‘Ασφαλές’ το ταξίδι της Ιθάκης - Φαιακία

‘Ασφαλές’ το ταξίδι της Ιθάκης

Θα μπο­ρού­σε να είναι ένα έξυπνο
δια­φη­μι­στι­κό κόλ­πο… Το ‘πολυα­να­με­νό­με­νο’ -σύμ­φω­να με τα συστη­μι­κά ΜΜΕ- βιβλίο
του
Alexis αρχί­ζει την καριέ­ρα του
πριν καν κυκλοφορήσει.

Αιχ­μη­ρή σύγκρου­ση ανά­με­σα στον
συγ­γρα­φέα και δημο­σιο­γρά­φο με τον οποίο ο
Alexis δια­τη­ρού­σε στο παρελθόν
άρι­στες σχέ­σεις… Ομως, οι και­ροί αλλά­ζουν και η κρι­τι­κή στά­ση του
δημο­σιο­γρά­φου είχε φανεί από καιρό…

Στα διά­φο­ρα ‘γρα­φι­κά’ συμ­βά­ντα στον
ΣΥΡΙΖΑ  είχε πάρει καθα­ρά την θέση του
Παύ­λου του Κρη­τι­κού και εξ αντα­να­κλά­σε­ως συντά­χθη­κε και με τον Κασ­σε­λά­κη  και τους συν αυτώ… Τον οποίο Κασ­σε­λά­κη είχε
φέρει μετά βαί­ων και κλά­δων ως φέρελ­πι ο ίδιος ο
Alexis. Στα­θε­ρά, οι εξε­λί­ξεις των σχέ­σε­ων μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ
θυμί­ζουν το άσμα του Λου­κια­νού Κηλαη­δό­νη: πού βαδί­ζου­με Κύριοι…

Ετσι και αλλιώς, το όλο συμ­βάν, που
κατέ­λη­ξε στις αίθου­σες των δικα­στη­ρί­ων με κατα­δί­κη του δημο­σιο­γρά­φου συνι­στά
preludio στην κυκλο­φο­ρία του
βιβλί­ου, που θα απο­τε­λέ­σει …μέγα γεγονός… 

Και ας μην το δια­βά­σει ο
Μητσο­τα­κης. Κάποιος θα το δια­βά­σει γι’ αυτόν και θα του πει το ζου­μί για να
ξέρει πώς θα παί­ξει τις πιτσι­κου­λιές με τον
Alexis.

Η αλή­θεια είναι πως -όπως πολλοί
άλλοι- δεν σκε­φτό­μα­στε να θυσιά­σου­με μέρος του χρό­νου μας για να δού­με πώς ο
Alexis αφη­γεί­ται αυτά, που
ζήσα­με σαν πολί­τες το 2015… Τότε, που συνε­παρ­μέ­νοι από την πρω­το­φα­νή λαϊκή
συμ­με­το­χή, την αγω­νι­στι­κό­τη­τα και την απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα φάγα­με την γερή σφαλιάρα
της κωλο­τού­μπας, τον από­η­χο και τις συνέ­πειες της οποί­ας απο­λαμ­βά­νει ο τόπος, το
λαϊ­κό κίνη­μα και οι λαοί της Ευρώ­πης. Για πολ­λά χρό­νια ακόμη…

Ακρι­βώς αυτό είναι το χει­ρό­τε­ρο: Η
μεγά­λη απο­γο­ή­τευ­ση, που έσπει­ρε η απο­δο­χή του Γ’ μνη­μο­νί­ου στον λαό και
ιδιαί­τε­ρα στην νεο­λαία… Οργή και θλί­ψη για την ασυνέπεια…

Πολ­λοί -εκ του πονη­ρού- προσπαθούν
να υπε­ρα­σπι­στούν την κυβοί­στη­ση ως ανα­γκαία αφου δεν είχα­με τις προϋποθέσεις
μιάς επι­τυ­χούς σύγκρου­σης με τους ισχυ­ρούς της Ευρώπης… 

Τότε, λοι­πόν, για­τί την
υπο­σχε­θή­κα­τε σαν πεμ­πτου­σία της πολι­τι­κής σας γραμ­μής, της ιδε­ο­λο­γι­κής σας
φυσιο­γνω­μί­ας, που σας δια­φο­ρο­ποιού­σε απ’ όλες τις μνη­μο­νια­κές και
μισο­μνη­μο­νια­κές δυνά­μεις; Αυτό είναι το ΜΕΓΑ ζήτη­μα, που εντέ­χνως προσπαθείτε
να παρα­κάμ­ψε­τε μιλώ­ντας για υπο­χρε­ω­τι­κή προ­σαρ­μο­γή… Αυτό είναι που δεν σς
συγ­χω­ρούν  εκα­τομ­μύ­ρια Ελλη­νες, που σε
κλί­μα απί­στευ­του εκφο­βι­σμού αγνό­η­σαν τους ‘Γερά Γερούν’ και είπαν το
μεγα­λειώ­δες ΟΧΙ του 62%… Αυτό που μέσα σε 17 ωρες ο
Alexis το μετέ­τρε­ψε σε
ταπει­νω­τι­κό ΝΑΙ. 

Κι’ αυτό, χωρίς ίχνος στοιχειώδους
αυτο­κρι­τι­κής επί 10 ολό­κλη­ρα χρό­νια πολύ­πλευ­ρης φτω­χο­ποί­η­σης. Σήμε­ρα ο
Alexis, ασκεί …έντο­νη κριτική 
στον Κυριά­κο, που ουσι­στι­κά εφαρ­μό­ζει την πολι­τι­κή του Γ’ μνη­μο­νί­ου, που
μαζί εψή­φι­σαν. Εντά­ξει, ο Κυριά­κος βάζει και την νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρη πινε­λιά του… 

Ο,τι κι’ αν γρά­φει το βιβλίο, ό,τι
και αν ισχυ­ρί­ζε­ται ο
Alexis το ζήτη­μα παραμένει
ατό­φιο: Για­τί τάξα­τε πολι­τι­κή ρήξης;;;

Αν το κάνα­τε για­τί δεν γνωρίζατε
είστε επι­κίν­δυ­να άσχε­τοι… Το να απο­δε­χτείς ή να συκ­γρου­στείς με τα μνημόνια
είναι ζήτη­μα ύψι­στης σημα­σί­ας πανευ­ρω­παϊ­κού και παγκό­σμιου ενδια­φέ­ρο­ντος… Αν
πάλι γνώ­ρι­ζε ο
Alexis;;;  

Καθό­λου δεν μας ενδια­φέ­ρει αν ο Χ ή
ο Υ είχαν την α ή β άπο­ψη, την γ ή την δ´επιφύλαξη… Με εξαί­ρε­ση εκεί­νους, που
τα μάζε­ψαν και έφυ­γαν αμέ­σως, οι άλλοι απο­δέ­χτη­καν την λογι­κή του ‘ρεα­λι­σμού’, της
ανά­γκης παρα­μο­νής μέσα στο ευρώ κ.ο.κ. Δεν αντι­λαμ­βά­νο­νται άρα­γε, πώς η προβολη
τέτοιων δικαιο­λο­γιών συνι­στά λάθος βαρύ­τε­ρο απο την ίδια την απο­δο­χή των
μνη­μο­νί­ων; Ακρι­βώς αυτό είναι που οργί­ζει τους νέους, που συνε­χί­ζουν να τα
μαζεύ­ουν και να ανα­ζη­τούν εργα­σία και στέ­γη σε άλλες χώρες, όπου και τελι­κά θα
ζήσουν με τις ανα­μνή­σεις τους…Η πολι­τι­κή σας δν ήταν απλά λάθος.Ήταν -και
αυτό είναι το κύριο- ασυνεπής…

Θα πεί­τε βέβαια: Τότε, που ποντάρει
ο
Alexis και οι συν αυτώ; Πρώ­τα απ’ όλα στον παν­δα­μά­το­ρα χρό­νο, που
σε πολ­λούς είναι το καλύ­τε­ρο εργα­λείο από­σβε­σης όσων δεν μας αρέ­σουν ή δεν μας
συμ­φέ­ρουν… Υστε­ρα, σε κάποιους μηχα­νι­σμούς δημό­σιας προ­βο­λής, που ποιος ξέρει
με πόσα και ποια δια­φη­μι­στι­κά τρυκ θα επι­χει­ρή­σουν να μας πεί­σουν, πως ο
Alexis είναι νέος, καινούργιος,
σχε­δόν άφθαρ­τος, ο πιο κατάλ­λη­λος να μας γλυ­τώ­σει από την λαί­λα­πα ‘Μητσο­τά­κης’,
με την σοσιαλ­δη­μο­κρα­τι­κή του αμφίεση.

Σε τέτοιες περι­πτώ­σεις δοκι­μά­ζε­ται η
πολι­τι­κή ωρι­μό­τη­τα των λαών..
.


0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted