Μεταφέρουμε στους αναγνώστες της ΦΑΙΑΚΙΑΣ το κείμενο στήριξης της συνεργασίας ΑΝΤΑΡΣΥΑ με την ΜΑΡΣ…. Πιστεύουμε, ότι πρόκειται γι ένα σοβαρότατο κείμενο, που περιγράφει επιγραμματικά τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά του πολιτικού σκηνικού και τις προοπτικές ανατρεπτικής διεξόδου… Διακατέχεται από μετωπική διάθεση και πνεύμα… Η τελευταία παράγραφος του κειμένου θα μπορούσε να είναι και ο δικός μας πρόλογος παρουσίασής του. Υπογράμμιση από το κείμενο και δική μας ευχή: (Αν δεν) ξεπεραστεί ο εφησυχασμός, η λογική της εκλογικής
ανάθεσης, ο σεκταρισμός, η λογική του όλα ή τίποτα…
ανάθεσης, ο σεκταρισμός, η λογική του όλα ή τίποτα…
Η προσπάθεια ευρύτερης συνεργασίας -μακάρι και μετώπου- στον χώρο της αντισυστημικής αριστεράς πρέπει να μπορέσει να επηρεάσει τον συσχετισμό των δυνάμεων μετά τις εκλογές….
Παραθέτουμε:
Για
την αριστερή μετωπική συνεργασία ενάντια στην
την αριστερή μετωπική συνεργασία ενάντια στην
ΕΕ και στο σύστημα
Η τρέχουσα πολιτική και
οικονομική κατάσταση δεν αφήνει κανένα περιθώριο για εφησυχασμό. Παρά τα
μυθεύματα περί ‘success
story’
η μεγάλη εργαζόμενη πλειονότητα της κοινωνίας βυθίζεται ολοένα και περισσότερο
στην ανέχεια την ίδια ώρα που η εγχώρια ολιγαρχία και οι ευρωπαίοι πάτρωνες της
απαιτούν ολοένα και περισσότερες θυσίες από αυτήν και διαγκωνίζονται μεταξύ
τους για τον διαμοιρασμό της λείας.
οικονομική κατάσταση δεν αφήνει κανένα περιθώριο για εφησυχασμό. Παρά τα
μυθεύματα περί ‘success
story’
η μεγάλη εργαζόμενη πλειονότητα της κοινωνίας βυθίζεται ολοένα και περισσότερο
στην ανέχεια την ίδια ώρα που η εγχώρια ολιγαρχία και οι ευρωπαίοι πάτρωνες της
απαιτούν ολοένα και περισσότερες θυσίες από αυτήν και διαγκωνίζονται μεταξύ
τους για τον διαμοιρασμό της λείας.
Απέναντι σε αυτή την
εντεινόμενη κρίση η «εντός των τειχών» Αριστερά στέκεται δειλή και άβουλη. Ο
ΣΥΡΙΖΑ, αρνούμενος την ρήξη με το κυρίαρχο σύστημα και εγκλωβισμένος στον
φιλοευρωπαϊσμό του, αποδέχεται τις βασικές συστημικές «κόκκινες γραμμές» και
υπόσχεται φιλολαϊκές λύσεις τις οποίες (ακόμη όταν είναι πολύ πίσω από τις
προγραμματικές του θέσεις) δεν θα μπορέσει να υλοποιήσει μέσα σε αυτά τα
πλαίσια. Πόσο μάλλον που συναγελάζεται με μνημονιακές δυνάμεις όπως η ΔΗΜΑΡ, με
μέχρι προσφάτως στελέχη του ΠΑΣΟΚ και με δεξιές δυνάμεις όπως οι Ανεξάρτητοι
Έλληνες. Ταυτόχρονα παραπέμπει τα πάντα στις εκλογές και δεν κάνει τίποτα
ουσιαστικό για να κινητοποιήσει τις πλατιές λαϊκές μάζες, απαραίτητη προϋπόθεση
για την όποια λαϊκή κατάκτηση. Από την άλλη, το ΚΚΕ αρνείται κάθε ενωτική
μετωπική σύμπραξη, διασπά τους μαζικούς αγώνες, παραπέμπει τα πάντα στο
σοσιαλισμό χωρίς στην πράξη να κάνει τίποτα για να ανοίξει τον δρόμο προς αυτόν.
Στην πραγματικότητα και αυτό δεν θέτει θέμα άμεσης εξόδου από την ευρωζώνη και
ρήξης-εξόδου από την ΕΕ.
Κάτω από αυτές τις
συνθήκες πέρα από την αναγκαιότητα ενός πολιτικού επαναστατικού υποκειμένου είναι
περισσότερο αναγκαία παρά ποτέ μία πλατειά μετωπική συμπόρευση των δυνάμεων της
Αριστεράς που θα προωθεί μία άμεση μεταβατική φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση
και θα ανοίγει τον δρόμο για τον ριζικό κοινωνικό μετασχηματισμό.
συνθήκες πέρα από την αναγκαιότητα ενός πολιτικού επαναστατικού υποκειμένου είναι
περισσότερο αναγκαία παρά ποτέ μία πλατειά μετωπική συμπόρευση των δυνάμεων της
Αριστεράς που θα προωθεί μία άμεση μεταβατική φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση
και θα ανοίγει τον δρόμο για τον ριζικό κοινωνικό μετασχηματισμό.
Η μετωπική αυτή
συμπόρευση, στη βάση ενός ανατρεπτικού μεταβατικού προγράμματος, πρέπει να
τολμά να ξεπεράσει τις συστημικές «κόκκινες γραμμές» και ιδιαίτερα να βάζει στο
επίκεντρο της την ρήξη με την ΕΕ. Χωρίς την σύγκρουση με αυτό τον αντιδραστικό
μηχανισμό κανένα φιλολαϊκό βήμα δεν μπορεί να προχωρήσει.
συμπόρευση, στη βάση ενός ανατρεπτικού μεταβατικού προγράμματος, πρέπει να
τολμά να ξεπεράσει τις συστημικές «κόκκινες γραμμές» και ιδιαίτερα να βάζει στο
επίκεντρο της την ρήξη με την ΕΕ. Χωρίς την σύγκρουση με αυτό τον αντιδραστικό
μηχανισμό κανένα φιλολαϊκό βήμα δεν μπορεί να προχωρήσει.
Η πρόσφατη πολιτική
συμφωνία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΜΑΡΣ (ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΜΕΤΩΠΙΚΗ
ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ, μιας κίνησης στην οποία εκτός αρκετών αριστερών οργανώσεων και του
Σχεδίου Β΄ συμμετέχουν και πολλοί ανένταχτοι αριστεροί) κινείται στον δρόμο
αυτό. Δίχως να παραβλέπουμε ότι αυτή η συμφωνία καθυστέρησε ανεπίτρεπτα και ότι
υπάρχουν σοβαρές ευθύνες για αυτό εκτιμούμε ότι αποτελεί ένα θετικό βήμα για
την συγκρότηση ενός μεγάλου κοινωνικού και πολιτικού λαϊκού μετώπου που θα
παλέψει για να αλλάξει την πορεία του τόπου.
συμφωνία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΜΑΡΣ (ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΜΕΤΩΠΙΚΗ
ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ, μιας κίνησης στην οποία εκτός αρκετών αριστερών οργανώσεων και του
Σχεδίου Β΄ συμμετέχουν και πολλοί ανένταχτοι αριστεροί) κινείται στον δρόμο
αυτό. Δίχως να παραβλέπουμε ότι αυτή η συμφωνία καθυστέρησε ανεπίτρεπτα και ότι
υπάρχουν σοβαρές ευθύνες για αυτό εκτιμούμε ότι αποτελεί ένα θετικό βήμα για
την συγκρότηση ενός μεγάλου κοινωνικού και πολιτικού λαϊκού μετώπου που θα
παλέψει για να αλλάξει την πορεία του τόπου.
Πιστεύουμε ότι η κίνηση
αυτή η οποία όπως ορθώς δηλώθηκε δεν είναι πρωτίστως εκλογική πρέπει να
υποστηριχθεί από όλες τις ζωντανές δυνάμεις της εργασίας, της νεολαίας και της
διανόησης. Πρέπει να πλαισιωθεί από ανάλογες πρωτοβουλίες σε τόπους κατοικίας
και χώρους δουλειάς που να προωθούν μετωπικά αλλά και με σαφήνεια αυτό το
μεταβατικό αριστερό και ανατρεπτικό
αντι-ΕΕ πρόγραμμα.
αυτή η οποία όπως ορθώς δηλώθηκε δεν είναι πρωτίστως εκλογική πρέπει να
υποστηριχθεί από όλες τις ζωντανές δυνάμεις της εργασίας, της νεολαίας και της
διανόησης. Πρέπει να πλαισιωθεί από ανάλογες πρωτοβουλίες σε τόπους κατοικίας
και χώρους δουλειάς που να προωθούν μετωπικά αλλά και με σαφήνεια αυτό το
μεταβατικό αριστερό και ανατρεπτικό
αντι-ΕΕ πρόγραμμα.
Οι καιροί δεν επιτρέπουν
καμία ολιγωρία. Αν δεν ξεπεραστεί ο εφησυχασμός, η λογική της εκλογικής ανάθεσης,
ο σεκταρισμός, η λογική του όλα ή τίποτα, και αν δεν αποτολμηθεί η σύγκρουση με
τις «κόκκινες γραμμές» του συστήματος και της ΕΕ οι προοπτικές είναι ζοφερές
για το λαό μας . Ήλθε η ώρα οι ζωντανές και μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς
και της εργασίας να συμπορευθούν πολιτικά και να πρωτοστατήσουν στον αγώνα αυτό
έχοντας πάντοτε ορθάνοιχτες τις πόρτες σε όλους τους οργανωμένους και ανένταχτους
αριστερούς που θέλουν να συμμετέχουν μετωπικά σε αυτόν.
καμία ολιγωρία. Αν δεν ξεπεραστεί ο εφησυχασμός, η λογική της εκλογικής ανάθεσης,
ο σεκταρισμός, η λογική του όλα ή τίποτα, και αν δεν αποτολμηθεί η σύγκρουση με
τις «κόκκινες γραμμές» του συστήματος και της ΕΕ οι προοπτικές είναι ζοφερές
για το λαό μας . Ήλθε η ώρα οι ζωντανές και μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς
και της εργασίας να συμπορευθούν πολιτικά και να πρωτοστατήσουν στον αγώνα αυτό
έχοντας πάντοτε ορθάνοιχτες τις πόρτες σε όλους τους οργανωμένους και ανένταχτους
αριστερούς που θέλουν να συμμετέχουν μετωπικά σε αυτόν.
Βασάλος Γιώργος υποψήφιος διδάκτωρ,
Βρυξέλλες
Βρυξέλλες
Βέμος Παναγιώτης, μαθηματικός
Γεωργακάκης Βαγγέλης, εκδότης
Δαφερμάκης Μανώλης, Επικ. Καθηγητής Παν.
Κρήτης
Κρήτης
Κακαγιάννης Νίκος, συνταξιούχος
εκπαιδευτικός
εκπαιδευτικός
Κακαρίνος Γιώργος, Ψυχίατρος, υποψ.
διδάκτωρ φιλοσοφίας
διδάκτωρ φιλοσοφίας
Κατσαρός Κυριάκος, πολ. επιστήμονας
Λιόσης Βασίλης, μαθηματικός
Μαρούσης Γιώργος, συγγραφέας
Μαυρουδέας Σταύρος, καθηγητής Παν.
Μακεδονίας
Μακεδονίας
Μεϊμάρης Τριαντάφυλλος, Μέλος ΔΣ
Συλλόγου Υπαλλήλων Κ.Υ. ΥΠΑΙΘ
Συλλόγου Υπαλλήλων Κ.Υ. ΥΠΑΙΘ
Νικολακόπουλος Γιάννης, φυσικός
Παγουλάτου Μάρθα, εργοθεραπεύτρια
Παπαδάτος Δημοφάνης, οικονομολόγος,
μέλος ΔΣ ΣΥΤΕ
μέλος ΔΣ ΣΥΤΕ
Παπαδόπουλος Νίκος, υποψήφιος διδάκτωρ
φιλοσοφίας, Παρίσι
φιλοσοφίας, Παρίσι
Παριανός Γιώργος, δικηγόρος
Πατέλης Δημήτρης, Αν. Καθηγητής Πολ.
Κρήτης
Κρήτης
Περδίκης Διονύσης, μεταδιδακτορικός
ερευνητής, Βερολίνο
ερευνητής, Βερολίνο
Ρούσης Γιώργος, ομότιμος καθηγητής Παντείου
Πανεπιστημίου
Πανεπιστημίου
Στραβελάκης Νίκος, οικονομολόγος
Φαγογένης Κώστας,
εκπαιδευτικός-κοινωνιολόγος
εκπαιδευτικός-κοινωνιολόγος
Φρατζεσκάκης Μανώλης, δικηγόρος
Χατζόπουλος Στάθης, δικηγόρος
Χρύσης
Αλέξανδρος, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου
Αλέξανδρος, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου