Οταν η βαρβαρότητα ανταμώνει με την ηλιθιότητα…

Το δια­βά­ζα­με και το ξαναδιαβάζαμε!!!

Σε χωριό της περιο­χής του Τυρ­νά­βου, φαί­νε­ται, πως
υπάρ­χει ένα έθι­μο… Δεν γνω­ρί­ζου­με την προ­έ­λευ­σή του ούτε την ιστο­ρία του… Το
πρα­κτι­κό ζήτη­μα, που ενδια­φέ­ρει είναι πως την ημέ­ρα γιορ­τής της Αγί­ας Παρασκευής
-26 Ιου­λί­ου- συνη­θί­ζουν να υπο­χρε­ώ­νουν τα άλο­γά τους, έφιπ­ποι οι ίδιοι, να
γονα­τί­ζουν για να προ­σκυ­νή­σουν την εορτάζουσα… 

Φαί­νε­ται, λοι­πόν, πώς όλα τα άλο­γα δεν είναι πρόθυμα
να συμ­με­τά­σχουν στην τελε­τουρ­γία… Και κάποιοι ‘ειδι­κοί’ , για της Αγί­ας Παρα­σκευ­ής την
πίστη, αρχί­ζουν και τα χτυ­πούν στις κνή­μες των μπρο­στι­νών τους ποδιών…  

Το χτύ­πη­μα σε αυτή την ανα­το­μι­κή περιο­χή είναι
εξαι­ρε­τι­κά επώ­δυ­νο για το ζώο, που με τον τρό­πο αυτό … στο τέλος ‘πει­θαρ­χεί’
στην …ιερό­τη­τα του εθίμου… 

Αν θεω­ρεί­τε, πως το κεί­με­νο διέ­πε­ται από εμπάθεια,
υπερ­βο­λή ή ό,τι άλλο μπο­ρεί να εφε­σι­βάλ­λει την αξιο­πι­στία του, σας παραθέτουμε
το βίντεο από το δια­δί­κτυο, όπου προβάλλεται…

Θα μπο­ρού­σα­με να πού­με τα μύρια όσα αλλά τι νόημα
έχει;;; Κανέ­να!!! Ή μάλ­λον ένα: 

Όλα αυτά μας
βοη­θούν απο­φα­σι­στι­κά να γνω­ρί­ζου­με καλά το χωρο­χρο­νι­κό στίγ­μα του βίου μας!!!