Τώρα ξέρουν… Σε λίγο θα ξεχάσουν…

Ακού­σα­με, όμως και ενδια­φέ­ρο­ντα πράγ­μα­τα… Αρχικά
απο­κα­λύ­φθη­κε πέραν πάσης αμφι­βο­λί­ας, πως το τραί­νο στην Ελλά­δα λει­τουρ­γεί υπό
όρους ασφα­λεί­ας του­λά­χι­στον προ 50ετίας… Απο­κα­λύ­φθη­κε, επί­σης, ότι τα σχετικά
συστή­μα­τα σημα­το­δό­τη­σης έχουν αγο­ρα­στεί από το 2003 και έκτο­τε παρα­μέ­νουν σε …ασφα­λή
απο­θή­κη… Κανείς δεν τα πειράζει…

Ισως να ήταν την επο­χή που ο υπουρ­γός, το υπουργείο
και ο ΟΣΕ ασχο­λού­νταν με την απο­κα­τά­στα­ση της γραμμής
Κρυο­νε­ρί­ου-Μεσο­λογ­γί­ου-Αγρι­νί­ου. Τα κωμι­κο­τρα­γι­κά αυτής της ιστο­ρί­ας σας τα περιγράψαμε
στη χτε­σι­νή ανάρ­τη­ση με τίτλο: Μερι­κά ερω­τή­μα­τα για το εγκληματικό
σιδη­ρο­δρο­μι­κό δυστύ­χη­μα. (https://faiakas.blogspot.com/2023/03/blog-post_1.html).

Το εντυ­πω­σια­κό, όμως από την χτε­σι­νή ενη­μέ­ρω­ση ήταν η
παρα­δο­χή από πολ­λούς δημο­σιoγρά­φους,
πως δεν μπο­ρεί η παρά­λει­ψη του σταθ­μάρ­χη της Λάρι­σας να εξα­ντλεί το ζήτη­μα των
ευθυ­νών… Υπήρ­ξε βέβαια ο μεσημ­βρι­νός ιδε­ο­λο­γι­κός μας καθο­δη­γη­τής, που πολλάκις
ανα­φέρ­θη­κε στην σχε­τι­κά μεγά­λη ηλι­κία του σταθ­μάρ­χη… 59 ετών έλε­γε και
ξανά­λε­γε… Αν είναι κώλυ­μα αυτή η ηλι­κία, ας φρο­ντί­σει ο εθνι­κός μας
δια­παι­δα­γω­γη­τής να παίρ­νου­με σύντα­ξη από τα 55… 

Ανα­φέρ­θη­κε ακό­μη στην ατε­λή του εκπαί­δευ­ση… Μόλις ένας
χρόνος… 

Ομως, ούτε και αυτός μπό­ρε­σε να εξα­ντλή­σει το θέμα του
φορ­τώ­μα­τος των ευθυ­νών στο ‘απο­διο­πο­μπαίο τρά­γο’ της υπό­θε­σης. Υπο­χρε­ώ­θη­κε να
παρα­δε­χτεί … σοβα­ρές παρα­λεί­ψεις και ελλεί­ψεις, αλλά η προ­σω­πι­κή ευθύνη
τοπο­θε­τή­θη­κε στο κάδρο… 

Εντά­ξει, δεν προ­σω­πο­ποιούν ούτε πολιτικοποιούν
περισ­σό­τε­ρο τους συλ­λο­γι­σμούς τους για να φτά­σουν στην ουσία των ευθυ­νών… Όμως,
αυτά που λένε δεν είναι λίγα… Και μπο­ρεί να γίνουν επι­κίν­δυ­να αν οι τηλεθεατές
βάλουν το μυα­λό τους να δου­λέ­ψει… Να θυμη­θεί και να κρίνει…

Η ιστο­ρία των Ελλη­νι­κών σιδη­ρο­δρό­μων απο­τυ­πώ­νει με
μεγά­λη ακρί­βεια την κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τι­κή εξέ­λι­ξη της χώρας. Στα γρα­νά­ζια ενός
παρα­σι­τι­κού καπι­τα­λι­σμού, που ελά­χι­στα ενδια­φέρ­θη­κε για τον εκσυγ­χρο­νι­σμό των
υπο­δο­μών της χώρας, οι σιδη­ρό­δρο­μοι μετά από την αρχι­κή και ραγδαία ανάπτυξη
επί Τρι­κού­πη, γνώ­ρι­σαν την αδια­φο­ρία και την εγκα­τά­λει­ψη… Ιδιαί­τε­ρα κατά την
μετεμ­φυ­λια­κή περί­ο­δο η κουλ­τού­ρα του ΙΧ ήλθε ταμάμ. Μαζί με τα ΚΤΕΛ, που
λυμαί­νο­νται τα μεγά­λα κενά των δημό­σιων συγκοι­νω­νιών. Πρό­κει­ται για ιδιωτικούς
οργα­νι­σμούς, που η δύνα­μή τους είναι απο­λύ­τως μονο­πω­λια­κή και η σχέ­ση τους με
την εξου­σία εντε­λώς προνομιακή… 

Σε μία χώρα που οι απο­στά­σεις από την πρωτεύουσα
κάνουν ιδα­νι­κό μέσο τον σιδη­ρό­δρο­μο, προ­βάλ­λε­ται στρε­βλω­τι­κά το …ορει­νό
ανά­γλυ­φο της χώρας σαν εμπό­διο για την προ­ώ­θη­σή του… Στο επι­χεί­ρη­μα, που
απευ­θύ­νε­ται σε κοι­μώ­με­νους ηλί­θιους υπάρ­χει μία λέξη, πλή­ρης απά­ντη­ση: Ελβε­τία.

Δίκαια, το σιδη­ρο­δρο­μι­κό δυστύ­χη­μα στα Τέμπη
χαρα­κτη­ρί­στη­κε προ­με­λε­τη­μέ­νο έγκλη­μα… Η επί­πτω­σή του ήταν απλά… ζήτη­μα χρόνου.
Γι’ αυτό αν και προ­φή­τες, όπως είπα­με, δεν είμα­στε δεν είναι δύσκο­λο να
προ­βλέ­ψου­με, πως η ανα­ζή­τη­ση των αιτί­ων του δυστυ­χή­μα­τος θα μοιά­ζει … γρίφος
περίπλοκος. 

Η σχε­τι­κή συζή­τη­ση δεν πρέ­πει να σοβα­ρέ­ψει, για­τί ελλοχεύουν
κίν­δυ­νοι για την καθε­στη­κυία τάξη πραγ­μά­των, που πρέ­πει πάση θυσία να
δια­σκε­δα­σθούν και αργό­τε­ρα να …χαθούν.

Μακά­ρι να το κατα­λά­βου­με και να το συνειδητοποιήσουμε
το δούλεμα…