Μια φωτογραφία, που κρατάει το νήμα… - Φαιακία

Μια φωτογραφία, που κρατάει το νήμα…


Σημα­δια­κή για πολ­λούς η τελε­τή απο­νο­μής των μεταλ­λί­ων στους νικη­τές των
200 μέτρων της Ολυ­μπιά­δας του Μεξι­κού, το 1968.   Χρυ­σό
μετάλ­λιο ο Τομ Σμιθ και χάλ­κι­νο ο Τζον Κάρ­λος… Σηκω­μέ­νη την δεξιά γρο­θιά ο 1ος
, την αρι­στε­ρή ο 2ος. Και οι δύο με σκυμ­μέ­να κεφά­λια. Δίπλα τους ο αργυρός
ολυ­μπιο­νί­κης Πίτερ Νόρ­μαν. Είναι και αυτός στο «κόλ­πο», φορώ­ντας αντιρατσιστική
κον­κάρ­δα. Δια­μαρ­τυ­ρία κατά της φτώ­χιας και των φυλε­τι­κών δια­κρί­σε­ων, χωρίς
προη­γού­με­νο στα χρο­νι­κά των αγώ­νων, που 20 χρό­νια πριν, στο Βερο­λί­νο, δεν …αντι­με­τώ­πι­σαν
πρό­βλη­μα με τον ναζι­στι­κό χαι­ρε­τι­σμό χιλιά­δων θεα­τών αλλά και κάποιων αθλη­τών… Η
ηγε­σία των Ολυ­μπια­κών αγώ­νων, «θερα­πεύ­ει» το Ολυ­μπια­κό ιδε­ώ­δες με μία «ελα­φρά»
μερο­λη­ψία… «Δεν επι­τρέ­πε­ται κανέ­να είδος δια­δή­λω­σης ή πολι­τι­κής, θρησκευτικής
και φυλε­τι­κής προ­πα­γάν­δας σε ολυ­μπια­κούς χώρους, στά­δια και άλλες περιο­χέ
ς».
Ετσι λένε οι αρμό­διοι «αθά­να­τοι» επι­λεγ­μέ­νοι με “ειδι­κά” κρι­τή­ρια ταξι­κά και
πολι­τι­κά κατά κανό­να με εξαι­ρέ­σεις, που προ­σφέ­ρο­νται μόνον για να τον
επι­βε­βαιώ­νουν. Κάτι, δηλα­δή σαν το: ”ΝΟ
POLITICA”, που είδα­με στο Καραϊ­σκά­κη, μετά την δολο­φο­νία του Παύλου
Φύσ­σα… Όχι πολι­τι­κή, αν δεν μας βολεύ­ει είναι η ουσία του
συν­θή­μα­τος αλλά και της γενι­κό­τε­ρης στά­σης των ιθυ­νό­ντων απέ­να­ντι στον
αθλη­τι­σμό… Οι Κάρ­λος και Σμιθ εκδιώ­χτη­καν, όπως ήταν φυσι­κό, κακήν-κακώς από
την Ολυ­μπια­κή ομά­δα των ΗΠΑ και πέρα­σαν πολ­λά χρό­νια μέχρι να τους επι­τρα­πεί ξανά
η συμ­με­το­χή στα των Ολυ­μπια­κών αγώνων…
Λίγο μετά, εμφα­νί­στη­κε στους Ολυ­μπια­κούς του Μονά­χου (1972),
η «απά­ντη­ση» στην γρο­θιά των Σμιθ και Κάρ­λος… Ηταν το κρά­τη­μα της καρ­διάς από
τον Αμε­ρι­κα­νό 800αρη Γουό­κερ, κατά την ανά­κρου­ση του Εθνι­κού Υμνου των ΗΠΑ, ως
ένδει­ξη …υπέρ­τα­του πατριω­τι­σμού… Αυτό βέβαια δεν δημιούρ­γη­σε κανέ­να πρό­βλη­μα στους
…αθα­νά­τους… Η κίνη­ση αυτή βρή­κε πολ­λούς μιμη­τές… Πρα­κτι­κά γενι­κεύ­τη­κε… Το μόνο
παρή­γο­ρο είναι πως λόγω …μερι­κής αφέ­λειας απώ­λε­σε μέρος από την εθνι­κι­στι­κή της
φόρ­τι­ση, που θεω­ρη­τι­κά θα έπρε­πε να βρί­σκε­ται τελεί­ως έξω από το πνεύ­μα και τον
χώρο των Ολυμπιάδων…
Ο Τζών Κάρ­λος, όμως δεν είναι από αυτούς… «Παι­δί» της εποχής
του Μάρ­τιν Λού­θερ Κιγκ, των μαύ­ρων Παν­θή­ρων, του Μάλ­κολμ Χ, κρα­τά­ει μέχρι
σήμε­ρα τη ζωντά­νια του, στα 75 του πια… Η δολο­φο­νία του Τζωρτζ Φλόϊντ ήταν για
το Τζων Κάρ­λος μία στιγ­μή της μακράς του πορεί­ας στο αντι­ρα­τσι­στι­κό κίνη­μα στις
ΗΠΑ και τον κόσμο γενι­κό­τε­ρα…  Στα­θε­ρή στάση,
που ο καθέ­νας μας αντι­λαμ­βά­νε­ται τα εμπό­δια, τις δυσκολίες
«Οι αθλη­τές δε θα απο­σιω­πώ­νται πια… Οι Διεθνείς
Επι­τρο­πές δεν μπο­ρούν να συνε­χί­σουν στον δρό­μο της τιμω­ρί­ας ή της αποβολής
αθλη­τών που εκφρά­ζουν τα “πιστεύω” τους, ειδι­κά αν αυτά τα
“πιστεύω” προ­βάλ­λουν τους στό­χους του Ολυ­μπι­σμού
». Αυτά
περι­λαμ­βά­νο­νται σε πρό­σφα­τη επι­στο­λή, έξι στε­λέ­χη των Αμε­ρι­κα­νι­κών Ολυ­μπια­κών Επιτροπών.
Μαζί τους και ο Τζον Κάρ­λος… Που κρα­τά­ει άσβε­στη την φλό­γα της νιό­της στην ψυχή
του… Και μας γεμί­ζει ελπί­δα, αισιο­δο­ξία και θάρρος…
Υπο­κλι­νό­μα­στε Τζων Κάρ­λος!!!

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted