το νεοκλασικό της οδού Ερμού απλά ως πράξη εκδικητικής κακοσύνης δεν θα μας προκαλούσε
αίσθηση… Εχουμε δει τα έργα και τις ημέρες της ακλόνητης ηγεσίας του Υπουργείου
Πολιτισμού αυτή την 4ετία και μας έχει πείσει, ότι μπορεί να φτάσει πιο πέρα
από εκεί, που φτάνει η φαντασία του πιο καχύποπτου.
της στις …δύσκολες αποφάσεις… Από θρηνούσα Τρωάδα για την εκλογική καταβαράθρωση του κόμματος βρέθηκε
μέσα σε λίγες ώρες στον υπουργικό θώκο, που της προσέφερε ο πολυχρονεμένος…
της πνεύμα, γαλουχημένο στην μεγάλη μητρόπολη του εκσυγχρονισμού, το
Πανελλήνιον ΣΟΚ.
να τραβήξει την λειτουργία του ΜΕΤΡΟ της Θεσσαλονίκης κατά τουλάχιστον 3 χρόνια
πίσω, υποβάλλοντας τα μάρμαρα του σταθμού Βενιζέλου στην -γενικά μη αποδεκτή
και απολύτως άχρηστη στην συγκεκριμένη περίπτωση- απόσπαση, μεταφορά, επαναφορά
και επανατοποθέτηση… Δεν ήταν εύκολο να καταφέρεις, ενάντια στην κοινή λογική
αλλά και στην ξεκάθαρη τοποθέτηση των ειδικών επιστημόνων να πείθεις, πως ο …γάιδαρος
πετάει… Παρά την τεράστια συμβολή των στρατευμένων ΜΜΕ, η αυθύπαρκτη αξία της υπουργού
δεν πρέπει να υποτιμηθεί.
Εξάλλου μας έδειξε πόσο δυναμικά και αποφασιστικά
αντιμετωπίζει ζητήματα του τομέα της, όπως το ‘τσιμεντάκι’ στην Ακρόπολη, την
υπόθεση Λιγνάδη, το κόψιμο Ρώσικων καλλιτεχνικών παραστάσεων στην χώρα. κ.λ.π.
Το συνολικό της έργο καταξιώνει την επιλογή του πρωθυπουργού και δείχνει, ότι
υπάρχουν και άλλα, που μας επιφυλάσσει… Ακόμη καλύτερα…
είναι απλά μία πράξη …πολιτικής ορθότητας. Η τιμωριτική αυτή απόφαση έχει
αιτιολογικό… Η διοίκηση του ΣΕΑ παραχώρησε το μέγαρο για εκδήλωση, σχετική με την
ναυτική τραγωδία της Πύλου, που για πολλούς έχει προφανώς εγκληματικά αίτια. Η
πράξη αυτή κατά την υπουργό μας είναι άσχετη
με τον πολιτισμό…
ξεδιπλώνει την αληθινή πολιτική θέση και την κουλτούρα, μίας ηγεσίας, που
θεωρεί ότι ο αγώνας για την προστασία της ζωής των ξεριζωμένων είναι πράξη
άσχετη με τον πολιτισμό… Αντίθετα, προς την αρχαία ελληνική παράδοση, που είναι
γεμάτη από φυσική και θερμή παρότρυνση για την στήριξη και υπόθαλψη των
διωκόμενων, η κουλτούρα της ελεύθερης αγοράς δεν καταλαβαίνει από τέτοια…
Η εκτροπή από το μοντέλο: ζήσε και άσε τους άλλους
να πεθαίνουν δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτή… Ούτε καν ανεκτή…
Εξω, λοιπόν ο ΣΕΑ για να μάθουν καλά τα μέλη του σε
ποιον οφείλουν να πειθαρχούν…
Τα μοντέλα κοινωνικής αλληλεγγύης, ανθρωπισμού και αλτρουϊσμού είναι
ξεπερασμένα για μία κοινωνία, που προτάσσει τον εξοντωτικό ανταγωνισμό σαν
γενική αρχή επιβίωσης και ανάδειξης… Αυτή πρέπει να είναι η κουλτούρα μας, ο
πολιτισμός μας…
Να γιατί στο μέγαρο, που …ευγενικά είχε παραχωρήσει το
ΥπΠΟ στον ΣΕΑ, ΔΕΝ χωράνε εκδηλώσεις, που άμεσα ή έμμεσα υποστηρίζουν την
αλληλεγγύη με τους κυνηγημένους του κόσμου και ζητούν την τιμωρία των διωκτών τους.
Στο ‘νέο’ μοντέλο δεν υπάρχει κανένας νεωτερισμός, κανένας εκσυγχρονισμός. Υπάρχει μόνον εξαχρείωση μεγαλυτερη, απανθρωπιά μεγαλύτερη, ξεδιαντροπιά μεγαλύτερη…