Για την Φραντσέσκα Αλμπανέζε - Φαιακία

Για την Φραντσέσκα Αλμπανέζε

Το σύντο­μο κεί­με­νο-καταγ­γε­λία της Μαριάν­νας Τζιαν­τζή μας
το κοι­νο­ποί­η­σε ο φίλ­τα­τος Στέ­φα­νος Πάντος… ‘Ηρω­ας’ του κει­μέ­νου μία
σπου­δαία Ιτα­λί­δα, που από υψη­λό­βαθ­μη θέση στον ΟΗΕ καταγ­γέλ­λει την
εμπο­ρευ­μα­το­ποί­η­ση του πόνου και του θανά­του, που πραγ­μα­το­ποιεί­ται καθημερινά,
εδώ και και­ρό, στην Γάζα… Η Μαριάν­να με τοκεί­με­νό της καταγ­γέ­λει την παρα­πλη­ρο­φό­ρη­ση, που χαρα­κτη­ρί­ζει τα ΜΜΕ επι­διώ­κο­ντας την δια­μόρ­φω­ση ψευ­δούς συνείδησης…

 

«Μια γυναί­κα που αξί­ζει το σεβα­σμό μας είναι η Ιταλίδα
Φραν­τσέ­σκα Αλμπα­νέ­ζε, η ειδι­κή ειση­γή­τρια του ΟΗΕ για την κατά­στα­ση των
ανθρώ­πι­νων δικαιω­μά­των στα παλαι­στι­νια­κά εδάφη.

Στην έκθε­σή της, που ήρθε πρό­σφα­τα στη δημοσιότητα,
κατο­νο­μά­ζο­νται πάνω από 1.000 εται­ρεί­ες, αμε­ρι­κα­νι­κές και ευρω­παϊ­κές, που
τρο­φο­δο­τούν (και κερ­δί­ζουν από) τη γενο­κτο­νία και τον εκτο­πι­σμό του
παλαι­στι­νια­κού πληθυσμού. 

“Τι ωραίο πλιά­τσι­κο!” θα ’λεγε κανείς.

Η κυβέρ­νη­ση Τραμπ αντέ­δρα­σε με λύσ­σα όμως η κυρία
Αλμπα­νέ­ζε δεν το ’βαλε κάτω. 

Χαρα­κτη­ρί­ζει τις ύβρεις που εξα­πο­λύ­θη­καν ενα­ντί­ον της
και τις σε βάρος της κυρώ­σεις “μαφιό­ζι­κες τεχνι­κές εκφο­βι­σμού” και δηλώ­νει ότι
θα συνε­χί­σει τον αγώ­να της για τη δικαιο­σύ­νη και την υπε­ρά­σπι­ση του διεθνούς
δικαίου.

Βλέ­πω τη φωτο­γρα­φία της, μια καθώς πρέ­πει κυρία με τα
γκρί­ζα μαλ­λιά τρα­βηγ­μέ­να, με σκου­λα­ρί­κια που μοιά­ζουν με κόκ­κι­να γαρύ­φαλ­λα, και
ανα­ρω­τιέ­μαι πόσοι συμπα­τριώ­τες μας την αναγνωρίζουν. 

Και πώς να την ανα­γνω­ρί­ζουν όταν τα κανάλια
αδια­φό­ρη­σαν πλή­ρως για τις  απο­κα­λύ­ψεις
της.

Προ­τί­μη­σαν να αφιε­ρώ­σουν άφθο­νο τηλε­ο­πτι­κό χρό­νο στη
σύλ­λη­ψη και την ομο­λο­γία της Ειρή­νης Μαρ­τζού­κου – αυτήν εύκο­λα την
αναγνωρίζουμε.

Η Αμα­λιά­δα είναι η γενέ­τει­ρα του Νίκου Μπελογιάννη,
του σπου­δαί­ου συγ­γρα­φέα Μήτσου Αλε­ξαν­δρό­που­λου και του Νίκου Μάρ­γα­ρη που μας
άφη­σε το συντα­ρα­κτι­κό χρο­νι­κό της Μακρονήσου. 

Η Αμα­λιά­δα, όπου το καλο­καί­ρι του 1944 εκτε­λέ­στη­καν 8
αντι­φα­σί­στες Γερ­μα­νοί στρα­τιώ­τες, τώρα ήρθε στην επι­και­ρό­τη­τα λόγω Μαρτζούκου. 

λοι πια ξέρουν τη Μαρ­τζού­κου, όμως ελά­χι­στα ξέρουμε
για το χθες και το σήμε­ρα αυτής της πόλης που γίνε­ται το θολό φόντο μιας
τρο­με­ρής ιστορίας.»

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
1 Comment
Oldest
Newest Most Voted

Συγκε­ντρώ­νο­νται υπο­γρα­φές για να προ­τα­θεί αυτή η πραγ­μα­τι­κή ηρω­ί­δα, πραγ­μα­τι­κός ΑΝΘΡΩΠΟΣ, η φωνή αυτών που δεν έχουν φωνή, για το Νόμπελ της Ειρή­νης. Θα σου προ­ω­θή­σω τη σχε­τι­κή ανακοίνωση/έκκληση.