«Αυτοσχεδιάσαμε, διχάσαμε, κοροϊδέψαμε, αποτύχαμε» - Φαιακία

«Αυτοσχεδιάσαμε, διχάσαμε, κοροϊδέψαμε, αποτύχαμε»

Μία από τις τρα­γι­κό­τε­ρες συνέ­πειες της κυβερ­νη­τι­κής κωλο­τού­μπας είναι η βαθειά απα­γο­ή­τευ­ση των νέων, που μετά από χρό­νια απου­σί­ας από τους “μου­χλια­σμέ­νους” σχη­μα­τι­σμούς ξανα­βγή­καν στο προ­σκή­νιο της πολι­τι­κής δρά­σης στις παρα­μο­νές του δημο­ψη­φί­σμα­τος σε ένα κλί­μα ανά­τα­σης, συλ­λο­γι­κό­τη­τας και συμ­με­το­χής… Τι θα γίνει με αυτούς τους νέους άν η εύλο­γη αλλά και η καλ­λιερ­γού­με­νη απο­γο­ή­τευ­ση τους νικήσει;;;
Αντι­γρά­φου­με από τον ιστό­το­πο Nooz. gr το πολύ καθα­ρό γράμ­μα του νεα­ρού τρα­γου­δι­στή Στά­θη Δρο­γώ­ση

«Αυτοσχεδιάσαμε, διχάσαμε, 

κοροϊδέψαμε, αποτύχαμε»


Την από­φα­ση να παραι­τη­θεί από μέλος της γραμ­μα­τεί­ας του
Τμή­μα­τος Πολι­τι­σμού του ΣΥΡΙΖΑ και από το κόμ­μα έκα­νε γνω­στή με ανάρ­τη­σή του
στο twitter, ο τρα­γου­δο­ποιός Στά­θης Δρογώσης.
Ο γνω­στός καλ­λι­τέ­χνης, έχει εκλε­γεί δημο­τι­κός σύμ­βου­λος με
την «Ανοι­χτή Πόλη» παρά­τα­ξη που έχει τη στή­ρι­ξη του ΣΥΡΙΖΑ στον Δήμο Αθηναίων.
Στο κεί­με­νο – κατα­πέλ­τη για τα πεπραγ­μέ­να της πρώτης
Αρι­στε­ρής κυβέρ­νη­σης στην Ελλά­δα, ο
τρα­γου­δι­στής ασκεί σκλη­ρή κρι­τι­κή στα στε­λέ­χη του κόμ­μα­τος και τις κινή­σεις της
κυβέρνησης!
«Αυτο­σχε­διά­σα­με στην πλά­τη του ελλη­νι­κού λαού, κάνα­με ένα
γελοίο δημο­ψή­φι­σμα, διχά­σα­με τον κόσμο», είναι μερι­κά μόνο από τα λόγια του
Στά­θη Δρογώση..
Η ανα­κοί­νω­ση του Στά­θη Δρο­γώ­ση έχει ως εξής:
«Και τώρα ένα μικρό κεί­με­νο απολογισμού.
Απο­χώ­ρη­σα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ήμουν μέλος 3 περί­που χρόνια.
Εκλέ­χτη­κα δημο­τι­κός σύμ­βου­λος με την παρά­τα­ξη Ανοι­χτή Πόλη και ήμουν μέλος
δια­δο­χι­κά των οργα­νώ­σε­ων Νέας Σμύρ­νης, Εξαρ­χεί­ων και τελευ­ταία της Κυψέ­λης. Επίσης
ήμουν εκλεγ­μέ­νο μέλος της γραμ­μα­τεί­ας του τμή­μα­τος πολιτισμού.
Συμ­με­τεί­χα ενερ­γά στη ζωή του κόμ­μα­τος. Για το πρό­γραμ­μα του
πολι­τι­σμού μαζί με άλλου συντρό­φους σε μια μικρή ομά­δα προ­σπα­θή­σα­με να
φτιά­ξου­με από την αρχή και να εμπλου­τί­σου­με κάποιες παλιές προ­τά­σεις για τη
μου­σι­κή στη χώρα. Προ­τά­σεις για τα επαγ­γελ­μα­τι­κά δικαιώ­μα­τα των μου­σι­κών, για
τη μου­σι­κή εκπαί­δευ­ση, για τα μου­σι­κά σχο­λεία. Για τις ορχή­στρες και για τα
ιδιω­τι­κά ωδεία. Για το καθε­στώς των πνευ­μα­τι­κών δικαιω­μά­των. Κάποιες προ­τά­σεις πέρασαν
στο προ­ε­κλο­γι­κό πρό­γραμ­μα του ΣΥΡΙΖΑ. Θέλω δημο­σί­ως να πω ότι γνώρισα
εξαι­ρε­τι­κούς συντρό­φους και φίλους εκεί. Και ότι είμαι περή­φα­νος για τη δουλειά
που έγινε.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε τάσεις αλλά και ανέ­ντα­χτους αριστερούς.
Ξεκί­νη­σα ως ανέ­ντα­χτος αλλά στην πορεία βρή­κα τα κεί­με­να των 53 πάρα πολύ
σωστά. Ομο­λο­γώ ότι οι φίλοι μου (που τους είχα γνω­ρί­σει στα διά­φο­ρα κινήματα)
ήταν σε αυτή την τάση. Έτσι εδώ και ένα χρό­νο συμ­με­τεί­χα και στις συζητήσεις
αυτής της ομά­δας. Οι θέσεις αυτή της ομά­δας είναι γνω­στές και θα πω μόνο ότι το
πιο κινη­μα­τι­κό κομ­μά­τι του κόμ­μα­τος ήταν εκεί. Άνθρω­ποι που είχαν στή­σει δίκτυα
αλλη­λεγ­γύ­ης και που είχαν λιώ­σει στην κού­ρα­ση για τα κινή­μα­τα γει­το­νιάς. Και
άνθρω­ποι που είχαν παλέ­ψει για τα ανθρώ­πι­να δικαιώ­μα­τα, για τους μετα­νά­στες τους
πρό­σφυ­γες, για την καταστολή.
Με το υπό­λοι­πο κόμ­μα σιγά σιγά απο­κό­πη­κα. Οι λεγόμενοι
προ­ε­δρι­κοί σιγά σιγά έδει­ξαν ένα εθι­σμό στην εξου­σία ενώ η αρι­στε­ρή πλατφόρμα
και κυρί­ως το αρι­στε­ρό ρεύ­μα είχε θέσεις με τις οποί­ες δια­φω­νού­σα. Πολιτικά.
Πρέ­πει να ομο­λο­γή­σω ότι η γραμ­μή που ακο­λου­θή­σα­με κάποιοι,
έχα­σε. Πιστεύ­α­με ότι θα στα­μα­τή­σει η λιτό­τη­τα μέσα στην ευρω­ζώ­νη. Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ
θα τα κατά­φερ­νε να δια­πραγ­μα­τευ­τεί καλύ­τε­ρα. Κι ότι στο τέλος θα ακύ­ρω­νε το
μεγα­λύ­τε­ρο μέρος των νόμων που τσά­κι­σαν τους αδύ­να­τους στη χώρα. Δυστυ­χώς δεν
φωνά­ζα­με μόνο για τις δικές μας θέσεις. Επι­τε­θή­κα­με άγρια στους πολιτικούς
αντί­πα­λους. Και ναι κάποιοι όντως από αυτούς είναι εντε­λώς σάπιοι αλλά γενικά
διχά­σα­με τον κόσμο. Γερ­μα­νο­τσο­λιά­δες τους λέγα­με και δοσί­λο­γους. Πιστεύ­α­με σωστά
ότι η δημο­κρα­τία δε λει­τουρ­γού­σε στη χώρα. (Βέβαια μετά ψήφι­ζε η
“αρι­στε­ρή” Βου­λή τα ξημε­ρώ­μα­τα αρι­στε­ρό μνη­μό­νιο αλλά θα το σχολιάσω
μετά)
Από την άλλη όμως υπήρ­χαν επι­χει­ρή­μα­τα από λογι­κούς ανθρώπους
που μας τόνι­ζαν ότι στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δεν είχα­με σχέ­διο. Δυστυ­χώς είναι
αλή­θεια. Για παρά­δειγ­μα φάνη­κε να πηγαί­νου­με για ρήξη αλλά αδειά­σα­με τα κρατικά
ταμεία πλη­ρώ­νο­ντας όλες τις δόσεις. Βάλα­με υπουρ­γό τον Βαρου­φά­κη ο οποί­ος είχε
κάποιες ενδια­φέ­ρου­σες από­ψεις ( και αρκε­τό ναρ­κι­σι­σμό) αλλά τον αδειά­σα­με μετά.
Πολι­τευ­τές του ΠΑΣΟΚ μπή­καν στον κρα­τι­κό μηχα­νι­σμό. Ο Σαγιάς, ο Ταγ­μα­τάρ­χης, ο
Μάρ­δας και άλλοι πολ­λοί δεν ήξε­ραν τίπο­τα για τις συλ­λο­γι­κές μας αποφάσεις.
Δε θέλω να σας κου­ρά­ζω. Ο Τσί­πρας δεν εμπι­στεύ­τη­κε το κόμμα
του. Προ­τί­μη­σε να του δώσει δια­κο­σμη­τι­κό ρόλο. Και έφτια­ξε μια νέα μικρή ομάδα
στε­λε­χών για να κυβερνήσει.

Μακά­ρι όμως και αυτός να είχε ένα σχέ­διο. Έστω δεξιό.
Αυτο­σχε­διά­σα­με στην πλά­τη του ελλη­νι­κού λαού. Εμείς κλεί­σα­με τις τράπεζες.
Κάνα­με ένα δημο­ψή­φι­σμα ( στο οποίο στή­ρι­ξα το όχι αλλά για άλλους λόγους) το
οποίο πραγ­μα­τι­κά ήταν γελοίο. Και ενώ ο κόσμος με θάρ­ρος δεν άκου­σε τα
παπα­γα­λά­κια ο Τσί­πρας προ­σχώ­ρη­σε στο Ναι μέσα σε λίγες ώρες. Λόγω ανικανότητας
το οικο­νο­μι­κό επι­τε­λείο του ΣΥΡΙΖΑ σε 6 μήνες χει­ρο­τέ­ρε­ψε την κατά­στα­ση στη χώρα.
Ναι σύντρο­φοι πιστεύω ότι φέρα­με χει­ρό­τε­ρο μνη­μό­νιο και αυξή­σα­με την ανεργία.
Όλα αυτά θα μπο­ρού­σα να τα δεχτώ. Να μεί­νω μέσω και να
παλέ­ψω. Δυστυ­χώς όμως υπάρ­χουν πολ­λά μαύ­ρα σημεία.
Αν δεχτού­με ότι η συμ­φω­νία ήταν μονό­δρο­μος για­τί διχά­σα­με τον
κόσμο τόσα χρό­νια; Για­τί ο Σαμα­ράς ήταν δοσί­λο­γος ενώ ο Δρα­γα­σά­κης όχι;
Για­τί δεν κάνα­με νωρί­τε­ρα τη στρο­φή; Για­τί δεν κάναμε
νωρί­τε­ρα την ρήξη;
Για­τί δεν κάνα­με 7 μήνες κάτι για τη δια­πλο­κή; Για τη
δια­φθο­ρά; Για­τί ο συστη­μι­κός τύπος μας στηρίζει;
Επί­σης για­τί ξεφτι­λί­σα­με κι εμείς το σύνταγ­μα και τη
δημο­κρα­τία ψηφί­ζο­ντας με εξευ­τε­λι­στι­κές δια­δι­κα­σί­ες μνη­μό­νια και χαρά­τσια; Πως
γίνε­ται να κάνα­με κου­ρε­λό­χαρ­το το πρό­γραμ­μα της Θεσ­σα­λο­νί­κης; Και μάλι­στα να το
λέμε με θρά­σος χωρίς τύψεις… Ζήτη­σε κανείς μια συγγνώμη;
Δεν είμαι καλός στα πολι­τι­κά κείμενα.
Έφυ­γα από τον ΣΥΡΙΖΑ για­τί πιστεύω ότι η συμ­φω­νία που
υπέ­γρα­ψε θα δια­λύ­σει κι άλλο τους πιο φτω­χούς ανθρώ­πους. Δεν υπάρ­χει πιο απαλό
ή πιο καλό μνη­μό­νιο. Επί­σης δεν πιστεύω ότι υπάρ­χουν ρωγ­μές και άλλα τέτοια
κου­ρα­φέ­ξα­λα Και να υπήρ­χαν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει τεχνο­κρά­τες ικα­νούς να φτιάξουν
κάποιες δικλεί­δες ασφα­λεί­ας έστω και σε αυτό το πρόγραμμα.
Αλλά το πιο σημα­ντι­κό είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με τις συμπεριφορές
των προ­ε­δρι­κών έχα­σε και το ηθι­κό του πλε­ο­νέ­κτη­μα. Κάνα­με ανή­θι­κες πολιτικές
πρά­ξεις. Κοροϊ­δέ­ψα­με τον κόσμο. Και συνε­χί­ζουν κάποιοι να το κάνουν. Η μόνη
κόκ­κι­νη γραμ­μή τους είναι λένε να παρα­μεί­νει η αρι­στε­ρά στην εξου­σία. Ποια
αρι­στε­ρά; Ποια εξουσία;
Πιστεύω ότι οι σύντρο­φοι που θα μεί­νουν δεν είναι προ­δό­τες ή
σάπιοι. Κάποιοι έχουν την άπο­ψη ότι θα τα κατα­φέ­ρει ο ΣΥΡΙΖΑ να βοη­θή­σει τη
χώρα. Δεν έχω πέσει και πολύ μέσα στις ανα­λύ­σεις μου τα τρία αυτά χρό­νια οπότε
μπο­ρεί να κάνω και τώρα λάθος.
Και σε κάποιους που θα ρωτή­σουν ποια λύση προ­τεί­νω έχω μόνο
μια απά­ντη­ση. Δυστυ­χώς το πολι­τι­κό προ­σω­πι­κό της χώρας (στο οποίο αποτυχημένα
και με κάποια δια­σταλ­τι­κή ερμη­νεία ανή­κω κι εγώ ως δημο­τι­κός σύμ­βου­λος) είναι
εντε­λώς αμόρ­φω­το και απο­τυ­χη­μέ­νο. Δεν είναι λύση η δραχ­μή αν δεν έχεις
πρό­γραμ­μα συνε­κτι­κό και ανθρώ­πους να το εφαρ­μό­σουν. Δεν είναι λύση και το
μνη­μό­νιο που γρά­φουν οι ξένοι και το ψηφί­ζει η βου­λή σχε­δόν αμετάφραστο.
Δεν είναι λύση τα συν­θή­μα­τα. Και τα νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρα και
δυστυ­χώς τα “αρι­στε­ρά”. Όλοι οι δρό­μοι είναι δύσκο­λοι. Θα ήθε­λα να
υπήρ­χε μια κίνη­ση ένας φορέ­ας που να εξη­γού­σε στον κόσμο με ειλι­κρί­νεια τα
επό­με­να βήμα­τα. Οι μνη­μο­νια­κοί (και πια ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μαζί τους) απλά πιπιλάνε
το success story. Και δυστυ­χώς άλλα κομ­μά­τια της Αρι­στε­ράς κάνουν μόνο
δια­πι­στώ­σεις αλλά δε λένε στον κόσμο ότι ακό­μα και αν βγού­με από ΕΕ ή από
ευρω­ζώ­νη θα κάνου­με και άλλες θυσί­ες. Δεν υπάρ­χει εύκο­λος δρό­μος. Προ­σω­πι­κά θα
ξανα­στη­ρί­ξω τα κινή­μα­τα γει­το­νιάς. Τα δίκτυα αλλη­λεγ­γύ­ης και θα τρα­βη­χτώ λίγο
από κόμ­μα­τα. Εννο­εί­ται ότι θα ήθε­λα να πάει καλό εκλο­γι­κά αυτό το μέτω­πο που
φτιά­χνε­ται για να υπάρ­χει και στη Βου­λή μια αρι­στε­ρή άλλη άποψη.
Κλεί­νο­ντας να πω ότι για τη στά­ση μου στο δημο­τι­κό συμβούλιο
και την ανοι­χτή πόλη θα απο­φα­σί­σω μαζί με τους συντρό­φους μου εκεί. Για την ώρα
η ανοι­χτή πόλη δεν στη­ρί­ζει αυτές τις πολι­τι­κές και τις είχε καταγ­γεί­λει. Αν η
πλειο­ψη­φία της στη­ρί­ξει τον Βού­τση στις μνη­μο­νια­κές του επι­λο­γές που θα
τσα­κί­σουν πάλι τους δήμους δυστυ­χώς θα φύγω και από κει. Ελπί­ζω όμως ότι δε θα
συμβεί.
Επει­δή έχω τρο­με­ρή δου­λειά με τον δίσκο μου και με τη μουσική
μου γενι­κά δε θα μπο­ρέ­σω να απα­ντή­σω σε όλα τα σχόλια.
Και από δω και πέρα στις σελί­δες θα γρά­φω για τη μου­σι­κή μου
και για τη δου­λειά μου. Καλή συνέ­χεια σε όλους».
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted