Μέτωπο … - Φαιακία

Μέτωπο …

Εχου­με γρά­ψει επα­νει­λημ­μέ­να στην ΦΑΙΑΚΙΑ, ότι η κουλ­τού­ρα των μετώ­πων στον χώρο της αρι­στε­ράς ανε­παρ­κεί καθο­ρι­στι­κά, ιδιαί­τε­ρα κατά τις τελευ­ταί­ες 10ετίες, όπου -κατά τη γνώ­μη μας- πλεί­στοι χώροι έχουν ανα­λω­θεί σε αγώ­νες καθα­ρό­τη­τας και ιδε­ο­λο­γι­κής απο­στεί­ρω­σης, αφή­νο­ντας … τα τραί­να να περ­νούν… Ακό­μη και πολ­λοί κήρυ­κες και προ­πα­γαν­δι­τές της ιδέ­ας του αρι­στε­ρού μετώ­που, όταν το αντι­με­τω­πί­σουν πρα­κτι­κά … διυ­λί­ζουν το κώνω­πα και μετά δυσκο­λί­ας κατα­λή­γουν να εντάσ­σουν στο μέτω­πο τους ίδιους και τους εαυ­τούς τους… Προς μεγά­λη χαρά και τέρ­ψη …της άλλης πλευ­ράς, που γνω­ρί­ζει πολύ καλά το χιλιο­τε­τριμ­μέ­νο: η ισχύς εν της ενώ­σει και απο­λαμ­βά­νει με μέγι­στη χαρά την κατά­στα­ση σκορποχωρίου…
Γι’ αυτό το σημεί­ω­μα του Γιώρ­γου Ρούσ­ση στο ΠΡΙΝ της Κυρια­κής έχει ξεχω­ρι­στή σημα­σία… Σας το παρουσιάζουμε…

Μη άμε­ση υλο­ποί­η­ση της μετωπικής
συμπό­ρευ­σης σημαί­νει άρνη­ση της 
Η
ανα­γκαιό­τη­τα της κεντρι­κής μετω­πι­κής πολι­τι­κής συμπό­ρευ­σης, των αριστερών
πολι­τι­κών δυνά­με­ων που όσο καθυ­στε­ρεί φθεί­ρε­ται, προ­κύ­πτει από:
-Την
ανε­πάρ­κεια του αυθόρ­μη­του λαϊ­κού κινήματος.
-Την
ανε­πάρ­κεια των  δυνά­με­ων της
εξω­κοι­νο­βου­λευ­τι­κής αρι­στε­ράς να αντα­πο­κρι­θούν η κάθε μια από μόνη της, ή μέσα
από τα υπάρ­χο­ντα μετω­πι­κά σχή­μα­τα, ή
απλώς μέσω επί μέρους θεμα­τι­κών μετώ­πων και 
κοι­νών δρά­σε­ων,  στις ανά­γκες των
καιρών.
-Το ότι
ο ΣΥΡΙΖΑ παρά την όποια εσω­τε­ρι­κή αρι­στε­ρή του αντι­πο­λί­τευ­ση, υπο­τάσ­σε­ται με
ραγδαί­ους ρυθ­μούς στις απαι­τή­σεις του κυρί­αρ­χου συστή­μα­τος,  χαμη­λώ­νο­ντας έτσι  αντί να ανυ­ψώ­νει το επί­πε­δο της λαϊκής
συνεί­δη­σης,  ωθεί το κίνη­μα σε αδράνεια,
και στη λογι­κή της ανά­θε­σης των ελπί­δων σε μια κυβέρ­νη­ση αυτο­σκο­πό, η οποία θα
στη­ρί­ζε­ται ακό­μη και στην αντι­μνη­μο­νια­κή δεξιά. 
-Το ότι η
ηγε­σία του ΚΚΕ παρα­πέ­μπει τα πάντα στο απροσ­διό­ρι­στο μέλ­λον της «εργα­τι­κής
λαϊ­κής εξου­σί­ας», αρνεί­ται πει­σμα­τι­κά κάθε μετω­πι­κή δρά­ση, υπο­νο­μεύ­ει με την
υπο­χω­ρη­τι­κό­τη­τα της  όλους τους μεγάλους
αγώ­νες του λαού μας.
-Τον
κίν­δυ­νο αν δεν υπάρ­ξει μια αντι­συ­στη­μι­κή αρι­στε­ρά να καρ­πω­θεί το φασιστικό
τέρας σημα­ντι­κό τμή­μα της λαϊ­κής δυσαρέσκειας.
-Την
ανά­γκη να υπάρ­ξει μια δύνα­μη η οποία λαμ­βά­νο­ντας υπό­ψη της το κατακτημένο
επί­πε­δο συνει­δη­τό­τη­τας πλα­τειών λαϊ­κών στρω­μά­των, θα το προ­ω­θεί παρα­πέ­ρα μέσω της
επί­τευ­ξης  άμε­σων ρηγ­μά­των στο σύστη­μα και
κατα­κτή­σε­ων προς μιας σοσια­λι­στι­κή προοπτική.
-Και κυρί­ως
την ανά­γκη άμε­σης ανα­πτέ­ρω­σης των ελπί­δων ενός αρι­στε­ρού κόσμου ο οποί­ος ψάχνει
κάπου να ακουμπήσει. 
Σήμε­ρα
είναι πια  σαφές ότι όλοι οι συμμετέχοντες
στο σχε­τι­κό διά­λο­γο, παρά τις όποιες επί μέρους δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις μας , οι οποίες
άλλω­στε αν δεν υπήρ­χαν δεν θα γίνο­νταν λόγος για μετω­πι­κή συμπό­ρευ­ση, αλλά για
δημιουρ­γία ενιαί­ου πολι­τι­κού φορέα, συμ­φω­νούν  επί της ουσί­ας τόσο με το περιε­χό­με­νο του  εισα­γω­γι­κού κει­μέ­νου, όσο και με όλες πλην
μιας με τις  επί μέρους διατυπώσεις
του  γενι­κού   προ­γραμ­μα­τι­κού  πλαι­σί­ου . Αυτές οι συμ­φω­νί­ες έχουν
κατα­γρα­φεί. Όσον  αφο­ρά αυτήν τη μια(ΕΕ) με
κάθε υπευ­θυ­νό­τη­τα μπο­ρώ να ισχυ­ρι­στώ ότι έχει επι­τευ­χθεί  συμ­φω­νία  του­λά­χι­στον ως προς: 
-Το ότι
η καπι­τα­λι­στι­κή κρί­ση εκφρά­ζε­ται και από τα αδιέ­ξο­δα ΕΕ και ευρωζώνης 
-Το
χαρα­κτή­ρα της ΕΕ ως ιμπε­ρια­λι­στι­κού οργα­νι­σμού, ο  οποί­ος δεν μεταρ­ρυθ­μί­ζε­ται, αντίθετα
αντι­δρα­στι­κο­ποιεί­ται και γι’ αυτό πρέ­πει να διαλυθεί . 
-Το
ότι  στό­χος είναι αντί της ΕΕ, να
δια­μορ­φω­θεί  η ισό­τι­μη  και αμοι­βαία επω­φε­λής  συνερ­γα­σία των λαών σε διε­θνι­στι­κή βάση. 
-Το ότι
το πρό­γραμ­μα που προ­τεί­νε­ται, ακό­μη και μόνο  η καταγ­γε­λία του μνη­μο­νί­ου, δεν είναι δυνατόν
να υλο­ποι­η­θεί μέσα στην ΕΕ.
-Το
ότι  στην κάθε περί­πτω­ση αφού τίθεται
θέμα μη υλο­ποί­η­σης  του προ­γράμ­μα­τος της
μετω­πι­κής συμπό­ρευ­σης  μέσα στην ΕΕ,
προ­κρί­νε­ται η απο­δέ­σμευ­ση από αυτήν. 
-Ότι σε
αντί­θε­ση από το ΚΚΕ, η υλο­ποί­η­ση αυτού του μετα­βα­τι­κού  προ­γράμ­μα­τος και πιο ειδι­κά  η έξο­δος από την ευρω­ζώ­νη, αλλά και η ρήξη έως
και η απο­δέ­σμευ­ση από την ΕΕ, μπαί­νουν ως αγω­νι­στι­κοί   στό­χοι   του λαϊ­κού κινή­μα­τος εδώ και τώρα και δεν
παρα­πέ­μπο­νται στην «λαϊ­κή  εξουσία».
Αν όλα
αυτά μετά από εφτά  επί­πο­νες συνε­δρί­ες (η
συμ­φω­νία της Γιάλ­τας επι­τεύ­χθη­κε σε εφτά μέρες) κατα­γρα­φούν από κοι­νού σε
ένα  κεί­με­νο-πρό­τα­ση  και  εγκριθούν
τού­τη την Κυρια­κή  από τα όργα­να των
συνι­στω­σών που συμ­με­τεί­χαν στον διά­λο­γο, τότε έστω και  καθυ­στε­ρη­μέ­να θα ανα­φω­νή­σου­με habemus Μέτωπο,
και θα το ενι­σχύ­σου­με πολύ­πλευ­ρα με όλες μας τις δυνά­μεις, όπως είναι βέβαιο
ότι θα πρά­ξουν χιλιά­δες αρι­στε­ροί αγωνιστές. 
Αν όχι,
αν δηλα­δή στην ουσία δεν βρε­θεί λύση ως προς το που θα τοπο­θε­τη­θεί μέσα στο
κεί­με­νο ο όρος «Έξω», ή «Απο­δέ­σμευ­ση» από την ΕΕ, και ακο­λου­θη­θεί για πολλοστή
φορά η  παρελ­κυ­στι­κή τακτι­κή της  επ’ αόρι­στον συνέ­χι­σης των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων, θα
πρέ­πει να κατα­λο­γι­στούν δημό­σια στους υπεύ­θυ­νους του ναυά­γιου οι βαρύτατες
ευθύ­νες τους. Και βεβαί­ως όσοι από εμάς  θέλου­με να είμα­στε έστω και ελά­χι­στα συνεπείς,
θα πρέ­πει να απορ­ρί­ψου­με ξεκά­θα­ρα τη στή­ρι­ξη  κάθε εκλο­γι­κής συνερ­γα­σί­ας δυνά­με­ων που δεν μπορούν
να συμ­φω­νή­σουν σε ένα κοι­νό προ­γραμ­μα­τι­κό άξο­να, διό­τι μια τέτοια συνερ­γα­σία  θα έχει ένα οπορ­του­νι­στι­κό , καιροσκοπικό
χαρα­κτή­ρα, και  θα απο­τε­λεί, σε αντίθεση
από τα δια­κη­ρυσ­σό­με­να, μια  ενέργεια
πρό­τα­ξης του κοι­νο­βου­λευ­τι­σμού απέ­να­ντι στο λαϊ­κό κίνημα.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted