Εγραψαν την ιστορία τους… - Φαιακία

Εγραψαν την ιστορία τους…

Στην διάρ­κεια της ψήφι­σης των προη­γού­με­νων μνη­μο­νί­ων προ­σπα­θού­σα να ανα­λο­γι­στώ την νοη­τι­κή και ψηχο­λο­γι­κή κατά­στα­ση των κυβερ­νη­τι­κών βου­λευ­τών, που ψήφι­ζαν ΝΑΙ… Κάποιων η συνεί­δη­ση τότε εξα­νέ­στη και την κρί­σι­μη ώρα πριν τη μεγά­λη από­φα­ση ανα­ση­κώ­θη­καν στα δύο τους πόδια… Αυτή τη φορά, όμως η κυβερ­νη­τι­κή πλειο­ψη­φία ήταν αρα­γής… Ολοι είπαν ΝΑΙ… Αξιος ο …μισθός τους.
Το σημεί­ω­μα του Αρη Θαλασ­σι­νού στην ISKRA δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται το θέμα… Παραθέτουμε.

ΟΙ 153 ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ…

…ΚΑΙ ΟΙ 53 ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ
Η ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ “ΝΙΚΗ” ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΣ

Η τάξη βασι­λεύ­ει στην Αθή­να! Ο μπα­ρου­το­κα­πνι­σμέ­νος αρχη­γός των “53”, Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος, θα παρου­σια­στεί, περή­φα­νος για το έργο του, ενώ­πιον του Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε, στη σημε­ρι­νή συνε­δρί­α­ση του Eurogroup. Η κυβέρ­νη­σή του δού­λε­ψε με πυρε­τι­κό ρυθ­μό Πασχα­λιά­τι­κα για να φέρει σε πέρας όλες τις εργα­σί­ες που της είχαν ανα­τε­θεί από τους καθη­γη­τές της. Το κοι­νο­βου­λευ­τι­κό πρα­ξι­κό­πη­μα πέτυ­χε και η κυβερ­νη­τι­κή πλειο­ψη­φία απο­δεί­χθη­κε συμπα­γής. Και οι 153 είπαν “ναι σε όλα”, στο ασφα­λι­στι­κό τερα­τούρ­γη­μα. Στρα­τη­γέ Σόι­μπλε, ιδού ο λόχος σου!
Για όποιον συρ­θεί στο βούρ­κο της πολι­τι­κής εκπόρ­νευ­σης, η ντρο­πή κρα­τά­ει μόνο μια νύχτα. Αυτή η νύχτα ήρθε για τους 153 όταν σήκω­ναν το χερά­κι τους για να ψηφί­σουν το τρί­το μνη­μό­νιο. Η χθε­σι­νή νύχτα ήταν λιγό­τε­ρο επώ­δυ­νη. Οι επό­με­νες θα είναι ακό­μη πιο εύκο­λες, ίσως να τους αρέ­σουν κιό­λας. Για­τί βέβαια, θάρ­θουν κι άλλες, παρό­μοιες νύχτες. Το μήνυ­μα που έστει­λαν χθες το βρά­δυ στους Ευρω­παί­ους αφέ­ντες τους είναι ότι οι 153 βου­λευ­τές της κυβερ­νη­τι­κής πλειο­ψη­φί­ας είναι “έτοι­μοι για όλα”. Δεν υπάρ­χει καμία ντρο­πή, κανέ­νας εξευ­τε­λι­σμός που δεν είναι “ικα­νοί” να τον σηκώ­σουν στους ώμους τους. Θα ήταν ανό­η­τοι, οι κύριοι Σόι­μπλε, Ντάι­σελ­μπλουμ και ΣΙΑ να μην εκμε­ταλ­λευ­τούν την τόση “αυτο­θυ­σία” τους. Αφού τα υπο­ζύ­γιά τους σηκώ­νουν και “εφε­δρι­κό” πακέ­το, και τέταρ­το μνη­μό­νιο, για­τί να μην τους τα φορτώσουν;
Καμα­ρω­τός- καμα­ρω­τός για το έργο του εμφα­νί­στη­κε σήμε­ρα ο Γιώρ­γος Κατρού­γκα­λος, λέγο­ντας ότι, αν το νομο­σχέ­διό του ήταν λαι­μη­τό­μος, θα έτρε­με η γη στην πλα­τεία Συντάγ­μα­τος. Βέβαια, η άσφαλ­τος έτρε­με στην Αμα­λί­ας την Κυρια­κή το βρά­δυ από τα ποδο­κρο­τή­μα­τα των ΜΑΤ, τα δακρυ­γό­να και τις χει­ρο­βομ­βί­δες κρό­του- λάμ­ψης που άνοι­γαν κεφά­λια δια­δη­λω­τών. Αλλά τι είναι παρό­μοιοι κρα­δα­σμοί για τα πολι­τι­κά παχύ­δερ­μα τόσο μεγά­λου δια­με­τρή­μα­τος όσο ο κ. Κατρού­γκα­λος και οι όμοιοί του;
Τα ονό­μα­τά των 153 συνε­νό­χων, ένα προς ένα, θα γρα­φτούν στη Μαύ­ρη Βίβλο των Εφιαλ­τών της σύγ­χρο­νης Ελλά­δας, κάτω από το Δημή­τρη Νενέ­κο, τον Ηλία Τσι­ρι­μώ­κο και όλο τον συρ­φε­τό των κατά και­ρούς απο­στα­τών. Αλλά η ντρο­πή δεν τους αγγί­ζει πλέ­ον. Άλλω­στε, ο αρχη­γός τους, Αλέ­ξης Τσί­πρας, ξεκα­θά­ρι­σε στους βου­λευ­τές του ότι πρέ­πει να κόψουν κάθε πολι­τι­κό ή συναι­σθη­μα­τι­κό δεσμό με τα “αρι­στε­ρο­χώ­ρια” από τα οποία κατά­γο­νται. Πρέ­πει να συνη­θί­σουν τον αέρα των μεγά­λων σαλο­νιών, του και­νούρ­γιου, αστι­κού κόσμου που είναι πλέ­ον ο δικός τους κόσμος. Απο­χαι­ρε­τή­στε για πάντα τον αρι­στε­ρό “Μπού­θου­λα” που σας ανέ­θρε­ψε για να γίνε­τε ένα, χωρίς περιτ­τές τύψεις και ανα­στο­λές, με το ευρω­μνη­μο­νια­κό “Κολω­νά­κι”! Να τι μας λέει η σύγ­χρο­νη εκδο­χή της θρυ­λι­κής “Μαντάμ Σουσού”.
Η τάξη βασι­λεύ­ει στην Αθή­να. Η κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ομά­δα του ΣΥΡΙΖΑ απο­δεί­χθη­κε, στο δικό της μνη­μό­νιο, πιο συμπα­γής, πιο αναί­σθη­τη στην πίε­ση των λαϊ­κών στρω­μά­των, από τις κοι­νο­βου­λευ­τι­κές ομά­δες του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημο­κρα­τί­ας στα προη­γού­με­να μνη­μό­νια. Για πολ­λο­στή φορά απο­δεί­χθη­κε ότι οι παρα­δο­μέ­νοι αρι­στε­ροί γίνο­νται χει­ρό­τε­ροι δήμιοι των λαϊ­κών συμ­φε­ρό­ντων κι από τους δεξιούς και τους σοσιαλ­δη­μο­κρά­τες πολι­τι­κούς. Αλλά όλα εδώ πλη­ρώ­νο­νται. Κάθε κοι­νο­βου­λευ­τι­κή τους “επι­τυ­χία” είναι άλλο ένα βήμα προς το αμε­τά­κλη­το πολι­τι­κό τους Βατερ­λώ. Το τέλος θα έρθει, όχι με έναν λυγ­μό- για­τί δεν θα υπάρ­χει κανέ­νας να τους κλά­ψει- αλλά με έναν πάτα­γο. Αν όχι σήμε­ρα, αύριο, αν όχι αύριο, μεθαύριο…
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted