Μπράβο στον άξιο Λευίτη! - Φαιακία

Μπράβο στον άξιο Λευίτη!

 

Η είδη­ση, πως μία εκκλη­σία στην Κρή­τη θα λει­τουρ­γή­σει και ως
εμβο­λια­στι­κό κέντρο, μόνον χαρά και συγκί­νη­ση μπο­ρεί να προ­σφέ­ρει… Δεν μπορούμε
παρά να επαι­νέ­σου­με εκ βάθους ψυχής τον ιερέα της ενο­ρί­ας Αγί­ου Νικο­λά­ου Αρχανών
στην Κρή­τη, πατέ­ρα Ανδρέα Καλιο­τζά­κη.

Η φωτο­γρα­φία τον δεί­χνει παλιό­τε­ρα σε καθή­κο­ντα διαι­τη­τή αγώνα
βόλεϊ της νεο­λαί­ας της περιο­χής του.   



Επαι­νοι για το θάρ­ρος του!! Για­τί είναι σίγου­ρο, που θα υπο­στεί …αντί­ποι­να
από μεριάς των “Χρι­στια­νών” αγω­νι­στών Μοτζα­χε­ντίν, όλων των βαθ­μί­δων! Αυτών που
έχουν κυριαρ­χή­σει τα τελευ­ταία χρό­νια στην δημό­σια εμφά­νι­ση της εκκλη­σί­ας και
που διυ­λί­ζουν των κώνω­πα κατα­πί­νο­ντες την κάμη­λο…  

Αυτό ακρι­βώς, εννο­ού­σα­με όταν μιλά­γα­με για την ανά­γκη πρω­το­βου­λί­ας κοι­νω­νι­κών φορέ­ων και θεσμών υπέρ
της ταυ­τό­χρο­νης τήρη­σης των μέτρων υγειο­νο­λο­γι­κής προ­στα­σί­ας και υπέρ των
εμβολιασμών… 

Δυστυ­χώς, ο προ­ο­δευ­τι­κός χώρος στα πλαί­σια μίας παρατεταμένης
ιδε­ο­λο­γι­κής δυσλε­ξί­ας, εξα­ντλεί­ται σε αστή­ρι­κτους δικαιω­μα­τι­σμούς, που παραποιούν
την ατο­μι­κή ευθύ­νη και υπο­σκά­πτουν την κοι­νω­νι­κή συνει­δη­τό­τη­τα. Ετσι, σε
στιγ­μές, που η κοι­νω­νι­κή ευθύ­νη χτυ­πά­ει την πόρ­τα, η απά­ντη­ση είναι του τύπου: δεν
είναι κανείς εδώ, περά­στε αργό­τε­ρα, λεί­πει η θεία μου

Αν τα πρά­μα­τα …ήταν αλλιώς θα έπρε­πε να περι­μέ­να­με κοι­νω­νι­κούς, συνδικαλιστικούς,
πολι­τι­στι­κούς, καλ­λι­τε­χνι­κούς φορείς και πολι­τι­στι­κά σωμα­τεία να συμ­βάλ­λουν -ο
καθέ­νας με τον τρό­πο του- στην ανά­πτυ­ξη εμβο­λια­στι­κού κινή­μα­τος (χωρίς εισαγωγικά)…
Το υπο­στη­ρί­ζα­με από την αρχή έχο­ντας ελά­χι­στη εμπι­στο­σύ­νη στην επι­τυ­χία της κυβερνητικής
υπο­σχε­σιο­λο­γί­ας “απε­λευ­θέ­ρω­σης”… Αυτής, που τελι­κά ευθύ­νε­ται πρω­τί­στως για τον
κλο­νι­σμό της εμπι­στο­σύ­νης του κοι­νού στο εμβό­λιο-δήθεν υπε­ρό­πλο των κρατικών
διακηρύξεων. 

Σήμε­ρα είναι μάλ­λον αργά για να ανα­κάμ­ψει η …χαμέ­νη τιμή των
εμβο­λί­ων. Αυτό, όμως δεν μειώ­νει ούτε στο ελά­χι­στο την πρω­το­βου­λία του άξιου Κρητικού
Λευί­τη, που απο­κτά­ει συμ­βο­λι­κό αλλά και πρα­κτι­κό χαρακτήρα. 

Μακά­ρι να είχε συμ­βεί αυτό πολύ πιο νωρίς και, φυσι­κά, πολύ πιο
μαζικά… 

Τέτοιες πρω­το­βου­λί­ες σου ανοί­γουν την ψυχή… 

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted