Ερχονται …γλέντια με τις συντάξεις

Λίγοι αμφι­βάλ­λουν πως η επι­τρο­πή Πισ­σα­ρί­δη έχει ανα­λά­βει να υλοποιήσει
με γρή­γο­ρους ρυθ­μούς όλα τα νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρα ορά­μα­τα της πολυ­χρο­νε­μέ­νης μας κυβέρνησης…
Είναι επί­σης γνω­στό πως σε παγκό­σμιο επί­πε­δο για τον νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό οι
συντά­ξεις είναι προ­σφι­λέ­στα­τος χώρος δρά­σης, της οποί­ας τα … ευεργετικά
απο­τε­λέ­σμα­τα εισπράτ­τουν κατά δια­στή­μα­τα οι από­μα­χοι της ζωής, που σε πιο «καθυ­στε­ρη­μέ­νες»
φάσεις του το σύστη­μα τους ανα­γνώ­ρι­ζε το δικαί­ω­μα απο­λα­βής κάποιων ψυχί­ων, ελάχιστο
μέρος του μόχθου της ζωής… Ετσι στην φιλε­λεύ­θε­ρη φάση του ο καπι­τα­λι­σμός δεν
φεί­δε­ται ούτε της τρί­της ηλι­κί­ας, που την βλέ­πει σαν …θαυ­μά­σιο υλι­κό για την
ανά­πτυ­ξη των επεν­δυ­τι­κών του σχε­δί­ων… Ακό­μη και στην Ελλά­δα είχα­με αρκε­τά κρούσματα
φαλιρ­μέ­ντου ιδιω­τι­κών εται­ρειών ασφά­λι­σης, που πήραν μαζί τους τις καταθέσεις
στε­ρή­μα­τος αλλά και το όνει­ρο …ανε­παί­σχυ­ντων τελών της ζωής πολ­λών συνταξιούχων…

Το άρθρο του φίλ­τα­του Δημή­τρη Στρα­τού­λη, που ακολουθεί,
περι­γρά­φει την ουσια­στι­κή απο­στο­λή της επι­τρο­πής Πισ­σα­ρί­δη όσον αφο­ρά την
οργά­νω­ση του συντα­ξιο­δο­τι­κού συστή­μα­τος της χώρας. Παραθέτουμε:

Η κυβέρ­νη­ση με λαγό την επιτροπή
Πισ­σα­ρί­δη προ­ω­θεί ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση και μεί­ω­ση επι­κου­ρι­κών συντάξεων.

Η επι­τρο­πή Πισ­σα­ρί­δη προ­τεί­νει και η κυβέρ­νη­ση της ΝΔ, σαν έτοι­μη από
και­ρό, προ­ω­θεί, ξεκι­νώ­ντας άμε­σα από τις
επι­κου­ρι­κές συντά­ξεις,  την αντι­κα­τά­στα­ση
των όποιων ανα­δια­νε­μη­τι­κών στοι­χεί­ων έχουν απο­μεί­νει στο δημό­σιο ασφαλιστικό
σύστη­μα στη χώρα μας από ατο­μι­κά – κεφα­λαιο­ποι­η­τι­κά με βασι­κό ρόλο της ιδιωτικής
ασφά­λι­σης.

Σύμ­φω­να με τις προ­τά­σεις Πισ­σα­ρί­δη και το κυβερ­νη­τι­κό σχέ­διο, οι νεοει­σερ­χό­με­νοι στην εργα­σία – και όσοι από
τους ήδη εργα­ζό­με­νους επι­θυ­μούν – θα ανα­θέ­τουν την αξιο­ποί­η­ση των ατο­μι­κών λογα­ρια­σμών τους, που θα σχη­μα­τί­ζο­νται από
τις ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές τους σε κερ­δο­σκο­πι­κά κεφά­λαια, ασφα­λι­στι­κές εταιρείες
και τράπεζες.

Ισχυ­ρί­ζο­νται ότι η ιδιω­τι­κή
ασφά­λι­ση μπο­ρεί ποιο ευέ­λι­κτα και απο­δο­τι­κά να επεν­δύ­ει τα απο­θε­μα­τι­κά της
από τις εισφο­ρές των ασφα­λι­σμέ­νων – «πελα­τών» της και επο­μέ­νως με τις υψηλές
απο­δό­σεις τους να εξα­σφα­λί­ζει σε αυτούς μεγα­λύ­τε­ρες συντά­ξεις, μερί­σμα­τα ή εφ’
άπαξ.

Απο­σιω­πούν, όμως, το αναμ­φι­σβή­τη­το γεγο­νός 
ότι η επί­τευ­ξη υψη­λών απο­δό­σε­ων των «ατο­μι­κών κου­μπα­ρά­δων» της ιδιωτικής
ασφά­λι­σης προ­ϋ­πο­θέ­τει την ανά­λη­ψη υψηλού
κερ­δο­σκο­πι­κού ρίσκου και μεγά­λων, απρό­βλε­πτων και μη ανα­στρέ­ψι­μων κιν­δύ­νων, που ενέ­χουν οι χρηματαγορές
και οι κεφαλαιαγορές.

Επο­μέ­νως, τα κεφα­λαιο­ποι­η­τι­κά συστή­μα­τα και γενι­κά η ιδιω­τι­κή ασφάλιση
επι­διώ­κο­ντας όλο και μεγα­λύ­τε­ρες επεν­δυ­τι­κές απο­δό­σεις, οι οποί­ες προϋποθέτουν
συνε­χή αύξη­ση των περιου­σια­κών στοι­χεί­ων τους, ωθούν τους ασφα­λι­σμέ­νους τους να αυξά­νουν τις εισφο­ρές τους προς
αυτά, χωρίς πολ­λές φορές να τους εξα­σφα­λί­ζουν ούτε καν τη σύντα­ξή τους.

 Με αυτό τον τρό­πο τα
κεφα­λαιο­ποι­η­τι­κά – ατο­μι­κά, ιδιω­τι­κά συστή­μα­τα κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης εξα­το­μι­κεύ­ουν την ασφα­λι­στι­κή προσδοκία
και στη­ρί­ζο­νται απο­κλει­στι­κά στους νόμους της καπι­τα­λι­στι­κής αγο­ράς. Έτσι,
δημιουρ­γούν ασφα­λι­σμέ­νους, που δεν αγω­νί­ζο­νται για την συλ­λο­γι­κή βελ­τί­ω­ση των
δικαιω­μά­των τους, αλλά ένα άθροι­σμα ανθρώ­πων, που σκέ­φτο­νται ο καθέ­νας τους
ξεχω­ρι­στά μόνο την επεν­δυ­τι­κή συμπε­ρι­φο­ρά των ταμεί­ων τους ή την τύχη εκείνων
των μετο­χών, που θα τους δια­σφα­λί­σουν το ατο­μι­κό ασφα­λι­στι­κό τους μέλλον. 

Με αυτό τον τρό­πο οι νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες κυβερ­νή­σεις μειώ­νουν τις δημό­σιες
δαπά­νες, δίνουν ως δώρο απο­θε­μα­τι­κά της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης σε τρά­πε­ζες και
ασφα­λι­στι­κές εται­ρεί­ες και υπο­νο­μεύ­ουν τους
συλ­λο­γι­κούς αγώ­νες των εργα­ζο­μέ­νων και συνταξιούχων.

Όλοι, όμως, αυτοί οι νεο­φι­λε­λεύ­θε­ροι απο­σιω­πούν ότι οι πολυδιαφημισμένες
δήθεν υψη­λές απο­δό­σεις των κεφα­λαιο­ποι­η­τι­κών συστη­μά­των ή των ιδιωτικών
ασφα­λι­στι­κών εται­ρειών προ­ϋ­πο­θέ­τουν όχι μόνο πολύ υψη­λό­τε­ρες εισφο­ρές των ασφα­λι­σμέ­νων αλλά και υψη­λή κερ­δο­φο­ρία τους. Έτσι,
δημιουρ­γού­νται παγκό­σμιες τερά­στιες
χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κές φού­σκες, που συχνά εκρή­γνυ­νται με πάτα­γο, σπέρ­νο­ντας την
κατα­στρο­φή σε πολ­λούς και κέρ­δη σε λίγους κερδοσκόπους.

Η εμπει­ρία από χρεοκοπίες
μεγά­λων ιδιω­τι­κών ασφα­λι­στι­κών εται­ρειών στις ΗΠΑ, στη χώρα μας και σε όλο τον
κόσμο, που συμπα­ρέ­συ­ραν αντί­στοι­χα ασφα­λι­στι­κά σχή­μα­τα, και οδή­γη­σαν στην
οικο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή εξα­θλί­ω­ση των ασφα­λι­σμέ­νων τους είναι τρα­γι­κή και διδα­κτι­κή.

 Επο­μέ­νως, τα δημό­σια, καθο­λι­κά και δια­νε­μη­τι­κά συστή­μα­τα κοι­νω­νι­κής ασφάλισης
παρέ­χουν πιο μεγά­λη ασφά­λεια στους
από­μα­χους της εργα­σί­ας, για­τί συν­δέ­ο­νται με την εργα­σία, την πραγματική
οικο­νο­μία και με τη δημό­σια χρη­μα­το­δό­τη­ση και βασί­ζο­νται στην αρχή της
κοι­νω­νι­κής αλλη­λεγ­γύ­ης (γενε­ών, εργα­ζο­μέ­νων – ανέρ­γων, εργαζομένων –
συντα­ξιού­χων, ασθε­νών – υγιών κλπ).

Το επι­χεί­ρη­μα της κυβέρ­νη­σης ότι το νέο κεφα­λαιο­ποι­η­τι­κό σύστη­μα δεν θα
επη­ρε­ά­σει τις επι­κου­ρι­κές συντά­ξεις των σημε­ρι­νών ασφα­λι­σμέ­νων και συνταξιούχων
είναι έωλο. Το Ενιαίο Ταμείο Επι­κου­ρι­κής σύντα­ξης, αφού δεν θα έχει έσο­δα από
τους νέους ασφα­λι­σμέ­νους, σιγά – σιγά θα μαρα­ζώ­νει και τελι­κά θα οδη­γη­θεί σε μειώσεις
των συντά­ξε­ων και των σημε­ρι­νών ασφα­λι­σμέ­νων και συνταξιούχων.

Γι’ αυτούς τους λόγους δεν πρέ­πει να προ­ω­θη­θεί το συντα­ξιο­κτό­νο σχέδιο
της κυβέρ­νη­σης για ατο­μι­κή – ιδιω­τι­κή επι­κου­ρι­κή ασφάλιση. 

Ταυ­τό­χρο­να, θα πρέ­πει να εντα­θούν οι αγώ­νες για να απο­κα­τα­στα­θεί και να στη­ρι­χθεί το δημό­σιο αναδιανεμητικό
σύστη­μα  κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης.

Χρεια­ζό­μα­στε ασφα­λι­σμέ­νους, οι οποί­οι να λει­τουρ­γούν ως ενερ­γοί πολί­τες, που διεκ­δι­κούν μέσα από τους
συλ­λο­γι­κούς κοι­νω­νι­κούς αγώ­νες δημό­σιες, συλ­λο­γι­κές και καθο­λι­κές κοινωνικές
υπη­ρε­σί­ες και παρο­χές και όχι ως κατα­να­λω­τές των ιδιω­τι­κών υπη­ρε­σιών ασφάλισης.