Ας μιλήσουμε ανοιχτά… - Φαιακία

Ας μιλήσουμε ανοιχτά…

… προ­τεί­νει ο φίλ­τα­τος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νίκος Μητσιά­λης σε μία ανα­σκό­πη­ση της πολι­τι­κής επι­και­ρό­τη­τας… Σας την παραθέτουμε

Ας μιλή­σου­με ανοιχτά


Από
και­ρό τώρα βασα­νί­ζο­νται με τις προ­σθα­φαι­ρέ­σεις μετρώ­ντας αν τους βγαί­νουν τα «κου­κιά»
για να
εξα­σφα­λί­σουν τους 180 προ­κει­μέ­νου να βγά­λουν από αυτή τη βου­λή πρόεδρο
δημο­κρα­τί­ας και να απο­φύ­γουν την «περι­πέ­τεια» των πρό­ω­ρων εκλο­γών… Μια
περι­πέ­τεια που θα τους στε­ρή­σει αρκε­τά βου­λευ­τι­κά μερο­κά­μα­τα σε σχέ­ση με την
κανο­νι­κή λήξη της θητεί­ας της σημε­ρι­νής κυβέρ­νη­σης… Μετρη­μέ­νες οι μέρες τους
που για πάρα πολ­λούς από δαύ­τους θα είναι ορι­στι­κά οι τελευ­ταί­ες μια που ο λαός
θα τους απο­στρα­τεύ­σει οπωσ­δή­πο­τε… Αυτό το γνω­ρί­ζουν πολύ καλά. Τα εκλογικά
απο­τε­λέ­σμα­τα των ευρω­ε­κλο­γών τους έδω­σαν πικρή και μη ανα­στρέ­ψι­μη γεύση… 
Ανα­τρι­χιά­ζουν
στην ιδέα της πρό­ω­ρης απο­μά­κρυν­σης τους από τα τηλε­ο­πτι­κά σόου , από το
καφε­νείο της βου­λής και από όλες γενι­κά τις κομ­μα­τι­κές και κοσμι­κές εμφανίσεις ,
για­τί ασφα­λώς χωρίς το βου­λευ­τι­κό και πολύ περισ­σό­τε­ρο το υπουρ­γι­κό «ένδυ­μα»
όπως είχε πει και ο μακα­ρί­της Κατσι­φά­ρας «δεν θα τους ήξε­ρε ούτε και ο θυρωρός
της πολυ­κα­τοι­κί­ας τους…» Πάνω από όλα η σωτη­ρία λοι­πόν του βου­λευ­τι­κού «μερο­κά­μα­του»
και όλων των άλλων φυσι­κά  «βοη­θη­μά­των…» που
απορ­ρέ­ουν από την λαϊ­κή εντο­λή… Όλα τα υπό­λοι­πα που ανα­μα­σά­νε με τη βοή­θεια και
των γνω­στών ψιτ­τα­κό­μορ­φων δημοσιοκάφρων
περί της απο­φυ­γής των εκλο­γών «προ­κει­μέ­νου η πατρίς να μην εισέλ­θει σε περί­ο­δο επικίνδυνων
κλυ­δω­νι­σμών αυτό το κρί­σι­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα…», είναι μπούρ­δες γαρ­νι­ρι­σμέ­νες με
μου­χλια­σμέ­νο πατριω­τι­σμό της κονόμας… 

Αυτό
για τους μαντρω­μέ­νους «αντι­προ­σώ­πους του λαού» στα κόμ­μα­τά που συμ­με­τέ­χουν στη
κυβέρ­νη­ση. Υπάρ­χουν όμως και οι άλλοι, οι ανε­ξάρ­τη­τοι βου­λευ­τές. Γι’ αυτούς εκλογές
με την εξά­ντλη­ση της τετρα­ε­τί­ας μοιά­ζει «μπρος γκρε­μός και πίσω ρέμα», σκη­νι­κό σκληρής
πραγ­μα­τι­κό­τη­τας… Να φτιά­ξουν κάποιο… κομ­μα­τί­διο? Με την φοβε­ρή πόλω­ση που
υπάρ­χει, η απο­τυ­χία εξα­σφα­λι­σμέ­νη… Να χωθούν στα ψηφο­δέλ­τια σε κάποιο από τα δυο
κόμ­μα­τα της συγκυ­βέρ­νη­σης? Αυτο­κτο­νία σκέ­τη, αφού από τους βου­λευ­τές που έχει
τώρα η νέα δημο­κρα­τία χωρίς το μπό­νους των 50 βου­λευ­τών είναι ζήτη­μα στη νέα
βου­λή αν θα μπο­ρέ­σει να δια­τη­ρή­σει μέχρι
εξή­ντα γαλά­ζιους… Όσο για το κόμ­μα του Βενι­ζέ­λου (κάτι μετα­ξύ ελιάς και πασοκ)  αν κατα­φέ­ρει να περά­σει το φράγ­μα του 3% – πολύ
αμφί­βο­λο  αυτό – οι  βου­λευ­τές που θα εκλέ­ξει  ίσα, ίσα θα συμπλη­ρώ­νουν τον αριθ­μό μιας ομάδας
ποδο­σφαί­ρου, χωρίς τους ανα­πλη­ρω­μα­τι­κούς φυσικά!!!
Η
μονα­δι­κή λοι­πόν διέ­ξο­δος, αν όχι όλων αυτών των ανε­ξάρ­τη­των βου­λευ­τών, αλλά
αρκε­τών από αυτούς για να απο­φύ­γουν τον «γκρε­μό» της πλή­ρους εξα­φά­νι­σης τους και
για να περά­σουν με κάποια σχε­τι­κή τύχη το «ρέμα» είναι η συμ­με­το­χή τους,
συνερ­γα­ζό­με­νοι στα νικη­φό­ρα ψηφο­δέλ­τια του Σύρι­ζα, γλι­στρώ­ντας έτσι στη βου­λή μέσα
από το ευρύ­χω­ρο μπό­νους… Το ίδιο και πολύ περισ­σό­τε­ρο ισχύ­ει και για την πνέουσα
τα λοί­σθια ΔΗΜΑΡ, η οποία θα ανα­γκα­στεί να χωθεί ανω­νύ­μως στα ψηφο­δέλ­τια του
Σύρι­ζα για­τί επω­νύ­μως – σαν κόμ­μα συνερ­γα­ζό­με­νο δηλα­δή – το μπό­νους για τον
Σύρι­ζα των 50 εδρών θα χάνο­νταν λόγω εκλο­γι­κού νόμου… Μια τέτοια από τώρα  «συμ­φω­νία φιλο­ξε­νί­ας» των παρα­πά­νω στα
ψηφο­δέλ­τια του Σύρι­ζα αυτό­μα­τα αφαι­ρεί την δυνα­τό­τη­τα της εξα­σφά­λι­σης των 180
για την εκλο­γή προ­έ­δρου δημο­κρα­τί­ας από την παρού­σα βου­λή με όλα τα γνωστά
επακόλουθα… 
Όμως
για ένα κόμ­μα που ευαγ­γε­λί­ζε­ται την αρι­στε­ρή ριζο­σπα­στι­κή ανα­τρο­πή το ερώτημα
βεβαί­ως που ανα­κύ­πτει είναι, αν ο σκο­πός αγιά­ζει τα μέσα… Αν δηλα­δή προκειμένου
να ανα­τρα­πεί η συγκυ­βέρ­νη­ση της κατα­στρο­φής είναι σκό­πι­μο να μετα­τρα­πεί η
κοι­νο­βου­λευ­τι­κή του ομά­δα σε ένα πολι­τι­κό σού­περ-μάρ­κετ, με την είσο­δο σ’ αυτήν
κάθε πρώ­ην μνη­μο­νια­κής και όχι μόνο «καρυ­διάς, καρύ­δι…» Είναι σίγου­ρο πως το βαθύ
σύστη­μα εξου­σί­ας πολύ θα ήθε­λε κάτι τέτοιο και φυσι­κά θα το επι­διώ­ξει… Όσοι
περισ­σό­τε­ροι «φιλο­ξε­νού­με­νοι» εκλε­γούν τόσο πιο εύκο­λα και πιο αποτελεσματικά
θα μπο­ρέ­σει να ελέγ­ξει την κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ομά­δα και εξ αυτής φυσι­κά και την μελλοντική
κυβέρ­νη­ση του Σύρι­ζα… Και ακό­μα πιο σοβα­ρό, ένα τέτοιο πολι­τι­κό περι­βάλ­λον που
θα δια­μορ­φω­θεί θα είναι δυνα­τόν κατά την άπο­ψή τους, να εξου­δε­τε­ρώ­σει και τις
όποιες οργα­νω­μέ­νες σημα­ντι­κές αρι­στε­ρές αντι­στά­σεις υπάρ­ξουν εντός του
κόμματος…
 Δυστυ­χώς όμως το μπρος γκρε­μός και πίσω ρέμα ,
δεν ισχύ­ει μόνο για όσους παρα­πά­νω εισο­δι­στές ανα­φέ­ρα­με, ισχύ­ει και για μια
σημα­ντι­κή μερί­δα Λαού που θέλει οπωσ­δή­πο­τε  εδώ και τώρα ανα­τρο­πή αυτής της κυβέρ­νη­σης των
εξο­ντω­τι­κών οικο­νο­μι­κών και όχι μόνο, μέτρων. Μια κυβερ­νη­τι­κή αλλα­γή  ακό­μα και με όλες αυτές τις ομολογουμένως
επι­κίν­δυ­νες «προ­σμί­ξεις», την έχει απο­λύ­τως ανά­γκη… Αλί­μο­νο αν σφρα­γί­σουν ο
Σαμα­ράς και ο Βενι­ζέ­λος έστω και με μια ασθε­νι­κή εκλο­γι­κή νίκη το διαρ­κές οικονομικό-κοινωνικό
τερα­τούρ­γη­μα τους… Πρέ­πει να ανα­τρα­πούν οπωσ­δή­πο­τε… Πρέ­πει να κινή­σει και πάλι
ο τρο­χός της ζωής μας σε ράγες μιας αγω­νι­στι­κής διαδικασίας… 
Να γεμί­σουν και πάλι οι πλα­τεί­ες με ενερ­γούς πολίτες
αγρυ­πνώ­ντας έτοι­μοι για αγώ­να με στό­χο αυτή τη φορά την υλο­ποί­η­ση όσων ο
Σύρι­ζα   υπο­σχέ­θη­κε στις προγραμματικές
δια­κη­ρύ­ξεις του… Να πάρει στα χέρια του ο Λαός τις εξε­λί­ξεις ταρά­ζο­ντας τους
στην αγω­νι­στι­κό­τη­τα για πραγ­μα­τι­κή αρι­στε­ρή ριζο­σπα­στι­κή πορεία… Αυτή τη φορά η
αδια­φο­ρία μας θα είναι δύο φορές έγκλη­μα.  Παράλ­λη­λα κοι­τά­ζο­ντας στο βάθος του ορί­ζο­ντα, πρέπει
να προ­σβλέ­που­με και στις εξε­λί­ξεις που μας περι­μέ­νουν σύντο­μα σε Ισπανία,
Ιτα­λία και οπωσ­δή­πο­τε με κάποια σχε­τι­κή αργο­πο­ρία και στη Γαλ­λία. Εξε­λί­ξεις που
και η δική μας στά­ση και πορεία θα αλλη­λό τρο­φο­δο­τή­σουν μια δυνα­μι­κή πορεία
ανα­μέ­τρη­σης με το γερ­μα­νο­κι­νού­με­νο κεφα­λαιο­κρα­τι­κό ιερα­τείο των Βρυ­ξελ­λών και
την ασυ­δο­σία των αγορών… 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted