Είχε έμπνευση ο φίλτατος Σπύρος… Από πού την άντλησε; Μα προφανώς από κάποιον ηγετίσκο της συμφοράς, από εκείνους, που διαφεντεύουν τις τύχες μας… Κάτι μας έρχεται στο νου αλλά …ονόματα δεν λέμε.
Αυτό το τόσο πετυχημένο έργο, ενσωματώνει τις …’αρετές’ του σαλτιμπάγκου φορτωμένες, με την οργή, την απέχθεια αλλά και την πικρή ειρωνεία του Σπύρου… Μας αξίζει;;; Μπορεί…
Διαβάστε το και σκεφτείτε το…