Τι θέλει να πει ο ποιητής;;; - Φαιακία

Τι θέλει να πει ο ποιητής;;;

Και κατά κόσμον Τάσος Κωστα­μπά­ρης προ­λο­γί­ζο­ντας την είδη­ση της παρου­σί­ας στα μαρ­τυ­ρι­κά Καλά­βρυ­τα της Κόκ­κι­νης Σημαί­ας, που καρ­φώ­θη­κε στη καρ­διά του θηρί­ου στο Ράϊχ­σταγκ από τα χέρια του Σοβιε­τι­κού επι­λο­χία Γιε­γκό­ρωφ στο όνο­μα της ανθρω­πό­τη­τας και της ανθρωποσύνης… 
Είναι προ­φα­νές, ότι μας παρα­πέ­μπει σε ριζι­κή ανα­θε­ώ­ρη­ση ιστο­ρι­κών εκτι­μή­σε­ων, που μέχρι τώρα θεω­ρού­σα­με δεδο­μέ­νες…. Π.χ. πως ο Β’ Παγκό­σμιος πόλε­μος που ασφα­λώς γεν­νή­θη­κε μέσα από ενδοϊ­μπε­ρια­λι­στι­κές αντι­θέ­σεις έγι­νε με την παρου­σία και τον τιτά­νιο αγώ­να των λαών -και πρώ­τα από­λα του Σοβιε­τι­κού λαού- μεγά­λος πατριω­τι­κός, αντι­φα­σι­στι­κός, απε­λευ­θε­ρω­τι­κός πόλε­μος… Ετσι νομί­ζα­με μέχρι τώρα…Και γιαυ­τό θεω­ρού­σα­με υπέρ­τα­της σημα­σί­ας και πρω­το­πο­ρια­κή πατριω­τι­κή πρά­ξη (πριν ξεσπά­σει το μέτω­πο στην Σοβιε­τι­κή Ενω­ση) το μνη­μειώ­δες γράμ­μα του Νίκου Ζαχα­ριά­δη από το κάτερ­γο της Κέρ­κυ­ρας ως πρό­σκλη­ση συμ­με­το­χής στον πατριω­τι­κό-αντι­φα­σι­στι­κό αγώ­να…. Ετσι νομί­ζα­με αλλά ο ποι­η­τής μας παρα­πέ­μπει σε σύγ­χρο­νες …”ανα­θε­ω­ρή­σεις” (κακή λέξη, φτου κακά…) της ιστο­ρί­ας…  Δέστε τι γράφει…

΄΄Ιμπε­ρια­λι­στι­κα΄΄
σφυ­ρο­δρε­πα­να επνι­ξαν το λιμα­νι της Πατρας και 
κατε­λα­βαν τα  Καλα­βρυ­τα.  Σε ενα μηνα περι­που θα κατα­κλυ­σουν αλλη μια
φορα την Κοκ­κι­νη πλα­τεια της Μοσχας, 
για να τιμησουν,περα απο τα 70χρονα της νικης κατα του φασισμου,τον ενα χρονο
από  
την ΄΄ιμπεριαλιστικη΄΄καταληψη και αρπα­γή της (Ρωσι­κης) Κρι­μαιας, από τους
Ουκρα­νο­να­τοι­κούς 
δημο­κρα­τες. 

Και πού­σαι ακό­μα προ­σθέ­του­με ως ΦΑΙΑΚΙΑ πριν παρα­θέ­σου­με την ίδια την είδηση!!!


Την ιστο­ρι­κή σημαία του Κόκ­κι­νου Στρα­τού που
υψώ­θη­κε στις 30 Απρι­λί­ου του 1945 πάνω από τον κεντρι­κό Τρού­λο του Ράιχσταγκ
(καγκε­λα­ρία της Γερ­μα­νί­ας) στο Βερο­λί­νο και σημα­το­δό­τη­σε την νίκη απέ­να­ντι στο
Ναζι­σμό, έφε­ραν μαζί τους οι Ρώσοι ναύ­τες και ύψω­σαν στα Καλά­βρυ­τα μπρο­στά στο
μνη­μείο του Καλα­βρυ­τι­νού Ολοκαυτώματος.

Ηταν 30 Απρι­λί­ου του 1945 και ώρα 21.50 όταν ο
επι­λο­χί­ας Μ. Α. Φ. Γιε­γκό­ροφ και ο λοχί­ας Μ. Β. Καντά­ρια του σοβιε­τι­κού στρατού
έστη­σαν την κόκ­κι­νη σημαία με το σφυ­ρο­δρέ­πα­νο, τη Σημαία της Νίκης, πάνω από τον
κεντρι­κό Τρού­λο του Ράιχ­σταγκ. Αμέ­σως μετά, ο διοι­κη­τής της 3ης στρα­τιάς κρούσης
στρα­τη­γός Β. Ι. Κουζ­νε­τσόφ, που παρα­κο­λου­θού­σε προ­σω­πι­κά την ιστο­ρι­κή μάχη
κατά­λη­ψης του Ράιχ­σταγκ, πήρε στο τηλέ­φω­νο το κέντρο διοί­κη­σης και ανακοίνωσε
στο στρα­τάρ­χη Ζού­κοφ: «Στο Ράιχ­σταγκ κυμα­τί­ζει η κόκ­κι­νη σημαία! Ζήτω, σύντροφε
στρατάρχη!»

Παρό­λο που δεν είχαν τελειώ­σει οι μάχες και τα
ναζι­στι­κά στρα­τεύ­μα­τα συνέ­χι­ζαν να αμύ­νο­νται μέσα στο Βερο­λί­νο, το γεγο­νός είχε
ξεχω­ρι­στή σημασία.
Ηταν πια φανε­ρό πως ο πόλε­μος στην Ευρώ­πη από
στιγ­μή σε στιγ­μή τελεί­ω­νε οριστικά.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted