Τα ΜΜΕ, η Ρούλα στο φως και στην σκιά ο Θύμιος

Σε χώρα (de nova insula utopia, δηλα­δή) με σεβα­σμό στον πολί­τη της, το ηθι­κό και
πολι­τι­κό του ανά­στη­μα, τα ΜΜΕ θα μετέ­δι­δαν την αρχι­κή είδη­ση και φυσι­κά το τέλος
της υπό­θε­σης, όταν η δικαιο­σύ­νη αποφαίνονταν… 

Τί λες τώρα!!! Σιγά!!! Εδώ έχει πολύ ψωμί… Ξέρεις πόσο
που­λά­ει το θέμα: Μάνα, που σκό­τω­σε και τα τρία παι­διά της!!! Τρία μικρά
θανα­τω­μέ­να με στραγ­γα­λι­σμό!!! Μόνο που το ακού­νε οι κυνη­γοί της AGB παθαίνουν…

Ετσι συμπλη­ρώ­νου­με κάπου μισό χρό­νο, όπου εκφω­νη­τές, παρουσιαστές,
ρεπόρ­τερς, αστυ­νο­μι­κοί συντά­κτες, ιατρο­δι­κα­στές  και λοι­πές σχε­τι­κές και άσχε­τες δυνά­μεις μας, έχουν
αλλά­ξει τα φώτα στην ενη­μέ­ρω­ση… Ολό­κλη­ρη σπου­δή… Οι καλοί και τακτι­κοί θα
λάβουν πιστο­ποι­η­τι­κό παρα­κο­λού­θη­σης ενώ οι ακό­μα καλύ­τε­ροι, αν συγ­γρά­ψουν μία
επί­το­μη έκθε­ση αυτής της δια­δρο­μής ‘πλη­ρο­φό­ρη­σης’ θα λάβουν μετα­πτυ­χια­κό στην
τηλε­λα­γνεία και ενδε­χο­μέ­νως -οι ‘καλύ­τε­ροι’- διδα­κτο­ρι­κό στην μιντιακή
αποβλάκωση… 

Κι’ όμως… Στην χώρα υπάρ­χουν θεσμοί, υπάρ­χει Εθνι­κό Ραδιοτηλεοπτικό
Συμ­βού­λιο, που παρα­κο­λου­θούν κανο­νι­κά τα δια­δρα­μα­τι­ζό­με­να στον τομέα ενημέρωσης…

Η λει­τουρ­γία της ιδιω­τι­κής ραδιο­τη­λε­ό­ρα­σης, που
έμοια­ζε ‘φάρ­μα­κο’ στην μονό­πλευ­ρη, κομ­μα­τι­κο-κρα­τι­κή ειδη­σε­ο­γρα­φία αποδείχτηκε,
όπως ήταν φυσι­κό, ισχυ­ρό­τα­το μπού­με­ραγκ με στό­χο το κατα­κέ­φα­λο χτύ­πη­μα…  Φυσι­κό­τα­το, για­τί κανέ­νας ιδιώ­της δεν θα
επέν­δυε τα εκα­τομ­μυ­ριά­κια του αν δεν είχε την προσ­δο­κία κέρ­δους και αυξημένης
κοι­νω­νι­κής επιρ­ρο­ής. Οπερ έδει δεί­ξαι, που λέγα­με παλιά στο τέλος της επίλυσης
των μαθη­μα­τι­κών προ­βλη­μά­των… Όταν η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα επι­βε­βαί­ω­νε το συμπέρασμα
του συλλογισμού.

Ο ‘ευγε­νής’ φιλε­λεύ­θε­ρος αντα­γω­νι­σμός στα ΜΜΕ έχει οδηγήσει
σε απί­στευ­τη εξα­χρεί­ω­ση του λόγου και της εικό­νας, που δεν φεί­δε­ται κανενός
απο­τρο­πια­σμού, προ­κει­μέ­νου να …’που­λή­σει’!

Η ‘Ρου­λιά­δα’ θα απο­τε­λέ­σει σίγου­ρα ποιο­τι­κό σταθμό
στην πορεία κατά­χτη­σης μεγα­λύ­τε­ρης εξα­χρεί­ω­σης, μεγα­λύ­τε­ρης ανο­χής στην αγριότητα
και την κτηνωδία… 

Όλα αυτά για να μην βαρε­θού­με και πατή­σου­με το off… Φρο­ντί­ζουν, εξάλ­λου, οι σενα­ριο­γρά­φοι της πραγματικότητας
να μας τρο­φο­δο­τούν με αντι­κρουό­με­νες ‘ειδή­σεις’, με αντι­θέ­σεις και συγκρούσεις,
που έχουν για τα καλά διεισ­δύ­σει και στον χώρο των αρμο­δί­ων επι­στη­μό­νων, των
ιατροδικαστών!!!

Κατα­ρα­μέ­νο γυαλί!

Κάποια στιγ­μή το θέμα θα λήξει… Το ξέρουν καλά οι
επι­στή­μο­νες της αναι­σθη­το­ποί­η­σής μας… Γι’ αυτό δεν αφή­νουν τίπο­τε να πάει
χαμέ­νο… Ετσι μετά την Ρού­λα ο Θύμιος… 

Εντε­λώς φυσιο­λο­γι­κό, αφού το κεντρι­κό μήνυ­μα από την
ενδο­μή­τρια κιό­λας ζωή είναι ιαχή αντα­γω­νι­σμού προς επι­βί­ω­ση και συντρι­βή του
άλλου, των άλλων… Δικαί­ως, λοι­πόν τα ’παι­διά’ βρή­καν τον Θύμιο για να ‘προ­πο­νη­θούν’…
Να δοκι­μά­σουν κτη­νώ­δη ένστι­κτα πάνω σε εύκο­λο θήραμα… 

Φυσι­κή εξέ­λι­ξη και μετά­βα­ση σε ’ανώ­τε­ρο’ στά­διο είναι
ο ανοι­χτός εκφα­σι­σμός των νέων, που απ’ ότι βλέ­που­με τελευ­ταία, σημειώ­νει …μεγά­λες
‘επι­τυ­χί­ες’… Από το μπού­λιγκ στο ναζι­σμό ένα τσι­γά­ρο δρόμος… 

Ο Θύμιος, λοι­πόν ανή­κει στους χαμέ­νους… Τυπι­κά το
πρό­βλη­μα είναι η παρα­μόρ­φω­ση του προ­σώ­που του… Ουσια­στι­κά, το σωματικό
μειο­νέ­κτη­μα είναι η κορυ­φή μίας συστη­μα­τι­κά και απο­λύ­τως σκό­πι­μα αγνοούμενης
κοι­νω­νι­κής περι­θω­ριο­ποί­η­σης… Για την οποία, φυσι­κά, ουδείς και ουδεμία
κοι­νω­νι­κή υπη­ρε­σία, κρα­τι­κή ή αυτο­διοι­κη­τι­κή ενδιαφέρθηκε… 

Μόνον τώρα… Τώρα, που ο ‘χαμέ­νος’ και ‘ανευ­ρε­θείς’ Θύμιος
‘πού­λη­σε’!!! Ξεχεί­λι­σε το ενδια­φέ­ρον!! Να ο Δήμος, να οι υπη­ρε­σί­ες, και φυσικά
να τα κανά­λια… Μέχρι και πλα­στι­κοί χει­ρουρ­γοί δεσμεύ­τη­καν για απο­κα­τά­στα­ση της ζημιάς
του προ­σώ­που… Επρε­πε να ‘χαθεί’ ο Θύμιος για να έχου­με προ­σφο­ρές σωμα­τι­κής και ψυχικής
ανα­κού­φι­σης και όχι αυτό να είναι καθιε­ρω­μέ­νη πρα­κτι­κή σε ένα σύστημα
υπη­ρε­σιών, που γρη­γο­ρεί, ανι­χνεύ­ει τα περι­στα­τι­κά και παρεμ­βαί­νει άμε­σα και
ολο­κλη­ρω­τι­κά… Μέχρις εσχά­των… Για­τί κάθε άνθρω­πος δικαιού­ται την εσχα­τιά της βοήθειας
και στήριξης… 

Ο Θύμιος είναι ‘παθός και μαθός’… Χτες βρά­δυ, που τον
έβγα­λαν στην εκπο­μπή ανευ­ρέ­σε­ων, απα­ντού­σε ξερά και μονο­κόμ­μα­τα… Ναι… Όχι… Εχει
εμπει­ρία από το ενδια­φέ­ρον της κοι­νω­νί­ας, που τον έψα­χνε για …τα ψαχτι­κά… Εκεί
ήταν, δεν έφυ­γε ποτέ… Φυσι­κά κρυ­βό­ταν… Σαν τρο­μαγ­μέ­νο θηρίο, που αντιμετωπίζει
αιμο­βό­ρα λιο­ντά­ρια έτοι­μα να τον κατα­σπα­ρά­ξουν… Ο Θύμιος έχει εμπει­ρί­ες και
ξέρει, πως μόλις πέσει ο κουρ­νια­χτός και δεν έχει να ‘που­λή­σει’, τα φώτα θα
σβήσουν… 

Είναι τέτοια η κοι­νω­νι­κή μας δια­στρο­φή, που πραγματικά
ευχό­μα­στε να ενδια­φερ­θούν οι ‘υπο­σχε­θέ­ντες’ βοή­θεια με αντάλ­λαγ­μα, βεβαίως,
βεβαί­ως την τηλε­ο­πτι­κή τους ανά­δει­ξη… Ας είναι και έτσι…