από τον Μπέρνι στο κίνημα;;; - Φαιακία

από τον Μπέρνι στο κίνημα;;;

Είναι αλή­θεια, ότι δεν μπο­ρούν να περά­σουν απα­ρα­τή­ρη­τα και ασχο­λί­α­στα όσα συμ­βαί­νουν με την υπο­ψη­φιό­τη­τα Μπέρ­νι Σάντερς  για τις προ­ε­δρι­κές εκλο­γές των ΗΠΑ. Γι’ αυτό και παρα­θέ­του­με το πλη­ρο­φο­ρια­κό άρθρο του ενή­με­ρου και ενη­με­ρώ­νο­ντα Γιώρ­γου Μητρα­λιά, που αντι­γρά­φου­με από τον ιστό­το­πο: www.contra-xreos.gr




ΜΠΕΡΝΙ ΣΑΝΤΕΡΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΣΤΟ ΜΑΖΙΚΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΦΡΑΓΙΣΕΙ 
ΤΗ ΜΟΙΡΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ!


«Εργα­ζό­μα­στε για να δού­με τον Σάντερς να κερ­δί­ζει το χρί­σμα του Δημο­κρα­τι­κού Κόμ­μα­τος. Όμως, δεν κάνου­με μόνον αυτό. Πηγαί­νου­με πιο πέρα οικο­δο­μώ­ντας ένα κίνη­μα δημο­κρα­τί­ας σε αυτή τη χώρα». Η δήλω­ση είναι σαφής και ανή­κει στον Larry Cohen, πρώ­ην πρό­ε­δρο του συν­δι­κά­του (600.000 μέλη) Communications Workers of America, του μεγα­λύ­τε­ρου συν­δι­κά­του εργα­ζο­μέ­νων στις μετα­φο­ρές και στα ΜΜΕ των ΗΠΑ, που είναι ταυ­τό­χρο­να και (επί­ση­μος) «Κύριος Σύμ­βου­λος» στην υπό εξέ­λι­ξη προ­ε­κλο­γι­κή εκστρα­τεία του Μπέρ­νι Σάντερς. Ακό­μα μεγα­λύ­τε­ρη σημα­σία έχει όμως το γεγο­νός ότι με αυτή τη δήλω­ση άνοι­ξε η συγκέ­ντρω­ση συν­δι­κα­λι­στών –και όχι μόνο- που οργα­νώ­θη­κε την 1ης Απρι­λί­ου στο Σικά­γο από το συν­δι­κα­λι­στι­κό δίκτυο Labor for Bernie (1) που αριθ­μεί ήδη 12.000 μέλη, μετα­ξύ των οποί­ων 5 μεγά­λα εθνι­κά συν­δι­κά­τα και 90 τοπι­κές συν­δι­κα­λι­στι­κές ενώσεις! 
Η πρω­τα­πρι­λιά­τι­κη συν­δι­κα­λι­στι­κή συνά­ντη­ση του Σικά­γου δεν έκρυ­ψε ποτέ ότι, πέρα από τη συμ­βο­λή της στην καμπά­νια του Μπέρ­νι Σάντερς, στό­χος της είναι η δημιουρ­γία ενός ανε­ξάρ­τη­του εργα­τι­κού κινή­μα­τος που θα ανα­ζω­ο­γο­νή­σει ή ακό­μα και θα επα­νι­δρύ­σει το βορειο­α­με­ρι­κα­νι­κό συν­δι­κα­λι­στι­κό κίνη­μα πάνω σε ταξι­κές βάσεις! Ενδει­κτι­κή του πολι­τι­κού και κοι­νω­νι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού της είναι μάλι­στα η πρό­τα­ση που έγι­νε για τις «πέντε αρχές» γύρω από τις οποί­ες πρέ­πει να οικο­δο­μη­θεί αυτή «η νέα δύνα­μη για μια δημο­κρα­τι­κή οικο­νο­μία». Αυτές είναι: 
· η πάλη ενά­ντια στην οικο­νο­μι­κή ανισότητα 
· η αντι­με­τώ­πι­ση των δια­κρί­σε­ων που βασί­ζο­νται στη φυλή, το φύλο, και το σεξουα­λι­κό προσανατολισμό 
· η αντί­θε­ση στην οικο­νο­μία του διαρ­κούς πολέ­μου και της στρα­τιω­τι­κο­ποι­η­μέ­νης εξω­τε­ρι­κής πολιτικής 
· η πάλη ενά­ντια στη παγκό­σμια κλι­μα­τι­κή αλλαγή 
· η υπε­ρά­σπι­ση του δικαιώ­μα­τος να οργα­νώ­νεις με το εργα­τι­κό κίνη­μα να παί­ζει πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο στην προ­ώ­θη­ση των συμ­φε­ρό­ντων της εργα­τι­κής τάξης 
Αξί­ζει να ανα­φερ­θεί ότι μετα­ξύ των άλλων –ενδιά­με­σων- στό­χων του, το δίκτυο Labor for Bernie όρι­σε την συν-διορ­γά­νω­ση, από κοι­νού με άλλες μαζι­κές κοι­νω­νι­κές οργα­νώ­σεις κινή­μα­τα, στις 17 Ιου­νί­ου στο Σικά­γο, μιας μεγά­λης Λαϊ­κής Συνέ­λευ­σης (People’s Assembly), ενώ o ειση­γη­τής Larry Cohen ανήγ­γει­λε ότι η τελι­κή μάχη στο Συνέ­δριο του Δημο­κρα­τι­κού Κόμ­μα­τος που θα ορί­σει τον υπο­ψή­φιό του για τις προ­ε­δρι­κές εκλο­γές τον προ­σε­χή Ιού­λιο, θα γίνει τόσο μέσα όσο και έξω από αυτό καθώς το Συνέ­δριο θα «περι­κυ­κλω­θεί» από το μέγι­στο δυνα­τό αριθ­μό υπο­στη­ρι­κτών του Σάντερς! 
Η σημα­σία όχι πλέ­ον της πρό­θε­σης αλλά μάλ­λον της από­φα­σης να μετα­τρα­πεί η προ­ε­κλο­γι­κή εκστρα­τεία του «σοσια­λι­στή» γερου­σια­στή από το Βερ­μόντ σε δια­δι­κα­σία οικο­δό­μη­σης ενός μαζι­κού ανε­ξάρ­τη­του και δη εργα­τι­κού κινή­μα­τος είναι προ­φα­νής. Πρό­κει­ται για ένα γεγο­νός τερά­στιας ιστο­ρι­κής σημα­σί­ας. Όμως, δεν πρό­κει­ται μόνο για αυτό. Ανά­λο­γες δια­δι­κα­σί­ες οικο­δό­μη­σης ανε­ξάρ­τη­του μαζι­κού κινή­μα­τος ή ακό­μα και… κόμ­μα­τος πλη­θαί­νουν εσχά­τως και σε άλλους κοι­νω­νι­κούς χώρους μετα­ξύ των υπο­στη­ρι­κτών του Μπέρ­νι Σάντερς. Όπως για παρά­δειγ­μα, η πρω­το­βου­λία του δικτύ­ου των Berniecrats (2) να ξεκι­νή­σουν μια δια­δι­κα­σία δημιουρ­γί­ας ενός τερά­στιου ιστού ανε­ξάρ­τη­των εναλ­λα­κτι­κών υπο­ψη­φί­ων σε όλες τις εκλο­γές (από τον τοπι­κό σερί­φη μέχρι τον γερου­σια­στή!), που ενστερ­νί­ζο­νται και υπε­ρα­σπί­ζο­νται δημό­σια το ριζο­σπα­στι­κό πρό­γραμ­μα του Μπέρ­νι Σάντερς. Αυτή η δια­δι­κα­σία που φαί­νε­ται ότι έχει ήδη προ­χω­ρή­σει θεα­μα­τι­κά, έρχε­ται φυσι­κά σε ανοι­κτή σύγκρου­ση με τον παρα­δο­σια­κό αμε­ρι­κα­νι­κό δικομ­μα­τι­σμό –και πιο άμε­σα με το Δημο­κρα­τι­κό κόμ­μα- καθώς η δυνα­μι­κή της σπρώ­χνει προς τη δημιουρ­γία ενός.. τρί­του κόμ­μα­τος που θα κατε­βά­ζει τους δικούς του υπο­ψη­φί­ους για όλα τα δημό­σια αξιώ­μα­τα σε όλη τη χώρα!… 
Με δεδο­μέ­νο λοι­πόν ότι αυτή η πορεία προς τη δημιουρ­γία του μαζι­κού ανε­ξάρ­τη­του ριζο­σπα­στι­κού κινή­μα­τος συν­δυά­ζε­ται πια με την αλυ­σί­δα των σαρω­τι­κών νικών του (3) και την εκτό­ξευ­ση στα ύψη της δημο­τι­κό­τη­τας ενός Μπέρ­νι Σάντερς που ξεση­κώ­νει τερά­στια πλή­θη και απει­λεί τώρα άμε­σα την εκλε­κτή του μεγά­λου κεφα­λαί­ου, δεν μπο­ρεί να εκπλή­ξει ούτε η έκδη­λη –στα όρια του πανι­κού- ανη­συ­χία του αμε­ρι­κα­νι­κού κατε­στη­μέ­νου, ούτε ο πρω­το­φα­νής εκνευ­ρι­σμός της Χίλα­ρι, που συμ­βά­λει στην από­το­μη εκτρά­χυν­ση της αντι­πα­ρά­θε­σής της με τον Μπ. Σάντερς. 
Όλα αυτά σημαί­νουν όμως παρα­πέ­ρα οργή των εκα­τομ­μυ­ρί­ων υπο­στη­ρι­κτών του Σάντερς, παρα­πέ­ρα επι­τά­χυν­ση του απε­γκλω­βι­σμού τους από τον δικομ­μα­τι­σμό, και φυσι­κά, παρα­πέ­ρα ριζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σή τους, με απο­τέ­λε­σμα να ξεφτί­ζουν σε χρό­νο ρεκόρ οι παρα­δο­σια­κές δια­τα­ξι­κές «συναι­νέ­σεις» και οι λίγο ή πολύ διά­ση­μοι «προ­ο­δευ­τι­κοί» εκφρα­στές τους. Ιδού λοι­πόν για­τί ο γνω­στός στη χώρα μας ως υπο­στη­ρι­κτής των δικαί­ων της νομπε­λί­στας οικο­νο­μο­λό­γος Πωλ Κρού­γκ­μαν είναι στις ΗΠΑ ένας από τους κύριους πολέ­μιους του Σάντερς και υπο­στη­ρι­κτές της Κλί­ντον, με επι­χει­ρή­μα­τα μάλι­στα που ελά­χι­στα απέ­χουν από εκεί­να των πιστω­τών της Ελλά­δας. Και ιδού επί­σης για­τί τα κατε­ξο­χήν φιλε­λεύ­θε­ρα ΜΜΕ των ΗΠΑ, που είναι οι Τάϊμς της Νέας Υόρ­κης, η Ουά­σινγ­κτων Πόστ ή το CNN εγκα­τα­λεί­πουν τον συνή­θη καθω­σπρε­πι­σμό τους και χρη­σι­μο­ποιούν όλα τα μέσα, ακό­μα και τα πιο άθλια, για να χτυ­πή­σουν την θανά­σι­μη απει­λή που ονο­μά­ζε­ται Μπέρ­νι Σάντερς. 
Απέ­να­ντι σε αυτές τις αμε­ρι­κα­νι­κές εξε­λί­ξεις, που δεν διστά­ζου­με να χαρα­κτη­ρί­σου­με «κοσμοϊ­στο­ρι­κές», θα περί­με­νε κανείς ότι σύσ­σω­μη η διε­θνής αρι­στε­ρά θα πανη­γύ­ρι­ζε και θα είχε κινη­το­ποι­η­θεί για να εκφρά­σει την έμπρα­κτη αλλη­λεγ­γύη και υπο­στή­ρι­ξή της. Όμως, δυστυ­χώς δεν συμ­βαί­νει απο­λύ­τως τίπο­τα! Με ελά­χι­στες εξαι­ρέ­σεις, που δεν είναι τυχαίο ότι απα­ντώ­νται σε αυτή τη Λατι­νι­κή Αμε­ρι­κή που έχει βιώ­σει στο πετσί τι εστί αμε­ρι­κα­νι­κός ιμπε­ρια­λι­σμός, η διε­θνής αρι­στε­ρά περί άλλων τυρ­βά­ζει ή μάλ­λον δεν τυρ­βά­ζει τίπο­τα. Και για να εξη­γού­με­θα: Όσο σημα­ντι­κό και ελπι­δο­φό­ρο κι αν είναι –και όντως είναι- το μεγά­λο και ριζο­σπα­στι­κό κίνη­μα νεο­λαί­ας και εργα­ζο­μέ­νων που ανα­πτύσ­σε­ται αυτές τις μέρες στη Γαλ­λία, όσο και αν είναι μπρο­στά και όχι πίσω μας η μεγά­λη και τόσο ελπι­δο­φό­ρα κρί­ση με εστία την όλο και πιο ριζο­σπα­στι­κή Κατα­λο­νία, τίπο­τα δεν μπο­ρεί να συγκρι­θεί με τη σημα­σία, την άμε­ση και κυρί­ως την μακρο­πρό­θε­σμη, των γεγο­νό­των που δια­δρα­μα­τί­ζο­νται αυτό τον και­ρό στη καρ­διά της παγκό­σμιας υπερ­δύ­να­μης. Γεγο­νό­των που, όπως ήδη γρά­φα­με πριν από ένα μήνα, μπο­ρούν να αλλά­ξουν τον ρου της ιστο­ρί­ας! (4)  
Το συμπέ­ρα­σμά μας είναι κατη­γο­ρη­μα­τι­κό: η διε­θνής, και φυσι­κά η ελλη­νι­κή, αρι­στε­ρά έχει σήμε­ρα καθή­κον και υπο­χρέ­ω­ση να ενδια­φερ­θεί, να κινη­το­ποι­η­θεί, και να υπο­στη­ρί­ξει έμπρα­κτα και με όλες τις –ισχνές- δυνά­μεις της το μαζι­κό ριζο­σπα­στι­κό κίνη­μα που είναι υπό δια­μόρ­φω­ση στις Ηνω­μέ­νες Πολι­τεί­ες. Τόσο επει­δή αυτό ενσαρ­κώ­νει τη μεγα­λύ­τε­ρη υπαρ­κτή ελπί­δα στους χαλε­πούς για τους από κάτω, την ανθρω­πό­τη­τα και τον πλα­νή­τη και­ρούς μας, όσο και επει­δή έχει πολ­λά να διδα­χτεί από αυτό. Όσο για τον καθέ­να από εμάς, για τον –όχι άδι­κα- κατα­πτοη­μέ­νο και απο­θαρ­ρυ­μέ­νο αρι­στε­ρό, νεο­λαίο και εργα­ζό­με­νο που συχνά παλεύ­ει με την κατά­θλι­ψη, τολ­μά­με μια συμ­βου­λή: ακό­μα και τα φτω­χά αγγλι­κού­λια μας, επι­τρέ­πουν να γνω­ρί­σου­με αυτή την «άλλη» Αμε­ρι­κή και ταυ­τό­χρο­να να δια­μορ­φώ­σου­με τη δικιά μας γνώ­μη για τα γεγο­νό­τα που έχουν αρχί­σει να φέρ­νουν τα πάνω κάτω όχι στην περι­φέ­ρεια αλλά στη καρ­διά του ιμπε­ρια­λι­στι­κού τέρα­τος της επο­χής μας. Και όλα αυτά συν­δυά­ζο­ντας το τερ­πνόν μετά του ωφε­λί­μου καθώς εδώ στη γκρί­ζα Ευρώ­πη του 21ου αιώ­να, μας έχουν λεί­ψει τρο­με­ρά εικό­νες σαν κι αυτή μιας αμε­ρι­κα­νι­κής νεο­λαί­ας που κινη­το­ποιεί­ται κατά δεκά­δες και εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες καθώς εμπνέ­ε­ται και ενθου­σιά­ζε­ται από το ριζο­σπα­στι­κό λόγο ενός ηλι­κιω­μέ­νου «σοσια­λι­στή» εφή­βου που δεν φοβή­θη­κε να τα βάλει –ουσια­στι­κά μόνος του!- με το παντο­δύ­να­μο κατε­στη­μέ­νο της χώρας του. 
Συμ­βάλ­λο­ντας λοι­πόν στην προ­σπά­θεια να γνω­ρί­σου­με καλύ­τε­ρα τα τεκται­νό­με­να στις ΗΠΑ, κλεί­νου­με αυτό το άρθρο με το τρί­λε­πτο βίντεο της τόσο προ­φη­τι­κής καταγ­γε­λί­ας της συν­θή­κης ελευ­θέ­ρου εμπο­ρί­ου ΗΠΑ-Πανα­μά, που έκα­νε ο Μπέρ­νι Σάντερς στη διάρ­κεια της δια­δι­κα­σί­ας κύρω­σής της στην αμε­ρι­κα­νι­κή Γερου­σία το 2011. Εντυ­πω­σιά­ζει αν και δεν είναι διό­λου τυχαίο το γεγο­νός ότι ο Μπέρ­νι απο­κά­λυ­ψε το για­τί αυτής της παρά­ξε­νης συμ­φω­νί­ας του ιμπε­ρια­λι­στι­κού γίγα­ντα με τον μικρο­σκο­πι­κό Πανα­μά, ενώ πρό­βλε­ψε με μαθη­μα­τι­κή ακρί­βεια τις συνέ­πειές της που έγι­ναν παγκο­σμί­ως γνω­στές αυτές τις μέρες προ­κα­λώ­ντας το μεγα­λύ­τε­ρο σκάν­δα­λο της επο­χής μας. Η μετά­φρα­ση και οι ελλη­νι­κοί υπό­τι­τλοι οφεί­λο­νται στον Φίλιπ­πο Φιλιπ­πί­δη. Δεί­τε και ακού­στε τον Μπέρ­νι… και όσοι πιστοί προσέλθετε…
Σημειώ­σεις
3. Ο Μπέρ­νι Σάντερς μπό­ρε­σε μέσα σε δέκα μήνες να πετύ­χει ένα «θαύ­μα», να καλύ­ψει τη δια­φο­ρά των 50 ή ακό­μα και 60 ποσο­στιαί­ων μονά­δων που τον χώρι­ζαν από την Χίλα­ρι Κλί­ντον, με τις τελευ­ταί­ες δημο­σκο­πή­σεις να τον δίνουν μάλι­στα να προη­γεί­ται κατά 2% ή 3%!  Οι τελευ­ταί­ες μεγά­λες εκλο­γι­κές επι­τυ­χί­ες του οφεί­λο­νται στο ότι μεί­ω­σε ή και ανά­τρε­ψε τη δεδο­μέ­νη συντρι­πτι­κή υπε­ρο­χή της Χίλα­ρι στα εκλο­γι­κά σώμα­τα των Latinos (όπου ήδη προη­γεί­ται αυτός), στις μεγά­λες ηλι­κί­ες και στους Αφρο­α­με­ρι­κα­νούς, ενώ διεύ­ρυ­νε ακό­μα περισ­σό­τε­ρο τη δικιά του μεγά­λη υπε­ρο­χή στη νεο­λαία (75%-85%) και στις ηλι­κί­ες κάτω των 50 ετών, στους εργα­ζό­με­νους, στους «ανε­ξάρ­τη­τους» και στους «φιλε­λεύ­θε­ρους Δημο­κρα­τι­κούς». Πλη­θαί­νουν οι ενδεί­ξεις και οι δημο­σκο­πή­σεις που δεί­χνουν ότι δεν είναι πια διό­λου απί­θα­νο για τον Μπέρ­νι Σάντερς να κερ­δί­σει ακό­μα και το προ­πύρ­γιο της Κλί­ντον, τη Νέα Υόρκη.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted