Δεκαεννέα χρονών !!!

Σήμε­ρα το πρωί: δολοφονία
ενός 19χρονου στην Θεσ­σα­λο­νί­κη, από …”αντί­πα­λο” οπα­δό… Ετσι, εν ψυχρώ στην μέση
του δρό­μου… Ηταν σκου­λή­κι Αρεια­νός και ο …εχθρός τον καθά­ρι­σε… «Λεβέ­ντης», «παλ­λη­κά­ρι»,
«φίλα­θλος» ο δρά­στης. Δεν τον ξέρου­με, δεν μάθα­με μέχρις στιγ­μής γι’ αυτόν… Μπορεί
να βρί­σκε­ται με κάποια παρέα «ομοϊ­δε­α­τών» του… Να διη­γεί­ται και να καμαρώνει…
Κι’ αυτοί να το θαυ­μά­ζουν και να τον ζηλεύουν…

Όταν διη­γού­μαι
ιστο­ρί­ες της νιό­της, τότε, που πήγαι­να σε όλα τα γήπε­δα (Πανα­θη­ναϊ­κού, ΑΕΚ
κ.λ.π.) ανά­με­σα σε “αντί­πα­λους” οπα­δούς και πανη­γύ­ρι­ζα τα γκολ ή τους πόντους του
Θρύ­λου, οι πολύ νέοι με κοι­τά­ζουν με βαθιά καχυ­πο­ψία… Είναι βέβαιοι,
γνω­ρί­ζο­ντας την σύγ­χρο­νη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, πως τους αρα­διά­ζω …παρα­μύ­θια… Είναι
αδύ­να­τον να πιστέ­ψουν, πως μπο­ρείς να είσαι φανα­τι­κός οπα­δός μίας ομά­δας χωρίς
να ασχο­λεί­σαι με ό,τι αφο­ρά τον αντί­πα­λο… Ο καλός οπα­δός έχει δικούς του κολλητούς
και …ορκι­σμέ­νους εχθρούς… Αλλιώς δεν έχει κύρος, βαρύ­τη­τα, αξία… 

Θυμά­μαι εδώ και
κάποια χρό­νια παι­γνί­δι μπά­σκετ στο γήπε­δο του Σπόρ­τιγκ… Μπρο­στά μας νεαρά
παι­διά, οπα­δοί του Ολυ­μπια­κού… Όταν τελεί­ω­σε το ματς δεν ήξε­ραν το σκορ και
ρωτού­σαν… Είχαν ανα­λώ­σει τον χρό­νο τους βρί­ζο­ντας κάποιους…εχθρούς στην
απέ­να­ντι εξέ­δρα… Και ήταν ακό­μη …καλές επο­χές! Φαντα­στεί­τε, ότι μπο­ρού­σαν να
συνυ­πάρ­χουν αντί­πα­λοι οπα­δοί σε κλει­στά γήπεδα!!! 

Ωραί­ος χώρος για
εκτό­νω­ση το γήπε­δο, ειδι­κό­τε­ρα για τους νέους… Συντη­ρη­τι­κός φίλος, μου είχε πει
κάπο­τε …Αν δεν υπήρ­χαν οι ουσί­ες και τα γήπε­δα, η νεο­λαία θα μας είχε
τινά­ξει στον αέρα… Ανα­φε­ρό­νταν στο κοι­νω­νι­κό status quo…

Η μετα­τρο­πή
χιλιά­δων νέων σε στρα­τούς προ­θύ­μων στις δια­τα­γές των μεγα­λο­με­τό­χων είναι η …
τέλεια συν­θή­κη για την …προ­ά­σπι­ση του συστή­μα­τος… Το ξέρουν αυτό καλά, τόσο τα
αφε­ντι­κά των ομά­δων όσο και οι εκά­στο­τε κυβερ­νώ­ντες… Οι πρώ­τοι, ευκαιρίας
δοθεί­σης, επαι­νούν την …λεβε­ντιά, την αγνό­τη­τα και την μονα­δι­κό­τη­τα των οπα­δών τους,
που δίνουν αξία στην ομά­δα κ.λ.π. Χαϊ­δεύ­ουν αυτιά… Σκορ­πούν χαμό­γε­λα και υπόσχονται
μεγά­λες επι­τυ­χί­ες, τίτλους και μετα­γρα­φές… Κάπο­τε η μετα­γρα­φο­λο­γία κρατούσε
λίγες μέρες το καλο­καί­ρι, με περιο­ρι­σμέ­νες ανα­φο­ρές υπο­ψή­φιων παι­κτών… Τώρα οι προς
μετα­γρα­φή παρε­λαύ­νουν δύο-δύο, τρεις-τρεις στα tabloid πρω­το­σέ­λι­δα…
Δεν θάναι καμιά δια­κο­σα­ριά αυτοί που απα­σχο­λούν την διοί­κη­ση και το scouting στην διάρ­κεια του
χρό­νου… Ο οπα­δός τονώ­νε­ται έτσι για να υπο­δε­χτεί κάποιον …θεό, κάποιον …ημί­θεο,
που θα προ­στε­θεί στο ρόστερ της ομά­δας… Την οποία από μικρός θαύ­μα­ζε και τώρα
θα την υπη­ρε­τή­σει για να πετύ­χει τους στό­χους της… Ο φανα­τι­σμός, η αντιπαλότητα
και το μίσος τρο­φο­δο­τού­νται καθη­με­ρι­νά… Οι μεγα­λο­μέ­το­χοι τα …δίνουν όλα για την
ομά­δα… Κατά σύμ­πτω­ση, συμ­μα­χούν και συγκρού­ο­νται με ομό­βαθ­μους αντι­πά­λους, όχι
τόσο για το μεγα­λείο της ομά­δας όσο προς εξυ­πη­ρέ­τη­ση εξω­γη­πε­δι­κών …ενδια­φε­ρό­ντων…
Γι’ αυτό και οι συμ­μα­χί­ες εναλ­λάσ­σο­νται με εχθρότητες… 

Οι οπα­δοί είναι
στοι­χείο δύνα­μης, που οφεί­λει να ακο­λου­θεί όλες τις μετα­μορ­φώ­σεις της ηγεσίας…
Και γενι­κά πει­θαρ­χεί… Οι “απεί­θαρ­χοι” οπα­δοί, που στο παρελ­θόν έχουν γρά­ψει ιστορία
όλο και εξο­βε­λί­ζο­νται από τον κύριο κορμό… 

Φυσι­κά το φαινόμενο
δεν είναι μόνον Ελλη­νι­κό… Βλέ­πε­τε, πως ο …υγι­ής φιλε­λευ­θε­ρι­σμός δεν είναι αποκλειστικό
μας προ­νό­μιο… Η Μεγά­λη Βρε­τα­νία βρί­σκε­ται στην πρω­το­πο­ρία των μεγά­λων deals με
εξα­γο­ρά των δια­ση­μό­τε­ρων ομά­δων από πετρε­λαιά­δες και άλλους πανί­σχυ­ρους οικονομικούς
παρά­γο­ντες… Η Γαλ­λία έπεται… 

Οι στρα­τοί
βέβαια, δεν είναι μόνον προς ενδο­γη­πε­δι­κή χρή­ση… Οι συγκρού­σεις οπα­δών εκτός
γηπέ­δων δεν αφο­ρούν μόνον τους πέριξ χώρους σε χρό­νο παρα­πλή­σιο με εκεί­νον του
παι­γνι­διού… Η …μεγά­λη πρό­ο­δος είναι τα συμ­φω­νη­μέ­να ραντε­βού μετα­ξύ των ηγετών
των οπα­δών για μάχη, για αλλη­λο­ε­ξό­ντω­ση…  Καμία φορά έρχο­νται και σύμ­μα­χοι από το
εξω­τε­ρι­κό… Όταν αξί­ζει… Όταν πρό­κει­ται να γίνει ο κακός χαμός εμφα­νί­ζο­νται και
οι διε­θνι­κές ενισχύσεις… 

Και η Πολιτεία;;;
Καλά ευχαριστώ… 

Η πολι­τεία
βρί­σκει πρα­κτι­κές λύσεις… Όπως π.χ. απα­γό­ρευ­ση των μετα­κι­νή­σε­ων και απαγόρευση
της εισό­δου αντί­πα­λων οπα­δών στο γήπε­δο στα εντός έδρας παι­γνί­δια… Μπλοκ της αστυνομίας
στα κρί­σι­μα μέρη (Τέμπη κ.λ.π.) Με αυτές τις πολύ …φίλα­θλες ρυθ­μί­σεις το …αρχαίο
πνεύ­μα το αθά­να­το προ­ά­γε­ται συστηματικά… 

Για την ώρα ένα
παι­δί 19 χρο­νών έρχε­ται να προ­στε­θεί στην λίστα των θυμά­των του μίσους, της φρίκης,
της ντροπής…

Ωραίο υλι­κό για
πρω­ι­νά­δι­κα και μεση­με­ρια­νά­δι­κα… Θα … “κλά­ψουν” με μπό­λι­κη υποκρισία…