός προ­ο­δευ­τι­κού κοι­νού (με και χωρίς εισα­γω­γι­κά) προς συντη­ρη­τι­κό­τε­ρες πολι­τι­κές επι­λο­γές, που έχουν απο­κλη­θεί μεταρ­ρυθ­μι­σμός… Από τα πιο απλά και καθη­με­ρι­νά ως τα πιο μεγά­λα και σημαδιακά.
Ειρή­σθω εν παρό­δω ακό­μη, ότι η πολι­τι­κή της δια­δρο­μή αυτή την 3ετία και ειδι­κό­τε­ρα τελευ­ταία εμπλου­τί­ζει το πολι­τι­κό σκη­νι­κό με διά­φο­ρα, που εμπί­πτουν στην σφαί­ρα του σου­ρε­α­λι­στι­κού και του κωμι­κού (δια­σπά­σεις, απο­χω­ρή­σεις, ανε­ξαρ­τη­το­ποι­ή­σεις, κεί­με­να που ανα­κα­λού­νται, ψήφος κατά συνεί­δη­ση στην εκλο­γή Προ­έ­δρου, δηλα­δή στην επι­λο­γή συνέ­χι­σης της εφαρ­μο­ζό­με­νης πολι­τι­κής κ.λ.π. ών ουκ έστιν αριθμός). 
Είναι λοι­πόν, περισ­σό­τε­ρο από φανε­ρό, ότι η συνερ­γα­σία με την ΔΗΜΑΡ δεν μπο­ρεί να προσ­δώ­σει ούτε μικρο­πο­λι­τι­κά εκλο­γι­κά οφέ­λη (το δεί­χνουν τα νού­με­ρα) και πολύ περισ­σό­τε­ρο δεν μπο­ρεί να προσ­δώ­σει ηθι­κό πολι­τι­κό κύρος για νέα, εναλ­λα­κτι­κή, ριζο­σπα­στι­κή, συγκρου­σια­κή με το παλιό και σαπι­σμέ­νο πολι­τι­κή… Αυτό, που βγά­ζει μάτι, δεν μπο­ρεί να μην το βλέ­πουν και στην Κου­μουν­δού­ρου… Αρα -το επό­με­νο συμπέ­ρα­σμα- η προ­ε­τοι­μα­ζό­με­νη αυτή συνερ­γα­σία είναι συνει­δη­τή κεντρι­κή πολι­τι­κή επι­λο­γή με σαφέ­στα­το μήνυ­μα προς διά­φο­ρες κατευθύνσεις… 
Στην ΦΑΙΑΚΙΑ, έχου­με πολ­λές φορές γρά­ψει ή φιλο­ξε­νή­σει τα γρα­πτά άλλων για μία πολι­τι­κή συνερ­γα­σιών, συμ­μα­χιών ακό­μη και μετώ­πων, πιστεύ­ο­ντας, ότι για την αρι­στε­ρά και τον τόπο το ζήτη­μα αυτό είναι κομ­βι­κής τακτι­κής σημα­σί­ας… Ακρι­βώς γι’ αυτό ταχτή­κα­με και τασ­σό­μα­στε ρηκτι­κά αντί­θε­τοι σε τέτοιου τύπου συνεν­νο­ή­σεις, που φυσι­κά μόνο κακό μπο­ρούν να κάνουν σε μία μακρο­πρό­θε­σμη πολι­τι­κή ριζο­σπα­στι­κής ενό­τη­τας… Που θα απο­γοη­τεύ­σουν το λαό και ειδι­κό­τε­ρα την νεο­λαία. Που θα ενι­σχύ­σουν τους απα­ξιω­τές της πολι­τι­κής δρά­σης και συμ­με­το­χής… Που θα “δικαιώ­σουν” κάθε είδους δογ­μα­τι­κούς και σεχταριστές…
Το χει­ρό­τε­ρο, όμως όλων είναι -κατά τη γνώ­μη μας-, πως όλα αυτά που επι­γραμ­μα­τι­κά εκθέ­σα­με τα γνω­ρί­ζουν τα ηγε­τι­κά κλι­μά­κια σε κάθε τους πλευ­ρά με κάθε λεπτο­μέ­ρεια… Κι αυτό γεν­νά­ει άλλες σκέ­ψεις πολύ πιο “αμαρ­τω­λές”, πολύ πιο ζοφε­ρές… Για την ώρα σας κατα­θέ­του­με την ανοι­χτή επι­στο­λή του κ. Ακη Παπα­δό­γιαν­νη…    

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Δεν θα ήθε­λα με
μια απλή ανα­φο­ρά στην από­φα­ση του ιδρυ­τι­κού συνε­δρί­ου του ΣΥΡΙΖΑ
να καθα­ρί­σω με το ζήτη­μα της εκλο­γι­κής συνερ­γα­σί­ας με τη ΔΗΜΑΡ,
παρό­τι η από­φα­ση, με σαφή τρό­πο, απο­κλεί­ει τέτοιες συνερ­γα­σί­ες με όσους ψήφι­σαν
και εφάρ­μο­σαν τις πολι­τι­κές των μνη­μο­νί­ων
. Θεω­ρώ ότι ακό­μη και αν δεν
υπήρ­χε μια τέτοια συνε­δρια­κή από­φα­ση θα ήταν άχρη­στη και επι­κίν­δυ­νη
η εκλο­γι­κή σύμπρα­ξη του ΣΥΡΙΖΑ με τη ΔΗΜΑΡ. 

Η ΔΗΜΑΡ δημιουρ­γή­θη­κε
το 2010 από στε­λέ­χη του ΣΥΝ που απο­χώ­ρη­σαν
από το κόμ­μα τους για­τί δεν συμ­φω­νού­σαν με την ύπαρ­ξη του ΣΥΡΙΖΑ.
Σχε­δί­α­σαν και εφάρ­μο­σαν μια πολι­τι­κή που αφού πέρα­σε από τη συνερ­γα­σία με τη ΝΔ
και το ΠΑΣΟΚ, τη στή­ρι­ξη και εφαρ­μο­γή των μνημονιακών
πολι­τι­κών κατέ­λη­ξε να επι­βρα­βεύ­ε­ται από το λαό με τα ποσο­στά που
πήρε η ΔΗΜΑΡ στις Ευρω­ε­κλο­γές ή, ακό­μα χει­ρό­τε­ρα, αυτά που
λαμ­βά­νει στις τρέ­χου­σες δημο­σκο­πή­σεις

Δεν γνω­ρί­ζω αν
κάποιοι στο ΣΥΡΙΖΑ προ­σβλέ­πουν σ’ αυτά τα πενι­χρά ποσο­στά που
κατα­γρά­φει η ΔΗΜΑΡ και σκέ­φτο­νται γι αυτό να τη βάλουν στα ψηφο­δέλ­τια
του. Ξέρω όμως πολύ καλά ότι θα είναι μεγα­λύ­τε­ρα τα ποσο­στά που αυτός
θα χάσει εξαι­τί­ας τέτοιων συμ­με­το­χών οι οποί­ες στέλ­νουν το μήνυ­μα πως όσους
βγά­ζει ο λαός από την πόρ­τα τους βάζει ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βου­λή από το
παρά­θυ­ρο
.  
Συνε­πώς, από
αριθ­μη­τι­κή άπο­ψη ο ΣΥΡΙΖΑ μόνο απώ­λειες μπο­ρεί να περιμένει
από τέτοιες συμ­με­το­χές. Είναι από­λυ­τα άχρη­στη η εκλο­γι­κή συνερ­γα­σία με τη ΔΗΜΑΡ
και, επι­πλέ­ον, τον εκθέ­τει στον κίν­δυ­νο απώ­λειας ψήφων. 
Από πολι­τι­κή τώρα
άπο­ψη η συνερ­γα­σία αυτή είναι από­λυ­τα επι­κίν­δυ­νη. Διό­τι μέρες ή έστω λίγες
βδο­μά­δες μετά τις εκλο­γές μια πιθα­νή κυβέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς θα
βρε­θεί, όπως και να έχει, στην ανά­γκη να επι­λέ­ξει ανά­με­σα στη σύγκρου­ση
ή την οπι­σθο­χώ­ρη­ση
. Ποιος θα είναι τότε ο ρόλος εκεί­νων που λίγους
μήνες πριν ψήφι­ζαν και εφάρ­μο­ζαν, στην πλά­τη του λαού μας, τις μνημονιακές
πολι­τι­κές και σήμε­ρα ακό­μη θέτουν ως κόκ­κι­νη γραμ­μή το «όχι σε
μονο­με­ρείς ενέρ­γειες
»;  
Σε κάθε βήμα ενδε­χό­με­νης
σύγκρου­σης
θα πρέ­πει να συμ­φω­νούν και εκεί­νοι που συνέ­πρα­ξαν σε
πράγ­μα­τα που ο ΣΥΡΙΖΑ δια­κη­ρύσ­σει ότι θα ανατρέψει. 
Συνε­πώς η παρουσία
τέτοιων στε­λε­χών στην κοι­νο­βου­λευ­τι­κή πλειο­ψη­φία θα εκθέ­τει συνε­χώς το ΣΥΡΙΖΑ
στον κίν­δυ­νο της αστά­θειας και της υπο­χώ­ρη­σης.
 
Ελπί­ζω πως τέτοιου
είδους εκλο­γι­κή συνερ­γα­σία δεν θα υπάρ­ξει τελι­κά διό­τι ο
ΣΥΡΙΖΑ χρειά­ζε­ται δυνά­μεις που μπο­ρούν να στη­ρί­ξουν την εφαρ­μο­γή των
προ­γραμ­μα­τι­κών του θέσε­ων, ενώ η συνερ­γα­σία με τη ΔΗΜΑΡ μόνο άλλο­θι
για υπο­χώ­ρη­ση
από αυτές μπο­ρεί να του προσφέρει. 
*
Ο Άκης Μπα­δο­γιάν­νης είναι μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted