Ισως την γνωρίζετε την παλιά ανεκδοτική ιστορία με τον λευκό κυνηγό, που επιστρέφει από σαφάρι στην Αφρική και διηγούμενος τις περιπέτειές του αφηγείται, πως τα πιο εντυπωσιακά ζώα, που συνάντησε ήταν τα νομιστεράκια. Στην ερώτηση, λοιπόν τι είναι τα νομιστεράκια, είπε: κάτι μαυριδερά σαν πίθηκοι, που πριν τα πυροβολήσει μιλούσανε και λέγανε: no mister, no mister…
Η ιστορία τελείωνε κάπου εδώ για τους πολλούς αλλά η ΦΑΙΑΚΙΑ επειδή γνωρίζει την συνέχεια, την μεταφέρει κατ’ αποκλειστικότητα στους αναγνώστες της…
Ο άξιος λευκός και περήφανος κυνηγός έψαχνε μετά μανίας μία χώρα στην οποία να υπάρχουν αρκετά νομιστεράκια αλλά και αρκετοί άξιοι ομόφυλοι κυνηγοί για να τους μεταδώσει τις εμπειρίες και τη γνώση του… Διάλεξε, λοιπόν τις ΗΠΑ, ως πρότυπο ελεύθερης δράσης (για τους λευκούς κυνηγούς) και μετέδωσε πυρετωδώς τις γνώσεις του…
Τώρα, λοιπόν οι καλοί του μαθητές συνεχίζουν άξια το έργο του…Ετσι και δούνε στο δρόμο νομιστεράκι, το πλησιάζουν παραπλανητικά και μετά μπαμ και κάτω…
Για να δούμε…. Εχει ενδιαφέρον η συνέχεια, γιατί στις ΗΠΑ υπάρχουν πολλά νομιστεράκια, που τα έφεραν εκεί κάτι καλοί πρόγονοι του κυνηγού και κατά περιόδους τους ρίχνουν και καμία στο ψαχνό… Το καλό είναι, ότι στις ΗΠΑ δεν υπάρχει απαγορευτική περίοδος για το κυνήγι των νομιστερακίων, γιατί -για την ώρα- δεν απειλούνται ως είδος προς εξαφάνιση… Οποια ώρα σου κάνει κέφι, όποια μέρα, όποιο μήνα του χρόνου μπορείς…Εχει μιλιούνια νομιστεράκια….