Συζήτηση με έναν τρελό !!! - Φαιακία

Συζήτηση με έναν τρελό !!!

Ενα
κεί­με­νο που σπά­ει καρ­διές και τσα­κί­ζει κόκα­λα είναι αυτό που μας κοι­νο­ποί­η­σε ο
φίλ­τα­τος Νίκος Ματζά­κος και που έχει για συγ­γρα­φέα του την Ιλντα Ντα­λί
Νοση­λεύ­τρια στο Δαφνί.
Γρο­θιά στο στο­μά­χι για κάθε δια­τη­ρού­ντα τα ανθρώ­πι­να χαρα­κτη­ρι­στι­κά του και
χοντρή ροχά­λα στα μού­τρα του τεχνο­κρά­τη νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρου, που μετρά­ει τις ψυχές
με αριθ­μούς, όταν ποστά­ρει στο Facebook και το tweeter.. Αφιε­ρώ­νε­ται επί­σης σε
κάθε είδους οπα­δού -παλιού και όψι­μου- του μνη­μο­νια­κού μονόδρομου…
Συζή­τη­ση
με έναν τρε­λό
 
Δαφ­νί. 
καθο­μαι
στο γρα­φειο με ανοι­χτο τον υπο­λο­γι­στη και μπαι­νει ενας τρο­φι­μος για να μου
ζητη­σει τα φαρ­μα­κα του που ειχε ξεχα­σει πως τα ηπιε. περ­να­ει η εικο­να του
νεκρου παι­διου στην παρα­λια και ακο­λου­θει ο παρα­κα­τω διαλογος.
-τι
ειναι αυτο?
-ενα
παιδι
-για­τι
δεν το σηκω­νουν? θα πνιγει
-εχει
πνιγει

μαμα του που ειναι?
-δεν
ξερω
-να
την βαλουν φυλα­κη. δεν προ­σε­ξε το παιδι
-δεν
φταιει η μαμα του. το εβα­λε σε μια βαρ­κα για να το σωσει απο τον πολε­μο αλλα
για αυτες τις βαρ­κες δεν υπαρ­χει λιμανι
-για­τι
δεν υπαρ­χει λιμανι?
-για­τι
οι χωρες που δεν εχουν πολε­μο δεν τους θελουν
-προ­σφυ­γες
ειναι δηλαδη?
-προ­σφυ­γες
-ακου­σε
μαρια μου…
-δεν
με λενε μαρια βρε γιαννη
-δεν
εχει σημα­σια. τυχαιο ειναι το ονο­μα σου. τυχαιο και που δεν ζεις στον πολεμο.
αυτοι
που δεν θελουν τους προ­σφυ­γες ειναι καταραμενοι
-δεν
προ­κει­ται να αλλαξουν
-η γη
δεν ανη­κει σε κανε­ναν. οι ανθρω­ποι δεν εδω­σαν γη σε αυτο το παι­δι για να
περ­πα­τη­σει αλλα η γη του εδω­σε μια γωνια για να πεθα­νει. το χωμα δεν κανει
δια­κρι­σεις. τους δεχε­ται ολους. ασπρους μαυ­ρους κιτρινους…ολους
-πιστευ­εις
οτι ξεκουραστηκε?
-φυσι­κα.
κοι­μα­ται μπρου­μυ­τα για να μην βλε­πει τους ανθρωπους
-πηγαι­νε
στο κρε­βα­τι σου να ξαπλω­σεις. ειναι μεσημερι
-μην
με διω­χνεις οταν συζηταμε
-δεν
αντε­χω να συζη­ταω αλλο
-αν
δεν αντε­χεις να πας στον πρω­θυ­πουρ­γο και να του πεις οτι τους θελου­με τους
προ­σφυ­γες. να τους φερουν εδω. εχου­με χωρο. εγω θα ξαπλω­σω κοντα στον τοι­χο και
χωρα­ει να κοι­μη­θει και αλλος ενας στο κρε­βα­τι μου. και το φαι πολυ ειναι.
φτα­νει για ολους. ετσι να του πεις. τα παι­δια δεν κανει να πεθαι­νουν. θα του το
πεις?
-δεν
μπο­ρω να του το πω αλλα θα το πω σε πολ­λους ανθρω­πους σε λιγο
-θα
πας σε πλα­τεια να βγα­λεις λογο?
-καπως
ετσι!
-να
τους πεις να τα αγα­πα­νε τα παιδια
-θα
τους το πω
-και
να μου φερεις τα φαρ­μα­κα μου
ειναι στο κρε­βα­τι του και κλαιει. δεν ζητα­ει πια τα
φαρ­μα­κα του. εχει μαζευ­τει κοντα κοντα στον τοι­χο και μονολογει…
τι ενας της ειπα?

αν μαζευ­τω πιο πολυ, και δυο χωρανε.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted