Η παράνοια πιο πέρα από τον Οργουελ… - Φαιακία

Η παράνοια πιο πέρα από τον Οργουελ…

Μας το κοι­νο­ποί­η­σε ο φίλ­τα­τος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νίκος Μητσιά­λης και το βρή­κα­με αυτού­σιο στο blog του συγ­γρα­φέα του κει­μέ­νου Δημή­τρη Τσι­ρι­γώ­τη (http://dimitristsirigotis.blogspot.gr/). Πρό­κε­ται για μία προ­ε­νη­μέ­ρω­ση για σχε­δια­σμούς στο σύστη­μα της Ελλη­νι­κής Εκπαί­δευ­σης, που ακο­λου­θούν ήδη εφαρ­μοι­ζό­με­νη πολι­τι­κή στην μεγά­λη μητρό­πο­λη του καπι­τα­λι­σμού. Το “Κλέ­βου­με” και σας το παρου­σιά­ζου­με για να μοι­ρα­στού­με όλοι μαζί την ανα­τρι­χί­λα… Αν και η κατρα­κύ­λα στην νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρη βαρ­βα­ρό­τη­τα έχει -μετα­ξύ άλλων- ενερ­γο­ποι­ή­σει τους μηχα­νι­σμούς νοη­τι­κής και αισθη­τη­ρια­κής μας εξοικίωσης…

Όλα δεί­χνουν ότι το τελειω­τι­κό χτύ­πη­μα στη δημό­σια παιδεία
θα δοθεί με όπλο το εκπαι­δευ­τι­κό κου­πό­νι (School vouche) που συν­δυά­ζε­ται με
την ελεύ­θε­ρη επι­λο­γή σχο­λεί­ου από τις οικο­γέ­νειες των μαθη­τών. Στο τέλος του
κει­μέ­νου θα σας πω μία ιστο­ρία που θα μοιά­ζει με ιστο­ρία συνω­μο­σί­ας. Η αλήθεια
είναι ότι δεν θα μπο­ρού­σε να είναι κάτι δια­φο­ρε­τι­κό από τη στιγ­μή που αναφέρεται
σε συνω­μό­τες. Για εκεί­νους που συνω­μο­τούν εις βάρος της δωρε­άν και δημόσιας
παι­δεί­ας της χώρας.
Τι είναι το εκπαι­δευ­τι­κό κου­πό­νι (voucher)
Το εκπαι­δευ­τι­κό κου­πό­νι θα δίνε­ται στους γονείς κάθε
παι­διού και θα αντι­στοι­χεί στα έξο­δα της φοί­τη­σής του για ένα έτος. Οι γονείς θα
ανα­ζη­τούν το καλύ­τε­ρο σχο­λείο για το παι­δί τους σε μια μεγά­λη βάση δεδομένων
που θα περιέ­χει όλα τα στοι­χεία των σχο­λεί­ων της χώρας. Αν επι­λέ­ξουν ιδιωτικό
σχο­λείο προ­φα­νώς θα πλη­ρώ­νουν τη δια­φο­ρά. Στην αρχή κάθε εκπαι­δευ­τι­κού έτους ο
κάθε διευ­θυ­ντής σχο­λεί­ου θα πηγαί­νει στην τρά­πε­ζα με τα κου­πό­νια που θα έχει
κατα­φέ­ρει να μαζέ­ψει και θα τα εξαρ­γυ­ρώ­νει σε χρή­μα­τα. Με τα χρή­μα­τα αυτά θα
πρέ­πει να καλύ­ψει όλα τα λει­τουρ­γι­κά έξο­δα του σχο­λεί­ου του (μισθοί
εκπαι­δευ­τι­κών, ρεύ­μα, νερό, τηλέ­φω­νο, κτι­ρια­κή συντή­ρη­ση, πετρέ­λαιο, εξοπλισμός
επο­πτι­κών μέσων κ.α). Κοντο­λο­γίς το κάθε σχο­λείο θα έχει το δικό του
budget  (ανά­λο­γα με τον αριθ­μό των εγγρα­φών) και με αυτό θα πρέπει
να καλύ­πτει όλα τα λει­τουρ­γι­κά έξο­δα για ένα έτος, σα να ήταν μια αυτόνομη
επιχείρηση.
Επει­δή παρα­κά­τω θα ακού­σε­τε πράγ­μα­τα εξω­φρε­νι­κά που θα
δυσκο­λεύ­ε­στε να πιστέ­ψε­τε θέλω να σας πλη­ρο­φο­ρή­σω ότι υπάρ­χει μεγά­λη διεθνής
εμπει­ρία και ότι όμοιες ή παρό­μοιες πρα­κτι­κές έχουν ήδη εφαρ­μό­σει αρκε­τές χώρες
όπως η Αγγλία,  οι Η.Π.Α., η Αυστρα­λία, η Νέα Ζηλαν­δία, η Σου­η­δία, η
Δανία, η Ολλαν­δία κ.α. Επί­σης ανα­ρω­τη­θεί­τε πόσο δύσκο­λο ήταν πριν από 3-4
χρό­νια να πιστέ­ψε­τε κάποιες φωνές που μίλα­γαν για αύξη­ση ωρα­ρί­ου, για απολύσεις,
για συγ­χώ­νευ­ση σχο­λεί­ων και για μεί­ω­ση μισθών.

Θεω­ρία συνο­μω­σί­ας ή πρά­ξεις συνωμοτών 
Ποιες είναι όμως οι αιτί­ες που η κυβέρ­νη­ση φαί­νε­ται ότι
μελε­τά πολύ σοβα­ρά την εφαρ­μο­γή του μοντέ­λου του εκπαιδευτικού 
κου­πο­νιού; Η απά­ντη­ση βρί­σκε­ται στην παροι­μία « με ένα σμπά­ρο δυο
τρυ­γό­νια»: Από τη μία θα δώσει ένα νέο κτύ­πη­μα στο κοι­νω­νι­κό κρά­τος (συρ­ρί­κνω­ση δημό­σιας παι­δεί­ας) και από την άλλη θα ευνο­ή­σει τα ιδιωτικά
συμ­φέ­ρο­ντα και τους αγα­πη­μέ­νους της «σχο­λάρ­χες» (δίνο­ντάς τους κρατική
χρη­μα­το­δό­τη­ση αφού οι γονείς θα μπο­ρούν να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν το voucher και στα
ιδιω­τι­κά σχολεία).
Α)  ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Το κλει­δί της όλης υπό­θε­σης είναι να μετα­φέ­ρει την ευθύνη
για το ποια δημό­σια σχο­λεία θα συνε­χί­σουν να υπάρ­χουν και ποια θα κλείσουν
στους γονείς. Δίνο­ντας σε εκεί­νους το δικαί­ω­μα επι­λο­γής σχο­λεί­ου (χωρίς κανένα
πλέ­ον γεω­γρα­φι­κό όριο που υπήρ­χε μέχρι σήμε­ρα και που επέ­τρε­πε στα παι­διά να
φοι­τούν μόνο σε σχο­λεία της περιο­χής κατοι­κί­ας τους) ουσια­στι­κά θα τους βάζει
να ψηφί­ζουν ποια σχο­λεία είναι καλά (πολ­λές επι­λο­γές γονέ­ων) και ποια
είναι κακά. Φυσι­κά τα κακά σχο­λεία θα λει­τουρ­γούν με χαμη­λό ετή­σιο budget και
τελι­κά θα κλεί­νουν αφού δεν θα έχουν αρκε­τούς πελά­τες. Ουσια­στι­κός λοιπόν
στό­χος είναι το κάθε σχο­λείο να λει­τουρ­γεί σα μια αυτό­νο­μη επι­χεί­ρη­ση που το
μέλ­λον της θα κρί­νε­ται από τις πωλή­σεις της (εγγρα­φές μαθη­τών). Όσον αφο­ρά τους
εκπαι­δευ­τι­κούς που θα ανή­κουν σε ένα σχο­λείο που θα ανα­γκα­στεί να κλεί­σει λόγω
χαμη­λής ζήτη­σης από τους γονείς το υπουρ­γείο έχει φρο­ντί­σει να πάρει τα μέτρα
του. Μέχρι σήμε­ρα αυτοί οι εκπαι­δευ­τι­κοί χαρα­κτη­ρί­ζο­νταν «υπε­ρά­ριθ­μοι» και το
υπουρ­γείο παι­δεί­ας ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νο να τους δια­σφα­λί­σει νέο σχο­λείο για να
εργα­στούν και μάλι­στα κατά προ­τε­ραιό­τη­τα σε σχέ­ση με άλλες χαρακτηρισμένες
ομά­δες ( από μετά­θε­ση, διά­θε­ση ΠΥΣΔΕ-ΠΥΣΠΕ, κλπ). Από εδώ και στο εξής αυτοί οι
εκπαι­δευ­τι­κοί απλά θα απο­λύ­ο­νται αφού το υπουρ­γείο παι­δεί­ας έχει σκο­πό να
νομο­θε­τή­σει την υπα­γω­γή των οργα­νι­κών θέσε­ων κατευ­θεί­αν στα σχο­λεία. Ήδη έχει
εξαγ­γεί­λει ότι μέχρι τις αρχές του Ιου­λί­ου του 2014 θα δοθεί οργα­νι­κή θέση σε
συγκε­κρι­μέ­νο σχολείο,και μάλι­στα χωρίς περιο­ρι­σμό ωρών,  σε όλους τους
εκπαι­δευ­τι­κούς. Ας κατα­λά­βου­με ότι αυτό είναι μόνο το «τυρά­κι της φάκας».
Βέβαια για να διευ­κο­λυν­θεί η εφαρ­μο­γή του
εκπαι­δευ­τι­κού κου­πο­νιού έχει γίνει μια απί­στευ­τη προ­ε­τοι­μα­σία από
πλευ­ράς του υπουρ­γεί­ου παιδείας.(αυτοαξιολόγηση σχο­λι­κής μονά­δας, ατομική
αξιο­λό­γη­ση, σύστη­μα κατα­γρα­φής δεδο­μέ­νων my school, σταθ­μι­σμέ­νες εξε­τά­σεις με
τη χρή­ση τρά­πε­ζας θεμάτων).
 Με τι κρι­τή­ρια θα επι­λέ­γουν οι γονείς το
σχο­λείο που επι­θυ­μούν για τα παι­διά τους; 
Με βάση και τη διε­θνή εμπει­ρία οι γονείς θα έχουν πρόσβαση
σε μια μεγά­λη βάση δεδο­μέ­νων (σε αρκε­τά κρά­τη έχει την ονο­μα­σία my school ) με
όλα τα σχο­λεία της χώρας (δημό­σια και ιδιωτικά)που θα περιέ­χει όλες τις
απα­ραί­τη­τες πλη­ρο­φο­ρί­ες που χρειά­ζο­νται για να κάνουν τη σωστή επιλογή:
1)Στοιχεία για τους εκπαι­δευ­τι­κούς κάθε σχο­λεί­ου: Οι
εκπαι­δευ­τι­κοί θα έχουν μετρή­σι­μα προ­σό­ντα αφού θα έχουν περά­σει από αξιολόγηση
2) Στοι­χεία για τις επι­δό­σεις των μαθη­τών: Θα παρέχονται
στα­τι­στι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα από τις επι­δό­σεις των μαθη­τών (leaguetables)  και
φυσι­κά επει­δή πρέ­πει η κρί­ση των επι­δό­σε­ων να θεω­ρεί­ται αντι­κει­με­νι­κή και
αξιό­πι­στη εδώ ¨κου­μπώ­νει ¨η χρή­ση της τρά­πε­ζας θεμάτων.
3) Στοι­χεία για την συνο­λι­κή εικό­να του σχο­λεί­ου (εύρυθ­μη
λει­τουρ­γία, εξεύ­ρε­ση περισ­σό­τε­ρων οικο­νο­μι­κών πόρων από χορη­γούς και δημο­τι­κούς φορείς, τα project, οι μειο­νό­τη­τες που φοι­τούν στο σχολείο,το
συνο­λι­κό δια­θέ­σι­μο budget του σχολείου).Τα στοι­χεία αυτά θα κατα­γρά­φο­νται κάθε
έτος με τη δια­δι­κα­σία της αυτο­α­ξιο­λό­γη­σης της σχο­λι­κής μονά­δος (ΑΕΕ).
Β)ΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ 
Οι ιδιο­κτή­τες των ιδιω­τι­κών σχο­λεί­ων, εδώ και λίγο καιρό,
ζητούν επι­τα­κτι­κά από την κυβέρ­νη­ση κρα­τι­κή χρη­μα­το­δό­τη­ση μέσω
εκπαι­δευ­τι­κών κου­πο­νιών και φαί­νε­ται ότι κατά πάσα πιθα­νό­τη­τα θα τη λάβουν. Το
υπουρ­γείο παι­δεί­ας λοι­πόν θα δίνει στους γονείς το δικαί­ω­μα να επι­λέ­ξουν (με
τη χρή­ση του voucher) και ιδιω­τι­κό σχο­λείο για το παι­δί τους αρκεί να καλύπτουν
τη δια­φο­ρά στα έξο­δα φοί­τη­σης. Φυσι­κά δεν θα είναι η πρώ­τη φορά που η κυβέρνηση
θα προ­ω­θή­σει κρα­τι­κή χρη­μα­το­δό­τη­ση σε ιδιω­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα (τρα­νό παρά­δειγ­μα οι
τρά­πε­ζες). Με αυτό τον τρό­πο όχι μόνο θα σώσει οικο­νο­μι­κά πολ­λούς σχο­λάρ­χες που
λόγω της κρί­σης έχουν τερά­στια οικο­νο­μι­κά αδιέ­ξο­δα αλλά θα χρησιμοποιήσει
την μετα­τό­πι­ση πολ­λών παι­διών από τα δημό­σια στα ιδιω­τι­κά σχο­λεία για να
ελατ­τω­θεί ο αριθ­μός των μαθη­τών που φοι­τούν στα δημό­σια σχο­λεία και έτσι αυτά
να οδη­γού­νται στη συγ­χώ­νευ­ση ή στο κλείσιμο.
Με ποιες μεθό­δους όμως στρώ­θη­κε το έδα­φος για την
επέ­λα­ση των «σχο­λαρ­χών» ;
1)Η μελέ­τη του ΙΟΒΕ 
Όπως πάντα σε αυτές τις περι­πτώ­σεις προη­γεί­ται η λίπανση
του εδά­φους από μελέ­τες που απο­δει­κνύ­ουν  αυτό που συμ­φέ­ρει τους
ενδια­φε­ρό­με­νους. Στα μέσα του Φλε­βά­ρη του 2014 έλα­βε χώρα το 1ο Πανελλήνιο
Συνέ­δριο Ιδιω­τι­κών Εκπαι­δευ­τη­ρί­ων στην Ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νι­κή  Ένω­ση. Ποιό ήταν
το βασι­κό θέμα του συνε­δρί­ου; Το εκπαι­δευ­τι­κό κου­πό­νι. Ποιοί άλλοι
παρα­βρέ­θη­καν εκτός από τους ιδιο­κτή­τες των ιδιω­τι­κών εκπαι­δευ­τη­ρί­ων ; Οι
υπουρ­γοί Παι­δεί­ας κ. Αρβα­νι­τό­που­λος και  κ.Κεδίκογλου, ο υπουργός
Ανά­πτυ­ξης κ.Χατζηδάκης και Γενι­κός Επι­θε­ω­ρη­τής ∆ηµό­σιας ∆ιοί­κη­σης κ. Ρακιντζής.
Το  ΙΟΒΕ ( Ίδρυ­μα Οικο­νο­μι­κών και Βιο­μη­χα­νι­κών Ερευ­νών) είναι στην ουσία η «δεξα­με­νή σκέ­ψης του ΣΕΒ (Σύλ­λο­γος Ελλή­νων Βιο­μη­χά­νων)». Μην
ξεχνά­με ότι και ο κ. Στουρ­νά­ρας  που φέρε­ται να είναι ο συντά­κτης των
Μνη­μο­νί­ων είχε μακρά θητεία στη θέση του Γενι­κού Διευ­θυ­ντή του ΙΟΒΕ. Ποιά
ήταν τα βασι­κά σημεία αυτής της έρευ­νας η οποία, παρε­μπι­πτό­ντως αναφέρω, 
δια­βά­στη­κε στο  1ο Συνέ­δριο Ιδιω­τι­κών Εκπαιδευτηρίων ;
α) Στις 29  χώρες του ΟΟΣΑ  οι επι­δό­σεις των
μαθη­τών των ιδιω­τι­κών σχο­λεί­ων είναι καλύ­τε­ρες εκεί­νων των δημό­σιων σχολείων
και αυτό οφεί­λε­ται στην χρη­μα­το­δό­τη­ση των γονέων.
β) Σύμ­φω­να με  έκθε­ση του ΟΟΣΑ (2012)  ανά­με­σα σε
29 χώρες-μέλη του, μόνο στην Ελλά­δα και σε άλλες 2 χώρες δεν παρέ­χε­ται καθόλου
κρα­τι­κή χρη­μα­το­δό­τη­ση στα ιδιω­τι­κά εκπαι­δευ­τή­ρια. Θέτει, λοιπόν,
επι­τα­κτι­κά το ζήτη­μα της χορή­γη­σης δημό­σιας χρη­μα­το­δό­τη­σης στα
ιδιω­τι­κά σχο­λεία, για να μπο­ρούν να φοι­τούν μαθη­τές από όλα τα οικονομικά
στρώ­μα­τα και όχι μόνο από τα υψη­λό­τε­ρα έτσι ώστε να πραγ­μα­τώ­νε­ται πιο ουσιωδώς
η ισό­τη­τα ευκαιριών.
γ) Ότι πρέ­πει οι μαθη­τές να έχουν τη δυνα­τό­τη­τα επιλογής
σχο­λεί­ου: είτε δημό­σιου είτε ιδιω­τι­κού, ώστε με αυτό τον τρό­πο να βελτιώνεται
το εκπαι­δευ­τι­κό έργο των σχολείων.
2)Η έντα­ξη των ιδιω­τι­κών εκπαι­δευ­τι­κών στο υπουργείο
εργασίας.
Με την ψήφι­ση του τελευ­ταί­ου πολυ­νο­μο­σχε­δί­ου οι
εκπαι­δευ­τι­κοί που εργά­ζο­νται σε ιδιω­τι­κά εκπαι­δευ­τή­ρια πλέ­ον δεν υπά­γο­νται στο
υπουρ­γείο παι­δεί­ας αλλά στο υπουρ­γείο εργα­σί­ας. Πέραν από την άρση της εποπτείας
του κρά­τους από τη λει­τουρ­γία των ιδιω­τι­κών σχο­λεί­ων οι ιδιω­τι­κοί εκπαιδευτικοί
μετα­τρέ­πο­νται πλέ­ον σε απλούς ιδιω­τι­κούς  υπαλ­λή­λους. Έτσι ελευθερώνονται
οι απο­λύ­σεις (θα ισχύ­ει ότι αφο­ρά τον ιδιω­τι­κό τομέα) και καταρ­γού­νται όλες οι
συμ­βά­σεις εργα­σί­ας και αντι­κα­θί­στα­νται από ατο­μι­κές. Είναι εύκο­λα αντι­λη­πτό ότι
με την απει­λή της από­λυ­σης οι εργο­δό­τες θα μπο­ρούν κάθε χρό­νο να επι­βά­λουν νέες
συμ­βά­σεις με χει­ρό­τε­ρους όρους εργα­σί­ας. Τι όμως εξυ­πη­ρε­τεί μια τέτοια ενέργεια;
Δίνει το δικαί­ω­μα στους «σχο­λάρ­χες» να μειώ­σουν τα έξοδά
τους (από­λυ­ση παλαιό­τε­ρων εκπαι­δευ­τι­κών και πρό­σλη­ψη νέων και φθη­νό­τε­ρων). Προσωπική
μου άπο­ψη είναι ότι με αυτό τον τρό­πο οι  «σχο­λάρ­χες» μειώ­νο­ντας τα
λει­τουρ­γι­κά τους έξο­δα θα μπο­ρούν να κάνουν καλύ­τε­ρες τιμές στους γονείς ώστε
το voucher να αρκεί και να μην απαι­τεί­ται από τους γονείς να καλύ­ψουν καμία
δια­φο­ρά από τη τσέ­πη τους. Έτσι με αυτό τον τρό­πο οι εγγρα­φές των ιδιωτικών
σχο­λεί­ων θα εκτι­να­χθούν. Δεν είναι τυχαίο το γεγο­νός στο συνέ­δριο των Ιδιωτικών
Εκπαι­δευ­τη­ρί­ων που ανα­φέρ­θη­κε πιο πάνω τονί­στη­καν και τα εξής: 5.000 τον χρόνο
κοστί­ζει ένας μαθη­τής δημο­σί­ου Γυμνα­σί­ου στο ελλη­νι­κό κρά­τος. 7000 ευρώ κατά
μέσο όρο κοστί­ζει ο αντί­στοι­χος μαθη­τής του ιδιω­τι­κού Γυμνα­σί­ου στους γονείς
του. Είναι φανε­ρό ότι η δια­φο­ρά δεν είναι ιδιαί­τε­ρα μεγά­λη. Σκε­φθεί­τε λοι­πόν τους
γονείς που θα έχουν ένα κου­πό­νι στα χέρια τους και θα μπο­ρούν να επι­λέ­ξουν και
δημό­σιο και ιδιω­τι­κό σχολείο.Τι λέτε ότι θα  επέλεγαν;
3) Η υπο­βάθ­μι­ση της δημό­σιας παι­δεί­ας και τα κοινωνικά
στερεότυπα
Το υπουρ­γείο παι­δεί­ας τα τελευ­ταία χρό­νια έχει φρο­ντί­σει να
υπο­βαθ­μί­σει τη δημό­σια παι­δεία, να αμαυ­ρώ­σει την εικό­να των εκπαι­δευ­τι­κών του
δημο­σί­ου και την εικό­να των δημό­σιων σχο­λεί­ων. Από την άλλη το υπουργείο
ποντά­ρει στην αξιο­ποί­η­ση των κοι­νω­νι­κών στε­ρε­ό­τυ­πων που επι­κρα­τούν: θεω­ρεί ότι
τα μεσαία ή και κατώ­τε­ρα στρώ­μα­τα που ψάχνουν απελ­πι­σμέ­να να αναρριχηθούν
ταξι­κά μέσω των παι­διών τους,θα υπο­δε­χτούν ως «μάν­να εξ ουρα­νού» το
εκπαι­δευ­τι­κό κου­πό­νι που θα τους δίνει το δικαί­ω­μα να γρά­ψουν το παιδί
τους  σε ένα καλό σχο­λείο της επι­λο­γής τους.
Οι ολέ­θριες συνέ­πειες του voucher στις χώρες που
εφαρμόστηκε
1)Στις ΗΠΑ και στην Αγγλία αλλά και σε αρκε­τές άλλες χώρες
που εφαρ­μό­στη­κε το voucher στην αρχή είχε θετι­κή υπο­δο­χή, κυρί­ως από τους γονείς
χαμη­λών και μεσαί­ων οικο­νο­μι­κών στρω­μά­των που θεω­ρού­σαν ότι το παι­δί τους άξιζε
ενός καλύ­τε­ρου σχο­λεί­ου. Οι στα­τι­στι­κές όμως μελέ­τες έδει­ξαν ότι η αλλαγή
σχο­λεί­ου όχι μόνο δεν προ­κά­λε­σε βελ­τί­ω­ση της επί­δο­σης των παι­διών αλλά σε
πολ­λές περι­πτώ­σεις είχα­με και αισθη­τή πτώ­ση. Οπό­τε ο αρχι­κός ενθου­σια­σμός των
γονέ­ων έχει πλέ­ον μετα­τρα­πεί σε πονοκέφαλο.
2)Πάρα πολ­λά σχο­λεία που δεν είχαν αρκε­τή ζήτη­ση από τους
γονείς έκλει­σαν και οι εκπαι­δευ­τι­κοί που εργά­ζο­νταν σε αυτά απολύθηκαν.
3)Τα σχο­λεία μετα­τρά­πη­καν σε αντα­γω­νι­στι­κές επιχειρήσεις
όπου έπρε­πε να δια­σφα­λί­ζουν τη φήμη τους για να συνε­χί­ζουν να υπάρχουν
αφή­νο­ντας όμως στην άκρη τον ουσιώ­δη παι­δα­γω­γι­κό τους ρόλο. Προ­ε­τοί­μα­ζαν τους
μαθη­τές τους μόνο για τις εξε­τά­σεις και έρι­χναν το βάρος σε μαθή­μα­τα που
εξε­τά­ζο­νταν σε εθνι­κό επί­πε­δο (μαθηματικά,γλώσσα) με απο­τέ­λε­σμα την πλημμελή
εκπαί­δευ­ση τους σε όλα τα άλλα μαθήματα.
4)Στους εκπαι­δευ­τι­κούς που έβλε­παν ότι το
επαγ­γελ­μα­τι­κό τους μέλ­λον εξαρ­τά­ται από το μέλ­λον της σχο­λι­κής μονά­δας (φήμη,
επι­τυ­χί­ες, εγγρα­φές) παρα­τη­ρή­θη­κε έξαρ­ση του συν­δρό­μου της εργασιακής
εξου­θέ­νω­σης ( burn out syndrome), αφού υπε­ρέ­βα­λαν εαυ­τόν λόγω της ανασφάλειας
και ανα­γκά­ζο­νταν να εργά­ζο­νται πολ­λές ώρες εκτός ωρα­ρί­ου για να προετοιμάσουν
τους μαθη­τές για εξε­τά­σεις, μη παίρ­νο­ντας καμία ευχα­ρί­στη­ση από την διδασκαλία
τους.
5)Ενώ στην αρχή όπου εφαρ­μό­στη­κε το  voucher κάλυπτε
το σύνο­λο της φοί­τη­σης από ένα σημείο και μετά άρχι­σαν να μπαί­νουν επιπλέον
χρε­ώ­σεις στους γονείς με νέα «εκπαι­δευ­τι­κά  προ­ϊ­ό­ντα» που προ­σέ­φε­ρε το
σχο­λείο στους μαθη­τές και που δεν είχαν συμπε­ρι­λη­φθεί στο αρχι­κό πακέτο. 
6)Ενώ οι υπο­στη­ρι­κτές του voucher μιλού­σαν για πραγμάτωση
της ισό­τη­τας ευκαι­ριών στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είχα­με μεγά­λη όξυν­ση των κοινωνικών
ανι­σο­τή­των στην εκπαί­δευ­ση. Δημιουρ­γή­θη­κε η κατη­γο­ρία των ανε­πι­θύ­μη­των μαθητών
που κανέ­να σχο­λείο δεν τους ήθε­λε για­τί θα αμαύ­ρω­ναν τη φήμη του. Αδύναμοι
μαθη­τές, μαθη­τές με μαθη­σια­κά προ­βλή­μα­τα, μαθη­τές με οικο­γε­νεια­κά προβλήματα,
παι­διά μετα­να­στών, ζωη­ροί μαθη­τές, παι­διά που ανή­κουν σε μειο­νό­τη­τες θεωρήθηκαν
προ­βλή­μα­τα του σχο­λεί­ου και οι διευ­θυ­ντές φρό­ντι­ζαν να απαλ­λα­γούν από αυτούς
είτε ελέγ­χο­ντας τις εγγρα­φές τους είτε εκμε­ταλ­λευό­με­νοι τις δια­τά­ξεις που
ευνο­ού­σαν κάτι τέτοιο.
To voucher είναι
όπλο στα χέρια του νεοφιλελευθερισμού
Βασι­κός υπο­στη­ρι­κτής του εκπαι­δευ­τι­κού κου­πο­νιού (School voucher) ήταν ο οικο­νο­μο­λό­γος Μίλ­τον Φρί­ντμαν (θεμε­λιω­τής του νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρου μοντέ­λου οικο­νο­μί­ας)  που ισχυριζόταν
ότι  «το εκπαι­δευ­τι­κό κου­πό­νι είναι ένα μέσο για να επι­τευ­χθεί η μετάβαση
από ένα κρα­τι­κό σύστη­μα σε ένα σύστη­μα της αγο­ράς». Η πρώ­τη που έτρε­ξε να
εφαρ­μό­σει το voucher στη χώρα της ήταν η  Μάρ­γκα­ρετ Θάτσερ (της Αγγλίας)
που ως γνω­στόν ήταν φανα­τι­κή θαυ­μά­στρια του νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού και πιστή φίλη
του Φρίντμαν.
Το voucher στην ουσία μετα­τρέ­πει τον γονέα σε κατα­να­λω­τή και
το σχο­λείο σε προ­ϊ­όν. Η εκπαί­δευ­ση από κοι­νω­νι­κό αγα­θό που αφο­ρά όλους 
μετα­τρέ­πε­ται σε ατο­μι­κό αγα­θό. Το δημό­σιο σχο­λείο όμως (όπως και όλα τα δημόσια
αγα­θά) ενι­σχύ­ει το αίσθη­μα της λαϊ­κής ενό­τη­τας. Η συνέ­χειά του είναι
συνυ­φα­σμέ­νη με την ίδια την δια­τή­ρη­σης της δημοκρατίας. 
Το voucher είναι πολύ επι­κίν­δυ­νο εργα­λείο για­τί είναι
ύπου­λο και ξεγε­λά­ει τους γονείς για τις πραγ­μα­τι­κές του προ­θέ­σεις. Ο
νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός τους κλεί­νει το μάτι και τους λέει: « πάρ­τε την κατάσταση
στα χέρια σας, το παι­δί σας αξί­ζει ένα καλύ­τε­ρο σχο­λείο και εσείς αξί­ζε­τε ένα
καλύ­τε­ρο μέλ­λον». Προ­σπα­θεί να τους πεί­σει ότι όλα γίνο­νται για το καλό των
παι­διών τους. Οι γονείς  δύσκο­λα μπο­ρούν να κατα­λά­βουν ότι πίσω από όλα
κρύ­βο­νται συμ­φέ­ρο­ντα που απλά χρειά­ζο­νται τη δική τους συναί­νε­ση για να
εξυπηρετηθούν.
Ο καπι­τα­λι­σμός, με ακό­μα άλλον έναν τρό­πο, δεί­χνει το πιο
τρο­μα­κτι­κό του πρό­σω­πο μέσα στα σχο­λεία που φοι­τούν τα παι­διά μας. Στό­χος του
είναι να ενι­σχύ­σει τις ανι­σό­τη­τες ώστε η πλειο­νό­τη­τα των μαθη­τών να
απο­θαρ­ρύ­νε­ται και να επι­λέ­γει το δρό­μο της κατάρ­τι­σης και της μαθη­τεί­ας, αφού
το σύστη­μα αυτή τη στιγ­μή έχει ανά­γκη από χέρια και όχι από μυα­λά. Είναι
προ­φα­νές ότι η  αντί­στα­ση σε μια τέτοια επέ­λα­ση του
νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού  και των συμ­φε­ρό­ντων δεν μπο­ρεί παρά να έχει πολιτική
διάσταση.
Δημή­τρης Τσι­ρι­γώ­της. Φυσικός
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted