Εξ οικείων τα βέλη - Φαιακία

Εξ οικείων τα βέλη

Πολύ ενδια­φέ­ρον ως ενη­με­ρω­τι­κό το δημο­σί­ευ­μα του Γιώρ­γου Δελα­στίκ στο ΕΘΝΟΣ, που αναπαράγουμε.

«ΤΟ
ΜΕΤΩΠΟ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΑ» ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΓΕΡΜΑΝΟΙ
 

Εξαι­ρε­τι­κά
βαρυ­σή­μα­ντο το άρθρο χιλιά­δων λέξε­ων που δημο­σιεύ­θη­κε στη σκλη­ρή δεξιά
γερ­μα­νι­κή εφη­με­ρί­δα «Ντι Βελτ». Από τον υπό­τι­τλο συνει­δη­το­ποιεί αμέ­σως κανείς
τη σοβα­ρό­τη­τά του: «Ο θρί­αμ­βος του Αλέ­ξη Τσί­πρα στην Ελλά­δα αλλά­ζει την ΕΕ»!
Εντυ­πω­σια­κή ομο­λο­γία για γερ­μα­νι­κό μέσο ενη­μέ­ρω­σης – και μάλι­στα δεξιό. «Ενα
φάντα­σμα πλα­νιέ­ται στην Ευρώ­πη. Το φάντα­σμα ονο­μά­ζε­ται Αλέ­ξης Τσί­πρας» γράφει
στην αρχή του άρθρου της η «Βελτ», αντι­γρά­φο­ντας στην αρχή του Κομμουνιστικού
Μανι­φέ­στου του Καρλ Μαρξ. «Ο επα­να­στά­της από την Αθή­να δεν είναι όμως κάποιος
μονα­χι­κός πολε­μι­στής, όσο και αν οι προ­πα­γαν­δι­στές στις Βρυ­ξέλ­λες και στο
Βερο­λί­νο τον περι­γρά­φουν προς στιγ­μήν ως οδη­γό που κινεί­ται σε λάθος λωρί­δα. Η
πορεία του Τσί­πρα κατά της Μέρ­κελ απο­λαύ­ει ανοι­χτών και μυστι­κών συμπα­θειών σε
ολό­κλη­ρη τη Νότια Ευρώπη.
Ετσι, η
καγκε­λά­ριος και ο υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών της πρέ­πει να φοβού­νταν ότι η αλλαγή
κυβέρ­νη­σης στην Αθή­να, με τη βοή­θεια και άλλων κυβερ­νή­σε­ων, θα μπο­ρού­σε να
εισα­γά­γει μια γενι­κή αλλα­γή πορεί­ας στην Ευρώ­πη» γρά­φουν οι τρεις συγγραφείς
του άρθρου και προει­δο­ποιούν: «Είναι πιθα­νόν στο τέλος του χρό­νου όμως ο
Τσί­πρας να μην είναι ο μονα­δι­κός πολι­τι­κός εκτός συστή­μα­τος που βρίσκεται
ξαφ­νι­κά στο κέντρο της εξου­σί­ας. Ανα­φέ­ρο­νται προ­πά­ντων στους «Ποδέ­μος», τους
Ισπα­νούς αγα­να­κτι­σμέ­νους. «Η επι­τυ­χία του ΣΥΡΙΖΑ δίνει ώθη­ση στο Ποδέμος»
γρά­φει η «Βελτ» και εξη­γεί τι είναι αυτό που ενώ­νει τα δύο κόμ­μα­τα της Ελλάδας
και της Ισπα­νί­ας: «Μια διά­χυ­τη οργή ενα­ντί­ον της Μέρ­κελ, το προ­σβλη­τι­κό θεμελιώδες
αίσθη­μα κατω­τε­ρό­τη­τας λόγω της γερ­μα­νι­κής ηγε­μο­νί­ας. ”Θέλουν να ταπει­νώ­σουν τη
χώρα μας με αυτήν την απά­τη, την οποία ονο­μά­ζουν πολι­τι­κή λιτότητας»
βρο­ντο­φώ­να­ζε ο Ισπα­νός Πάβλο Ιγκλέ­σιας και υπο­σχέ­θη­κε ότι «Εμείς θα ξαναδώσουμε
στην Ισπα­νία την αξιο­πρέ­πεια της!«».
Η
συστη­μι­κή δεξιά γερ­μα­νι­κή εφη­με­ρί­δα ομο­λο­γεί ότι ο χαρα­κτη­ρι­σμός της Γερμανίας
ως «Τέταρ­το Ράιχ» είναι πλέ­ον πολύ δια­δε­δο­μέ­νος σε όλη την Ευρω­ζώ­νη. «Ανή­κει
στο στα­θε­ρό ρεπερ­τό­ριο ρητο­ρι­κών επι­θέ­σε­ων στη Λισα­βό­να, στο Παρί­σι, στη Ρώμη
και την Αθή­να εδώ και και­ρό και εκπέ­μπε­ται σε εκπο­μπές συζη­τή­σε­ων τις ώρες με
τη μεγα­λύ­τε­ρη ακρο­α­μα­τι­κό­τη­τα ακό­μη και από υπουρ­γούς κυβερ­νή­σε­ων» υπογραμμίζει
η «Βελτ» και προ­σθέ­τει: «Η Ανγκε­λα Μέρ­κελ εδώ και πολύ και­ρό έχει γίνει η πιο
αγα­πη­μέ­νη εχθρι­κή εικό­να των Ευρω­παί­ων δεξιών και αρι­στε­ρών λαϊ­κι­στών. ”Η
Γερ­μα­νία έχει γίνει μπα­μπού­λας στην Ευρώ­πη” παρα­δέ­χε­ται υψη­λά ιστάμενος
εκπρό­σω­πος της (γερ­μα­νι­κής) κυβέρ­νη­σης συνα­σπι­σμού… Δεξιά, Αρι­στε­ρά – το
ίδιο. Οταν πρό­κει­ται να στρα­φούν κατά της Μέρ­κελ, εξα­φα­νί­ζο­νται τα σύνορα
μετα­ξύ τους στην Ευρώ­πη και φαί­νε­ται ότι επι­τρέ­πο­νται όλες οι συμ­μα­χί­ες και οι
μέθο­δοι» ισχυ­ρί­ζε­ται η σκλη­ρή δεξιά γερ­μα­νι­κή εφη­με­ρί­δα, εμφα­νώς απογοητευμένη
από τη δια­πί­στω­ση αυτού του γεγονότος.
Στο
πλαί­σιο αυτού του καθο­λι­κού πλέ­ον στην Ευρώ­πη που αγκα­λιά­ζει πλέ­ον τόσο την
Αρι­στε­ρά όσο και τη Δεξιά, όχι όμως και τους σοσιαλ­δη­μο­κρά­τες κεντροαριστερούς
που παρα­μέ­νουν οι τελευ­ταί­οι πιστοί στην πολι­τι­κή του Βερο­λί­νου, η «Βελτ»
εντάσ­σει και τον σχη­μα­τι­σμό της κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, γρά­φο­ντας σχετικά:
«Ως εταί­ρο κυβέρ­νη­σης συνα­σπι­σμού διά­λε­ξε ο Τσί­πρας ακρι­βώς το δεξιό μικρό
κόμ­μα των ΑΝΕΛ. Σκλη­ρο­τρά­χη­λοι επαγ­γελ­μα­τί­ες της πολι­τι­κής κοι­τού­σαν το
Υπουρ­γι­κό Συμ­βού­λιο των λαϊ­κι­στών μην πιστεύ­ο­ντας στα μάτια τους»! Η «Βελτ»
απο­κα­λύ­πτει ότι όλοι οι δεξιοί και γερ­μα­νό­δου­λοι πρω­θυ­πουρ­γοί της Ισπα­νί­ας, της
Πορ­το­γα­λί­ας και της Ιρλαν­δί­ας, οι οποί­οι όλοι τους θεω­ρού­νται ήδη «ξοφλη­μέ­νοι»
στις εκλο­γές που θα γίνουν φέτος ή του χρό­νου ως το καλο­καί­ρι, δια­μη­νύ­ουν με
κάθε μέσον στη Γερ­μα­νί­δα καγκε­λά­ριο Ανγκε­λα Μέρ­κελ να παρα­μεί­νει σκληρή
ενα­ντί­ον της Ελλά­δας. «Αν η καγκε­λά­ριος απο­δει­χθεί τώρα αδύ­να­μη, τελι­κά το
μοντέ­λο Τσί­πρα θα απο­δει­χθεί επι­τυ­χη­μέ­νο και θα απο­τε­λέ­σει οδη­γό χρή­σης για
τους λαϊ­κι­στές σε όλη την Ευρώ­πη» λένε οι «Σαμα­ρά­δες» του ευρω­παϊ­κού Νότου. Πολύ
σοβα­ρό­τε­ρα προ­βλή­μα­τα απα­σχο­λούν όμως τη γερ­μα­νι­κή κυβέρνηση.
«Το
μέτω­πο της λιτό­τη­τας έχει γίνει κομ­μά­τια εδώ και πολύ και­ρό» παρα­δέ­χε­ται η
«Βελτ». «”Τα προ­βλή­μα­τα της Ευρώ­πης δεν εδρά­ζο­νται στην Αθή­να, αλλά στο Παρίσι
και στη Ρώμη» λένε στη (γερ­μα­νι­κή) κυβέρ­νη­ση συνα­σπι­σμού. Υπερ­βο­λή; Δυστυχώς
όχι» γρά­φει η εφη­με­ρί­δα και τονί­ζει: «Τα σήμα­τα από τη Γαλ­λία μέχρι τώρα είναι
πολύ αμφι­λε­γό­με­να… Ο Φραν­σουά Ολάντ βρί­σκε­ται ενώ­πιον ενός διλήμ­μα­τος τώρα.
Αν υπο­στή­ρι­ζε την πορεία του Τσί­πρα, αυτό σίγου­ρα θα άρε­σε όχι μόνο στην
αρι­στε­ρή πτέ­ρυ­γα του κόμ­μα­τός του», υπο­νο­ώ­ντας ότι θα άρε­σε και σε τμή­μα της
γαλ­λι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κής ελίτ. Φυσι­κά, με δεδο­μέ­νο ότι ο Ολάντ είναι όργα­νο του
Βερο­λί­νου, κανείς δεν ποντά­ρει πάνω του!
 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted

Εξ οικείων τα βέλη…

ο Paul Kugman είναι δύσκο­λο να κατη­γο­ρη­θεί σαν αρι­στε­ρός…. Το κεί­με­νό του, λοι­πόν, που δημο­σιεύ­τη­κε στους Times της Nέας Υόρ­κης και στην Καθη­με­ρι­νή, ενώ εκτε­τα­μέ­να απο­σπά­σμα­τά του δημο­σιεύ­ο­νται στο Nooz.gr και ανα­φέ­ρε­ται στις συνέ­πειες των φορο­α­παλ­λα­γών του μεγά­λου κεφα­λαί­ου έχει ιδιαί­τε­ρη αξία… Διε­θνώς αλλά και για μας ειδι­κό­τε­ρα, όπου ΝΔ και Ελαιο­ΠΑ­ΣΟΚ, μας υπό­σχο­νται ανά­πτυ­ξη, επεν­δύ­σεις και νέες θέσεις εργα­σί­ας μέσα από μεί­ω­ση της φορο­λο­γί­ας του μεγά­λου κεφα­λαί­ου, που ήδη βέβαια φορο­δια­φεύ­γει με επί­ση­μες κυβερ­νη­τι­κές ευλογίες…

Με παρα­δείγ­μα­τα ο οικο­νο­μο­λό­γος-σταρ Πολ Κρού­γκ­μαν απο­δει­κνύ­ει ότι
διά­φο­ροι τσαρ­λα­τά­νοι προ­ω­θούν τη θεω­ρία ότι πρέ­πει να φορο­λο­γού­νται τα φτωχά
εισο­δή­μα­τα και να μειώ­νο­νται οι φόροι στις επι­χει­ρή­σεις και στους πλού­σιους για
να ανα­πτυ­χθούν -δήθεν- οι οικονομίες.
Πριν από δύο χρό­νια, η πολι­τεία του
Κάν­σας προ­χώ­ρη­σε σε ένα αξιο­πε­ρί­ερ­γο δημο­σιο­νο­μι­κό πεί­ρα­μα. Μεί­ω­σε ραγδαία τους
φόρους εισο­δή­μα­τος χωρίς να έχει ιδέα περί του πώς θα αντι­κα­θι­στού­σε τα έσοδα
που θα έχανε.

Ο κυβερ­νή­της Σαμ Μπρά­ουν­μπακ, έπει­τα από δια­βού­λευ­ση με τον
οικο­νο­μο­λό­γο Αρθουρ Λάφερ, προ­έ­βλε­ψε πως η μεί­ω­ση των φόρων θα οδη­γού­σε την
οικο­νο­μία του Κάν­σας σε ανά­πτυ­ξη. Κάτι που, όμως, δεν έγινε.

Αντι­θέ­τως το
Κάν­σας έχει μεί­νει πίσω σε σχέ­ση με τις γει­το­νι­κές πολι­τεί­ες και το σύνο­λο της
Αμε­ρι­κής, ενώ ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του είναι ελλειμ­μα­τι­κός με απο­τέ­λε­σμα να το
υπο­βαθ­μί­σει η Moody’s. Είναι σαφές ότι οι μειώ­σεις φόρων δεν έχουν καμία μαγική
δύνα­μη, αλλά αυτό το γνωρίζαμε.

Εκεί­νο που μας διδά­σκει η περί­πτω­ση του Κάν­σας είναι πόση ισχύ έχουν οι
εσφαλ­με­νες από­ψεις όταν εξυ­πη­ρε­τούν τα συμ­φέ­ρο­ντα των κατάλ­λη­λων ανθρώ­πων
.
Για­τί να πιστέ­ψει κανείς ότι οι μειώ­σεις φόρων τονώ­νουν τόσο την οικο­νο­μία, ώστε
σε μεγά­λο βαθ­μό, αν όχι πλή­ρως, ανα­πλη­ρώ­νουν τη μεί­ω­ση των εσόδων;

Η άπο­ψη αυτή κατέρ­ρευ­σε πριν από δύο δεκα­ε­τί­ες, όταν σχε­δόν όλοι οι δεξιοί
προ­έ­βλε­παν πως η αύξη­ση των φόρων στους πλού­σιους που απο­φά­σι­σε ο
Μπιλ
Κλί­ντον
θα προ­κα­λού­σε ύφε­ση αν όχι βαθύ­τα­τη οικο­νο­μι­κή κρί­ση. Αυτό που
προ­κά­λε­σε στην πρά­ξη ήταν μια θεα­μα­τι­κή οικο­νο­μι­κή ανάπτυξη.

Το 1998 ο
οικο­νο­μο­λό­γος του Χάρ­βαρντ
Γκρέ­γκο­ρι Μαν­κίβ, γνω­στός Ρεπουμπλικανός,
έγρα­φε στο βιβλίο του για τη ζημία που έχουν προ­κα­λέ­σει οι «τσαρ­λα­τά­νοι».
Ανα­φε­ρό­ταν σε «μια μικρή ομά­δα οικο­νο­μο­λό­γων» που έπει­σαν τον υπο­ψή­φιο πρόεδρο
Ρόναλντ Ρέι­γκαν ότι «μια ορι­ζό­ντια μεί­ω­ση στους συντε­λε­στές των φόρων
εισο­δή­μα­τος θα οδη­γού­σε σε αύξη­ση των φορο­λο­γι­κών εσόδων».
Επι­κε­φα­λής
αυτής της ομά­δας ήταν ο
Αρθουρ Λάφερ. Ποτέ δεν επι­βε­βαιώ­θη­καν αυτοί οι
οικο­νο­μο­λό­γοι. Πέντε χρό­νια από τότε που ο κ. Λάφερ προει­δο­ποιού­σε τους
Αμε­ρι­κα­νούς ότι «θα δού­με να αυξά­νο­νται ραγδαία οι τιμές και τα επι­τό­κια τα
επό­με­να τέσ­σε­ρα – πέντε χρό­νια» και συμ­φω­νού­σαν μαζί του όλοι οι ομοϊ­δε­ά­τες του,
δεν έχου­με παρά χαμη­λό πλη­θω­ρι­σμό και επι­τό­κια σε ιστο­ρι­κά χαμηλά
επίπεδα.
Επο­μέ­νως πώς κατά­φε­ραν οι τσαρ­λα­τά­νοι να υπα­γο­ρεύ­σουν πολιτική
στο Κάν­σας και σε μικρό­τε­ρο βαθ­μό σε άλλες πολι­τεί­ες; Η απά­ντη­ση βρί­σκε­ται εκεί
όπου βρί­σκε­ται και το χρή­μα. Οι μειώ­σεις φόρων δεν έπε­σαν από τον ουρανό.

Τις πρό­τει­νε ένας όμι­λος ονό­μα­τι ALEC όπως και μια σει­ρά άλλων
οικο­νο­μι­κών μελε­τών που στο­χεύ­ουν στο να απο­δεί­ξουν ότι οι μειώ­σεις φόρων στις
επι­χει­ρή­σεις και στους πλού­σιους θα προ­ω­θή­σουν τη ραγδαία οικο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη. 
Σε ό,τι αφο­ρά τον όμι­λο ALEC είναι δια­φα­νής, χρη­μα­το­δο­τεί­ται από μεγάλους
επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομί­λους
και εκπο­νεί προ­τά­σεις νόμου για συντηρητικούς
πολι­τι­κούς.
Και οι περισ­σό­τε­ρες από τις προ­τά­σεις του προ­ω­θούν τις
ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, την απορ­ρύθ­μι­ση και τις μειώ­σεις φόρων για τις επιχειρήσεις
και για τους πλού­σιους. 
Ενώ υπο­στη­ρί­ζει τις μειώ­σεις φόρων για
τα υψη­λά εισο­δή­μα­τα, ζητεί αυξή­σεις σε φόρους όπως ο ΦΠΑ που επι­βα­ρύ­νουν κυρίως
τα νοι­κο­κυ­ριά χαμη­λού εισο­δή­μα­τος
και μειώ­σεις στα προ­ερ­χό­με­να από τους
φόρους επι­δό­μα­τα των νοι­κο­κυ­ριών. 
Εν ολί­γοις υπο­στη­ρί­ζει τη μεί­ω­ση των φόρων στους πλου­σιό­τε­ρους και την αύξησή
τους στους φτω­χό­τε­ρους με παράλ­λη­λη μεί­ω­ση κοι­νω­νι­κών επι­δο­μά­των. Μα πώς μπορεί
να δικαιο­λο­γή­σει κανείς το να κάνει κάποιος πλου­σιό­τε­ρους όσους είναι ήδη
πλού­σιοι και να δυσχε­ραί­νει τη ζωή όσων δυσκο­λεύ­ο­νται να τα βγά­λουν πέρα;
Χρειά­ζε­ται μια οικο­νο­μι­κή θεω­ρία που να υπο­στη­ρί­ζει πως η πολι­τι­κή αυτή είναι το
κλει­δί για την ευη­με­ρία όλων.
    

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted