Επιτέλους…Και εμείς ανάμεσα στους ‘λεβέντες’!

Γραμ­με­νο­χω­ρί­τες των Ιωαν­νί­νων τρέ­με­τε!!! Ερχο­νται οι
Σιδα­ριώ­τες της Κέρκυρας…

Η αλή­θεια είναι πως τα τελευ­ταία περι­στα­τι­κά …έντο­νης
φιλο­ζω­ΐ­ας καθ’ άπα­σαν την επι­κρά­τειαν (Γιάν­νε­να, Κρή­τη, Σπάρ­τη κ.λ.π.) μας είχαν
κομπλε­ξά­ρει… Δεν είχα­με μού­τρα να βγού­με στην πιά­τσα και να μιλή­σου­με και την
δική μας λεβε­ντιά… Διό­τι οι άλλοι μιλού­σαν με έργα… Όχι λόγια…

Αυτά μέχρι πριν από λίγο… Τώρα πια είμα­στε και εμείς
ανά­με­σα στους λεβε­ντα­ρά­δες, που έχουν το σθέ­νος και την περη­φά­νεια να δείξουν
πώς πρέ­πει να συμπε­ρι­φέ­ρε­ται ένας πολι­τι­σμέ­νος στα ζώα… Εξάλ­λου εμείς δεν είμαστε
τυχαί­οι… Είμα­στε η Κέρ­κυ­ρα του πολιτισμού…

Οι φωτο­γρα­φί­ες και το βιντε­ά­κι μιλούν από μόνα τους…  Νομί­ζω, πως με αυτά τα ντο­κου­μέ­ντα παίρνουμε
επά­ξια την θέση μας στο πάν­θεο της λεβεντιάς… 

Σας έχου­με και πρό­σθε­τες πλη­ρο­φο­ρί­ες αν θέλετε…

ΥΓ. Φυσι­κά η γενί­κευ­ση σε τόπους γίνε­ται για λόγους
καθα­ρά πικρής ειρω­νεί­ας… Σημα­σία έχει ο απα­ρά­δε­κτος βασα­νι­σμός ζώων έως θανάτου,
που δεν είναι ‘προ­νό­μιο’ κανε­νός τόπου αλλά ευρέ­ως δια­δε­δο­μέ­νο ήθος, που δεν
χαρα­κτη­ρί­ζει τόπους αλλά άτο­μα και κοινότητες.