Οι Ισπανοί αγανακτισμένοι στο προσκήνιο… - Φαιακία

Οι Ισπανοί αγανακτισμένοι στο προσκήνιο…

Γρά­φει ο Γιώρ­γος Μητρα­λιάς και σας μεταφέρουμε

Η ενωτική κινηματική αριστερά μεγάλη κερδισμένη ​των
ισπανικών εκλογών!

Αυτός κι
αν ήταν πολι­τι­κός σει­σμός! Η δια­πί­στω­ση είναι γενι­κή αλλά δεν λέει όλη την
αλή­θεια. Η κατάρ­ρευ­ση της ισπα­νι­κής  δεξιάς και του ισπανικού
νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρου δικομ­μα­τι­σμού ταυ­τό­χρο­να με την άνο­δο του Podemos, και σε
αισθη­τά μικρό­τε­ρο βαθ­μό των δεξιό­τα­των Ciudadanos, είναι μόνο η μισή αλή­θεια, η
μισή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που βγή­κε από τις κάλ­πες των προ­χτε­σι­νών ισπανικών
δημο­τι­κών και περι­φε­ρεια­κών εκλο­γών. Η άλλη μισή, και ίσως ακό­μα πιο σημαντική,
είναι οι εκπλη­κτι­κές επι­δό­σεις, και συχνά ο θρί­αμ­βος των ενω­τι­κών συνδυασμών
των κοι­νω­νι­κών κινη­μά­των και της κινη­μα­τι­κής αρι­στε­ράς σε δεκά­δες πόλεις σε όλη
τη χώρα!

Φυσι­κά, στις περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις, το Podemos μετεί­χε σε αυτά τα ενωτικά
ψηφο­δέλ­τια της (πολύ) ριζο­σπα­στι­κής αρι­στε­ράς. Όμως, πάει πολύ να αποδίδονται
στο κόμ­μα  του Πάμπλο Ιγκλέ­σιας –όπως το κάνουν τα ελλη­νι­κά, και όχι μόνο,
ΜΜΕ- θρί­αμ­βοι όπως π.χ. εκεί­νοι της Άντα Κολά­ου (
Ada
Colau
) στη Βαρ­κε­λώ­νη ή της Μανου­έ­λα Κάρ­με­να (Manuela Carmena)
στη Μαδρί­τη.  Έτσι, δεν είναι μόνο ότι ούτε η μια ούτε η άλλη δηλώνουν
μέλη του Podemos και  δεν χάνουν ευκαι­ρία για να διευ­κρι­νί­σουν ότι το
Podemos είναι απλώς μια από τις «συνι­στώ­σες» των συν­δυα­σμών τους. Είναι και ότι
αυτοί οι ενω­τι­κοί συν­δυα­σμοί «από τα κάτω» άρχι­σαν να ετοι­μά­ζο­νται, πάντα με
ανοι­κτές και αμε­σο­δη­μο­κρα­τι­κές  δια­δι­κα­σί­ες,  και να λει­τουρ­γούν πολύ
έως αρκε­τά πριν προ­σχω­ρή­σει σε αυτές το Podemos.

Στη
πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, όλα άρχι­σαν του­λά­χι­στον πριν από ένα χρό­νο (!) όταν εμφανίστηκε
στο κατα­λα­νι­κό προ­σκή­νιο η κίνη­ση Guanyem
Barcelona
 (που αργό­τε­ρα μετο­νο­μά­στη­κε σε Barcelona en Comu)
με δια­κη­ρυγ­μέ­νο στό­χο να κερ­δη­θεί ο δήμος της Βαρ­κε­λώ­νης στις εκλο­γές της 25ης
Μαΐ­ου 2015. Πρω­τερ­γά­τρια αυτής της ακραιφ­νώς κινη­μα­τι­κής πρω­το­βου­λί­ας, που
δήλω­σε ευθύς εξ αρχής ότι απέ­κλειε κατη­γο­ρη­μα­τι­κά τη προ­ο­πτι­κή να είναι μια
εκλο­γι­κή συμ­μα­χία κομ­μά­των της αρι­στε­ράς, ένα απλό άθροι­σμα κομματικών
συμ­βό­λων, ήταν  η 40χρονη Άντα Κολά­ου, που είχε γίνει γνω­στή για τη δράση
της επι­κε­φα­λής του (μαζι­κού) κινή­μα­τος ενά­ντια στις εξώ­σεις (Plataforma de Afectados por la Hipoteca). 
Πολύ γρή­γο­ρα, η αρχι­κή επι­τυ­χία αυτού του εγχει­ρή­μα­τος κοι­νω­νι­κών κινη­μά­των και
κινη­το­ποι­η­μέ­νων πολι­τών, άρχι­σε να «δημιουρ­γεί σχο­λή» και να βρί­σκει μιμητές
και σε άλλες πόλεις (1). Πρώ­τα στη Μαδρί­τη με το όνο­μα Municipalia, αμέ­σως μετά
στη Σαρα­γό­σα, στη Βαλέν­θια, κ.α. Η αρχή είχε γίνει, η δυνα­μι­κή είχε
απε­λευ­θε­ρω­θεί με απο­τέ­λε­σμα τα κόμ­μα­τα (Podemos, Ενω­μέ­νη Αρι­στε­ρά,…) να
ανα­γκά­ζο­νται να ακο­λου­θούν άλλο­τε πρό­θυ­μα και άλλο­τε ασθμαίνοντα…
Το ότι τα
ενω­τι­κά κινη­μα­τι­κά σχή­μα­τα όχι μόνο δεν ταυ­τί­ζο­νται με το Podemos, αλλά κι ότι
έχουν μεγα­λύ­τε­ρη απή­χη­ση από οποιο­δή­πο­τε κόμ­μα ή οργά­νω­ση της ισπανικής
αρι­στε­ράς απο­δει­κνύ­ουν και ορι­σμέ­να πολύ χει­ρο­πια­στά γεγο­νό­τα. Όπως π.χ. η απλή
σύγκρι­ση του εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος του Podemos και του ενω­τι­κού συνδυασμού
Ahora Madrid της δικα­στί­νας Μανου­έ­λα Κάρ­με­να στην πόλη της Μαδρί­της. Έτσι, ενώ
ο ενω­τι­κός συν­δυα­σμός για το δήμο της Μαδρί­της παίρ­νει 519.000 ψήφους, ο
συν­δυα­σμός του Podemos για την περι­φέ­ρεια της Μαδρί­της παίρ­νει -στις ίδιες
ακρι­βώς  κάλ­πες- μόλις 285.000 ψήφους. Η δια­φο­ρά είναι τερά­στια και πολύ
εύγλωττη…

Όμως,
υπάρ­χει και μια συνέ­χεια που, έστω και έμμε­σα, μας αφο­ρά. Πρό­κει­ται για τις
μεγά­λες προ­γραμ­μα­τι­κές δια­φο­ρές που χωρί­ζουν το Podemos από τις ενωτικές
κινη­μα­τι­κές αυτο­διοι­κη­τι­κές συσπει­ρώ­σεις. Έτσι, ενώ η ηγε­τι­κή ομά­δα των
Ιγκλέ­σιας, Ερε­χόν και –μέχρι πρό­τι­νος- Χουάν Κάρ­λος Μονε­δέ­ρο αυτο­ο­ρί­ζε­ται ως
«σοσιαλδ­δη­μο­κρα­τι­κή» και ενερ­γεί ανα­λό­γως, τόσο το Ahora Madrid όσο και το
Barcelona en Comu έχουν ένα πρό­γραμ­μα του­λά­χι­στον ακρο­α­ρι­στε­ρό, αν όχι
ελευ­θε­ρια­κό. Ένα παρά­δειγ­μα: Από τις αρχές του περα­σμέ­νου Οκτω­βρί­ου, η ηγεσία
του Podemos δεν κάνει πια ούτε καν νύξη για κάποια έστω «απο­μεί­ω­ση» του
ισπα­νι­κού δημό­σιου χρέ­ους. Αντί­θε­τα, οι ενω­τι­κοί κινη­μα­τι­κοί συν­δυα­σμοί, που
προ­έρ­χο­νται από τα σπλά­χνα του μαζι­κού ισπα­νι­κού κινή­μα­τος «No debemos-No Pagamos!» για
το λογι­στι­κό έλεγ­χο του δημό­σιου χρέ­ους, αμφι­σβη­τούν ανοι­κτά τη νομιμότητα
αυτού του χρέ­ους. ΄Ετσι, δεν είναι διό­λου τυχαίο ότι οι θριαμ­βευ­τές και
πρω­τα­γω­νι­στές των προ­χτε­σι­νών εκλο­γών, με πρώ­τη και καλύ­τε­ρη τη νέα δημαρχίνα
της Βαρ­κε­λώ­νης Άντα Κολά­ου (2)   είναι μετα­ξύ των πρώ­των ξένων
προ­σω­πι­κο­τή­των που έσπευ­σαν να δηλώ­σουν την υπο­στή­ρι­ξή τους στην ελλη­νι­κή Επι­τρο­πή Αλή­θειας του Δημό­σιου Χρέ­ους,
υπο­γρά­φο­ντας το δικό της «Κάλε­σμα υπο­στή­ρι­ξης στην Ελλά­δα που αντι­στέ­κε­ται και
στην ελλη­νι­κή Επι­τρο­πή Αλή­θειας του Δημό­σιου Χρέ­ους. Για το δικαί­ω­μα των λαών
να ελέγ­ξουν το δημό­σιο χρέ­ος», που κυκλο­φο­ρεί παγκο­σμί­ως εδώ και τρεις βδομάδες
με αξιο­ση­μεί­ω­τη επι­τυ­χία. Και όχι μόνον αυτό. Το δεξιό «φρού­ριο» που ήταν επί
δεκα­ε­τί­ες η τρί­τη μεγα­λύ­τε­ρη ισπα­νι­κή πόλη, η Βαλέν­θια, κατα­κτή­θη­κε από το
αρι­στε­ρό τοπι­κό κόμ­μα «Compromis»,
οι ηγέ­τες του οποί­ου έσπευ­σαν και αυτοί να υπο­γρά­ψουν το Κάλε­σμα της ελληνικής
Επι­τρο­πής Αλή­θειας για ένα ιδιαί­τε­ρο λόγο: Επει­δή κεντρι­κή προ­ε­κλο­γι­κή υπόσχεσή
τους είναι να δημιουρ­γή­σουν ανά­λο­γη επι­τρο­πή αλή­θειας για τον έλεγ­χο του
δημό­σιου χρέ­ους της αυτό­νο­μης περι­φέ­ρειάς της Βαλέν­θια (Pais Valencia)!

Αν και
προ­σω­ρι­νό, το συμπέ­ρα­σμα είναι λοι­πόν συμπέ­ρα­σμα ουσί­ας και μας ενδιαφέρει
άμε­σα: ο ισπα­νι­κός πολι­τι­κός σει­σμός της 24ης Μαΐ­ου 2015 μπο­ρεί να δώσει
παρα­πά­νω από μια ανά­σα στη σκλη­ρά δοκι­μα­ζό­με­νη ελλη­νι­κή κοι­νω­νία και κυβέρνηση.
Υπό έναν όμως όρο: Να κάνου­με ό,τι μπο­ρού­με για να τον αξιο­ποι­ή­σου­με, καθό­τι οι
μόνοι υπαρ­κτοί σύμ­μα­χοι στους οποί­ους μπο­ρού­με να βασι­στού­με είναι τα
ριζο­σπα­στι­κά ενω­τι­κά κινή­μα­τα που θριάμ­βευ­σαν προ­χτές στη Βαρ­κε­λώ­νη, στη
Μαδρί­τη, στη Σαρα­γό­σα, στο Κάδιξ, στην Ελ Φερόλ, στην Λα Κορού­νια, στην
Κομπο­στέ­λα και σε τόσες άλλες μικρές και μεγά­λες ισπα­νι­κές πόλεις…
(1) Βλέ­πε, μετα­ξύ άλλων, το
άρθρο μας της 5ης Ιου­λί­ου 2014 «Με πυρο­δό­τη το Podemos – 40 μέρες ισπανικής
κοσμο­γο­νί­ας»: www.contra-xreos.gr/arthra/600-me-pyrodoth-to-pademos.html).

(2) Άλλοι επιφανείς
Κατα­λα­νοί, ηγέ­τες του κινή­μα­τος για την ανε­ξαρ­τη­σία της Κατα­λο­νί­ας και στενοί
συνερ­γά­τες της Άντα Κολά­ου, που στη­ρί­ζουν την ελλη­νι­κή Επι­τρο­πή Αλή­θειας για το
Δημό­σιο Χρέ­ος είναι ο μέντο­ράς της Αρκά­ντι Ολι­βέ­ρες, η Τερέ­σα Φορ­κά­ντες, ο
Ζεράρ­ντο Πισα­ρέ­λο. Το Κάλε­σμα έχουν επί­σης υπο­γρά­ψει ο Ντα­βίντ Φερνάντεθ,
ηγέ­της της ακρο­α­ρι­στε­ρής ελευ­θε­ρια­κής CUP που τρι­πλα­σί­α­σε τις δυνά­μεις της στην
Κατα­λο­νία, ο Πάμπλο Ετσε­νί­κε που ηγή­θη­κε –με μεγά­λη επι­τυ­χία- του συνδυασμού
του Podemos στην Αρα­γο­νία, η επι­κε­φα­λής του Compromis στην περι­φέ­ρεια της
Βαλέν­θια  Μόνι­κα Όλτρα, καθώς και αρκε­τές εκα­το­ντά­δες καθηγητές
πανε­πι­στη­μί­ου, συν­δι­κα­λι­στές και γνω­στοί δια­νο­ού­με­νοι
.


0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted