Ο έπαινος της μωρίας… - Φαιακία

Ο έπαινος της μωρίας…

Πολλοί έχουν “επαινέσει” την βλακεία… Και καλά κάνουν. H βλακεία απαιτεί σεβασμό, γιατί, ως γνωστόν, είναι ανίκητη… Αυτή την μωρία, ιδιαίτερα την κοινωνική της έκφραση, επαινεί και η φιλτάτη της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νέλλυ Δεμέστιχα στο κείμενο που παραθέτουμε… Για να ξεκουραστούμε χωρίς να ξεχαστούμε…



ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΚΟΥΤΕΝΤΕΔΩΝ
 Αξι­ζει να δια­πι­στώ­σει ο αναγνώστης
τη δια­χρο­νι­κό­τη­τα της ανθρώ­πι­νης ανοη­σί­ας απο ένα βιβλίο του 1585 του Χουάν
Πέρεζ ντε Μόγια
με τίτλο Philosofia de la gentilidad στο κεφά­λαιο ΧLII με θέμα
” Η κατα­γω­γη των Απο­βλα­κω­μέ­νων”. 
 Παρα­θέ­τω εδώ το μεταφρασμένο
κεί­με­νο λακω­νι­κά σχο­λια­σμέ­νο στό τέλος. 
………….Λέγε­ται ότι ο Χαμένος
Χρό­νος παντρεύ­τη­κε την Αγνοια.
 Απέ­κτη­σαν ενα
γυιό με τ’όνομα Νόμι­ζα ‘Οτι
Αυτός ο γυιός
παντρεύ­τη­κε τη Νεό­τη­τα. Απέ­κτη­σαν τα εξής παι­διά: 
Δεν Ηξε­ρα, Δεν
Σκέ­φτη­κα, Δεν Πρό­σε­ξα και ο Ποιός να το Φαντα­ζό­ταν
Ο Ποιός να το Φανταζόταν
παντρεύ­τη­κε την Αμέ­λεια. Τα παι­διά ονο­μά­στη­καν: 
‘Ολα Καλά,
Αστο γι’ Αύριο, Δεν Υπάρ­χει Βία και η Θα Βρε­θεί η Ευκαι­ρία.
     Ο Δεν υπάρ­χει
Βία
 παντρεύ­τη­κε με την ευγε­νή κυρία Δεν Σκέ­φτη­κα.Τα παι­διά τους
ονο­μά­στη­καν: 
Ούτε Κάν μου
Πέρα­σε απ’το Μυα­λό
, Ξέρω Τι Λέω Εγώ, Δεν Τους Αφή­νω Να Με Κοροι­δέ­ψουν, Μην
Νοιά­ζε­σαι
και Αστο  Σε Μένα
    Ο Ξέρω Τι Λέω Εγώ
παντρεύ­τη­κε την Ματαιο­δο­ξία και τα παι­διά τους ονομάστηκαν:
    Σ’Αρέσει δε
Σ΄Αρέσει θα περά­σει Το Δικό Μου
, Απαι­τώ Σεβα­σμό και Δεν Εχεις Ανά­γκη.
 Η Δεν Εχεις Ανά­γκη έσμι­ξε με
τον Απαι­τώ Σεβα­σμό.Τα τέκνα τους ονο­μά­στη­καν: Χαλά­ρω­σε και Ανα­πο­διά.
 Η τελευ­ταία παντρεύ­τη­κε τον
Μηδέν Μυα­λό και τα παι­διά τους ήταν oι:
Ωραίο  Αυτό, Τι Τον
Νοιά­ζει Εκεί­νον
, Ετσι Μου Φαί­νε­ται, Δεν Είναι Δυνα­τόν, Μη λες Αλλα, Θα Γίνει Το
Δικό Μου
, Ο Χρό­νος Θα Δεί­ξει,  Περί­με­νε και Θα Δείς,  Τα Σχό­λια Είναι
Περιτ­τά
, Με Τίπο­τα, Οτι και να Πουν, Οποιο Και Να Είναι Το
Τίμη­μα
, Τι Με Νοιά­ζει Εμε­να, Δεν Θα Πει­νά­σου­με , και η Δεν Ηρθε Και Η Συντέλεια
Του Κόσμου
.
    Ο Απαι­τώ
Σεβα­σμό
έμει­νε Χήρος και παντρεύ­τη­κε ξανά, αυτή τη φορά τη Βλα­κεία. Οταν
σπα­τα­λή­θη­κε όλη τους η κλη­ρο­νο­μιά είπε ο ένας στόν άλλο:”… Μη στε­να­χω­ριέ­σαι
θα πάρου­με δάνειο και θα περά­σου­με ζωή και κότα μιά χρο­νιά. Για του χρό­νου έχει
ο Θεός
“. Ακο­λου­θώ­ντας τη συμ­βου­λή της Δεν Εχεις Ανά­γκη αυτό έκα­ναν. ‘Οταν
εξα­νε­μί­στη­κε το δάνειο  και δεν είχαν λεφτά να πλη­ρώ­σουν τόκους και νοίκια
η Αυτα­πά­τη τους πήγε Φυλα­κή. Εκεί τους επι­σκέ­φθη­κε ο Θεός Σχωρέσ’τον. Η Φτώ­χεια
τους πήγε στο Νοσο­κο­μείο  όπου οι δυνά­μεις του Απαι­τώ Σεβα­σμό και της Δεν
Πρό­σε­ξα
εξα­ντλή­θη­καν. Τους έθα­ψαν μαζί με τη προ­για­γιά τους  τη Βλα­κεία.
Αφή­σαν πίσω τους πολ­λά παι­διά κι εγγό­νια, διά­σπαρ­τα σε όλο το κόσμο…..
 Πολ­λοί απ’ αυτούς
 βολεύ­τη­καν σε τού­τη τη γωνιά της Βαλ­κα­νι­κής και προ­σμί­χτη­καν με τα
Πελα­σγι­κά και Δωρι­κά Φύλα και ειδι­κά τις τελευ­ταί­ες δεκα­ε­τί­ες παρήγαγαν
επί­γο­νους άφθο­νους όπως:
Ο κοι­τάω μόνο τη Πάρ­τη μου,
Η Ξέρεις Ποιά Είμαι Εγώ,  Ο Ολοι τα ίδια Σκα­τά Είναι, Ο κοί­τα να
Βολευ­τού­με
, Η Κοί­τα να Τυλί­ξεις κάποιο Καλο­στε­κού­με­νο, ο Ολα
Στ’Αρχ.
……….κι άλλοι|ες αναρίθμητοι.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted