το φασούλι της επιχειρηματικότητας σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης, αντιληφθήκαμε
πως ουσιαστικά επρόκειτο για μία σατανική εκδοχή του ποιος θα πληρώνει κάθε
φορά το μάρμαρο… Σκορπώντας τις αρμοδιότητες καθιστούσες τον πολίτη περισσότερο
αποπροσανατολισμένο και πιο δύσκαμπτο στο να διεκδικήσει… Σήμερα, το όφελος από
όλη αυτή την μεγάλη κοινωνική καινοτομία συμβολίζεται από τον δρόμο, που δεν
φτιάχνεται ποτέ γιατί ως δρόμος ανήκει στην τοπική αυτοδιοίκηση αλλά ως πεζοδρόμιο
στην περιφερική, σαν περιοχή είναι κρατική, που την διεκδικεί εν τω μεταξύ και
το λιμενικό ταμείο…
Η ιδέα, όμως της ανάθεσης στους δήμους όλων των …’παλουκίων’
αρέσει πολύ στους φιλελευθέρους, που φωνάζουν και στον ύπνο τους: ‘λιγότερο
κράτος’… Θα έλεγαν και: καθόλου κράτος αλλά για την ώρα κάποιος
πρέπει να φυλάει, κάποιος να δέρνει, κάποιος να εισπράττει… Σε λίγο καιρό θα
ιδιωτικοποιηθούν και αυτές οι ‘υπηρεσίες’ οπότε όλα θα είναι μαγικά…και
προπαντός Αμερικάνικα…
Αυτά σκεφτόμαστε όταν ακούσαμε τον υφυπουργό Παιδείας
να καταθέτει την μεγάλη ρηξικέλευθη πρόταση για το ζήτημα της στέγασης των
εκπαιδευτικών.
Όπως γνωρίζετε, η στέγη περνάει μία βαθιά κρίση σε
πλείστες όσες καπιταλιστικές χώρες, αποτέλεσμα μίας κερδοσκοπικής φούσκας, με
ανυπολόγιστες συνέπειες… Μικρό μέρος τέτοιας κρίσης εισπράξαμε από το 2007 και
μετά…
Στην χώρα μας, με την μεγιστοποίηση της αξιοποίησης της
κατοικίας ως τουριστικού καταλύματος, οι τιμές των ενοικίων είναι κυριολεκτικά
αβάσταχτες για τα οικονομικά όρια των νεοδιοριζόμενων -και όχι μόνον- εκπαιδευτικών.
Οι διάφοροι αρμόδιοι μέχρι τώρα σφυρίζουν αδιάφορα …υποφέροντας από εγνωσμένη
αλλεργία στις κοινωνικού χαρακτήρα δαπάνες…
Παιδείας, του οποίου οι παρεμβάσεις είναι κρίσιμες και καθοριστικές σε πλείστα
όσα ζητήματα… Θα θυμάστε π.χ. με πόσο θάρρος και παρρησία μας ξεκαθάρισε, ότι η
…εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν έχει να κάνει καθόλου με την πτώση του χούντας…
Ετσι, για να φεύγουν από το προσκήνιο οι μύθοι!!!
Τώρα, λοιπόν, με το ζήτημα της ενίσχυσης των
εκπαιδευτικών στην προσπάθεια ανεύρεσης κατοικίας και κατά συνέπεια αποδοχής
του διορισμού τους, έδωσε και πάλι τα φώτα του… Να πληρώσουν το σχετικό
επίδομα στέγης οι δήμοι… Πολλοί εκ των οποίων λόγω τουρισμού είναι και πολύ
πλούσιοι!!!
Πώς να μην ζηλέψεις το θάρρος;;; Πώς να μην θαυμάσεις
την τόλμη;;; Πώς να μην μείνεις κάγκελο με την πρακτικότητα και την
εφαρμοσιμότητα της πρότασης;;;
περιμένουν το «κράτος – πατερούλη».
Αυτές οι φράσεις είναι, που σημαδεύουν την πρόοδο και
την ανάπτυξη της χώρας… Μάλιστα κύριοι, οι Δήμοι, που είστε και πλούσιοι…
Και συμπληρώνουμε εμείς… Και αν ακόμα δεν είστε
πλούσιοι και δεν μπορείτε να τα βγάλετε πέρα με στοιχειώσεις υποχρεώσεις της καθημερινότητας
(καθαριότητα, αποκομιδή αποβλήτων, ύδρευση, αποχέτευση κ.λ.π.) να τα πληρώσουν
οι πολίτες σας… Μία μικρή σχετική φορολογία θα είναι ό,τι πρέπει για να λυθεί
το ζήτημα όπως πρέπει…
Όχι όλα το κράτος ‘πατερούλης’… Αυτή η έκφραση πρέπει
να διαβαστεί σε πολλά επίπεδα… Ακρως ενδεικτική της πολιτικής κουλτούρας τους κυρίου
υφυπουργού μας θυμίζει την κόλαση του κρατισμού, την οποίαν εβίωσαν πολλοί
λαοί, που τώρα απολαμβάνουν τον παράδεισο του καπιταλισμού…
Τέρμα, λέει στο κράτος-πατερούλης, που πρέπει
να τα λύνει όλα… Αντιλαμβάνεστε, ότι η έκφραση: ‘πατερούλης’ παραπέμπει ευθέως
στην Σοβιετική Ενωση, που όπως μας έχουν πει πολλοί φιλελεύθεροι (φασίστες,
δεξιοί και σοσιαλιστές) πολύ της μοιάζαμε και τώρα δίνουμε την μεγάλη μάχη για
να ξεκολλήσουμε από πάνω μας αυτή την …’λεοντή’ του σκοταδισμού …
Τόσο η
προηγούμενη παρέμβαση του κυρίου υφυπουργού για το πολυτεχνείο όσο και η παρούσα
για την επίλυση του προβλήματος της στέγης των εκπαιδευτικών, τον ανεβάζουν
πολύ στα μάτια μας… Θα τον έχουμε στα υπόψη όταν χρειαστεί η παράταξη να …ανανεώσει
την ηγεσία της…