Ένα παιδί λιποθύμησε από πείνα!!! - Φαιακία

Ένα παιδί λιποθύμησε από πείνα!!!

Στην …Ελλάς του 2021…
Στη Ρόδο… Στο νησί των Ιππο­τών, που λένε οι του­ρι­στι­κοί οδη­γοί και οι
φαν­φα­ρό­νοι της του­ρι­στι­κής μας επαγ­γε­λί­ας…  … Μάλι­στα…  
Μύρι­σε το ψωμί και
λιπο­θύ­μη­σε!!! Ζαλί­στη­κε από τη μυρω­διά… Από τη ζύμη που ανα­κα­τεύ­ει το άδειο
στομάχι… 
Στο νου μας έρχε­ται η
εικό­να από ένα άλλο κορι­τσά­κι στις αρχές των ευλο­γη­μέ­νων μνη­μο­νί­ων που μας επέβαλλε
ο πολύ δημο­κρά­της και καθό­λου ναζι­στής Σόϊ­μπλε… Κάτι αυτο­κτο­νη­μέ­νοι, κάτι τρελαμένοι,
κάτι φτω­χευ­μέ­νοι, κάτι δια­συρ­μέ­νοι, κάτι πει­να­σμέ­νοι είναι μερι­κές συνέ­πειες αυτής
της … απο­κα­τά­στα­σης της δημο­σιο­νο­μι­κής ευρυθ­μί­ας (
sic) της χώρας… 


Τότε
λοι­πόν ένα κορι­τσά­κι, μαζί με τις δύο μικρό­τε­ρες αδελ­φού­λες έμε­ναν πολ­λή ώρα
στον παι­δι­κό σταθ­μό… Τις άφη­νε συνει­δη­τά η μητέ­ρα τους με σκο­πό να μπο­ρούν να
φάνε κάτι περισ­σό­τε­ρο, αφού στο σπί­τι δεν υπήρ­χε ούτε μπου­κιά… Και τότε το
μεγά­λο κορι­τσά­κι παρα­κά­λε­σε την μητέ­ρα: Πάρε μας μανού­λα και σου υπο­σχό­μα­στε να
μην πει­νά­με…
Την σκη­νή αυτή δεν την έχω δει… Την έχω δια­βά­σει και την έχω
ανα­πα­ρα­στή­σει στο μυα­λό μου και από τότε με συντρο­φεύ­ει… Φαντά­ζο­μαι μέχρι το
μεγά­λο ταξί­δι…  
Κάποιοι, επι­μέ­νουν πως
ο «κορο­νο­ϊ­ός» δεν κάνει δια­κρί­σεις… Αυτή είναι η μισή αλή­θεια… Είναι αλήθεια,
πως το
RNA του ιού δεν έχει ταξικά
κρι­τή­ρια… Αυτά υπάρ­χουν στην φιλε­λεύ­θε­ρα δια­μορ­φω­μέ­νη κοι­νω­νία μας, που
ανα­λαμ­βά­νει κατά …δίκαιο πάντο­τε τρό­πο την δια­νο­μή των συνε­πειών της πανδημίας…
Μία εργα­ζό­με­νη,
αξιο­πρε­πής, μητέ­ρα απο­κλει­στι­κό στή­ριγ­μα μονο­γο­νεϊ­κής οικο­γέ­νειας έμει­νε πολύ
απλά χωρίς δου­λειά… Φαί­νε­ται πως αυτή απο­τε­λεί …εξαί­ρε­ση από την πλειάδα
ανα­κου­φι­στι­κών, υπο­στη­ρι­κτι­κών, ενι­σχυ­τι­κών μέτρων, που η πολυ­χρο­νε­μέ­νη μας παίρνει
… δέκα-δέκα την ημέ­ρα, όπως πάντο­τε μας πλη­ρο­φο­ρούν τα αντι­κει­με­νι­κά ΜΜΕ… 
Δεν «έβγαι­νε», λοιπόν,
να πάρει μία τυρό­πιτ­τα και το μικρό κορ­μά­κι έγει­ρε νικη­μέ­νο από αυτή την
ασύλ­λη­πτη πείνα…
Παρή­γο­ρο το κύμα υποστήριξης
πανελ­λα­δι­κά… Παρή­γο­ρο για το στοκ ανθρω­πιάς στις ψυχές μας… Αδύ­να­μο όμως να
νική­σει τον πόνο στην έκτα­ση και την έντα­ση, που απλώ­νε­ται απει­λη­τι­κά στον
πλα­νή­τη… Αυτή η νίκη της ανθρω­πιάς είναι υπό­θε­ση της απο­τε­λε­σμα­τι­κής μεταβολής
του συσχε­τι­σμού δυνά­με­ων…   

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
1 Comment
Oldest
Newest Most Voted

Συμ­φω­νώ με όσα γρά­φεις αλλά δυστυ­χώς είμαι απαισιόδοξος…