Ολα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν… - Φαιακία

παραπληροφόρηση πολιτικά κείμενα

Ολα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν…

Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2014
Μίλτος Βασιλείου
Ετσι επι­γρά­φει το πολύ ανα­λυ­τι­κό του σημεί­ω­μα ο φίλ­τα­τος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ ΠΑΠ, που επει­χει­ρεί να διε­ρευ­νή­σει την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα πίσω από τα επιφαινόμενα…Τις υπο­σχέ­σεις δηλα­δή και τις δυνα­τό­τη­τες. Αρα και τις ελπίδες…

Ολα τρι­γύ­ρω αλλά­ζου­νε κι όλα τα ίδια μένουν…
Εάν για κάτι θα πρέ­πει να είναι περή­φα­νη η ΕΕ είναι ότι κατά­φε­ρε, με κατα­λύ­τη το ευρώ και την ευρω­ζώ­νη, να πιά­σει με θεα­μα­τι­κή ταχύ­τη­τα “πάτο” και να συνα­γω­νί­ζε­ται πλέ­ον για μια θέση στον “πάτο”.
Η καλ­λί­τε­ρη από­δει­ξη γι’ αυτό: Το 5ετές γερ­μα­νι­κό ομό­λο­γο, το καμά­ρι της. Ταυ­τό­χρο­να σημείο ανα­φο­ράς για τις χώρες της ΕΕ και μπα­μπού­λας γι αυτούς που εκφρά­ζουν αντιρ­ρή­σεις στη πολι­τι­κή της.

Σε αυτή την Ευρώ­πη επι­μέ­νει να μας κρα­τά­ει η συγκυ­βέρ­νη­ση και σε αυτή την “Ευρώ­πη που αλλά­ζει” μας υπό­σχο­νται ότι θέλουν να δώσουν τη μάχη της “εθνι­κής μας ανε­ξαρ­τη­σί­ας”, οι νέοι σωτή­ρες, επα­να­λαμ­βά­νο­ντας με καθυ­στέ­ρη­ση αυτά που έλε­γε κάπο­τε “προ­φη­τι­κά” ο Φώτης !!!!
Όσο για το κόστος από τη πρώ­τη δοκι­μα­σία, αυτό του­λά­χι­στον το γνω­ρί­σα­με. Όμως για το δεύ­τε­ρο, όπως προ­οιω­νί­ζε­ται, πολύ φοβά­μαι ότι θα το πλη­ρώ­σου­με με “συμ­φέ­ρο­ντες δια­κα­νο­νι­σμούς μακράς διάρ­κειας”. Ίσως η πολι­τι­κή της ΕΚΤ, που εξάγ­γει­λε πρό­σφα­τα ο Draghi να έχει σχέ­ση με τη συνά­ντη­ση του με τον Τσί­πρα, που είχε προη­γη­θεί των δηλώσεων.
Πολύ φοβά­μαι όμως ότι ο καθέ­νας κατά­λα­βε ό,τι ήθε­λε από αυτή τη “συνά­ντη­ση”.

Για­τί ο Draghi φαί­νε­ται απο­φα­σι­σμέ­νος να ακο­λου­θή­σει μια καθα­ρά “οικο­λο­γι­κή” οικο­νο­μι­κή πολι­τι­κή, που θα του επι­τρέ­ψει να κάνει μια ανα­κύ­κλω­ση του “άχρη­στου” ενερ­γη­τι­κού των τρα­πε­ζών και να ξανα­ρί­ξει στην αγο­ρά “ανα­κυ­κλω­μέ­να” προ­ϊ­ό­ντα, “με την εγγύ­η­ση” της ΕΚΤ, της τρά­πε­ζας του και φυσι­κά με τις αντί­στοι­χες κρα­τι­κές εγγυ­ή­σεις. Με άλλα λόγια το γνω­στό από ετών εφαρ­μο­ζό­με­νο και επο­νο­μα­ζό­με­νο ABS monetization plan. Έτσι οι τρά­πε­ζες θα πάρουν τα λεφτά τους, που δεν θα παίρ­ναν αλλιώς. Οι επι­τή­δειοι γύπες θα αγο­ρά­σουν φτη­νά, για να τα εξαρ­γυ­ρώ­σουν χοντρά. Αυτός θα βγά­λει το κάτι τις του, αφού θα δώσει την εγγύηση.

Και ποιος θα πλη­ρώ­σει “το βαρκάρη” ;
Μα ποιος άλλος εκτός από μας. Μήπως έχει πλη­ρώ­σει κανείς άλλος μέχρι σήμε­ρα; Αφού άλλω­στε θα υπάρ­χουν οι κρα­τι­κές εγγυήσεις.
Γι’ άλλη μια φορά θα ξανα­γί­νει ανα­δια­νο­μή των χρε­ών, όπου οι πολ­λοί θα πλη­ρώ­νου­με γι’ αυτούς που δανεί­στη­καν, αλλά και εκεί­νους που “αγό­ρα­σαν “ το χρέ­ος αυτών που δανεί­στη­καν. Γι άλλη μια φορά θα υπάρ­ξει “ανα­κυ­κλω­μέ­νο προ­ϊ­όν”, από το που­θε­νά στην αγο­ρά, που θα εξαρ­γυ­ρω­θεί στο πολ­λα­πλά­σιο με τους τόκους, τις ρήτρες, τις προ­μή­θειες, τα ασφά­λι­στρα, στους “χρη­μα­τέ­μπο­ρους” από το συλ­λο­γι­κό κορ­βα­νά, που θα κλη­θού­με να ξανα­γε­μί­σου­με !! Τι δεν κατά­λα­βε ο Τσί­πρας από τη συνάντηση;

Όταν λέει ότι η “Ευρώ­πη αλλά­ζει”, εννο­εί αυτό άραγε;
ή μήπως αυτό:

Οι ευρω­παϊ­κές μετο­χές επέ­στρε­ψαν στο σημείο που βρί­σκο­νταν παλαιό­τε­ρα, δηλ. στη χρο­νιά που είχε χαρα­κτη­ρι­σθεί ως “κόκ­κι­νη”, κάνο­ντας τη μεγα­λύ­τε­ρη βου­τιά στο διά­στη­μα των τελευ­ταί­ων 16 μηνών. Σε παρό­μοια κατά­στα­ση παρου­σιά­ζο­νται και τα ομό­λο­γα, όπως φαί­νε­ται από την εκτί­μη­ση αυξη­μέ­νου κινδύνου:

Γεγο­νός που έχει άμε­ση σχέ­ση με την ανερ­γία που προ­σέξ­τε στο παρα­κά­τω πίνα­κα παρου­σιά­ζε­ταιμε την καμπύ­λη της ανερ­γί­ας σε αντί­στρο­φη πορεία:

Μέχρι τώρα ο Draghi προ­σπα­θού­σε ενα­γω­νί­ως να πεί­σει ότι το υπ’ αριθ­μόν ένα πρό­βλη­μα στην ΕΕ είναι η “μεί­ω­ση των τιμών” !!! και ο “απο­πλη­θω­ρι­σμός”. Εφαρ­μό­ζο­ντας αυτή τη λογι­κή όλη η επι­χεί­ρη­ση σωτη­ρί­ας απο­βλέ­πει στο να σωθούν οι τρά­πε­ζες, τα χρη­μα­τι­στή­ρια και φυσι­κά οι πλού­σιοι να γίνουν πλου­σιό­τε­ροι και να συν­θλι­βεί ακό­μα και όσα από τα μεσαία στρώ­μα­τα δια­τη­ρούν μια στοι­χειώ­δη δυνα­τό­τη­τα να εξο­φλούν λογα­ρια­σμούς και δια­δο­χι­κά επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες νέες αλλά μόνι­μες πρό­σθε­τες φορο­λο­γι­κές επιβαρύνσεις.
Τη λογι­κή αυτή βέβαια τη στή­ρι­ζε σε δημο­σκο­πή­σεις του Ευρω­βα­ρό­με­τρου (Eurobarometer). Η σκλη­ρή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα της “Ευρώ­πης που αλλά­ζει” είναι δια­φο­ρε­τι­κή όμως ακό­μη και στις δημο­σκο­πή­σεις: 

Με δύο – το πολύ – απα­ντή­σεις οι πολί­τες των δια­φό­ρων χωρών της ΕΕ (κάθε­τη στή­λη) απα­ντούν σχε­τι­κά με το ποιο θεω­ρούν ως το σοβα­ρό­τε­ρο πρό­βλη­μα από τα παρα­κά­τω 13 (ορι­ζό­ντια στήλη) :
1. αυξή­σεις των τιμών/ πληθωρισμός
2. ανερ­γία
3. φορο­λο­γία
4. οικο­γε­νεια­κή οικο­νο­μι­κή κατάσταση
5. οικο­νο­μι­κή κατά­στα­ση της χώρας
6. υγεία & κοι­νω­νι­κή ασφάλιση
7. συντά­ξεις
8. εκπαι­δευ­τι­κό σύστημα
9. περι­βάλ­λον, κλι­μα­το­λο­γι­κά & ενερ­γεια­κά προβλήματα
10. στέ­γα­ση
11. εγκλη­μα­τι­κό­τη­τα
12. μετα­να­στευ­τι­κό και τέλος 
13. τρο­μο­κρα­τία
Ειδι­κό­τε­ρα όσον αφο­ρά το κυρί­αρ­χο γι αυτούς πρό­βλη­μα δηλ. τις αυξή­σεις των τιμών & τον πλη­θω­ρι­σμό:


δίνουν τις παρα­πά­νω απα­ντή­σεις ανά­λο­γα με
1. το φύλο
2. την ηλικία
3. την εκπαί­δευ­ση (ανά ηλι­κία φοίτησης)
4. τη κοι­νω­νι­κο – οικο­νο­μι­κή κατάσταση :
ελευθεροεπαγγ/τίες
ανώ­τε­ροι υπάλληλοι
λοι­πά διευ­θυ­ντι­κά στε­λέ­χη “απρο­για­κά­δες”
χει­ρώ­να­κτες
οικια­κή απασχόληση
άνερ­γοι
συντα­ξιού­χοι
φοι­τη­τές
όπως κατα­τάσ­σο­νται στη κάθε­τη στήλη.
Προ­φα­νώς ο Draghi δίνει τις δικές του ερμη­νεί­ες για τον περι­στα­σια­κό προ­σω­πι­κό του “εφιάλ­τη”, που όπως φαί­νε­ται δεν είναι ίδιες για τον μόνι­μο “εφιάλ­τη” που ζουν τα 330 εκ. Ευρω­παί­ων. Αλλά κι αν ακό­μη δεχθού­με τις προ­θέ­σεις του όπως αυτές δια­τυ­πώ­νο­νται συγκε­κα­λυμ­μέ­νες από το μαν­δύα των φρά­σε­ων, από τις οποί­ες στο όνο­μα της ¨επι­ση­μο­νι­κο­φά­νειας” κανείς δεν κατα­λα­βαί­νει λέξη !!!! Και πάλι θα δυσκο­λευ­τού­με να πει­στού­με για την ορθό­τη­τα, αν όχι για την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα των σχε­δια­σμών του. Ο καθέ­νας κατα­λα­βαί­νει ότι ένα οποιο­δή­πο­τε σύστη­μα δεν μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει χωρίς τρο­φο­δο­σία, χωρίς πόρους, ακό­μη κι αν αυτές προ­έρ­χο­νται από το ίδιο το σύστη­μα, αυτό­μα­τα ως δια μαγεί­ας μόνο και μόνο από την αυτό­νο­μη λει­τουρ­γία του !!!! Πως άρα­γε μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει ένα τέτοιο σύστημα;
Όταν για παρά­δειγ­μα ξεχά­σου­με προς στιγ­μή τις φιλο­λαϊ­κές πολι­τι­κές (σήμε­ρα τις απο­κα­λού­με πλέ­ον λαϊ­κι­στι­κές, σαν να λέμε ελκυ­στι­κές) και κρα­τη­θού­με στις συντα­γές του φιλε­λευ­θε­ρι­σμού και δια­πι­στώ­σου­με ότι:
η από­φρα­ξη του νομι­σμα­τι­κού αγω­γού (διό­τι περί αγω­γού – οχε­τού πρό­κει­ται), έχει οδη­γή­σει σε –2% “ανά­πτυ­ξη” των δανεί­ων προς τον ιδιω­τι­κό τομέα, γεγο­νός που οι απα­ντα­χού μονε­τα­ρι­στές (και σίγου­ρα εκεί­νοι της Αυστρια­κής σχο­λής), γνω­ρί­ζουν ότι είναι η απα­ραί­τη­τη (αν δεν είναι επαρ­κής) προ­ϋ­πό­θε­ση για την τόνω­ση του πλη­θω­ρι­σμού σε μια ήπει­ρο που πνί­γε­ται σε απο­πλη­θω­ρι­σμό.
Είναι άρα­γε κι αυτή μια πολι­τι­κή που χαρα­κτη­ρί­ζει την “Ευρώ­πη που αλλάζει” ;
Και όπως λένε και οι Financial Times, που δεν είναι ανα­ξιό­πι­στοι και άσχε­τοι όπως εγώ:
“Η ευρω­παϊ­κή αγο­ρά για λόγους ασφά­λειας, παρα­μέ­νει κλει­στή από την εκδή­λω­ση της κρί­σης και μετά, όταν η πρα­κτι­κή της να κόβει σε φέτες και κύβους τα δάνεια, σε συσκευα­σί­ες που είναι γνω­στές ως τίτλους προ­ερ­χό­με­νους από τιτλο­ποί­η­ση, θεω­ρή­θη­κε υπεύ­θυ­νη για τα προ­βλή­μα­τα που δια­χύ­θη­καν στη παγκό­σμια αγο­ρά, ξεκι­νώ­ντας από τη φού­σκα των στε­γα­στι­κών δανεί­ων στις ΗΠΑ. Η ΕΕ επι­διώ­κει τώρα να ανα­ζω­ο­γο­νή­σει την ετοι­μο­θά­να­τη αγο­ρά, με στό­χο τον οποίο συμ­με­ρί­ζε­ται και η Ευρω­παϊ­κή Κεντρι­κή Τρά­πε­ζα. Ο πρό­ε­δρος της ΕΚΤ Mario Draghi, άφη­σε να εννοη­θεί ότι υπάρ­χει επαρ­κής ρευ­στό­τη­τα στην αγο­ρά για τίτλους προ­ερ­χό­με­νους από τιτλο­ποί­η­ση, τα οποία η ΕΚΤ θα είναι δια­τε­θει­μέ­νη να τα αγο­ρά­σει για να αντι­με­τω­πί­σει τον αυξα­νό­με­νο κίν­δυ­νο του απο­πλη­θω­ρι­σμού”
Σα απλά λόγια που κατα­λα­βαί­νει κι η βάβω μου το πρώ­το σημαίνει:
“Όποιος καεί στο χυλό, φυσά­ει και το για­ούρ­τι”, με τη δια­φο­ρά ότι ενώ αυτός δεν τρώ­ει το για­ούρ­τι, τελι­κά το τρώ­νε άλλοι, επει­δή το για­ούρ­τι όπως είναι γνω­στό δεν καί­ει. Καί­ει όμως και μάλι­στα σε βαθ­μό εγκαύ­μα­τος το ότι μέχρι σήμε­ρα με αυτή τη λογι­κή πλη­ρώ­νου­με αστα­μά­τη­τα, με το μηχα­νι­σμό δημιουρ­γί­ας και στη συνέ­χεια δια­χεί­ρι­σης χρε­ών και δανεί­ων από τίτλους και άλλα κ…χαρτα, αυξά­νο­ντας με το τρό­πο αυτό τη συσ­σώ­ρευ­ση του πλού­του της διε­θνούς χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής ολι­γαρ­χί­ας, που δεν μπαί­νει καν στο κόπο να πλου­τί­σει από την υπε­ρα­ξία που καρ­πώ­νε­ται από τη παρα­γω­γή και την ανά­πτυ­ξη, για­τί αυτές έχουν κάποιο κόστος και άλλω­στε εγκυ­μο­νούν κινδύνους.
Το δεύ­τε­ρο σημαί­νει ότι συνε­χί­ζο­ντας το ίδιο βιο­λί επι­διώ­κουν να εξα­ντλή­σουν μέχρι τέλους όλα τα περι­θώ­ρια κέρ­δους που εκτι­μούν ότι είναι σε θέση να τους εξα­σφα­λί­σει αυτή η δια­δι­κα­σία, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας κάθε είδους επι­στη­μο­νι­κο­φα­νή, οικο­νο­μο­τε­χνι­κή επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία, βομ­βαρ­δί­ζο­ντας τον κόσμο με στα­τι­στι­κές, νού­με­ρα που ξεπερ­νούν την υπο­λο­γι­στι­κή ικα­νό­τη­τα του μέσου πολί­τη, συνο­δεύ­ο­ντας τα με “επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες” τυπο­ποι­η­μέ­νες γελοί­ες εικό­νες, υπαλ­λή­λων που μετρούν κολ­λα­ρι­στά χρή­μα­τα, μηχα­νών που τυπώ­νουν νομί­σμα­τα. Τέλος με εικό­νες ανθρώ­πων που στέ­κο­νται στις ουρές για να πλη­ρώ­σουν σαν ανα­πό­φευ­κτη κατά­λη­ξη της δια­δι­κα­σί­ας.
Εξέ­χου­σα θέση στη στη­μέ­νη αυτή σκευω­ρία έρχο­νται να κατα­λά­βουν βαρύ­γδου­πες γνώ­μες και σύν­θε­τες, δυσ­νό­η­τες θεω­ρί­ες δια­κε­κρι­μέ­νων οικο­νο­μο­λό­γων, που οι ίδιοι είχαν φρο­ντί­σει εκ των προ­τέ­ρων να κατο­χυ­ρώ­σουν σαν δια­ση­μό­τη­τες. Δεν έχει σημα­σία αν οι ισχυ­ρι­σμοί και οι θεω­ρί­ες τους δεν αντέ­χουν καν στη κοι­νή λογι­κή, σημα­σία έχει ότι το πεδίο της αντι­πα­ρά­θε­σης διε­ξά­γε­ται με όρους απρο­σπέ­λα­στους για το μέσο πολί­τη, ενώ τα περι­θώ­ρια της άμυ­νάς του, έχουν προσ­διο­ρι­στεί εκ των προ­τέ­ρων ως αδύ­να­τα ώστε να απει­λή­σουν το σύστη­μα. Η όλη λογι­κή του επι­χει­ρη­σια­κού σχε­δί­ου και του μηχα­νι­σμού της εφαρ­μο­γής του βασί­ζε­ται, όπως και όλοι οι άλλοι που συγκρο­τούν το πλέγ­μα των σύγ­χρο­νων κοι­νω­νι­κών και πολι­τι­κών δρα­στη­ριο­τή­των, πχ. άσκη­ση της δια­κυ­βέρ­νη­σης, δια­χεί­ρι­ση, διοί­κη­ση, νομο­θε­τι­κό έργο, καθα­ρά στη πάγια δια­δι­κα­σία του ¨απο­κλει­σμού” του συνό­λου σχε­δόν των κοι­νω­νι­κών δυνά­με­ων και παρα­γό­ντων, οι οποί­οι σημειω­τέ­ον από τη πλευ­ρά τους έχουν επι­λέ­ξει οικειο­θε­λώς τη τακτι­κή της “εκπρο­σώ­πη­σης”, μέσω των κάθε λογής κατ’ επα­νά­λη­ψη απο­τυ­χη­μέ­νων και δια­βλη­τών αντι­προ­σώ­πων τους, αντί για τη ενερ­γό συμ­με­το­χή τους, στα θέμα­τα που αφο­ρούν αποκλειστικά
τους ίδιους και το μέλ­λον τους.
Τι λοι­πόν από αυτά “αλλά­ζει σήμε­ρα στην Ευρώ­πη” ή τι δεν κατά­λα­βε π Τσί­πρας στη συνά­ντη­ση με τον Draghi;

“Προ­κει­μέ­νου να ξεπε­ρα­στεί αυτή η ύφε­ση, η Ομο­σπον­δια­κή Τρά­πε­ζα (FED), χρειά­ζε­ται κάτι περισ­σό­τε­ρο από μια ανά­καμ­ψη. Χρειά­ζε­ται να αυξή­σει τις δαπά­νες των νοι­κο­κυ­ριών, σαν αντι­στάθ­μι­σμα στην ετοι­μο­θά­να­τη αγο­ρά. (κάτι σας θυμί­ζει ο όρος, υπο­θέ­τω) Και για να το κάνει αυτό όπως, το τοπο­θε­τεί ο Paul McCulley της Pimco, θα πρέ­πει ο Alan Greenspan (επι­κε­φα­λής τότε της FED), να δημιουρ­γή­σει μια φού­σκα ακι­νή­των, ώστε να αντι­κα­τα­στή­σει τη φού­σκα του Nasdaq”
Αυτά έλε­γε ο γκου­ρού Paul Krugman το 2002 και όχι μόνο τον άκου­γαν, αλλά τον υπά­κουαν, με από­λυ­τη πει­θαρ­χία και ευλά­βεια. Αυτά και άλλα παρό­μοια εξα­κο­λου­θεί να λέει και σήμε­ρα. Αυτά κι άλλα παρό­μοια λέει και ο Draghi. Δεν θα μπο­ρού­σε να λέει κάτι το δια­φο­ρε­τι­κό, αφού και οι δύο, το ίδιο σύστη­μα υπη­ρε­τούν, από δια­φο­ρε­τι­κές θέσεις και από όσες θέσεις κι αν αλλά­ξουν, στη “προ­δια­γε­γραμ­μέ­νη και εξα­σφα­λι­σμέ­νη” καριέ­ρα τους.
Τι λοι­πόν “αλλά­ζει στην Ευρώπη”;
Κι αν πάλι δεν εννο­ού­σε αυτό “ακρι­βώς”, αλλά κάτι άλλο που είναι σαν κι αυτό που τόσοι άλλοι θέλουν να πουν και μαζί μ’ αυτούς εγώ και συνε­πώς συμ­φω­νού­με, χωρίς να λέμε τα ίδια, ως προς τις προ­θέ­σεις της οικο­νο­μι­κής ολι­γαρ­χί­ας και των υπαλ­λή­λων της, τότε μπαί­νει ένα άλλο μεγά­λο ερώ­τη­μα:
Αν η Ευρώ­πη δεν έχει αλλά­ξει και πρέ­πει ν’ αλλά­ξει, με ποιους μαζί θα την αλλάξουμε;

Με αυτές τις δυνάμεις;
Αν πάλι εννο­εί ότι θα πρέ­πει “ακό­μη και μ’ αυτές να δώσου­με τη μάχη” να ξέρου­με τι θα πει το “με αυτές”, μαζί μ’ αυτές ή ενά­ντια σ’ αυτές ;
Στη πρώ­τη περί­πτω­ση τα πράγ­μα­τα θα δεί­ξουν σύντο­μα, για­τί τα όνει­ρα δεν κρα­τά­νε πολύ και κάπο­τε ξυπνά­ει κανείς, ιδιαί­τε­ρα αν είναι να πάει για δου­λειά. Αν πάλι είναι άνερ­γος δεν του κολ­λά­ει ύπνος ! Στη δεύ­τε­ρη περί­πτω­ση δεν νομί­ζω ότι πιστεύ­ει κανείς ότι δεν θα κοι­τά­ξουν τα συμ­φέ­ρο­ντά τους και τη “πάρ­τη” τους.
«Η αξιο­πι­στία της νέας ηγε­σί­ας στις Βρυ­ξέλ­λες, απει­λεί­ται να υπο­νο­μευ­θεί σοβα­ρά εάν οι μεγά­λες χώρες, όπως η Γαλ­λία και η Ιτα­λία είναι σε θέση να αψη­φούν τους νέους κανό­νες που δίνουν τη δυνα­τό­τη­τα στην Ευρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή να ενερ­γο­ποι­ή­σει το δικαί­ω­μα της να απαι­τή­σει αλλα­γές στους προ­τει­νό­με­νους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς πριν αυτοί παρου­σια­σθούν στα εθνι­κά κοι­νο­βού­λια. Αυτό θα σημαί­νει ότι το “καθε­στώς των σκλη­ρών προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών” θα μπο­ρεί να επι­βλη­θεί προς εφαρ­μο­γή μόνο στις μικρό­τε­ρες οικο­νο­μί­ες της ευρω­ζώ­νης, όπως στην Ελλά­δα και στη Πορτογαλία.»
(The Wall Street Journal 06-10 – 2014)
Μην αμφι­βάλ­λε­τε καθό­λου ότι κάπως έτσι θα εξε­λι­χθούν τα πράγ­μα­τα. Και αμέ­σως να και η επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία, η οποία έχει ήδη βρε­θεί: «Το Παρί­σι και η Ρώμη υπο­στη­ρί­ζουν ότι δεν έχει κανέ­να νόη­μα να μειώ­σουν περαι­τέ­ρω τους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς τους μπρο­στά στο κίν­δυ­νο της επι­δεί­νω­σης των οικο­νο­μι­κών τους προ­ο­πτι­κών. Οι ιθύ­νο­ντες για την ευρω­παϊ­κή πολι­τι­κή, έχουν επί­γνω­ση του αντιευ­ρω­παϊ­κού κλί­μα­τος που επι­κρα­τεί στη Γαλ­λία και μια απόρ­ρι­ψη του σχε­δί­ου του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού θα μπο­ρού­σε να γίνει αντι­κεί­με­νο εκμε­τάλ­λευ­σης από το ακρο­δε­ξιό κόμ­μα του Εθνι­κού Μετώ­που της Marine Le Pen»
(The Wall Street Journal 06-10 – 2014)
Παρε­μπι­πτό­ντως δεν θυμά­μαι να ίσχυ­σε ένας ανά­λο­γος συλ­λο­γι­σμός και για τη περί­πτω­ση της Χρυ­σής Αυγής, εκτός κι αν θεω­ρούν ότι “καθα­ρί­σα­με μια χαρά μόνοι μας” !!
Χωρίς να κιν­δυ­νεύ­σω να θεω­ρη­θώ ηττο­πα­θής και απαι­σιό­δο­ξος, όποιος πιστεύ­ει ότι έχου­με τέτοιους πρό­θυ­μους και απο­τε­λε­σμα­τι­κούς συμ­μά­χους στη μάχη που θα δοθεί ή ότι από αυτή τη μάχη θα βγού­με νικη­τές, θα πρέ­πει μάλ­λον να ………
Άλλω­στε προς τι όλος ο προ­βλη­μα­τι­σμός όταν το ίδιο το προ­σχέ­διο του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού που κατα­τέ­θη­κε γρά­φει (κεφά­λαιο 1, σελ. 10) :
«Σύμ­φω­να με τη νέα οικο­νο­μι­κή δια­κυ­βέρ­νη­ση της ΕΕ όλες οι οικο­νο­μί­ες των κρα­τών – μελών της ΕΕ υπό­κει­νται πλέ­ον σε ενι­σχυ­μέ­νη επο­πτεία και υπο­χρε­ώ­σεις (…). Το νέο πλαί­σιο δημο­σιο­νο­μι­κής πει­θαρ­χί­ας καθο­ρί­ζει τις υπο­χρε­ώ­σεις κάθε κρά­τους – μέλους οι οποί­ες περι­λαμ­βά­νουν: (…) την προ­λη­πτι­κή επο­πτεία του εθνι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού (δια­δι­κα­σία “ευρω­παϊ­κού εξα­μή­νου”), τον έλεγ­χο του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού και των μακρο­οι­κο­νο­μι­κών προ­βλέ­ψε­ων από ανε­ξάρ­τη­τες εθνι­κές αρχές (Δημο­σιο­νο­μι­κό Συμ­βού­λιο), την υπα­γω­γή σε καθε­στώς “ενι­σχυ­μέ­νης επο­πτεί­ας” και τη σύνα­ψη μνη­μο­νί­ου συνεν­νό­η­σης όταν προ­σφεύ­γει στη χρη­μα­το­δο­τι­κή στή­ρι­ξη του Ευρω­παϊ­κού Μηχα­νι­σμού Στή­ρι­ξης (ΕΜΣ)»
Προς το παρόν και παρά τις αντί­θε­τες δια­βε­βαιώ­σεις τα πράγ­μα­τα εξα­κο­λου­θούν και τρέ­χουν κάπως έτσι:

Ο πλη­θω­ρι­σμός έφτα­σε κοντά στο σημείο που ήταν και το 2009!!! Όσο για μας, τα πράγ­μα­τα είναι έτσι:
και έτσι:

Ας σημειω­θεί ότι στην ανερ­γία έχου­με και πάλι στα­θε­ρά τη πρω­τιά !!! Επι­πλέ­ον σε “τι αλλά­ζει η Ευρώ­πη” εκτός από το να μετα­τρέ­πε­ται στο οικο­νο­μι­κό και πολι­τι­κό σκέ­λος της “αμυ­ντι­κής” στρα­τιω­τι­κής συμ­μα­χί­ας του ΝΑΤΟ, που απο­κα­λύ­πτει συνε­χώς, ανα­ζη­τώ­ντας αν όχι προ­κα­λώ­ντας αφορ­μές για επεμ­βά­σεις, το πραγ­μα­τι­κό του ρόλο, που δεν είναι άλλος από την εξυ­πη­ρέ­τη­ση των αμε­ρι­κα­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων. Και για να μην υπάρ­χει καμία αμφι­σβή­τη­ση γι αυτό η Ατλα­ντι­κή συμ­μα­χία ολο­κλη­ρώ­νε­ται εκτός από στρα­τιω­τι­κή και σε οικο­νο­μι­κο­πο­λι­τι­κή με την επι­κεί­με­νη Δια­τλα­ντι­κή συμ­φω­νία, που θα νομι­μο­ποιεί πλέ­ον τη πλή­ρη κοι­νό­τη­τα των συμ­φε­ρό­ντων. Εάν πάρει κανείς υπ’ όψη του αυτές τις παρα­τη­ρή­σεις θα αντι­λη­φθεί ότι η συζή­τη­ση για τα προ­τει­νό­με­να μέτρα από πλευ­ράς ΣΥΡΙΖΑ, όσον αφο­ρά το τρό­πο και το περιε­χό­με­νο της δια­πραγ­μά­τευ­σης, τη μονο­με­ρή ή όχι δια­γρα­φή του χρέ­ους, το ποσό της δια­γρα­φής, τον τρό­πο απο­πλη­ρω­μής του, τη κατάρ­γη­ση των μνη­μο­νί­ων, τα μέτρα ανα­κού­φι­σης των νοι­κο­κυ­ριών, τις φορο­λο­γι­κές ελα­φρύν­σεις, την αντι­με­τώ­πι­ση της ανερ­γί­ας και άλλα, όσο και συγκε­κρι­μέ­να και λεπτο­με­ρεια­κά να χαρα­κτη­ρί­ζο­νται και όσο να θεω­ρού­νται από πολ­λούς, ότι μπαί­νουν για πρώ­τη φορά σαν τέτοια στην ατζέ­ντα της συζή­τη­σης, δεν μπο­ρεί να απο­τε­λεί δυστυ­χώς παρά θεω­ρη­τι­κή ενα­σχό­λη­ση.
Κι αυτό για­τί αν δεν προσ­διο­ρι­σθεί με σαφή­νεια το πεδίο της μάχης, οι δυνά­μεις που αντι – ή συμπα­ρα­τί­θε­νται και το επι­διω­κό­με­νο απο­τέ­λε­σμα, που ξεκι­νά­ει από την επα­νά­κτη­ση της εθνι­κής ανε­ξαρ­τη­σί­ας και της δημο­κρα­τί­ας, σαν το ελά­χι­στο των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων, δεν μπο­ρεί κανείς να αισιο­δο­ξεί για ένα ευνοϊ­κό απο­τέ­λε­σμα, αντί να κατα­λή­ξει να συζη­τά­ει για μια αξιο­πρε­πή ήττα.
Αυτά δεν χαρί­ζο­νται κατα­κτώ­νται. Οι σημε­ρι­νές συν­θή­κες δεν έχουν αλλά­ξει, όπως μερι­κοί νομί­ζουν ή θέλουν να πιστεύ­ουν. Δυστυ­χώς οι και­ροί δεν προ­σφέ­ρουν τη πολυ­τέ­λεια να συζη­τά­με τις προ­θέ­σεις. Απαι­τούν πρά­ξεις, που βασί­ζο­νται σε καθα­ρές και σαφείς ενδεί­ξεις, ότι έχει γίνει κατα­νοη­τό το εχθρι­κό περι­βάλ­λον και οι αντί­ξο­ες συν­θή­κες. Εχθρός, και­ρός, έδα­φος, ισχύ­ει σαν προ­ε­τοι­μα­σία για τις πολε­μι­κές επι­χει­ρή­σεις που διε­ξά­γο­νται κάτω από δύσκο­λες και άνι­σες συν­θή­κες και με υπε­ρο­χή του αντιπάλου.
Αλί­μο­νο σε όποιον δεν σέβε­ται αυτόν τον κανό­να. Είτε δεν φτά­νει, είτε δεν ξανα­γυρ­νά­ει από την απο­στο­λή !
Κι όταν λέμε ότι δεν φτά­νει, εννο­ού­με κι ότι μπο­ρεί και να μην επαρκεί.
Post Views: 2
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted