Η κανονικοποίηση του φασισμού

Ένας ολό­κλη­ρος μηχα­νι­σμός δια­στρο­φής, που ξεκί­να­γε από
τα παι­δι­κά παι­γνί­δια, τις τηλε­ο­πτι­κές ΄παι­δι­κές’ εκπο­μπές της ασύλληπτης
αγριό­τη­τας. Που επε­κτά­θη­κε στα ‘κατα­ξιω­μέ­να’ κοι­νω­νι­κά πρό­τυ­πα των πολιτικών
μαυ­ρο­για­λού­ρων της απά­της, της συναλ­λα­γής και του εμπαιγ­μού, που όμως κατάφερναν
να θριαμ­βεύ­ουν κοι­νω­νι­κά χάρις στην ‘αγω­νι­στι­κό­τη­τά’ τους… Που προ­ή­γα­γε μορφές
ψυχα­γω­γί­ας φαι­νο­με­νι­κά συλ­λο­γι­κές και στην πρά­ξη βαθιά μονα­ξια­κές… Πολ­λές φορές με την ‘στή­ρι­ξη’
ουσιών. Που ανα­γνώ­ρι­σε στη νεα­νι­κή ζωτι­κό­τη­τα την ‘νόμι­μη’ εκτό­νω­ση μέσα από
τον χου­λι­γκα­νι­σμό. Που μετέ­τρε­ψε τον μαζι­κό αθλη­τι­σμό σε πολυ­τέ­λεια και τις θύρες
των εξα­γριω­μέ­νων οπα­δών σε νεο­λαι­ϊ­στι­κα ‘στέ­κια’…

Δυστυ­χώς, πίσω από την θεα­μα­τι­κή καθιέ­ρω­ση της βίας μετα­ξύ ανηλίκων
βρί­σκε­ται και η ισχυ­ρή ‘στή­ρι­ξη’ ή η παγε­ρή αδια­φο­ρία των γονιών. 

Σημά­δι των και­ρών και αυτό. Γονείς, που μπερ­δεύ­τη­καν από διά­ψευ­ση προσ­δο­κιών, ψευδο-μεταρρυθμίσεις
και πρό­σκαι­ρες ταξι­κές μικρο-ανα­βαθ­μί­σεις ανα­γνώ­ρι­σαν στον σκλη­ρό αντα­γω­νι­σμό το
πρό­τυ­πο ασφα­λεί­ας για τα παι­διά τους. Άλλοι, θύμα­τα μία ποικιλόμορφης
κοι­νω­νι­κής αδια­φο­ρί­ας αντι­με­τω­πί­ζουν την παρα­βα­τι­κή εγκλη­μα­τι­κό­τη­τα των παιδιών
τους σαν φυσι­κό φαι­νό­με­νο… Έλλει­ψη χρό­νου των γονέ­ων άλλο χαρα­κτη­ρι­στι­κό της επο­χής, που τα ωρά­ρια εργα­σί­ας και μετα­φο­ρών κατα­ντούν απα­γο­ρευ­τι­κά ακό­μη και για την απλή συνά­ντη­ση της οικογένειας. 

Ο ασύ­δο­τος ατο­μι­κι­σμός, είναι μία πολι­τι­σμι­κή και υπαρ­ξια­κή δια­στρο­φή που δεν προ­οιω­νί­ζει αντί­στα­ση στον σκο­τα­δι­σμό αλλά ευμε­νή υπο­δο­χή και στή­ρι­ξη σε κάθε είδους εκφασισμό.

Τυτό­χρο­να, ο ιστο­ρι­κός ανα­θε­ω­ρη­τι­σμός έχει πονη­ρό­τα­τα ενερ­γο­ποι­η­θεί για να παρα­μορ­φώ­σει πραγ­μα­τι­κό­τη­τες κατά το δοκούν και το συμ­φέ­ρον του και να δημιουρ­γή­σει ψευ­δείς συνει­δή­σεις με φορ­τία ακρο­δε­ξιού ψευτοεθνικισμού… 

Αν κάποιος ήθε­λε να επε­κτα­θεί στο σύνο­λο των
φαι­νο­μέ­νων αντι­κοι­νω­νι­κό­τη­τας και στα πραγ­μα­τι­κά τους αίτια θα χρειάζονταν
τόμους…  

Τα δια­δρα­μα­τι­ζό­με­να στις ΗΠΑ αλλά και σε άλλες καπιταλιστικές
μητρο­πό­λεις το επιβεβαιώνουν… 

Για όσους δεν απο­δέ­χο­νται την κοι­νό­τη­τα-αρέ­να της αλληλοεξόντωσης
και ορα­μα­τί­ζο­νται ρεα­λι­στι­κά την κοι­νω­νία της παναν­θρώ­πι­νης ελευ­θε­ρί­ας υπάρχει
μπρο­στά ένας δύσκο­λος δρό­μος μάθη­σης, συστρά­τευ­σης και συλ­λο­γι­κής παι­δα­γω­γι­κής και ανα­τρε­πτι­κής δράσης…