Με την καλή έννοια !!! - Φαιακία

Με την καλή έννοια !!!

Παρα­θέ­του­με το σαβα­τιά­τι­κο άρθρο του Περι­κλή Κορο­βέ­ση στην “Εφη­με­ρί­δα των Συντα­κτών”, που ανα­φέ­ρε­ται στις αρχές της Ευρω­παϊ­κής Ενω­σης, πολύ παρα­στα­τι­κά, όπως προ­δί­δει και ο τίτλος του, ο οποί­ος όπως θα δια­πι­στώ­σε­τε συνι­στά κυριο­λε­κτι­κή και όχι σκω­πτι­κή ή υπο­τι­μη­τι­κή ανα­φο­ρά σε αυτές…

ΤΑ
ΑΡΧΙΔΙΑ* ΤΗΣ Ε.Ε.
 

Του ΠΕΡΙΚΛΗ
ΚΟΡΟΒΕΣΗ**
Οι πρώ­τες εκατό
μέρες της νέας κυβέρ­νη­σης πέρα­σαν, αλλά κάποια ουσια­στι­κή αλλα­γή
δεν είχα­με. Να αρχί­σου­με από το χρέ­ος και την
κατάρ­γη­ση των Μνη­μο­νί­ων. Δεν έγι­νε τίπο­τα. Το
χρέ­ος εξυ­πη­ρε­τεί­ται κανο­νι­κά και, σύμ­φω­να με υπο­λο­γι­σμούς του καθη­γη­τή Γ.
Μαρ­γα­ρί­τη («Εφ. Συν.» 6.4.15), μέχρι τον Αύγου­στο θα έχου­με πλη­ρώ­σει 15
δις
ευρώ. Που είναι η δια­γρα­φή του μεγα­λύ­τε­ρου μέρους
του χρέ­ους αφού πλη­ρώ­νου­με τοκο­χρε­ο­λύ­σια που ουσιαστικά
επι­κυ­ρώ­νουν το χρέ­ος; Oι εφαρ­μο­στι­κοί νόμοι έχουν την ίδια ισχύ
όπως με και με την κυβέρ­νη­ση Σαμα­ρά- Βενι­ζέ­λου. «Η δημό­σια κοι­νή περιου­σία αυτού
του λαού δεν ξεπου­λιέ­ται» μας είχαν υπο­σχε­θεί. Αλλά το ΤΑΙΠΕΔ
δεν καταρ­γή­θη­κε και δου­λεύ­ει κανο­νι­κά. Αν το
βαφτί­σου­με σε αρι­στε­ρά νερά, πάλι την ίδια δου­λειά δεν θα κάνει; Tι γίνε­ται με
τα λιμά­νια τα αερο­δρό­μια, το νερό; Αν πάνε σε κοι­νο­πρα­ξί­ες δεν είναι
ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση; Τον ΕΝΦΙΑ τον πλη­ρώ­νου­με κανο­νι­κά και ο ΦΠΑ δεν
μειώθηκε.
Αυτά ενδει­κτι­κά.
Μοιά­ζει η πολι­τι­κή Σαμα­ρά- Βενι­ζέ­λου να έχει επι­βιώ­σει αλλά με άλλη
ρητο­ρι­κή και δια­φο­ρε­τι­κή επι­κοι­νω­νια­κή
τακτι­κή.
Τι να συμ­βαί­νει άρα­γε; Ο χαρι­σμα­τι­κός Τσί­πρας
να δημα­γω­γού­σε ασυ­στό­λως για να πάρει την εξου­σία για την εξου­σία, όπως
ο αντί­στοι­χος συνά­δελ­φός του Α. Παπαν­δρέ­ου, ή απλά το αρχη­γι­κό επι­τε­λείο –για
κόμ­μα και όργα­να δεν μιλά­με βέβαια- είχε τις καλύ­τε­ρες δυνα­τές προθέσεις,
πίστευαν σε αυτά που έλε­γαν και νόμι­ζαν πως αυτά μπο­ρούν να εφαρ­μο­στούν; Πιστεύω
στην δεύ­τε­ρη εκδο­χή, όσο και αν υπήρ­χαν δημα­γω­γι­κά στοι­χεία, που είναι κοινό
όλων των κοι­νο­βου­λευ­τι­κών κομμάτων. 
Και εδώ μια μικρή
παρέν­θε­ση για την αρι­στε­ρή πολι­τι­κή σκέ­ψη στην Ελλά­δα. Αυτή
δια­μορ­φώ­νε­ται από τον οδο­στρω­τή­ρα του στα­λι­νι­σμού και όποια
άλλη άπο­ψη είναι ρεφορ­μι­στι­κή, οπορ­του­νι­στι­κή,
άρα ο διά­λο­γος ήταν αδύ­να­τος. Οι άλλες από­ψεις ήταν στην
υπη­ρε­σία της «αντί­δρα­σης», άρα του ταξι­κού εχθρού. Γι’ αυτό έπρε­πε να
πολε­μη­θούν μέχρι θανά­του. Και όχι σπά­νια, μαζί με τις απόψεις
πέθαι­νε και ο άνθρω­πος που τις εξέ­φρα­ζε. Τελι­κός σκο­πός ήταν η
εξου­σία,
που σήμαι­νε πως η γρα­φειο­κρα­τία του κόμ­μα­τος θα θρονιαζόταν
στο κρά­τος και, στο όνο­μα του λαού, θα υπη­ρε­τού­σαν τα δικά της συμ­φέ­ρο­ντα. Μόνο
σύμ­πτω­ση δεν είναι πως οι σημε­ρι­νοί ολι­γάρ­χες της Ρωσί­ας ήταν οι πρώην
μεγα­λο­γρα­φειο­κρά­τες του Κ.Κ της ΕΣΣΔ. Άρα η
εξου­σία για την εξου­σία προς ίδιον όφε­λος είναι στο DNA κάθε στε­λέ­χους τους
εξου­σια­στι­κού σοσια­λι­σμού. Και αυτό δημιουρ­γεί τύφλω­ση και απο­γεί­ω­ση από την
πραγματικότητα.
Η σημε­ρι­νή
Ε.Ε
δεν είναι ανε­ξάρ­τη­τη πολι­τι­κή οντό­τη­τα και
κανέ­να κρά­τος μέλος δεν μπο­ρεί να έχει τη δική του πολιτική.
Βρί­σκε­ται κάτω από μια διπλή κυριαρ­χία. Ιδε­ο­λο­γι­κά,
πολι­τι­κά και πολι­τι­στι­κά είναι υπό την
κηδε­μο­νία των ΗΠΑ και οικο­νο­μι­κά είναι στην υπη­ρε­σία του
παγκό­σμιου κεφα­λαί­ου. Γι’ αυτό και παρα­μέ­νει μια οικο­νο­μι­κή ένω­ση και αρνείται
να γίνει μια Ευρώ­πη των λαών, όπως ήταν οι αρχι­κές προσ­δο­κί­ες, και να γίνει ένας
παγκό­σμιος παί­χτης. Ζού­με σε μια Ε.Ε. υπο­ταγ­μέ­νη, με
ομοιό­μορ­φα καθε­στώ­τα που δεν παρεκ­κλί­νουν από τις αρχές του
νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού
. Όποια χώρα προ­τεί­νει ένα δικό της δρό­μο θα την
τσα­κί­σουν. Στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους τοκο­γλύ­φους εταί­ρους μας δεν βλέ­πω τη
δυνα­τό­τη­τα κανε­νός έντι­μου συμ­βι­βα­σμού. Και δυστυ­χώς δεν είμαι ο μόνος που τα
δια­πι­στώ­νει. Αν δεν υπο­τα­χτού­με πλή­ρως, θα μας συντρί­ψουν. Και μια ανα­τρο­πή της
κυβέρ­νη­σης Τσί­πρα δεν μπο­ρεί να απο­κλει­στεί από τους σχε­δια­σμούς τους. Η
δεύ­τε­ρη εκδο­χή
είναι να προ­σαρ­μο­στού­με πλή­ρως προς τας υπο­δεί­ξεις και
να υπο­γρά­ψου­με ένα τρί­το Μνη­μό­νιο, που μπο­ρεί να ονομαστεί
«αντι­μνη­μό­νιο» που θα καταρ­γεί τα προη­γού­με­να, ενσω­μα­τώ­νο­ντας τα. Στην πολιτική
όλα παί­ζο­νται και όλα επιτρέπονται.
Το
οικο­δό­μη­μα της Ε.Ε., όπως είναι χτισμένο,
είναι θέμα χρό­νου πότε θα καταρ­ρεύ­σει. Και εδώ ήταν το δικό μας διαπραγματευτικό
χαρ­τί: ρωγ­μή, η όποια ρωγ­μή μπο­ρού­σε να επι­φέ­ρει η Ελλά­δα και
ίσως ενερ­γο­ποιού­σε το φαι­νό­με­νο του ντό­μι­νο. Και αρχή
θα είναι η παύ­ση πλη­ρω­μής των τοκο­χρε­ο­λυ­σί­ων
. Αν κάθε πέντε μήνες
ρίχνα­με 15 δις στην κοι­νω­νία, κάτι δεν θα γινό­ταν; Τώρα αυτά
χάνο­νται, το χρέ­ος κάθε χρό­νο μεγα­λώ­νει. Και με αυτή τη λογι­κή το μόνο που θα
ανα­πτύ­σε­ται θα είναι η ανθρω­πι­στι­κή κρί­ση που μπο­ρεί να κατα­πιεί και την επόμενη
γενιά. Και αυτά όλα πρέ­πει να τα πού­με καθα­ρά στο λαό. Και κάτι τελευ­ταίο. Κακές
υπη­ρε­σί­ες προ­σφέ­ρουν στην κυβέρ­νη­ση οι προ­πα­γαν­δι­στές σοβιε­τι­κού τύπου. Μόνο η
αλή­θεία βοη­θά­ει όσο πικρή και αν είναι.
*Αρχαιο­ελ­λη­νι­κή λέξη. Κατά το λεξι­κό του
Στα­μα­τά­κου σημαί­νει μικρόν και ανά­ξιον λόγου υπούρ­γη­μα ή αξί­ω­μα. Και για τους
Ευρω­παί­ους εταί­ρους μας θα ανα­φερ­θού­με και στον έγκρι­το BAILLY: CHARGE
SUBALTERNE, που συμ­φω­νεί με το ελλη­νι­κό λεξι­κό χωρίς
διαπραγματεύσεις.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted

Με την καλή έννοια…

….βεβαί­ως, σχο­λιά­ζει τους “θεσμούς” ο συν-Φαί­α­κας Αρης Σκια­δό­που­λος και η “ΦΑΙΑΚΙΑ” ανα­πα­ρά­γει από την ISKRA…

ΝΑ
ΠΑΝΕ ΝΑ Γ……ΘΟΥΝΕ ΟΙ «ΘΕΣΜΟΙ»
 

Πανε­πι­στή­μιο
Έρα­σμος στην Ολλαν­δία, συνέ­δριο, ένας Έλλη­νας σύνε­δρος μετα­πτυ­χια­κός φοιτητής
στη Φιλο­σο­φία της Οικο­νο­μί­ας στρέ­φε­ται προς
έναν Αμε­ρι­κα­νό καθηγητή: 
«Δε νομί­ζε­τε ότι
χρέ­ος της Επι­στή­μης είναι να βρί­σκει λύσεις που ανα­κου­φί­ζουν τις κοι­νω­νί­ες από
τον εφιάλ­τη της φτώχειας;» 
Ο
Αμε­ρι­κα­νός
χαμο­γέ­λα­σε κι απά­ντη­σε στον φοι­τη­τή: «Αγα­πη­τέ μου, το ίδιο
ερώ­τη­μα έβα­λα σε ένα άλλο διε­θνές συνέ­δριο. Ξέρε­τε τι έγι­νε τότε; Αφού με
σάρ­κα­σαν, ένας από τους συνέ­δρους μου απά­ντη­σε: Μα αγα­πη­τέ μου, τον Καπιταλισμό
δεν τον ενδια­φέ­ρει να δώσει λύση στην κρί­ση, αλλά να τη διαχειριστεί…»! 
(Ο διά­λο­γος μου
μετα­φέρ­θη­κε λέξη προς λέξη από το φοι­τη­τή, που τυχαί­νει να είναι ο γιος μου). 
Πάμε τώρα παρακάτω.
Τι είναι και τι εκπρο­σω­πούν αυτοί οι περί­φη­μοι θεσμοί; 
Τον εφιάλ­τη κάθε
λαού, που αφού πρώ­τα τον υπο­χρέ­ω­σαν σε υπερ­δα­νει­σμό, πέσα­νε στη
συνέ­χεια πάνω του σαν ακρί­δες να του φάνε τις σάρ­κες. Το ζήσα­με πολύ καλά με τα
σαρ­κο­βό­ρα της σχο­λής Φρί­ντμαν στην περί­πτω­ση του τυφώνα
Κατρί­να. Εκεί πού ξεπα­τώ­θη­κε κάθε υλι­κο­τε­χνι­κή υπο­δο­μή στη Νέα
Ορλε­ά­νη
κι οι γιά­πη­δες του σύγ­χρο­νου Καπι­τα­λι­σμού πέσα­νε πάνω στην πόλη
για να την κατα­σπα­ρά­ξουν. Τότε δοκι­μά­στη­κε για μια ακό­μα φορά το όριο της
ανθρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας και ο σύγ­χρο­νος πολι­τι­σμός. Πλα­κώ­σα­νε οι εργο­λά­βοι και
οι κερ­δο­σκό­ποι. Αδιά­φο­ροι για τις συνέ­πειες στην τοπι­κή κοι­νω­νία, άτεγ­κτοι και
αιμο­δι­ψείς μπρο­στά στο κέρ­δος, άρχι­σαν πάνω στα ερεί­πια να χτί­ζουν μια πολιτική
εξό­ντω­σης των ανθρώ­πων. Καταρ­γή­θη­καν ακό­μα και τα δημό­σια σχο­λεία κι έγι­ναν όλα
ιδιω­τι­κά. Η Νέα Ορλε­ά­νη ακό­μα σέρ­νε­ται βαριά πληγωμένη. 
Ο ένας από τους
«θεσμούς» που παρέ­δω­σε μαθή­μα­τα, δυστυ­χώς με επι­τυ­χία και στην
Ευρώ­πη,
το Διε­θνές Νομι­σμα­τι­κό Ταμείο, χρό­νια τώρα
έχει μετα­τρα­πεί σε ένα ψυχρό κερ­δο­σκο­πι­κό μηχα­νι­σμό, που το μόνο…όραμά του είναι
η αφαί­μα­ξη κάθε πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κής πηγής μιας χώρας. Έχει κατα­δι­κά­σει χώρες της
Κεντρι­κής Αμε­ρι­κής, αλλά και της Αφρι­κής να ζού­νε στο όριο της εξό­ντω­σης. Ακόμα
και το ελά­χι­στο αλλά απα­ραί­τη­το για μια στοι­χειώ­δη επι­βί­ω­ση, το νερό, το έχει
παρα­χω­ρή­σει σε ιδιώ­τες. Αυτοί, οι άθλιοι κερ­δο­σκό­ποι, φτά­σα­νε στο σημείο να μην
επι­τρέ­πουν, σε ανθρώ­πους πού πένο­νται, ούτε την πρό­σβα­ση στα…ποτάμια τους! Αυτά
τα τομά­ρια υπο­θη­κεύ­ουν χώρες κι ανθρώ­πι­νες ζωές. 
Αυτοί οι περίφημοι
«θεσμοί» πλα­κώ­σα­νε και σ΄ αυτή τη χώρα, ως τοπο­τη­ρη­τές των ισχυ­ρών συμφερόντων
που εκπρο­σω­πούν, των τρα­πε­ζών και των απα­ντα­χού ολι­γαρ­χών. Με τους τελευταίους
μάλι­στα βρί­σκουν τον τρό­πο να τα πηγαί­νουν μια χαρά. Είναι αυτοί που ελέγχουν
ακό­μα και την πλη­ρο­φό­ρη­ση, την οποία κατευ­θύ­νουν, προ­κα­λώ­ντας πανι­κό στις
τοπι­κές κοι­νω­νί­ες, έτσι ώστε να είναι υπά­κου­ες στους «θεσμούς».  
Για­τί, αν είμαστε
απρο­σάρ­μο­στοι, ανυ­πά­κουοι και δεν εφαρ­μό­ζου­με τα προγράμματα
εξό­ντω­σης μας, που έχουν σχε­διά­σει οι «θεσμοί», τότε αλί­μο­νο μας και μαύ­ρο φίδι
πού μας έφαγε. 
Αμο­λά­νε τα
καλο­πλη­ρω­μέ­να παπα­γα­λά­κια τους να μας απει­λούν, πότε ότι θα μεί­νου­με χωρίς
σύντα­ξη, πότε ότι δεν θάχου­με φάρ­μα­κα, πότε ότι θα γυρίσουμε
στη δραχ­μή. Με λίγα λόγια είναι σα να μας λένε: «Θα πεθά­νε­τε που θα πεθά­νε­τε ρε
μαλά­κες, δια­λέξ­τε το πιο σύντο­μο θάνα­το…». Έρχο­νται μετά, αφού μας φτά­σουν στο
μη παρέ­κει και μας ζητά­νε «μεταρ­ρυθ­μί­σεις». Όπου, μέσα στις μεταρ­ρυθ­μί­σεις είναι
να μας τινά­ξουν στον αέρα τα ταμεία, να οδη­γή­σουν χιλιά­δες στην
ανερ­γία, να ανα­γκά­σουν αυτόν τον έρμο λαό να που­λή­σει μπιρ παρά
ένα κερα­μί­δι, που με μύριες θυσί­ες κατά­φε­ρε να απο­κτή­σει, να βγά­λει στο σφυ­ρί η
χώρα κάθε περιου­σια­κό της στοι­χείο που έχει κάποια αξία. Αν είναι δυνα­τόν, να
μας κλέ­ψουν κι αυτό το σπά­νιο φως, που λού­ζει την πατρί­δα μας, μετα­φυ­σι­κά και
ουσιαστικά. 
Αρα­χτοί σε κάποια
σουί­τα του Χίλ­τον, μ΄ έναν υπο­λο­γι­στή, με τις σαμπά­νιες και τις
σάου­νες, σκη­νο­θε­τούν την εξό­ντω­σή μας, προ­φα­σι­ζό­με­νοι ότι ενερ­γούν για το
συμ­φέ­ρον μας και τη σύντο­μη επι­στρο­φή μας στις αγορές… 
Εμείς όμως,
δια­φο­ρε­τι­κά νομί­ζα­με την Ευρώ­πη. Την είχα­με φαντα­στεί σα μια
Ευρώ­πη αλλη­λεγ­γύ­ης και προ­ό­δου των λαών της, μια Ευρώ­πη που θα ελάμ­βα­νε πρόνοια
υπέρ των αδυ­νά­των και θα ενί­σχυε την ανά­πτυ­ξη και την ευη­με­ρία των λαών. Όχι μια
Ευρώ­πη ντα­βα­τζή­δων της επο­χής της Τρού­μπας του 1950! 
Γι΄ αυτό λοι­πόν, σ΄
αυτούς τους «θεσμούς», που στό­χο τους έχουν να μας παρα­δώ­σουν δεμένους
χει­ρο­πό­δα­ρα στους εργο­λά­βους και τις Τρά­πε­ζες, σ΄ αυτούς που οδή­γη­σαν στην
από­λυ­τη από­γνω­ση συναν­θρώ­πους μας και τους ώθη­σαν στην αυτο­κτο­νία, αυτούς πού
κατα­δι­κά­ζουν τα προ­σο­ντού­χα νιά­τα μας στην κατά­θλι­ψη της ανερ­γί­ας, ανενδοίαστα
ας τους πού­με να πάνε να γ…..θούνε!
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted