…Με το μάτι του απ’ έξω - Φαιακία

…Με το μάτι του απ’ έξω

Γρά­φει ο συν­φαί­α­κας Αρης Σκια­δό­που­λος ανα­φε­ρό­με­νος στο ΚΚΕ, στον Ημε­ρο­δρό­μο (www.imerodromos.gr), απ’ όπου και αντιγράφουμε.

ΤΟ
ΚΚΕ ΜΕ ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ… ΑΠΕΞΩ
 

Όποιες σκέ­ψεις
ακο­λου­θούν ανή­κουν σ έναν πολί­τη, που εδώ και εξή­ντα χρό­νια ψηφί­ζει το ΚΚΕ
από τότε που ήταν ΕΔΑ. Τότε, τον Αύγου­στο του 1958,
που έφτα­σε να γίνει αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση, για να ακο­λου­θή­σει η διά­σπα­ση και
η κατρα­κύ­λα. Είναι σκέ­ψεις ενός που δεν είναι μέλος του Κόμ­μα­τος και συνεπώς
δεν δεσμεύ­ε­ται από τις υπο­χρε­ώ­σεις που απορ­ρέ­ουν απ´ αυτήν την ιδιό­τη­τα κι ούτε
απο­λαμ­βά­νει της προ­στα­σί­ας του Κόμ­μα­τος. Ωστό­σο τιμή­θη­κε από σχέ­ση αμφίπλευρης
εκτί­μη­σης τόσο από τον ιστο­ρι­κό ηγέ­τη Χαρί­λαο Φλω­ρά­κη, όσο κι
από την Αλέ­κα Παπα­ρή­γα.
Οι σκέ­ψεις τώρα:
Το ΚΚΕ είναι ένα ιστο­ρι­κό Κόμ­μα που το δια­κρί­νει η γεν­ναιό­τη­τα
να ανα­γνω­ρί­ζει τα λάθη του αλλά και η κατά­ρα να τα διαπράττει.
Ανέ­δει­ξε το Ζαχα­ριά­δη, απο­κα­θή­λω­σε το Ζαχα­ριά­δη και τον
έστει­λε στό Σουρ­γκούτ…δασάρ­χη, για να τον απο­κα­τα­στή­σει μετά
θάνα­τον. Ανέ­δει­ξε μια λαμπε­ρή προ­σω­πι­κό­τη­τα, τον Πλου­μπί­δη,
για να τον στεί­λει ως χαφιέ στο από­σπα­σμα και να τον απο­κα­τα­στή­σει μετά
θάνα­τον. Απο­κή­ρυ­ξε το Βελου­χιώ­τη, που σκο­τώ­θη­κε ατιμασμένος,
για να τον απο­κα­τα­στή­σει μετά θάνα­τον. Είναι και μια σει­ρά άλλων, περισσότερο
σημα­ντι­κών η ολι­γό­τε­ρο, δεν είναι όμως αυτό το θέμα. Απλά, μέσα απ´ αυτή την
πολι­τι­κή δια­χεί­ρι­ση, το Κόμ­μα στε­ρή­θη­κε των υπη­ρε­σιών πολύ­τι­μων προσωπικοτήτων
κι έχα­σε πολι­τι­κό χρόνο. 
Σήμε­ρα
ωστό­σο δε μιλά­με με όρους του 1946, ή τού 1950.
Σήμε­ρα μιλά­με για ταχύ­τη­τες που ξεπερ­νούν το φως. Τα νιτρί­να που ανα­κά­λυ­ψε το
Σερν έχουν σπά­σει το φράγ­μα φωτός και κάνουν σ ένα δευ­τε­ρό­λε­πτο εφτά­μι­ση φορές
το γύρο της γης. Το Ίντερ­νετ είναι μια ασύλληπτη
πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, που δια­χέ­ει την πλη­ρο­φο­ρία σε κλά­σμα­τα δευ­τε­ρο­λέ­πτου. Η
παγκο­σμιο­ποί­η­ση απο­τε­λεί γεγο­νός κι ως τέτοιο δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται με όρους
αυτο­α­πο­μό­νω­σης. Η Ευρω­παϊ­κή Ένω­ση με αυτό πού εκφρά­ζει, τη
στή­ρι­ξη δηλα­δή των μονο­πω­λί­ων έχει κερ­δί­σει σε πρώ­τη φάση το παι­χνί­δι. Και το
ΚΚΕ δεν είναι εκτός. Πολύ σωστά δια­θέ­τει ευρω­βου­λευ­τές που δίνουν τη δική τους
μάχη μέσα από τους κανό­νες του Ευρω­κοι­νο­βου­λί­ου, τους οποί­ους έχει αποδεχτεί.
Άρα, έστω και δια­φω­νών είναι παρών. 
Σήμε­ρα, στην
Ελλά­δα, για πρώ­τη φορά ένα αρι­στε­ρό κόμ­μα, που έχει τις ρίζες του στο ΚΚΕ
βρί­σκε­ται στην εξου­σία και ζητά τη συνερ­γα­σία του ΚΚΕ. Είναι μια ιστορική
ευκαι­ρία για την Αρι­στε­ρά, να δώσει τη δική της απά­ντη­ση. Άρνη­ση
στην πρό­τα­ση του ΣΥΡΙΖΑ σημαί­νει άγο­νη πολι­τι­κή.
Αυτό δεν σημαί­νει ότι το ΚΚΕ πρέ­πει ντε και καλά να συμ­φω­νή­σει με το ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν είναι όμως πολι­τι­κά ορθό να αρνεί­ται το διά­λο­γο. Ας προ­σέλ­θει στο διά­λο­γο
και αν προ­κύ­ψει ασυμ­φω­νία, τότε ας απο­χω­ρή­σει καταγ­γέλ­λο­ντας. Όχι όμως να
αρνεί­ται το διάλογο. 
Αυτή η πολιτική
της άρνη­σης περι­θω­ριο­ποιεί το Κόμ­μα. Το καθη­λώ­νει σε ποσοστά
θλί­ψης. Για­τί είναι τρα­γι­κό το ΚΚΕ να εμφα­νί­ζε­ται πίσω από το φασι­στι­κό μόρφωμα
της Χρυ­σής Αυγής και ένα ευκαι­ρια­κό τυχο­διω­κτι­κό κομματίδιο,
όπως είναι το Ποτά­μι. Και είναι αρκε­τοί εκεί­νοι που πιστεύουν
σ ένα σύγ­χρο­νο ΚΚΕ, που θα απε­λευ­θε­ρω­θεί από την ομφα­λο­σκό­πη­ση
και θα στα­μα­τή­σει πλέ­ον να ασχο­λεί­ται με…«εικο­νο­μα­χί­ες» και
«εικο­νο­λα­τρί­ες»…
Δεν έχει ανάγκη
από ιερο­ε­ξε­τα­στές, αλλά από την προ­σφο­ρά φωτι­σμέ­νων στε­λε­χών που πάντα διέθετε
και δια­θέ­τει. Κι ούτε είναι απο­δε­κτό οι φιλο­δο­ξί­ες του να στο­χεύ­ουν σε ένα μισό
τοις εκα­τό. Δια­φο­ρε­τι­κά θα συρ­ρι­κνω­θεί σ ένα ιδιό­τυ­πο κλαμπ υπά­κουων,
που θα ασκούν το κομ­μα­τι­κό τους καθή­κον και θα ονει­ρεύ­ο­νται μια εκτός
πραγ­μα­τι­κό­τη­τας αλλα­γή. Και βέβαια θα επι­βε­βαιώ­νο­νται από την ασφά­λεια που
προ­σφέ­ρει η απο­στα­σιο­ποί­η­ση από τη δοκι­μα­σία. Αυτό όμως είναι ένας
ακα­δη­μαϊ­σμός, δεν είναι πολι­τι­κή. Για­τί η πολι­τι­κή προ­ϋ­πο­θέ­τει ρίσκο και το
ρίσκο άμε­ση συμ­με­το­χή στο γίγνε­σθαι. Και σήμε­ρα, το ΚΚΕ έχει
μια ιστο­ρι­κή πρό­κλη­ση μπρο­στά του. Μέσα από το διά­λο­γο με τον ΣΥΡΙΖΑ
να απο­δεί­ξει ότι είναι παρόν σε αυτό το στοί­χη­μα της
Αρι­στε­ράς
, κι ότι απο­τε­λεί εγγυ­η­τή των προσ­δο­κιών του
ελλη­νι­κού λαού. Έστω απο­κα­λύ­πτο­ντας μέσα από το διά­λο­γο υπό­γειες και σκο­τει­νές σκο­πι­μό­τη­τες
τού ΣΥΡΙΖΑ. 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted