Απέναντι στα δύσκολα… - Φαιακία

Απέναντι στα δύσκολα…

… Τοπο­θε­τεί­ται ο Υπουρ­γός ΠΑΠΕΝ Πανα­γιώ­ης Λαφα­ζά­νης στο άρθρο του στο περιο­δι­κό CRASH. Ανα­πα­ρά­γου­με το εξαι­ρε­τι­κά επί­και­ρο και σημα­ντι­κό άρθρο…

ΝΑ
ΑΠΟΜΟΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ «ΠΕΜΠΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ» 

Η Ελλά­δα, δια­χρο­νι­κά, σε όλες
τις δύσκο­λες ώρες που πέρα­σε βρή­κε τη δύνα­μη να στα­θεί όρθια και να αντεπεξέλθει
στις θύελλες.
Η σημε­ρι­νή
κρί­σι­μη ιστο­ρι­κή καμπή που δια­νύ­ει ο λαός μας δεν είναι χωρίς
προηγούμενο.
Έχου­με περά­σει στην
ιστο­ρία μας εξί­σου κακές, ίσως και πολύ χει­ρό­τε­ρες περιό­δους.
Περιό­δους κατά τις οποί­ες μάλι­στα, η απο­μό­νω­ση της χώρας έμοια­ζε καταθλιπτική
και ανυπέρβλητη.
Τα βγά­λα­με,
όμως, πέρα
.
Και τα βγάλαμε
πέρα, χάρη κυρί­ως στην αυτο­θυ­σία, το απα­ρά­μιλ­λο φρό­νη­μα, το
αγω­νι­στι­κό πνεύ­μα και την απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα ενός
λαού
, ο οποί­ος έβα­ζε πάνω από όλα την επι­βί­ω­ση, την αξιο­πρέ­πειά του και
τη δικαιοσύνη.
Αυτή είναι η μεγάλη
ιστο­ρι­κή πρό­κλη­ση, την οποία αντι­με­τω­πί­ζου­με σήμερα.
Σήμε­ρα η διάσωση
της χώρας μας συν­δέ­ε­ται στε­νά με την απόρ­ρι­ψη της υπο­τα­γής, με τη θέλη­σή μας να
αντέ­ξου­με σε δυσκο­λί­ες και με την από­φα­σή μας να συν­δέ­σου­με τα μεγά­λα «όχι» με
την ατα­λά­ντευ­τη προ­σπά­θεια για μια νέα προ­ο­δευ­τι­κή πορεία
ανα­συ­γκρό­τη­σης
, ανόρ­θω­σης και προ­ο­πτι­κά ανα­γέν­νη­σης του τόπου
μας.
Μακά­ρι να προκύψει
μια συμ­φω­νία που θα αντι­προ­σω­πεύ­ει έναν «έντι­μο συμ­βι­βα­σμό», αν
και ο όρος αυτός είναι αδό­κι­μος, ρευ­στός και χωρά­ει τα πάντα και
τίποτα.
Ωστό­σο, οι
λεγό­με­νοι εταί­ροι και το ΔΝΤ δεν ζητά­νε από την κυβέρ­νη­σή μας
μια συμ­φω­νία που θα σέβε­ται στοι­χειω­δώς την επι­βί­ω­ση του ελλη­νι­κού λαού και την
πρό­σφα­τη ριζο­σπα­στι­κή λαϊ­κή ετυμηγορία.
Τα πιο σκλη­ρά και
αδί­στα­κτα κατε­στη­μέ­να κέντρα σε Βερο­λί­νο, Βρυ­ξέλ­λες
και ΔΝΤ αυτό που θέλουν από τη χώρα μας είναι «γη και
ύδωρ». Ζητά­νε υπο­τα­γή και παρά­δο­ση. Ζητά­νε νέα μέτρα μεί­ω­σης συντά­ξε­ων και
μισθών, ξεπού­λη­μα της χώρας, νέους φόρους και νέες απορρυθμίσεις.
Η κυβέρ­νη­σή μας δεν
πρό­κει­ται να υπο­τα­χθεί ούτε να παραδοθεί.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν
πρό­κει­ται να συνυ­πο­γρά­ψει ποτέ νέα μέτρα σε βάρος των λαϊκών
στρω­μά­των
.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα
δεχθεί συμ­φω­νία που θα είναι ασύμ­βα­τη με τις ριζο­σπα­στι­κές του
δεσμεύ­σεις
.
Αν
Βερο­λί­νο, Βρυ­ξέλ­λες και ΔΝΤ
πιστεύ­ουν ότι είτε θα σύρουν τη χώρα και την κυβέρ­νη­σή μας στην
υπο­τα­γή, είτε θα μας σπρώ­ξουν στην κατάρ­ρευ­ση κάνουν διπλό λάθος.
Δεν θα συμ­βεί ούτε
το ένα ούτε το άλλο.

Αν «εταί­ροι» και
ΔΝΤ πιστεύ­ουν ότι θα μας εκβιά­σουν με όπλο την άρνη­ση
χρη­μα­το­δό­τη­σης
και ότι θα τρο­μο­κρα­τούν εσα­εί τον ελλη­νι­κό λαό με τον
«μπα­μπού­λα» της πτώ­χευ­σης και του εθνι­κού νομί­σμα­τος πλα­νώ­νται πλάνη
οικτρά.

Η Ελλά­δα
δια­θέ­τει πολ­λούς εναλ­λα­κτι­κούς δρό­μους
και μπο­ρεί να έχει προοπτική
χωρίς τη χρη­μα­το­δό­τη­ση από ΕΕ και ΔΝΤ και χωρίς τη ρευ­στό­τη­τα που δίνει με το
στα­γο­νό­με­τρο η ΕΚΤ προς τις τράπεζες.
Η Ελλά­δα μπο­ρεί να
αντι­με­τω­πί­σει το μαρ­τύ­ριο της στα­γό­νας που μας υπο­βάλ­λουν ΕΕ και ΔΝΤ
και το οποίο πνί­γει την οικο­νο­μία και οδη­γεί στην ασφυ­ξία τα
νοικοκυριά.
Αν η Ελλά­δα μπορεί
και έχει εναλ­λα­κτι­κές λύσεις, δεν ισχύ­ει κάτι ανά­λο­γο για την ΕΕ αλλά και το ΔΝΤ
με τις ληστρι­κές πολι­τι­κές τους.
Τα προ­βλή­μα­τα που
θα αντι­με­τω­πί­σει μια ΕΕ, η οποία παρα­παί­ει, από μια εναλ­λα­κτι­κή προοδευτική
Ελλά­δα θα είναι πελώ­ρια και μπο­ρεί να απο­δει­χθούν μη αντι­με­τω­πί­σι­μα και
ανυπέρβλητα.
Οι κάλ­τσες
ξηλώ­νο­νται ακό­μα και από έναν πόντο.
Η Ελλά­δα και μαζί
της η Κύπρος, συνι­στούν τη Νοτιο­α­να­το­λι­κή πλευ­ρά της
Ευρώ­πης
, στο σύνο­ρο τριών ηπείρων.
Το πολι­τι­κό
και γεω­στρα­τη­γι­κό βάρος
της χώρας μας είναι κρί­σι­μο, αν όχι
κεφαλαιώδες.
Η οικο­νο­μι­κή μας
διά­στα­ση, επί­σης, καθό­λου αμε­λη­τέα σε ποιο­τι­κές δυνατότητες.
Είναι δύσκο­λο να
νοη­θεί η Ευρω­παϊ­κή Ένω­ση, έστω και κατ’ επί­φα­ση, χωρίς την
Ελλά­δα. Το γεω­πο­λι­τι­κό κενό θα είναι τρα­γι­κό. Όπως είναι εκτός τόπου και χρόνου
να σκέ­φτο­νται κάποιοι ότι οι οικο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις ενός ελληνικού
χρε­ο­στα­σί­ου
ή ακό­μα περισ­σό­τε­ρο ενός Grexit, θα είναι
πολι­τι­κά και οικο­νο­μι­κά αμε­λη­τέ­ες για το μέλ­λον της ΕΕ.
Η Ελλά­δα θα
μπο­ρέ­σει να αντέ­ξει και σιγά-σιγά να ανορ­θω­θεί, από μία ρήξη με την ΕΕ που θα
επι­βά­λουν οι κυρί­αρ­χοι κύκλοι της. Η ΕΕ, όμως, είναι πιθα­νόν, όσο κι αν αυτό
μοιά­ζει παρά­δο­ξο, να υπο­στεί βαρύ­τα­το ή και θανά­σι­μο τραύ­μα σε
μια τέτοια περίπτωση.
Η Ευρώ­πη έχει κάθε
συμ­φέ­ρον να στη­ρί­ξει πραγ­μα­τι­κά την Ελλά­δα και όχι να μεί­νει προ­σκολ­λη­μέ­νη σε
άτεγ­κτες θρη­σκευ­τι­κού τύπου νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες ορθο­δο­ξί­ες και
νεο­α­ποι­κια­κούς ηγε­μο­νι­σμούς.
Άλλω­στε, η σκληρή
νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρη πορεία που τυφλά ακο­λου­θούν η ευρω­ζώ­νη και η
ΕΕ έχει προ­κα­λέ­σει μια βαθιά οικο­νο­μι­κή παρά­λυ­ση και παρακμή
στον ευρω­ε­νω­σια­κό χώρο.
Από την άλλη, η
επι­κυ­ριαρ­χία της Γερ­μα­νί­ας στην Ένω­ση έχει προσ­δώ­σει στην τελευ­ταία την όψη μιας
άτεγ­κτης Γερ­μα­νι­κή Ευρώ­πης, η οποία βλέ­πει δίπλα στη γερμανική
νομι­σμα­τι­κή και οικο­νο­μι­κή επι­κυ­ριαρ­χία, να κατι­σχύ­ει η αμερικάνικη
πολι­τι­κο­στρα­τιω­τι­κή ομπρέλα.
Σε κάθε περίπτωση,
πάντως, η Ελλά­δα οφεί­λει, έτσι κι αλλιώς, να παί­ξει πρω­το­πο­ρια­κό ρόλο με την
πορεία της και τη συμ­βο­λή της για μια προ­ο­δευ­τι­κή ανα­τρο­πή στην Ευρώ­πη. Η
νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρη μονε­τα­ρι­στι­κή γερ­μα­νι­κή Ευρώ­πη και μια ευρω­ζώ­νη με
δογ­μα­τι­κή αρχι­τε­κτο­νι­κή
, κατα­σκευα­σμέ­νη για το «λόμπι» του Βορ­ρά, δεν
έχουν κανέ­να μέλ­λον. Αυτή η Ευρώ­πη θα πνί­γε­ται στην οικο­νο­μι­κή στα­σι­μό­τη­τα, τις
μεγε­θυ­νό­με­νες αντι­θέ­σεις και αντι­πα­ρα­θέ­σεις, ενώ θα πολ­λα­πλα­σιά­ζει τους
κοι­νω­νι­κούς δια­χω­ρι­σμούς και τη φτώχεια.
Η προ­ο­δευ­τι­κή
ανα­τρο­πή στην Ελλά­δα μπο­ρεί να είναι το πρώ­το βήμα και μιας μεγά­λης ανατροπής
στην Ευρώ­πη. Ανα­τρο­πή στη χώρα μας δεν σημαί­νει μόνο μια νέα προ­ο­δευ­τι­κή
πορεία με σοσια­λι­στι­κούς ορί­ζο­ντες
αλλά και απαλ­λα­γή της πατρί­δας μας
από τα δεσμά της υπο­τέ­λειας και της εξάρ­τη­σης, με την εφαρ­μο­γή μιας νέας γνήσιας
ανε­ξάρ­τη­της και πολυ­διά­στα­της εξω­τε­ρι­κής και οικο­νο­μι­κής πολιτικής.
Σε αυτήν τη λογική
εντάσ­σε­ται και η θέση της κυβέρ­νη­σής μας να ενθαρ­ρύ­νει την κατα­σκευή
ενός αγω­γού στο ελλη­νι­κό έδα­φος
, που θα ξεκι­νά από τα
ελλη­νο­τουρ­κι­κά σύνο­ρα και θα φτά­νει στα σύνο­ρα με τη
FYROM και ο οποί­ος θα μετα­φέ­ρει ρώσι­κο φυσι­κό αέριο με
υπο­θα­λάσ­σιο αγω­γό μέσω της Μαύ­ρης Θάλασσας.
Ένα τέτοιο μεγάλο
κατα­σκευα­στι­κό έργο, εφ’ όσον υλο­ποιεί­το, θα είχε εξαι­ρε­τι­κά σημαντικά
ενερ­γεια­κά και δημο­σιο­νο­μι­κά οφέ­λη για τη χώρα, ενώ θα άνοι­γε ένα ποιο­τι­κά νέο
κεφά­λαιο στην ανά­πτυ­ξη των ελλη­νο­ρω­σι­κών σχέ­σε­ων, που θα μπο­ρού­σε να προσδώσει
άλλη μορ­φή στην περιο­χή μας και την Ευρώπη.
Η Ελλά­δα με κορμό
τον ΣΥΡΙΖΑ, τόσο με τον ΤΑΡ με αζέ­ρι­κο αέριο
όσο και με το νέο αγω­γό με ρώσι­κο αέριο αλλά και με σει­ρά άλλων
προ­σπα­θειών και πρω­το­βου­λιών, θέλει να κατα­στεί πλου­ρα­λι­στι­κός
ενερ­γεια­κός κόμ­βος συνερ­γα­σί­ας
, ειρή­νης και στα­θε­ρό­τη­τας στην περιοχή
και την Ευρώ­πη. Για μια Ευρώ­πη χωρίς νέα ψυχρο­πο­λε­μι­κά τεί­χη, χωρίς λογικές
απο­μό­νω­σης χωρών, χωρίς ηγε­μο­νι­κές επι­κυ­ριαρ­χί­ες, χωρίς νεοαποικιακές
συμπε­ρι­φο­ρές, στην οποία θα κυριαρ­χούν νέες αξί­ες ισό­τι­μης συνερ­γα­σί­ας και
συνα­νά­πτυ­ξης των λαών και χωρών μετα­ξύ τους και με τις γειτονικές
περιοχές.
Η Ελλά­δα μπο­ρεί και
πρέ­πει να ανοί­ξει πολυ­διά­στα­τους ορί­ζο­ντες οικο­νο­μι­κών και πολι­τι­κών σχέ­σε­ων που
θα δια­μορ­φώ­νουν νέα ερεί­σμα­τα όχι μόνο στη Ρωσία αλλά και στην
Κίνα, τη Βρα­ζι­λία, τη Λατι­νι­κή
Αμε­ρι­κή
, την Ινδία, τον Αρα­βι­κό
κόσμο
, τη ζώνη της Αφρι­κής και ασφα­λώς στο χώρο της
Μεσο­γεια­κής λεκάνης.
Η Ελλά­δα του ΣΥΡΙΖΑ
θα πάψει να είναι αμε­ρι­κα­νο­α­τλα­ντι­κό οικό­πε­δο, γερ­μα­νι­κό φέου­δο ή δορυ­φό­ρος του
αμε­ρι­κα­νο-ισραη­λι­νού Μεσα­να­το­λι­κού άξο­να και δεν θα είναι χώρα που θα
προ­σφέ­ρε­ται για πώλη­ση, ιδιω­τι­κο­ποιώ­ντας τους στρα­τη­γι­κούς τομείς της οικονομίας
της, τις στρα­τη­γι­κές επι­χει­ρή­σεις της, τις στρα­τη­γι­κές υπο­δο­μές και τα
στρα­τη­γι­κά της δίκτυα.
Στο πλαί­σιο της
νέας εξω­τε­ρι­κής και οικο­νο­μι­κής της πολι­τι­κής η Ελλά­δα απορ­ρί­πτει τη
διχο­το­μι­κή και υπο­τε­λή συνεκ­με­τάλ­λευ­ση του Αιγαί­ου είτε με τις
ΗΠΑ είτε με την Τουρ­κία είτε και με τους δύο
από κοι­νού, ενώ επι­διώ­κει την αξιο­ποί­η­ση του ορυ­κτού της πλού­του και ενδεχόμενων
κοι­τα­σμά­των υδρο­γο­ναν­θρά­κων με βάση το διε­θνές δίκαιο και το εθνι­κό της
συμφέρον.
Ακρι­βώς με βάση το
διε­θνές δίκαιο και ειδι­κό­τε­ρα το δίκαιο της θάλασ­σας, θέλου­με να διευ­θε­τη­θούν τα
προ­βλή­μα­τα στο Αιγαίο, έτσι ώστε το τελευ­ταίο να κατα­στεί θάλασ­σα
ειρή­νης
, γέφυ­ρα φιλί­ας και συνερ­γα­σί­ας για το καλό των
χωρών και των λαών που βρέ­χο­νται από αυτήν την πανέ­μορ­φη
θάλασ­σα
.
Η Ελλά­δα τού­τη τη
δύσκο­λη ώρα, μια από τις δυσκο­λό­τε­ρες στην ιστο­ρία της, αντι­με­τω­πί­ζει μια
ιστο­ρι­κή πρό­κλη­ση: να μετα­τρέ­ψει την κρί­ση και την τρα­γω­δία σε ευκαι­ρία και
δυνατότητα.

Μπο­ρού­με να
κερ­δί­σου­με αυτό το στοί­χη­μα αν απο­μο­νώ­σου­με την «πέμ­πτη
φάλαγ­γα
» που ήταν πάντα η κατά­ρα αυτού του τόπου. Την «πέμ­πτη φάλαγγα»
των ξένων κατε­στη­μέ­νων κέντρων, των ολι­γαρ­χών, των κυρί­αρ­χων μίντια και της
εγχώ­ριας πολι­τι­κής υπαλ­λη­λί­ας τους. Μπο­ρού­με να πετύ­χου­με, αν επι­δεί­ξου­με ως
λαός ενό­τη­τα, αγω­νι­στι­κό πνεύ­μα και πεί­σμα, θέλη­ση για μεγά­λες κινητοποιήσεις,
αντο­χή και δύνα­μη σε προ­σω­ρι­νές αντι­ξο­ό­τη­τες, σκε­πτό­με­νοι το προοδευτικό
ανορ­θω­τι­κό μέλ­λον που πρέ­πει να οικο­δο­μή­σου­με για τις γενιές που
έρχονται.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted