👉Εχου­με αρκε­τές φορές ανα­φερ­θεί στον ιδιαί­τε­ρο ρόλο, που έπαιξε
και παί­ζει στην χώρα η κυριαρ­χία του εφο­πλι­στι­κού κεφά­λαιου… Τόσο στον
χαρα­κτή­ρα της άρχου­σας τάξης όσο και στην πολι­τι­κή συνει­δη­τό­τη­τα των εκμεταλλευόμενων… 

Η κατά­στα­ση αυτή ουσια­στι­κά αρχί­ζει από τον 17^ο αιώ­να και
συνε­χί­ζε­ται αδιά­πτω­τα και τα χρό­νια, που ακο­λού­θη­σαν την ανα­γνώ­ρι­ση Ελληνικού
κρά­τους… Η απου­σία μίας “παρα­γω­γι­κής”  αστι­κής τάξης καθο­ρί­ζει την φυσιο­γνω­μία του
Ελλη­νι­κού κρά­τους σαν ένα μόρ­φω­μα γρα­φειο­κρα­τι­κό με μπά­χα­λο οργά­νω­ση, που εξυπηρετεί
τους ελά­χι­στη εθνι­κή συνεί­δη­ση δια­θέ­το­ντες μετα­πρά­τες… Φυσι­κή συνέρ­γεια, συνέχεια
και προ­έ­κτα­ση των κοτσα­μπά­ση­δων. Η ληξαρ­χι­κή πρά­ξη της δρά­σης τους στο ελεύθερο
Ελλη­νι­κό κρά­τος απο­τε­λεί η δολο­φο­νία Καπο­δί­στρια, που πραγ­μα­τώ­νε­ται με σαφή
εντο­λή των …αρχό­ντων της Εσπε­ρί­ας. Λίγες μέρες πριν οι ναυ­τι­κοί πρω­τα­γω­νι­στές του
απε­λευ­θε­ρω­τι­κού αγώ­να …καί­νε τον Ελλη­νι­κό στό­λο… Καθό­λου τυχαίο βέβαια, πως
αυτοί τυγ­χά­νουν ευρύ­τε­ρης κρα­τι­κής ανα­γνώ­ρι­σης από ό,τι ο Καπο­δί­στριας! Εφο­νεύ­σα­με
τον ανθό του έθνους κάνο­ντας το χατή­ρι ξένων, ομο­λο­γεί ο Πετρό­μπε­ης, που
ζήτα­γε την Εύβοια για βιλα­έ­τι του, εις ανα­γνώ­ρι­σιν της προ­σφο­ράς προς το έθνος…

Αυτή την ουσιώ­δη δια­φο­ρά μετα­ξύ παρά­γου­σας και μεταπρατικής
αστι­κής τάξης την ανα­γνώ­ρι­ζε στις ανα­λύ­σεις του το ΚΚΕ, ιδιαί­τε­ρα στα χρόνια
του Νίκου Ζαχα­ριά­δη όταν σε απο­φά­σεις κεντρι­κών οργά­νων του κόμ­μα­τος η μεγαλοαστική
τάξη χαρα­κτη­ρί­ζο­νταν ως …κομπρα­δό­ρι­κη
(μετα­πρα­τι­κή). Ο όρος, που γραμ­μα­το­λο­γι­κά προ­έρ­χε­ται από τα Πορ­το­γα­λέ­ζι­κα (comprador),
εννοιο­λο­γι­κά περι­γρά­φει τον μεσά­ζο­ντα, τον εργο­λά­βο των ξένων αφεντικών… 

Η χρή­ση, του χαρα­κτη­ρι­σμού αυτού από την αρι­στε­ρά δεν γινόνταν
τυχαία ούτε καλ­λι­λο­γι­κά. Είχε σαφές κοι­νω­νι­κό προσ­διο­ρι­στι­κό περιε­χό­με­νο, που
χρη­σί­μευε για τον καθο­ρι­σμό και την περι­γρα­φή (όχι με πάντο­τε με επι­τυ­χία…) της
επι­βαλ­λό­με­νης τακτικής… 

Νομί­ζου­με, όμως, ότι γενι­κά παρέ­με­νε υπο­τι­μη­μέ­νη η φυσι­κή απαίτηση
των κομπρα­δό­ρων για μη οργα­νω­μέ­νο κρά­τος. Κρά­τος αυθαι­ρε­σί­ας, ρεμού­λας και
δια­φθο­ράς, που απο­τε­λού­σαν τις ανα­γκαί­ες δια­δι­κα­σί­ες για διεύ­ρυν­ση του
εμπο­ρι­κού κέρ­δους… Σε αντί­θε­ση προς τον παρα­γω­γι­κό καπι­τα­λι­σμό που χρειάζεται
οργα­νω­μέ­νο και “ευνο­μού­με­νο” κρά­τος όσο αυταρ­χι­κό ή και ανοι­χτά φασι­στι­κό είναι…

Αυτή η δια­φο­ρά κατά την γνώ­μη μας έχει να κάνει ακό­μη και με την
υπαρ­ξια­κή συγκρό­τη­ση, τα ενδια­φέ­ρο­ντα, την τοπο­θέ­τη­ση και τις κοινωνικο-πολιτικές
επι­λο­γές των εργαζόμενων… 

Ας μην πλα­τειά­σου­με όμως… Κάνα­με αυτή την εισα­γω­γή για να καταλήξουμε
παρα­θέ­το­ντας δηλώ­σεις του εφο­πλι­στή κ. Λασκα­ρί­δη, όπως την δια­βά­σα­με σε
ιστότοπο: 

«Οι εφο­πλι­στές δεν χρειά­ζο­νται την κυβέρ­νη­ση, το υπουργείο
την ΙΜΟ (International Maritime Organisation) και τον πρω­θυ­πουρ­γό», δήλω­σε,
συμπλη­ρώ­νο­ντας μάλι­στα με χαρα­κτη­ρι­στι­κά τρό­πο ότι «μπο­ρούν να χε…ν τον
πρω­θυ­πουρ­γό, γι’ αυτούς δεν έχει καμία χρη­σι­μό­τη­τα. Για­τί; Επει­δή η ναυτιλία
δεν έχει καμία σχέ­ση με την Ελλά­δα. Δεν υπάρ­χει κάτι που μπο­ρεί να κερδίσει
ένας πλοιο­κτή­της στην Ελλά­δα. Δεν υπάρ­χουν φορ­τία, δεν υπάρ­χουν ναυλοσύμφωνα,
τίπο­τα στην Ελλά­δα… Μόνο τα γρα­φεία των πλοιο­κτη­τών είναι στην Ελλάδα.
Το 80% των πλοί­ων τους έχουν ξένη σημαία. Δεν τους νοιά­ζει η ελλη­νι­κή σημαία».

Σαφέ­στα­τη τοπο­θέ­τη­ση που δεν έχει ανά­γκη για περισσότερες
ανα­λύ­σεις και ερμη­νεί­ες… Αντί­θε­τα μπο­ρεί να είναι ένα καλό εργα­λείο για να μας ερμηνεύσει
πολ­λά από τα οικο­νο­μι­κά, κοι­νω­νι­κά, πολι­τι­κά και πολι­τι­σμι­κά συμ­βαί­νο­ντα στον
τόπο…

Ειρή­σθω εν παρό­δω ότι παρών στην διάρ­κεια αυτής της ευγε­νι­κής ανα­φο­ράς @@@@@ταΐσματος του πρω­θυ­πουρ­γού ήταν ο Υπουρ­γός Εμπο­ρι­κής Ναυ­τι­λί­ας… Ο οποί­ος …εσιώ­πη­σε διακριτικά… 

Ετσι, για να ξέρου­με τί μας γίνεται…