Μία συγκλονιστική μαρτυρία…

Ο Χρή­στος Γεωργαλάς, 
ένας κατα­ξιω­μέ­νος χει­ρουρ­γός κεφα­λής και τρα­χή­λου είναι ένας από τους
ελά­χι­στους Ελλη­νες για­τρούς που εργά­στη­καν εθε­λο­ντι­κά στη Γάζα τους τελευταίους
μήνες. 

Βρέ­θη­κε στο Νοσο­κο­μείο Νάσερ στη Χαν Γιου­νίς στη νότια
Γάζα, για έναν μήνα, στο πλαί­σιο απο­στο­λής της βρε­τα­νι­κής οργά­νω­σης Medical Aid
for Palestinians, από τις 21 Απρι­λί­ου 2025 έως τις 21 Μαΐ­ου, μαζί με έναν
αγγειο­χει­ρουρ­γό και έναν πλα­στι­κό χειρουργό. 

Απο­σπά­σμα­τα από την συγκλο­νι­στι­κή συνέ­ντευ­ξή του που
έδω­σε επι­στρέ­φο­ντας στoν Kostas Zafeiropoulos, στην Εφη­με­ρί­δα των Συντακτών,
μια μαρ­τυ­ρία που σε καθηλώνει:

Μιλά­με για ηλι­κί­ες 9 χρό­νων, 8, 11, 6… 

Τα παι­διά που έβλε­πα εγώ είχαν τραύ­μα­τα στον τράχηλο. 

Τραύ­μα­τα λίγων μόλις χιλιο­στών από θραύ­σμα­τα, που
είχαν όμως πολύ μεγά­λη ταχύ­τη­τα εισόδου. 

Είναι μικρές βολίδες. 

Πρό­σφα­τα είχα­με και μια έκθε­ση εξο­πλι­στι­κών στην
Ελλάδα. 

Και οτι­δή­πο­τε βρί­σκε­ται εκεί δια­περ­νά­ται από αυτά. 

Αυτά τα θραύ­σμα­τα κατα­κρε­ουρ­γούν κυριο­λε­κτι­κά τα
παιδιά. 

Χοντρι­κά μπο­ρείς να υπο­λο­γί­σεις ότι είναι περί­που 1
προς 3 η ανα­λο­γία νεκρών προς τραυματίες.»

 💥«Πρό­κει­ται για
έναν πόλε­μο κυρί­ως ενα­ντί­ον των παι­διών, που δεν μπο­ρεί να εξη­γη­θεί με το
γνω­στό επι­χεί­ρη­μα “είναι μεγά­λο το ποσο­στό των παι­διών στη Γάζα, άρα
στα­τι­στι­κά θα έχουν πολ­λά παι­διά θύματα».

Ωστό­σο, αυτήν την πολι­τι­κή δεν φαντα­ζό­μουν ότι θα
μπο­ρού­σα να τη δω τόσο έντονα.»

💥«Δεν μπο­ρώ να
πω ότι πήγα στον πόλεμο.

Ο πόλε­μος είναι ένα πολύ δια­φο­ρε­τι­κό πράγμα. 

Ο πόλε­μος έχει δυο στρατούς. 

Εδώ έχεις έναν πλη­θυ­σμό κατά κύριο λόγο αμά­χων και
γυναι­κό­παι­δων, ο οποί­ος δεν έχει δυνα­τό­τη­τα διαφυγής. 

Και συστη­μα­τι­κά βρέ­χει βόμ­βες από τον ουρανό. 

Χτυ­πά­νε νοσο­κο­μεία, χτυ­πά­νε δημοσιογράφους. 

Οι συν­θή­κες των συνα­δέλ­φων μου εκεί ήταν τραγικές. 

Είχαν εξε­τά­σεις για τους ειδι­κευό­με­νους. Τον και­ρό που
βρι­σκό­μουν εκεί, κάνα­με εξε­τά­σεις με ερω­τή­σεις πολ­λα­πλής επι­λο­γής για τη
φουρ­νιά των ειδι­κευο­μέ­νων, για να προ­χω­ρή­σουν στο πτυ­χίο τους και στη λήψη του
τίτλου ειδικότητας…»

Οταν είχαν στο­χεύ­σει, υπο­τί­θε­ται, κάποιο ηγετικό
στέ­λε­χος της Χαμάς, είχε χτυ­πη­θεί ο χει­ρουρ­γι­κός όροφος.

 Οι πρώ­τες τρεις εβδο­μά­δες μου πέρα­σαν χωρίς το
νοσο­κο­μείο να γίνει στό­χος. Εγι­νε δύο φορές στό­χος την τελευ­ταία εβδο­μά­δα πριν
φύγω.

Την προη­γού­με­νη Τετάρ­τη [14/5].

Δεν μπο­ρού­σα­με να φύγου­με καθό­λου. Ορια­κά μπορούσαμε
να βγού­με στο προαύλιο.

Ημα­σταν στον τέταρ­το όρο­φο που ήταν τα χει­ρουρ­γεία, η
εντα­τι­κή μονά­δα και οι κοι­τώ­νες των ξένων γιατρών.

Χτυ­πή­θη­κε ο τρί­τος όρο­φος, ακρι­βώς από κάτω. 

Τρεις και μισή το πρωί, η μονά­δα εγκαυμάτων. 

Πέντε μέρες μετά χτυ­πή­θη­κε ξανά το προ­αύ­λιο με το
φαρ­μα­κείο του νοσοκομείου. 

Το πρώ­το χτύ­πη­μα ήταν με δύο drones, το δεύ­τε­ρο έγινε
με πύραυλο…»

💥«Μου έλε­γε
ένας συνά­δελ­φος Ισπα­νός ότι όταν είχαν έρθει οι Ισραη­λι­νοί στο νοσο­κο­μείο όπου
υπήρ­χε ο μαγνη­τι­κός τομο­γρά­φος, προ­σπα­θού­σαν να κατα­στρέ­ψουν τα πάντα.

Είναι σαν ένα αυτοκίνητο. 

Ακό­μα και αν το πυρο­βο­λή­σεις, μπο­ρεί να επισκευαστεί. 

Οπό­τε φέρα­νε έναν ειδι­κό μηχα­νι­κό ώστε να τον
κατα­στρέ­ψει μόνιμα. 

Για­τί ακό­μα κι αν έσκα­γε βόμ­βα δίπλα του, μπο­ρεί να
τον επιδιορθώνανε. 

Έπρε­πε να έρθει ένας ειδι­κός που να ξέρει την καρδιά
του μηχα­νή­μα­τος ώστε να το κατα­στή­σει μη λειτουργικό. 

Και έκα­νε ακρι­βώς αυτό τον περα­σμέ­νο Φεβρουάριο.»

Τις θερ­μο­κοι­τί­δες με τον υποκόπανο! 

Αυτά έχουν κατα­γρα­φεί από τους συνα­δέλ­φους μου. 

Το νοσο­κο­μείο, όπου δού­λε­ψα, επί δύο μήνες το είχαν
κατα­λά­βει οι Ισραη­λι­νοί, τον Φεβρουά­ριο και τον Μάρ­τιο του 2024. Οσοι γιατροί
είχαν μεί­νει στο νοσο­κο­μείο βασανίστηκαν. 

Τους έβα­ζαν στη σει­ρά έναν έναν και τους χτυπούσαν. 

Είχαν απα­χθεί συνο­λι­κά γύρω στους 80. Από αυτούς 40
δεν γνω­ρί­ζου­με πού βρί­σκο­νται ή αν ζουν. 

Σκό­τω­σαν πολ­λούς επί τόπου.»

Συνή­θως ήταν αυτοί που ήταν οι καλύ­τε­ροι στο είδος
τους. 

Για παρά­δειγ­μα, υπήρ­χε ένας για­τρός που έκα­νε τα
κοχλια­κά εμφυτεύματα. 

Αυτός έγι­νε από την πρώ­τη στιγ­μή στόχος. 

Ακρι­βώς για­τί ήταν αυτός που θα μπο­ρού­σε να
ξανα­δη­μιουρ­γή­σει, ήταν κλει­δί για την παρο­χή της φρο­ντί­δας. Αντί­στοι­χα στα
πανε­πι­στή­μια αυτοί που στο­χο­ποι­ή­θη­καν από την πρώ­τη στιγ­μή ήταν αυτοί που είχαν
το μεγα­λύ­τε­ρο ακα­δη­μαϊ­κό έργο. 

💥«Τα πράγ­μα­τα
έχουν χει­ρο­τε­ρέ­ψει πάρα πολύ με τον πλή­ρη απο­κλει­σμό. Είναι το χειρότερο
διά­στη­μα σε όλη την περί­ο­δο της γενοκτονίας.

Εμείς ήμα­σταν σχε­τι­κά “ευνοη­μέ­νοι” –ως
Δυτι­κοί και για­τροί–, είχα­με εξα­σφα­λι­σμέ­νο το συσσίτιο. 

Ρύζι δηλα­δή επί έναν μήνα. 

Το φαγη­τό μας ήταν ρύζι. 

Απο­κλει­στι­κά.

Κάποιες φορές μπή­καν και φασό­λια μαζί με το ρύζι. 

Δεν υπήρ­χαν λαχανικά. 

Δεν υπήρ­χαν πρω­τε­ΐ­νες, ψάρια, φρού­τα, κρέ­ας προφανώς
όχι. 

Θα σας το πω απλά: οι συνά­δελ­φοί μου είχαν χάσει 26
κιλά από την αρχή της γενοκτονίας. 

Εγώ στον ένα μήνα έχα­σα γύρω στα 8 κιλά…»