Η κτηνωδία ανάμεσά μας - Φαιακία

Η κτηνωδία ανάμεσά μας

Ισως στις …’μέρες της Γάζας’ να είναι ντρο­πή να
μιλή­σεις γι’ αυτό… Όμως η Ισραη­λι­νή βαρ­βα­ρό­τη­τα δεν μειώ­νει την έντα­ση της φρί­κης και της οργής,
που αισθά­νε­ται κανείς αν δει τον 34χρονο …λεβέ­ντα­ρο να κλω­τσά­ει 3-4 φορές ένα
γατά­κι και αφού το φέρ­νει στην ‘κατάλ­λη­λη’ θέση, περ­νά­ει με το αυτο­κί­νη­το του
από πάνω από το κορ­μά­κι του και το λιώνει…

Αυτό το ασφα­λώς αθε­ρά­πευ­το κτή­νος -δεν πρό­κει­ται για
παι­δι­κή ή εφη­βι­κή επι­θε­τι­κό­τη­τα- δεν μπο­ρέ­σα­με να τον δού­με… Πέρα­σε γρή­γο­ρα την
είσο­δο στον ανα­κρι­τή με μισο­σκε­πα­σμέ­νο το πρό­σω­πο… Χάσα­με, έτσι, την ευκαιρία
να γνω­ρί­σου­με την φυσιο­γνω­μία ενός δεδο­μέ­νου φονιά, που -ευκαι­ρί­ας δοθείσης-
δεν θα διστά­σει να αφαι­ρέ­σει μία ανθρώ­πι­νη ζωή.

Θα είχε ενδια­φέ­ρον να γνώ­ρι­ζε κανείς την ζωή,  τα ενδια­φέ­ρο­ντα  και τις συνή­θειες αυτού του ανθρω­ποει­δούς… Δεν
νομί­ζου­με πως θα ξεχω­ρί­ζουν και πολύ από εκεί­να μίας απρό­σω­πης ζωής, χωρίς
κοι­νω­νι­κούς προ­βλη­μα­τι­σμούς, με μπό­λι­κο εγω­κε­ντρι­σμό και ατο­μι­κι­σμό, με ασυγκράτητη
επι­θε­τι­κό­τη­τα…. Με καταρ­γη­μέ­να ηθι­κά και ανθρω­πι­στι­κά αντανακλαστικά…

Οι πλη­ρο­φο­ρί­ες, που μετα­δό­θη­καν από τα ΜΜΕ, μιλά­νε για
έναν χρή­στη ναρ­κω­τι­κών… Καθό­λου σπά­νιο στην γκά­μα της παρα­βα­τι­κό­τη­τας… Η
υπο­κα­τά­στα­ση της αλη­θι­νής ζωής γίνε­ται κατα­φυ­γή σε όλο και περισσότερους,
μπρο­στά στον ισο­πε­δω­τι­κό όγκο των αδιε­ξό­δων. Η χρή­ση επε­κτεί­νε­ται, ιδιαίτερα
ανά­με­σα στους νέους με εκθε­τι­κούς ρυθ­μούς… Δεν είμα­στε μακριά από την έντα­ξή της
στην κανονικότητα…

Τέτοιες ιδιό­τη­τες και συνή­θειες επι­ζη­τά το σύστη­μα για
τους υπη­κό­ους του… Ιδα­νι­κά μέλη της υπο­ταγ­μέ­νης κοι­νω­νί­ας, που εγγυά­ται την
απρό­σκο­πτη παρά­τα­ση της δύνα­μης των εξουσιαστών…

Είναι πολύ χρή­σι­μο να γνω­ρί­ζου­με τις @@@@@φατσες αυτών
των παλη­κα­ριών, όπως και ο προ­κεί­με­νος… Σε τελευ­ταία ανά­λυ­ση, είναι πράξη
πρό­λη­ψης πιθα­νού επό­με­νου εγκλή­μα­τος… Ενα­ντί­ον κάθε είδους ζωής… 

Θα το επα­να­λαμ­βά­νου­με μονό­το­να:οι δολο­φό­νοι ζώων είναι εκπαι­δευό­με­νοι φονιά­δες ανθρώ­πων

Ελπί­δα μας αυτοί που ξέρουν να μοι­ρά­ζο­νται τα συναι­σθή­μα­τά τους με όλα τα όντα της φύσης… Το πλή­ρες και αρμο­νι­κό ταί­ρια­σμα του ανθρώ­που με το φυσι­κό του περι­βάλ­λον είναι βασι­κό συστα­τι­κό της ελευ­θε­ρί­ας του.

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted