Καμία αυτοκριτική, μόνο πολιτική κοροϊδία.

Με
την τοπο­θέ­τη­ση του πρω­θυ­πουρ­γού στο ζήτη­μα των τηλε­φω­νι­κών υπο­κλο­πών αναφέρεται
το άρθρο του φίλ­τα­του Δημή­τρη Στρα­τού­λη, που δημο­σιεύ­τη­κε στην Kontra news.
Τοπο­θέ­τη­ση πολύ ξεκά­θα­ρη, χωρίς περι­θώ­ριο αμφι­σβη­τή­σε­ων… Όλα νόμι­μα, όλα καλά…   Εμείς
του­λά­χι­στον ικα­νο­ποι­η­θή­κα­με και ανα­κου­φι­στή­κα­με για το κλί­μα προ­α­γω­γής των
δημο­κρα­τι­κών ελευ­θε­ριών μας… 

Ο
Δημή­τρης, όμως δεν συμ­με­ρί­ζε­ται την δική μας θετι­κή στά­ση… Αν και …δια­φω­νού­με
κάθε­τα, παραθέτουμε.

Μητσο­τά­κης και υπο­κλο­πές: καμία αυτο­κρι­τι­κή, μόνο
πολι­τι­κή κοροϊδία.

Η επί­κλη­ση από τον Πρω­θυ­πουρ­γό λόγων εθνι­κής ασφάλειας,
σκο­τει­νών δυνά­με­ων και εξω­τε­ρι­κών και εσω­τε­ρι­κών (;;;) εχθρών της πατρί­δας δεν
συνι­στά αυτο­κρι­τι­κή για το αντι­δη­μο­κρα­τι­κό ατό­πη­μα των τηλε­φω­νι­κών υποκλοπών
πολι­τι­κών προ­σώ­πων, ακτι­βι­στών και δημο­σιο­γρά­φων, αλλά χοντρό πολι­τι­κό δούλεμα –
κοροϊ­δία και επί­δει­ξη προ­κλη­τι­κής αλα­ζο­νεί­ας στον ελλη­νι­κό λαό. 

Ούτε το επι­χεί­ρη­μα του
Πρω­θυ­πουρ­γού ότι δεν ήξε­ρε τίπο­τε ευστα­θεί. Η ΕΥΠ υπά­γε­ται απευ­θεί­ας σε αυτόν.
Ο Διοι­κη­τής της δεν έκα­νε τίπο­τε χωρίς να τον ενη­με­ρώ­σει με καθη­με­ρι­νή γραπτή
ανα­φο­ρά του σε αυτόν. Επο­μέ­νως, ο κύριος Μητσο­τά­κης γνώ­ρι­ζε ότι γίνονταν
τηλε­φω­νι­κές υπο­κλο­πές σε πολι­τι­κούς και δημο­σιο­γρά­φους, δεν τις στα­μά­τη­σε ή και
τις ενέ­κρι­νε και θα έπρε­πε να ανα­λά­βει πλή­ρως τις πολι­τι­κές ευθύ­νες του, που
δεν τις ανέ­λα­βε, και όχι να κρύ­βε­ται πίσω από παραι­τή­σεις πολι­τι­κά υφισταμένων
του. 

Ακό­μα κι εάν πιστεύ­α­με τον Πρω­θυ­πουρ­γό ότι δεν ήξε­ρε για
τις τηλε­φω­νι­κές υπο­κλο­πές σε βάρος του Ν. Ανδρου­λά­κη, δεν απαλ­λάσ­σε­ται των
βαρύ­τα­των πολι­τι­κών ευθυ­νών του, για­τί, εάν επο­πτεύ­εις πολι­τι­κά την ΕΥΠ και
επι­κα­λεί­σαι άγνοια των πρά­ξε­ών της, τότε είναι σαν να απο­δέ­χε­σαι ότι την έχεις
αφή­σει να λει­τουρ­γεί ως παρα­κρά­τος μέσα στην καρ­διά του κράτους.

Οι δήθεν «νομό­τυ­πες»
υπο­κλο­πές, που εκτι­νά­χτη­καν τα τελευ­ταία χρό­νια φτά­νουν μέχρι και 15.000
ετη­σί­ως, που στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι πολύ περισ­σό­τε­ρες, για­τί παρακολουθούνται
και οι συνο­μι­λη­τές του παρα­κο­λου­θού­με­νου, κρύ­βουν κάθε λογής παρα­βί­α­ση του
απορ­ρή­του των τηλε­φω­νι­κών συνο­μι­λιών και της ίδιας της δημο­κρα­τί­ας από το
κρά­τος και το παρα­κρά­τος. Πόσο μάλ­λον, όταν απο­δεί­χτη­κε ότι η αρμό­δια να
ελέγ­χει τη νομι­μό­τη­τά τους εισαγ­γε­λέ­ας, ουσια­στι­κά, δεν την έλεγχε.

Η έρευ­να που διέ­τα­ξε ο
εισαγ­γε­λέ­ας του Αρεί­ου Πάγου, για το πώς διέρ­ρευ­σαν και όχι για­τί και από ποιους
έγι­ναν και γίνο­νται οι τηλε­φω­νι­κές υπο­κλο­πές, έγι­νε για να κλεί­σει στό­μα­τα και
να προ­λά­βει νέες αποκαλύψεις. 

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός στη δήλω­σή του προ­σπά­θη­σε να εκθειά­σει τον
ρόλο της ΕΥΠ και πολύ περισ­σό­τε­ρο να νομι­μο­ποι­ή­σει αυτό το εκτε­τα­μέ­νο σύστημα
παρα­κο­λού­θη­σης, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας απλώς «αστο­χί­ες» σε «νομό­τυ­πες» τηλεφωνικές
υπο­κλο­πές. Να μην ξεχνά­με, όμως, ότι υπη­ρε­σί­ες όπως η ΕΥΠ είναι εκ του
προ­ο­ρι­σμού και του χαρα­κτή­ρα τους αντι­δη­μο­κρα­τι­κοί  κρα­τι­κοί και παρα­κρα­τι­κοί μηχα­νι­σμοί, που
έχουν σαν στό­χο το λαϊ­κό κίνη­μα. Η ανε­ξέ­λεγ­κτη λει­τουρ­γία τους, στο πλαίσιο
μιας αυταρ­χι­κο­ποί­η­σης του πολι­τι­κού συστή­μα­τος, οδη­γεί στον περιο­ρι­σμό ακόμα
και αυτών των στοι­χειω­δώς κατο­χυ­ρω­μέ­νων δικαιω­μά­των της αστι­κής κοινοβουλευτικής
δημοκρατίας.

Σύμφω­να
με τις Ετή­σιες Εκθέ­σεις Πεπραγ­μέ­νων της Αρχής Δια­σφά­λι­σης των Απορρήτων
Επι­κοι­νω­νιών (ΑΑΔΕ), οι τηλε­φω­νι­κές παρα­κο­λου­θή­σεις από την ΕΥΠ την περίοδο
αιχ­μής του αντι­μνη­μο­νια­κού κινή­μα­τος δωδε­κα­πλα­σιά­στη­καν, από 302 το 2008,
φτά­νουν τις 3742 το 2011 την περί­ο­δο δια­κυ­βέρ­νη­σης του ΠΑΣΟΚ (Γ. Παπανδρεόυ),
αυξή­θη­καν πολύ την περί­ο­δο δια­κυ­βέρ­νη­σης του ΣΥΡΙΖΑ, από 3780 το 2014 σε 9295
το 2016 και σε 11113 το 2018, και η αυξη­τι­κή πορεία τους συνε­χί­στη­κε και με τη
σημε­ρι­νή κυβέρ­νη­ση της ΝΔ.

Σε κάθε περί­πτω­ση είναι απα­ραί­τη­τη η συγκρό­τη­ση και ανάπτυξη
ενός ευρύ­τα­του λαϊ­κού κινή­μα­τος κατα­δί­κης των κυβερ­νη­τι­κών αντιδημοκρατικών
μεθο­δεύ­σε­ων, υπε­ρά­σπι­σης και διεύ­ρυν­σης των πολι­τι­κών και κοι­νω­νι­κών δικαιωμάτων
και ελευ­θε­ριών με τη δημιουρ­γι­κή συμ­βο­λή, πρω­τί­στως, των δυνά­με­ων της ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ
ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, αλλά και πολι­τών και φορέ­ων με δημο­κρα­τι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό και
ευαι­σθη­σί­ες. Μόνο έτσι θα μπο­ρού­σε να διεκ­δι­κη­θεί απο­τε­λε­σμα­τι­κά να καταρ­γη­θεί το θεσμι­κό πλαί­σιο, που
επι­τρέ­πει της υπο­κλο­πές επι­κοι­νω­νιών και να υπάρ­χει πολι­τι­κός έλεγ­χος της ΕΥΠ
από ειδι­κή κοι­νο­βου­λευ­τι­κή επιτροπή.

Στη δεκα­ε­τία του ΄80, όταν
είχαν καταγ­γελ­θεί ότι γίνο­νταν τηλε­φω­νι­κές υπο­κλο­πές από τον ΟΤΕ με Διοικητή
του τον Θ. Τόμπρα, το συν­δι­κα­λι­στι­κό κίνη­μα των εργα­ζο­μέ­νων του ΟΤΕ είχε πρωτοστατήσει
στις απο­κα­λύ­ψεις και διεκ­δί­κη­σε και πέτυ­χε τη συγκρό­τη­ση διακομματικής
επι­τρο­πής ελέγ­χου του απορ­ρή­του των επι­κοι­νω­νιών στον ΟΤΕ. Εάν έτσι έγι­ναν τα
πράγ­μα­τα τότε, για­τί όχι και σήμε­ρα, πόσο μάλ­λον που αυτοί οι αντιδημοκρατικοί
μηχα­νι­σμοί έχουν γιγα­ντω­θεί και αποθρασυνθεί;