COVID-19: Ψυχική νόσηση η «αναπόφευκτη» επόμενη πανδημία; - Φαιακία

COVID-19: Ψυχική νόσηση η «αναπόφευκτη» επόμενη πανδημία;

Στην ΦΑΙΑΚΙΑ έχου­με πολ­λές φορές προ­βάλ­λει τα μηνύ­μα­τα τα
σχε­τι­ζό­με­να με τους όρους προ­φύ­λα­ξης από τον ίδιο τον κορονοϊό… 
Ισως -κάνου­με την αυτο­κρι­τι­κή μας- υπο­τι­μή­σα­με την «άλλη»
πλευ­ρά του ζητή­μα­τος… Η παν­δη­μία δεν είναι μόνον ιός,
RNA,  ενδο­θή­λια, λεμ­φο­κύτ­τα­ρα, ιντερ­λευ­κί­νες κ.λ.π.
Εχει άμε­σες και απώ­τε­ρες ψυχο-κοι­νω­νι­κές επι­πτώ­σεις για τις οποί­ες οι κοινωνίες
μας είναι ουσια­στι­κά απρο­ε­τοί­μα­στες και οι ηγε­σί­ες μας ουσια­στι­κά αδιά­φο­ρες… Κάποιες
από τις ψυχο­λο­γι­κές επι­πτώ­σεις της «καρα­ντί­νας» είναι φανε­ρές στους δρό­μους και
στις πλα­τεί­ες… Συμπε­ρι­φο­ρές που κυμαί­νο­νται… Από την μία οι ανοι­χτά φοβικές,
που εκφρά­ζο­νται με καλύ­ψεις προ­σώ­που και χεριών γενι­κώς και σε κάθε στιγ­μή… Και
από την άλλη οι …λεβέ­ντι­κες με πλή­ρη περι­φρό­νη­ση όλων των υγιει­νο­λο­γι­κών κανόνων
και συστά­σε­ων… Πιθα­νό­τα­τα πρό­κει­ται για τα δύο άκρα της κατά­θλι­ψης και του
ανοι­χτού ή υπο­βό­σκο­ντος πανι­κού. Με συγκα­λυ­μέ­νη ή ανοι­χτή επι­θε­τι­κό­τη­τα και
άσκη­ση βίας καταρ­χήν στο στε­νό οικο­γε­νεια­κό περι­βάλ­λον αλλά και στο ευρύτερο…
Είναι μάλ­λον βέβαιο, πως τον επό­με­νο και­ρό θα συνα­ντή­σου­με πολλές
εκδο­χές αυτών των συμπε­ρι­φο­ρών και η ανά­γκη στή­ρι­ξης σε συλ­λο­γι­κό και ατομικό
επί­πε­δο είναι προ­φα­νής… Οι ειδι­κοί έχουν τον λόγο αλλά φοβό­μα­στε πως οι εισηγήσεις
τους θα χαθούν στην σκιά της δημο­σιο­λα­γνί­ας για τις επι­τυ­χί­ες των αριθ­μών και
την αύξη­ση των ποσο­στών δημοφιλίας…
Εν πάσει περι­πτώ­σει, σας παρα­θέ­του­με σχε­τι­κό κεί­με­νο από τον
ιατρι­κό ιστό­το­πο
Medscape, μετα­φρα­σμέ­νο με την βοή­θεια του μετα­φρα­στή της Google και την δική μας φροντίδα.Αναφέραται στις
ΗΠΑ αλλά οι γενι­κό­τε­ρες προ­ε­κτά­σεις του είναι αυτονόητες…
Οσοι θέλουν να δια­βά­σουν το κεί­με­νο original, ιδού η διεύθυνση:

COVID-19:
 Ψυχι­κή νόση­ση η «ανα­πό­φευ­κτη» επό­με­νη πανδημία;

Αν και η κοινωνική
απο­στα­σιο­ποί­η­ση επι­βρα­δύ­νει την εξά­πλω­ση του COVID-19, αναμ­φί­βο­λα θα έχει
αρνη­τι­κές συνέ­πειες για την ψυχι­κή υγεία και την ευη­με­ρία τόσο βραχυπρόθεσμα
όσο και μακρο­πρό­θε­σμα, λένε οι ειδι­κοί της δημό­σιας υγείας.
Σε ένα άρθρο που
δημο­σιεύ­θη­κε στις 10 Απρι­λί­ου στο JAMA Internal Medicine σχε­τι­κά με τις
συνέ­πειες της ψυχι­κής υγεί­ας του COVID-19, οι συγ­γρα­φείς προει­δο­ποιούν για
“παν­δη­μία” σε προ­βλή­μα­τα συμπε­ρι­φο­ράς και ψυχι­κές ασθένειες.
“Το COVID-19 είναι
ένα τραυ­μα­τι­κό συμ­βάν που όλοι βιώ­νου­με. Μπο­ρού­με να περι­μέ­νου­με ότι θα υπάρξει
αύξη­ση της ψυχι­κής ασθέ­νειας σε εθνι­κό επί­πε­δο”, δήλω­σε ο πρώτος
συγ­γρα­φέ­ας Sandro Galea, MD, DrPH, πρύ­τα­νης της Σχο­λής Δημό­σιας Υγείας,
Πανε­πι­στή­μιο της Βοστώ­νης, Μασα­χου­σέ­τη, είπε στο Medscape Medical News.
“Η εκπαί­δευ­ση
σχε­τι­κά με αυτό, ο έλεγ­χος για άτο­μα με συμ­πτώ­μα­τα και η δια­θε­σι­μό­τη­τα θεραπείας
είναι όλα σημα­ντι­κά για τον μετρια­σμό των συνε­πειών της ψυχι­κής υγεί­ας του
COVID-19”, πρό­σθε­σε η Galea.
Άγχος, κατά­θλι­ψη,
κακο­ποί­η­ση παιδιών
Η παν­δη­μία COVID-19
πιθα­νό­τα­τα θα οδη­γή­σει σε “ουσια­στι­κές” αυξή­σεις στο άγχος και την
κατά­θλι­ψη, τη χρή­ση ουσιών, τη μονα­ξιά και την ενδο­οι­κο­γε­νεια­κή βία. Επιπλέον,
με το κλεί­σι­μο του σχο­λεί­ου, η πιθα­νό­τη­τα επι­δη­μί­ας κακο­ποί­η­σης παι­διών είναι
“πολύ πραγ­μα­τι­κή”, σημειώ­νουν οι συγγραφείς.
Όπως ανα­φέρ­θη­κε από το
Medscape Medical News, μια πρό­σφα­τη εθνι­κή έρευ­να της Αμε­ρι­κα­νι­κής Ψυχιατρικής
Εται­ρεί­ας έδει­ξε ότι το COVID-19 επη­ρε­ά­ζει σοβα­ρά την ψυχι­κή υγεία των
Αμε­ρι­κα­νών, με τους μισούς ενή­λι­κες των ΗΠΑ να ανα­φέ­ρουν υψη­λά επί­πε­δα άγχους.
Οι συγ­γρα­φείς
προ­τεί­νουν ότι τρία βήμα­τα, που έχουν ληφθεί τώρα, μπο­ρούν να βοη­θή­σουν στην
προ­ε­τοι­μα­σία για τα προ­σε­χή προ­βλή­μα­τα ψυχι­κής υγεί­ας και συνα­φή προ­βλή­μα­τα που
θα προ­κύ­ψουν από την πανδημία.
Το πρώ­το βήμα είναι να
σχε­διά­σε­τε το ανα­πό­φευ­κτο της μονα­ξιάς και των επα­κό­λου­θων της, καθώς οι
πλη­θυ­σμοί απο­μό­νω­σαν σωμα­τι­κά και κοι­νω­νι­κά και να βρουν τρό­πους παρέμβασης.
Για να προετοιμαστούν,
οι συγ­γρα­φείς προ­τεί­νουν τη χρή­ση ψηφια­κών τεχνο­λο­γιών για τον μετρια­σμό του
αντί­κτυ­που της κοι­νω­νι­κής από­στα­σης, ακό­μη και κατά τη φυσι­κή απόσταση.
Ενθαρ­ρύ­νουν επί­σης χώρους λατρεί­ας, γυμνα­στή­ρια, στού­ντιο γιό­γκα και άλλα μέρη
που συνή­θως μαζεύ­ο­νται οι άνθρω­ποι για να προ­σφέ­ρουν τακτι­κά προγραμματισμένες
δια­δι­κτυα­κές δραστηριότητες.
Οι εργο­δό­τες μπορούν
επί­σης να βοη­θή­σουν προ­σφέ­ρο­ντας εικο­νι­κές τεχνο­λο­γί­ες που επι­τρέ­πουν στους
εργα­ζό­με­νους να εργά­ζο­νται από το σπί­τι και τα σχο­λεία θα πρέ­πει να αναπτύξουν
και να εφαρ­μό­σουν δια­δι­κτυα­κή μάθη­ση για παιδιά.
“Ακό­μη και με όλα
αυτά τα μέτρα, θα εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν τμή­μα­τα του πλη­θυ­σμού που είναι
μονα­χι­κοί και απο­μο­νω­μέ­νοι. Αυτό υπο­δη­λώ­νει την ανά­γκη για απομακρυσμένες
προ­σεγ­γί­σεις για προ­σέγ­γι­ση και έλεγ­χο για τη μονα­ξιά και τις σχε­τι­κές συνθήκες
ψυχι­κής υγεί­ας, ώστε να μπο­ρεί να παρέ­χε­ται κοι­νω­νι­κή υποστήριξη”,
σημειώ­νουν οι συγγραφείς.
Ανά­γκη για δημιουργική
σκέψη
Οι συγ­γρα­φείς
σημειώ­νουν ότι το δεύ­τε­ρο «κρί­σι­μο» βήμα είναι να υπάρ­χουν μηχα­νι­σμοί για την
παρα­κο­λού­θη­ση, την ανα­φο­ρά και την παρέμ­βα­ση, ιδιαί­τε­ρα όταν πρό­κει­ται για
ενδο­οι­κο­γε­νεια­κή βία και κακο­ποί­η­ση παιδιών.
“Τα άτο­μα που
κιν­δυ­νεύ­ουν από κακο­ποί­η­ση μπο­ρεί να έχουν περιο­ρι­σμέ­νες ευκαι­ρί­ες να αναφέρουν
ή να ζητούν βοή­θεια όταν οι απαι­τή­σεις σε κατα­φύ­γιο απαι­τούν παρατεταμένη
συμ­βί­ω­ση στο σπί­τι και περιο­ρί­ζουν τα ταξί­δια έξω από το σπί­τι”, γράφουν.
“Τα συστή­μα­τα θα
πρέ­πει να εξι­σορ­ρο­πή­σουν την ανά­γκη κοι­νω­νι­κής από­στα­σης με τη διαθεσιμότητα
ασφα­λών θέσε­ων για άτο­μα που βρί­σκο­νται σε κίν­δυ­νο, και τα συστή­μα­τα κοινωνικών
υπη­ρε­σιών θα πρέ­πει να είναι δημιουρ­γι­κά στις προ­σεγ­γί­σεις τους για
παρα­κο­λού­θη­ση των ανα­φο­ρών προ­βλη­μά­των”, λένε.
Τέλος, οι συγγραφείς
σημειώ­νουν ότι τώρα είναι η ώρα να ενι­σχυ­θεί το αμε­ρι­κα­νι­κό σύστη­μα ψυχικής
υγεί­ας σε προ­ε­τοι­μα­σία για τις προ­κλή­σεις που θέτει η παν­δη­μία COVID-19.
“Η κλι­μά­κω­ση της
θερα­πεί­ας εν μέσω κρί­σης θα απαι­τή­σει δημιουρ­γι­κή σκέ­ψη. Οι κοι­νό­τη­τες και οι
οργα­νι­σμοί θα μπο­ρού­σαν να εξε­τά­σουν το ενδε­χό­με­νο να εκπαι­δεύ­σουν μη
παρα­δο­σια­κές ομά­δες για να παρέ­χουν ψυχο­λο­γι­κές πρώ­τες βοή­θειες, βοη­θώ­ντας να
διδά­ξουν στο κοι­νό να κάνουν check in μετα­ξύ τους και να παρέχουν
υπο­στή­ρι­ξη”, γράφουν.
“Αυτή η δύσκολη
στιγ­μή εντού­τοις προ­σφέ­ρει την ευκαι­ρία να προ­ω­θή­σου­με την κατα­νό­η­σή μας για το
πώς να παρέ­χου­με ψυχο­λο­γι­κές πρώ­τες βοή­θειες και ψυχι­κή υγεία σε εθνι­κό επίπεδο
και να επι­κε­ντρω­θού­με στην πρό­λη­ψη, και να ανα­δυ­θού­με από αυτήν την παν­δη­μία με
νέους τρόπους “

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
1 Comment
Oldest
Newest Most Voted

Εξαι­ρε­τι­κή προ­σέγ­γι­ση του ζητή­μα­τος. Ίσως θα έπρε­πε να εξε­τα­στούν και οι παρά­πλευ­ρες απώ­λειες Υγεί­ας εξ αιτί­ας της απο­φυ­γής προ­σέ­λευ­σης στις δομές υγεί­ας από χρό­νιους αλλά και οξέ­ως πάσχο­ντες για τον φόβο του covid-19 ή και στην αδυ­να­μία αντι­με­τώ­πι­σής τους από τις δομές λόγω της ενα­σχό­λη­σής τους με τον covid-19.