Ενα κείμενο της “άλλης” πλευράς - Φαιακία

Ενα κείμενο της “άλλης” πλευράς

Το κεί­με­νο, που παρα­θέ­του­με είναι δημο­σί­ευ­μα της Guardian… Απ’ ότι φαί­νε­ται, απη­χεί τις από­ψεις των “λογι­κών” της ΕΕ, που φοβού­νται τις συνέ­πειες των ακραί­ων (Σόϊ­μπλε, Μέρ­κελ κ.λ.π.) για την ιδια την ενό­τη­τα της ΕΕ. Ενδια­φέ­ρον κατά τη γνώ­μη μας και πλη­ρο­φο­ρια­κό ή/και απο­στο­μω­τι­κό για τους φρα­γκο­λε­βα­ντί­νους υπη­ρέ­τες μνη­μο­νί­ων και παρα­μη­μνο­νί­ων, που ακό­μη και σήμε­ρα ανε­ρυ­θρί­α­στα αγω­νιούν μη θυμώ­σουν τα αφεντικά…

Guardian:
Μην πνίξετε τον ΣΥΡΙΖΑ, θα είναι το μοιραίο λάθος


Το
μεγά­λο, ευρω­παϊ­κό ψέμα της δήθεν «ελλη­νι­κής διά­σω­σης» απο­κα­λύ­πτει με ένα
άρθρο-παρέμ­βα­ση στον Guardian ο Sony Kapoor, καλώ­ντας τους ηγέ­τες της Ευρώπης
να πουν, επι­τέ­λους το mea culpa που χρω­στούν στους Έλλη­νες, αλλά και τους
Γερ­μα­νούς, πολίτες.

«Στα­μα­τή­στε να στί­βε­τε τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν υπάρ­χουν αντο­χές για μια ακό­μη λάθος
στρο­φή στην Ευρώ­πη» τιτλο­φο­ρεί το άρθρο του ο διευ­θυ­ντής του think tank
Re-Define, Sony Kapoor, εξη­γώ­ντας πώς, στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, τα χρή­μα­τα των
ευρω­παί­ων φορο­λο­γου­μέ­νων δεν «διέ­σω­σαν» ποτέ την Ελλά­δα αλλά τις ευρωπαϊκές
τράπεζες.

«Όταν
εκδη­λώ­θη­κε η κρί­ση, γρά­φει, «οι ευρω­παϊ­κές ηγέ­τες επέ­με­ναν σε εθνι­κές λύσεις
για ένα πρό­βλη­μα που, στην ουσία του, ήταν ευρω­παϊ­κό: το πρό­βλη­μα της αστάθειας
των μεγά­λων, και ως επί το πλεί­στον, πανευ­ρω­παϊ­κών τρα­πε­ζών. Η εμμο­νή αυτή
ανέ­βα­σε τον τελι­κό λογα­ρια­σμό, καθώς οι κυβερ­νή­σεις αρνού­ντο να αναγνωρίσουν
πως οι τρά­πε­ζές τους ήταν ευάλωτες».
Και όταν
πια οι ευρω­παί­οι ηγέ­τες άρχι­σαν να εγκα­λού­νται πως έσω­ζαν τις τρά­πε­ζες με
χρή­μα­τα των φορο­λο­γου­μέ­νων, τα δημο­σιο­νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα της Ελλάδας
εμφα­νί­στη­καν ως θεό­σταλ­τος αντι­πε­ρι­σπα­σμός. Οι βορειο-ευρω­παί­οι δημιούργησαν
τότε το αφή­γη­μα του «τεμπέ­λη Έλλη­να» που είχε κάνει «δημο­σιο­νο­μι­κή απάτη».
Παρ’ ότι
πολ­λοί ήταν εκεί­νοι που ανα­γνώ­ρι­ζαν ότι το ελλη­νι­κό χρέ­ος δεν είναι βιώ­σι­μο, το
ασφυ­κτι­κό lobbying των Γερ­μα­νι­κών και Γαλ­λι­κών τρα­πε­ζών που κατεί­χαν μεγάλες
ποσό­τη­τες ελλη­νι­κών ομο­λό­γων έθε­σε βέτο στην απο­λύ­τως ανα­γκαία ανα­διάρ­θρω­ση του
χρέ­ους. Ένα στρε­βλά σχε­δια­σμέ­νο πρό­γραμ­μα επι­βλή­θη­κε ως προ­ϋ­πό­θε­ση για την
χορή­γη­ση οικο­νο­μι­κής βοή­θειας στην Ελλά­δα. Το πρό­γραμ­μα αυτό ήταν, στην
πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, μια διά­σω­ση των Ευρω­παϊ­κών τρα­πε­ζών σε βάρος των Ελλήνων
πολι­τών και των Ευρω­παί­ων φορολογουμένων.
Ακό­μη
χει­ρό­τε­ρα, το αφή­γη­μα των «τεμπέ­λη­δων του Νότου» και της «δημο­σιο­νο­μι­κής
κρί­σης» που προ­μο­τά­ρι­σαν η Γερ­μα­νία και οι θεσμοί της ΕΕ απέ­κρυ­ψε την
πραγ­μα­τι­κό­τη­τα μιας τρα­πε­ζι­κής κρί­σης που ποτέ δεν αντιμετωπίστηκε.
Στην
Ιρλαν­δία, που ανο­ή­τως είχε εγγυ­η­θεί για τις χρε­ο­κο­πη­μέ­νες τρά­πε­ζές της,
απα­γο­ρεύ­τη­κε τότε από την ΕΚΤ να επι­βά­λει ζημιές στους κατό­χους ομο­λό­γων των
τρα­πε­ζών. Με αυτόν τον τρό­πο το ιδιω­τι­κό χρέ­ος έγι­νε δημό­σιο και η τραπεζική
κρί­ση μετα­τρά­πη­κε σε δημοσιονομική.
Και όσο η
τρα­πε­ζι­κή αβε­βαιό­τη­τα και τα μέτρα λιτό­τη­τας οδη­γού­σαν την ευρω­ζώ­νη σε βαθιά
ύφε­ση, η αφή­γη­ση της «δημο­σιο­νο­μι­κής κρί­σης» εξε­λί­χθη­κε σε αυτο-εκπληρούμενη
προ­φη­τεία: Οι δεί­κτες χρέ­ους επί του ΑΕΠ ανέ­βαι­ναν συνε­χώς τόσο λόγο των
τρα­πε­ζι­κών δια­σώ­σε­ων όσο και της κατάρ­ρευ­σης των ρυθ­μών ανά­πτυ­ξης. Τ ο πρόβλημα
επι­δει­νώ­θη­κε με την Ανγκε­λα Μέρ­κελ και το Νικο­λά Σαρ­κο­ζί να απει­λούν να διώξουν
την Ελλά­δα από την ευρω­ζώ­νη – γεγο­νός που, με τη σει­ρά του, ώθη­σε τις αγο­ρές να
αμφι­σβη­τή­σουν την βιω­σι­μό­τη­τα του κοι­νού νομί­σμα­τος και πυρο­δό­τη­σε πανικό,
οδη­γώ­ντας τα ισπα­νι­κά και ιτα­λι­κά spreads σε επί­πε­δα ρεκόρ.
Κάπως
έτσι ξεκί­νη­σε η καθο­δι­κή δίνη από ένα πρό­βλη­μα με λαν­θα­σμέ­νη διά­γνω­ση, σκοπίμως
δια­στρε­βλω­μέ­να αίτια και τρα­γι­κά στρε­βλή συντα­γή θερα­πεί­ας. Η διά­σω­ση των
υπο­τι­θέ­με­νων τεμπέ­λη­δων του Νότου προ­κά­λε­σε αντι-ευρω­παϊ­κά αισθή­μα­τα στις
οικο­νο­μί­ες των πιστω­τών όπως η Γερ­μα­νία, που ήθε­λαν να επι­βά­λουν ακόμη
μεγα­λύ­τε­ρη κι όχι λιγό­τε­ρη λιτό­τη­τα στις χρε­ω­μέ­νες χώρες. Η κοι­νω­νι­κή κρί­ση που
προ­κά­λε­σε η υπερ­βο­λι­κή λιτό­τη­τα της Τρόι­κας πυρο­δό­τη­σε την άνο­δο των αντι-Μνημονιακών
κομ­μά­των όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Podemos.
Παρ’ ότι
οι απο­τυ­χί­ες της Ελλά­δας ανα­γνω­ρί­ζο­νται ευρέ­ως, ακό­μη και από τον ίδιον τον
ΣΥΡΙΖΑ, είναι η ώρα να γίνει παρα­δε­κτό ότι και η ευρω­ζώ­νη απέ­τυ­χε απέ­να­ντι στην
Ελλά­δα και τους πολί­τες της. Χωρίς ένα mea culpa που θα ανα­γνω­ρί­ζει ότι η
διά­σω­ση της Ελλά­δας ήταν στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα μια διά­σω­ση των Ευρωπαϊκών
τρα­πε­ζών και το πρό­γραμ­μα κακά σχε­δια­σμέ­νο, οι Γερ­μα­νοί και οι Έλλη­νες πολίτες
δεν θα μπο­ρέ­σουν ποτέ ξανά να κοι­τα­χτούν κατά­μα­τα. Και αξί­ζουν να τους ειπωθεί
η αλήθεια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ,
περισ­σό­τε­ρο από οποιον­δή­πο­τε άλλον, είναι ειλι­κρι­νής ως προς το τι πήγε λάθος.
Το να πνί­ξουν τον ΣΥΡΙΖΑ θα έχει ως μόνο απο­τέ­λε­σμα την κλι­μά­κω­ση του
αντι-ευρω­παϊ­κού αισθή­μα­τος και θα είναι η τελευ­ταία, πιθα­νώς μοι­ραία, στροφή
για την ευρω­ζώ­νη. Η σοφή επι­λο­γή, σημαί­νει συμ­βι­βα­σμός, ανε­ξαρ­τή­τως του ποιο θα
είναι το βρα­χυ­πρό­θε­σμο πολι­τι­κό κόστος.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted